บทที่ 321 - จิ้นอ๋องคือคนของพรรคบัวขาว

บทที่ 321 - จิ้นอ๋องคือคนของพรรคบัวขาว

ลมหนาวพัดโหยหวน ม้วนฝุ่นควันปลิวว่อนบดบังแสงจันทร์

เงาร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นจากความว่างเปล่า ทันทีที่เท้าแตะพื้นก็หมอบกราบลงแทบเท้าของร่างจำแลงพยัคฆ์เหิน ท่าทีนอบน้อม แววตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้

"คารวะนายท่าน!"

มันสวมชุดคลุมสีเขียว ร่างกายผอมแห้ง ปลายนิ้วสีน้ำเงินเข้ม หน้าตาดูเหี้ยมเกรียม ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายเย็นเยือกดุจอสรพิษ

บริวารสมิงเฉียวเสอ!

ตอนมีชีวิตอยู่มันเคยได้รับวาสนาจนมีพลังแข็งแกร่ง แต่เมื่ออยู่ใต้กรงเล็บของร่างจำแลงพยัคฆ์เหิน กลับต้านทานไม่ได้แม้แต่สองกระบวนท่า

ถูกสังหารคาที่ และเปลี่ยนให้กลายเป็นบริวารสมิง

โควตาบริวารสมิงทั้งห้าของร่างจำแลงพยัคฆ์เหินเต็มหมดแล้ว ประกอบไปด้วย ฉินซวง เล่ยจ้ง ซื่อจื่อจวนจิ้นอ๋อง เงาเจ็ด และเฉียวเสอ

"เสียดายที่บริวารสมิงของร่างจำแลงกับร่างต้นไม่สามารถสลับสับเปลี่ยนกันได้..."

ร่างจำแลงพยัคฆ์เหินปรายตามองบริวารสมิงเฉียวเสอที่หมอบกราบอยู่แทบเท้า พลางถอนหายใจในใจ

ตอนนี้บริวารสมิงระดับเข้าสู่มรรคคา หากไม่ได้มีฐานะพิเศษอะไรก็แทบไม่มีประโยชน์กับเขาแล้ว

บริวารสมิงฉินซวงและเล่ยจ้ง ก่อนเข้าไปในโบราณสถานอาจจะยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง

แต่โลกภายนอกผ่านไปถึงสามปีแล้ว ตำแหน่งที่ว่างลงคงมีคนเข้าไปแทนที่นานแล้ว ฐานะของพวกมันจึงไม่ค่อยมีประโยชน์นัก หากมีโอกาสคงต้องเปลี่ยนเป็นบริวารสมิงระดับขอบเขตหวงถิงแทน

จะมีก็แต่ซื่อจื่อจวนจิ้นอ๋องที่มีฐานะสูงส่ง ยังพอหยิบยืมอำนาจได้บ้าง สมควรเก็บไว้

"ลองว่ามาสิ คุณชายหลิงผู้นี้เป็นลูกหลานตระกูลสูงศักดิ์บ้านไหน มาที่ค่ายพยัคฆ์หมอบด้วยจุดประสงค์อะไร และมีความเกี่ยวข้องอันใดกับพรรคบัวขาว"

บริวารสมิงเฉียวเสอหมอบอยู่บนพื้น แจกแจงทุกอย่างตามความจริง

"เรียนนายท่าน คุณชายหลิงเป็นบุตรชายคนที่หกของจิ้นอ๋อง นามว่าเหวินเหรินหลิง มารดาเป็นบุตรสาวพ่อค้า..."

ลูกชายของจิ้นอ๋องอีกแล้วหรือ

เพิ่งจะฆ่าซื่อจื่อไปคนหนึ่ง ก็มาเจอลูกเมียน้อยอีกคน ช่างบังเอิญเสียจริง

ที่ฟันธงว่าคุณชายหลิงผู้นี้เป็นลูกเมียน้อย ก็เพราะมารดาเป็นเพียงบุตรสาวพ่อค้า

พ่อค้ามีฐานะต่ำต้อย มารดาของคุณชายหลิงย่อมไม่อาจเป็นพระชายาเอกหรือพระชายารองของจวนอ๋องได้ ฐานะจึงไม่ต่างอะไรกับอนุภรรยา

บริวารสมิงเฉียวเสอเล่าต่อไปไม่หยุด

"...การที่ได้รับคำสั่งให้มาที่ค่ายพยัคฆ์หมอบในครั้งนี้ ก็เพื่อเข้าควบคุมค่ายให้เบ็ดเสร็จและใช้ประโยชน์เพื่อจวนอ๋อง ทำหน้าที่เป็นเสี้ยนหนามฝังลึกในแถบเมืองซานหยาง เพื่อดึงดูดกำลังทหารของราชสำนัก..."

