บทที่ 215 หลวงพี่ผู้ขายวิชาลำดับ

ไม่นึกว่าลำดับนักพรตจะสร้างอาวุธให้คนธรรมดาใช้ได้ด้วย แถมอาวุธพวกนี้ยังมีผลในการข่มสิ่งลี้ลับได้ในระดับหนึ่ง

แต่ในสายตาเฉินเยี่ย ผลลัพธ์ของอาวุธพวกนี้มีจำกัดมาก

พอๆ กับเลือดหมาดำนั่นแหละ

ต่อให้ดีกว่า ก็คงดีกว่าไม่มาก

สำหรับคนธรรมดา อาวุธพวกนี้มีประโยชน์สูงสุดแค่ช่วยยื้อเวลาตายเท่านั้น

ถ้าเจอสิ่งลี้ลับที่เก่งขึ้นมาหน่อย อาวุธพวกนี้ก็ไร้ค่า ไม่ต่างจากการเอาเสบียงไปแลกเศษขยะ

กลับกัน ยันต์สายฟ้าฟาดและยันต์ห้าอัสนียังดูมีประโยชน์กว่า

แต่พวกเฉินเยี่ยก็ไม่ได้สนใจยันต์พวกนี้เท่าไหร่

เพราะต่างก็เป็นผู้มีพลังลำดับ มีท่าไม้ตายก้นหีบของตัวเอง ไม่ได้ด้อยไปกว่ายันต์พวกนี้หรอก

เอาเถอะ...

ที่พูดมาทั้งหมด เหตุผลหลักคือทุกคนจนกรอบต่างหาก

ยันต์สายฟ้าฟาดแผ่นเดียว นักพรตหน้าเลือดเรียกราคาข้าวสารหรือแป้งสาลียี่สิบชั่ง

ยันต์ห้าอัสนีปาเข้าไปห้าสิบชั่ง

ราคานี้มันปล้นกันชัดๆ

เทียบกับยันต์ทำความสะอาด ราคาคนละเรื่องเลย

ยันต์ทำความสะอาดราคาแค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหมดอายุซองเดียว

ซื้อเก็บไว้เก็งกำไร ขายต่อให้ผู้มีพลังลำดับขบวนรถอื่นก็ไม่ขาดทุน

เฉินเยี่ยเดินไปที่แผงของพระหนุ่ม

ของบนแผงหลวงพี่มีน้อยมาก

มีแค่พระสูตรไม่กี่เล่ม กับของใช้ในชีวิตประจำวันนิดหน่อย

เช่น นาฬิกาโรเล็กซ์ทองคำอร่าม เพชรพลอย ไข่มุกวูบวาบ

ตรงกลางวางพระพุทธรูปทองคำองค์เล็กๆ ไว้สองสามองค์

และยังมีคัมภีร์ยุทธภพวางอยู่สองสามเล่ม

เถี่ยซือนั่งยองๆ อยู่หน้าแผง ถือหนังสือเล่มเล็กๆ อ่านอย่างออกรสเหมือนอ่านการ์ตูน

"เจ้าทึ่ม อ่านอะไรอยู่น่ะ?"

เถี่ยซือยิ้มแป้น โชว์ชื่อหนังสือให้เฉินเยี่ยดู

"หมัดวชิระปราบมาร?"

"วิชาหมัด? เชี่ย ของจริงเหรอเนี่ย?"

แม้เฉินเยี่ยจะไม่มีความรู้เรื่องพุทธศาสนา แต่แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่านี่มันคัมภีร์ยุทธภพชัดๆ

เหมือนในนิยายกำลังภายในเปี๊ยบ

"วิชาหมัดครับ! ถ้าโยมไม่เชื่อ อาตมาแสดงให้ดูได้!"

พูดจบ ร่างของพระหนุ่มก็หายวับไปจากสายตาเฉินเยี่ย

พอหันไปมองอีกที หลวงพี่ยืนอยู่กลางลาน ด้านหลังปรากฏภาพร่างจำแลงของท้าวจตุโลกบาลผู้เกรี้ยวกราด

ภาพที่เห็นทำเอาเฉินเยี่ยรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกนิยายกำลังภายใน

ทุกหมัดที่หลวงพี่ปล่อยออกไป สั่นสะเทือนอากาศ ราวกับดึงดูดพลังลึกลับบางอย่างมาใช้

เฉินเยี่ยคำนวณในใจ ถ้าต้องสู้กับหลวงพี่คนนี้ ทางที่ดีที่สุดคือใช้หมอกควันห่อหุ้มตัวหลวงพี่ไว้ทันที

ไม่งั้นพลังหมัดระดับนี้ เขาต้านไม่ไหวแน่

หลังจากร่ายรำเพลงหมัดจบชุด หลวงพี่ไม่ได้โชว์ผ่าอิฐ หรือลุยไฟ

แต่คนมุงดูรอบๆ ต่างตกตะลึง

ทุกคนเป็นผู้มีพลังลำดับ ย่อมสัมผัสได้ว่าในร่างกายหลวงพี่เมื่อกี้มีพลังลำดับสั่นสะเทือนรุนแรงแค่ไหน

ติงตงคำนวณในใจ ถ้าต้องสู้กับหลวงพี่คนนี้ เธอคงมีโอกาสชนะไม่มาก

หลวงพี่คนนี้ร้ายกาจจริงๆ

"หลวงพี่ นี่มัน... คือ... กำลังภายในหรือวิชาสายกายภาพคะ?"