มันไม่มีปิดบัง เล่าเรื่องราวทุกอย่างที่รู้ตอนยังมีชีวิตอยู่อย่างละเอียดลออ

ระหว่างนั้นร่างจำแลงพยัคฆ์เหินเอ่ยถามขึ้นหลายครั้ง มันก็ตอบคำถามทุกข้ออย่างหมดเปลือก ไม่มีปิดบังแม้แต่น้อย

"มิน่าล่ะคุณชายหลิงผู้นี้ถึงมีเส้นสายกว้างขวาง สามารถทำการค้ากับพ่อค้าคหบดีรายใหญ่ได้อย่างง่ายดาย แถมยังมีกองทัพทหารม้าฝีมือดีห้าพันนายคอยคุ้มกัน ที่แท้ก็มีจวนจิ้นอ๋องหนุนหลังอยู่นี่เอง..."

ร่างจำแลงพยัคฆ์เหินตระหนักรู้ในทันที ข้อสงสัยหลายอย่างก่อนหน้านี้กระจ่างแจ้งจนหมดสิ้น

การจะสร้างค่ายพยัคฆ์หมอบขึ้นกลางป่าเขาลำเนาไพรเช่นนี้ได้ ต้องใช้ทรัพยากรมหาศาล

ไม่รวมถึงวัสดุก่อสร้างต่างๆ แค่เรื่องความปลอดภัยในการขนส่งก็เพียงพอที่จะทำให้ขุมกำลังร้อยละเก้าสิบเก้าในแผ่นดินต้องยอมแพ้แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสำรวจพื้นที่ การออกแบบ การก่อสร้าง และเรื่องยิบย่อยอื่นๆ ของค่าย

แถมระยะเวลาก่อสร้างยังใช้เวลาแค่ปีกว่าเท่านั้น!

ในเขตจิ้นโจว ผู้ที่สามารถแอบทำงานนี้ให้สำเร็จได้ คงมีเพียงราชสำนักกับจวนจิ้นอ๋องเท่านั้น

ส่วนกองทัพสิงห์ดำห้าพันนายที่คุณชายหลิงพาเข้ามาในค่าย ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อรับมือกับเฮ่อเยวี่ยเอ๋อ กองกำลังที่เหลือของพรรคบัวขาว หรือพวกพี่น้องตระกูลจางเลย แต่มีไว้เพื่อต่อกรกับราชสำนักต่างหาก

สรุปแล้วค่ายพยัคฆ์หมอบแห่งนี้ ก็คือฐานที่มั่นที่จวนจิ้นอ๋องสนับสนุนขึ้นมา เพื่อใช้เป็นจุดงัดข้อกับราชสำนัก

แบบนี้ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้ว

แต่ว่าก่อนหน้านี้เฒ่าเฮ่อเคยบอกเอาไว้ คุณชายหลิงกับพวกใช้ป้ายคำสั่งของธรรมราชาสระทองคำแห่งพรรคบัวขาวลงมาบัญชาการ

ธรรมราชาสระทองคำ คือธรรมราชาทิศตะวันตก หนึ่งในห้าธรรมราชาของพรรคบัวขาว

ธรรมราชาบัวเขียวทิศตะวันออก ธรรมราชาสระทองคำทิศตะวันตก ธรรมราชาเมฆาแดงทิศใต้ ธรรมราชาตะวันทมิฬทิศเหนือ และธรรมราชาสุญญตาทิศกลาง

ธรรมราชาทั้งห้าทิศนี้ คือผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริงของพรรคบัวขาว เป็นผู้นำสูงสุดของแต่ละเขต หรือจะเรียกว่าเป็นผู้กุมอำนาจหลักก็ว่าได้ ฐานะของพวกเขาอยู่สูงกว่าหัวหน้าเขตทั้งสามสิบหกคนเสียอีก

โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เจ้าลัทธิเก็บตัวฝึกวิชาไม่ยอมออกมา รองเจ้าลัทธิหายสาบสูญ ส่วนที่ศูนย์กลางเหลือเพียงผู้อาวุโสผู้พิทักษ์กฎและกลุ่มบุตรศักดิ์สิทธิ์ธิดาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น

อำนาจของธรรมราชาทั้งห้าทิศจึงเทียบเท่ากับเจ้าแคว้น คล้ายกับมีแคว้นซ้อนแคว้น มีลัทธิซ้อนลัทธิ

เหวินเหรินหลิงในฐานะบุตรของเมียน้อยจิ้นอ๋อง กลับสามารถครอบครองป้ายคำสั่งของธรรมราชาสระทองคำได้ เรื่องนี้น่าคิดทีเดียว

หรือว่าจวนจิ้นอ๋องกับพรรคบัวขาว...

"จำได้ว่าตระกูลอู๋ในเมืองชั้นในที่เคยเลี้ยงดูปีศาจผีสาง ก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ดูแลของจวนจิ้นอ๋อง ในมือนายท่านอู๋ผู้นั้นก็มีป้ายคำสั่งของพรรคบัวขาวอยู่ชิ้นหนึ่ง"

ณ จุดพักพิงกลางหุบเขา หลิวเซิ่งที่ได้รับรู้ข้อมูลผ่านร่างจำแลงก็ลืมตาขึ้นทันที เขาคิดสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้ จึงหยิบป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งออกมาจากถุงมิติ

ขนาดเท่าฝ่ามือ หล่อจากทองสัมฤทธิ์ สลักลวดลายดอกบัวสลับซับซ้อน ด้านหน้าสลักตัวอักษร "คำสั่ง" แบบจม ด้านหลังสลักตัวอักษร "สระทองคำ" แบบนูน

ตอนนั้นที่เขาตรวจนับของรางวัล เขาเก็บแต้มไอวิญญาณจากมันได้แค่สิบกว่าแต้ม เลยไม่ได้ใส่ใจนัก

พอมาดูตอนนี้ เขากลับพลาดเบาะแสสำคัญไปเสียได้

โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป

เพียงแค่คิด ร่างจำแลงพยัคฆ์เหินในหุบเขาลึกก็ยื่นมือออกไปขอดูป้ายคำสั่งธรรมราชาสระทองคำจากเฉียวเสอทันที

รูปลักษณ์เหมือนกับที่ค้นเจอจากนายท่านอู๋เป๊ะ แต่งานฝีมือประณีตกว่า ลวดลายดอกบัวซับซ้อนกว่า วัสดุที่ใช้ก็ทำมาจากเงินวิเศษ

เห็นได้ชัดว่าระดับชั้นของมันสูงกว่าระดับหนึ่ง

ถ้าอย่างนั้น...

"ธรรมราชาสระทองคำก็คือจิ้นอ๋อง จิ้นอ๋องก็คือธรรมราชาสระทองคำ"

บริวารสมิงเฉียวเสอก้มหน้าเอ่ยเสียงเบา พิสูจน์ให้เห็นว่าสิ่งที่หลิวเซิ่งคาดเดานั้นถูกต้อง

ร่างจำแลงพยัคฆ์เหินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเหวินเหรินหลิงที่ยืนนิ่งค้างเป็นไก่ตาแตกอยู่ด้านข้าง แล้วพูดเป็นนัยว่า

"เรื่องนี้สำคัญมากนัก จะปล่อยให้ผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด"

"นายท่านโปรดวางใจ เรื่องนี้บ่าวกล้าเอาหัวเป็นประกัน"

บริวารสมิงเฉียวเสอแสยะยิ้มชั่วร้าย เผยความจริงออกมา

"หลังจากที่บ่าวเลื่อนขั้นเป็นขอบเขตหวงถิง ประสาทสัมผัสการรับกลิ่นก็แข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า สามารถจับกลิ่นเฉพาะเจาะจงได้ในรัศมีห้าร้อยลี้ กลิ่นบนตัวของจิ้นอ๋องเหมือนกับกลิ่นบนตัวของธรรมราชาสระทองคำไม่มีผิดเพี้ยน"

เจ้านี่ตอนมีชีวิตอยู่ก็ช่างคิดไม่เบา ถือว่าฟลุกจับถูกจุดพอดี

"เป็นไปไม่ได้ เสด็จพ่อของข้าเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์ จะกลายเป็นธรรมราชาสระทองคำไปได้อย่างไร"

เหวินเหรินหลิงที่อยู่ด้านข้างกรีดร้องเสียงหลง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เสด็จพ่อของเขาเป็นถึงพระปิตุลาของโอรสสวรรค์องค์ปัจจุบัน เป็นถึงเจ้าแคว้น มีฐานะสูงส่ง

การร่วมมือกับพรรคบัวขาวก็เป็นเพียงแค่การหลอกใช้พวกกบฏเหล่านี้เท่านั้น จะกลายเป็นหัวหน้ากบฏตัวจริงไปได้อย่างไร

เปรียบเหมือนเจ้าเลี้ยงสุนัขไว้ฝูงหนึ่ง เจ้าใช้งานพวกมันให้เฝ้าบ้าน แต่ไม่ได้หมายความว่าเจ้าอยากจะเป็นจ่าฝูงสุนัขเสียหน่อย!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเป็นลูกของจ่าฝูงสุนัขเลย!

ในสายตาของเหวินเหรินหลิงผู้เป็นลูกเมียน้อยของจิ้นอ๋อง พรรคบัวขาวก็เป็นแค่สุนัขที่บ้านเขาเลี้ยงไว้ เป็นเพียงเครื่องมือที่ใช้ต่อกรกับราชสำนักเท่านั้น

"จิ้นอ๋องปิดบังแม้กระทั่งลูกชายตัวเอง ดูท่าข่าวนี้คงจะเป็นความจริง"

ร่างจำแลงพยัคฆ์เหินยิ้มบางๆ เชื