สาวน้อยผมชมพูเห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยรู้เรื่องยุทธภพ ถามคำถามแบบมือสมัครเล่นออกมา

หลวงพี่หน้าไม่แดง ไม่หอบหายใจ พยักหน้าให้ทุกคนเบาๆ แล้วตอบ "ไม่ว่าจะเป็นกำลังภายใน วิชาสายกายภาพ หรือพลังลำดับ ล้วนเป็นพลังงานรูปแบบหนึ่ง"

"ทุกท่านเป็นผู้มีพลังลำดับ ย่อมมีความสามารถพิเศษเฉพาะของลำดับตนเอง แต่ในมุมมองของอาตมา ความสามารถทั้งหมด คือการประยุกต์ใช้พลังลำดับ"

"อย่างเช่น 'หมัดวชิระปราบมาร' ที่อาตมาแสดงเมื่อสักครู่"

"เดิมทีเป็นหนึ่งในความสามารถ 'อิทธิฤทธิ์ปราบมาร' ของลำดับ 1 พุทธะ อาตมาจดบันทึกออกมา ขอแค่ฝึกตามที่เขียน ก็สามารถสำเร็จวิชาอิทธิฤทธิ์ปราบมารได้"

ได้ยินแบบนี้ เฉินเยี่ยพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

หลวงพี่คนนี้ใจกว้างชะมัด ถึงขนาดจดบันทึกวิชาอิทธิฤทธิ์ปราบมารของตัวเองออกมาขาย

ต้องเข้าใจว่า ความสามารถของแต่ละลำดับ ทุกคนต่างปิดบังซ่อนเร้นกันสุดฤทธิ์

ต่อให้เป็นเพื่อนร่วมทีม ยังไม่ยอมบอกหมดเปลือก

อย่างเช่นหัวหน้าฉู่เช่อ รายนั้นถนัดเรื่องบอกครึ่งกั๊กครึ่งที่สุด

แต่หลวงพี่คนนี้กลับเอาออกมาแลกเปลี่ยนหน้าตาเฉย

"หลวงพี่ พูดแบบนี้แสดงว่าใครๆ ก็เรียนความสามารถของลำดับอื่นได้งั้นสิ?"

สาวน้อยผมชมพูถาม

หลวงพี่ยกมือข้างเดียวขึ้นทำความเคารพ พยักหน้าเบาๆ "ทางทฤษฎีทำได้ครับ แต่ทางปฏิบัติค่อนข้างยาก ลำดับที่ใกล้เคียงกันอาจจะง่ายหน่อย"

"อย่างเช่นโยมอู๋คนนี้ เขาเป็นลำดับไททัน เน้นฝึกฝนพละกำลังทางกายภาพ ซึ่งคล้ายคลึงกับลำดับพุทธะของอาตมา ดังนั้นการฝึก 'หมัดวชิระปราบมาร' ที่ดัดแปลงมาจากอิทธิฤทธิ์ปราบมาร จึงเป็นไปได้"

เฉินเยี่ยตกอยู่ในห้วงความคิด

ลำดับของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ต่อให้เป็นลำดับเดียวกัน ความสามารถก็อาจต่างกัน

อย่างเช่นความสามารถ 'การถ่ายวิญญาณ' ที่เขาเพิ่งเรียนรู้

ต่อให้มีผู้สร้างหมอกอีกคนมายืนอยู่ตรงหน้า ก็ใช่ว่าจะทำได้เหมือนกัน

"แฮะๆ... หลวงพี่ ที่พูดมาผมฟังไม่รู้เรื่องหรอก แต่ผมชอบ 'หมัดวชิระปราบมาร' นี่ จะแลกยังไงครับ?"

"ข้าวสารหนึ่งร้อยชั่ง! เครื่องปรุงรสต่างๆ เสื้อกันหนาวอย่างน้อยสิบชุด เสื้อผ้าฤดูใบไม้ร่วงสิบชุด..."

หลวงพี่เปิดราคามาที ทำเอาทุกคนหน้าเปลี่ยนสี

สาวน้อยผมชมพูกับติงตงผลัดกันต่อรองราคา

สุดท้ายจบที่ข้าวสารห้าสิบชั่ง เสื้อกันหนาวสามชุด เสื้อผ้าฤดูใบไม้ร่วงสามชุด และของจุกจิกอีกนิดหน่อย

เฉินเยี่ยเห็นบทสรุปแล้วก็นับถือในใจ

หลวงพี่คนนี้เพื่อแลกเสบียงให้หมู่บ้าน ถึงกับยอมเอาความสามารถลำดับของตัวเองออกมาแลก

ต้องยอมรับว่าหลวงพี่คนนี้...

ช่าง...

"หลวงพี่ เล่มนี้คือ..."

เพราะเรื่อง 'หมัดวชิระปราบมาร' ของเถี่ยซือ ทำให้เฉินเยี่ยเริ่มสนใจแผงของหลวงพี่ขึ้นมา

ต่อให้เถี่ยซือฝึกไม่สำเร็จ แต่วิชานี้ก็ดัดแปลงมาจากอิทธิฤทธิ์ปราบมารของลำดับพุทธะ ไม่ใช่ของไร้ค่าแน่นอน

ตอนนี้ในมือเฉินเยี่ยถือสมุดเล่มหนึ่งเขียนหน้าปกว่่า "วิชากลืนลมปราณ"

เห็นชื่อนี้ เฉินเยี่ยนึกถึง "เคล็ดวิชาลมหายใจชมจันทร์โลหิต" ทันที

หลักการของเคล็ดวิชาลมหายใจชมจันทร์โลหิตคือการปรับคลื่นความถี่ของร่างกายผ่านการหายใจ เพื่อดูดซับพลังจากจันทร์สีเลือด

ส่วน "วิชากลืนลมปราณ" นี่หมายถึงการฝึกฝนด้วยการกลืนกินเหรอ?

"โยมเฉินตาถึงมาก นี่คือเคล็ดวิชาที่อาตมาใช้ฝึกฝน ฝึกโดยการกลืนกินพลังปราณจากฟ้าดิน!"

"เชื่อว่าทุกท่านคงสัมผัสได้ หลังวันสิ้นโลก ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย ต้นตอของการเปลี่ยนแปลงมาจากพลังงานลึกลับชนิดหนึ่ง บางคนเรียกว่าพลังปราณ บางคนเรียกว่าพลังงานต้นกำเนิด"

"ไม่ว่าจะเรียกว่าอะไร มันก็คือพลังงานรูปแบบหนึ่ง อาตมาใช้วิชากลืนลมปราณนี้ในการฝึกฝน!"

เฉินเยี่ยสูดหายใจเฮือก

แม่เจ้า!

หลวงพี่เอาเคล็ดวิชาฝึกฝนของตัวเองออกมาขายเลยเหรอเนี่ย

หลวงพี่คนนี้...

ถ้ามีคนลำดับพุทธะที่เห็นแก่ตัวอยู่ที่นี่ คงพุ่งเข้ามาบีบคอหลวงพี่แน่

สาวน้อยผมชมพูและติงตงมองหลวงพี่ด้วยสายตาเลื่อมใส

ถ้าให้พวกเธอเอาความลับของตัวเองออกมาแลกเสบียง ถ้าจนตรอกจริงๆ พวกเธอก็อาจจะทำ

แต่คงไม่ทำด้วยท่าทีสงบนิ่งเหมือนหลวงพี่แน่

รู้สึกเหมือนหลวงพี่ขายวิญญาณตัวเองจนหมดเปลือกเพื่อแลกอาหารให้คนในหมู่บ้าน

หลวงพี่คนนี้มีเมตตาธรรมค้ำจุนโลกจริงๆ!

เฉินเยี่ยตั้งสติ จ้องมอง "วิชากลืนลมปราณ" ในมือ

ในใจเริ่มถามระบบ

"ระบบ ฉันฝึกวิชากลืนลมปราณนี้ได้ไหม?"

[ไม่ได้! วิชากลืนลมปราณเป็นเคล็ดวิชาเฉพาะของลำดับพุทธะ ไม่ใช่ลำดับใกล้เคียงกับลำดับสาวกแห่งควันของโฮสต์ ไม่สามารถทำลายกำแพงลำดับได้]

เฉินเยี่ยใจเต้นตึกตัก ถามต่อ "ดัดแปลงแก้ไขวิชากลืนลมปราณให้เข้ากับการฝึกฝนของลำดับสาวกแห่งควันได้ไหม? ถ้าได้ ต้องใช้แต้มสังหารเท่าไหร่?"

วงกลมเล็กๆ ที่คุ้นเคยของระบบปรากฏขึ้น

แค่ห้าวินาทีก็ตอบกลับมา

[สามารถดัดแปลงแก้ไขวิชากลืนลมปราณได้ ใช้แต้มสังหารสองหมื่นแต้ม!]

สองหมื่น!

นั่นไง ให้ระบบคิดค้นวิชาใหม่ที่เหมาะกับลำดับ 2 จากความว่างเปล่า ต้องใช้หนึ่งแสน

แต่ดัดแปลงจากวิชากลืนลมปราณที่มีอยู่แล้ว ใช้แค่สองหมื่น

ของชิ้นนี้ ฉันเอาแน่

ขอแค่มีเคล็ดวิชาฝึกฝน ลำดับย่อยจ้าวแห่งหมอกของลำดับ 3 ก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม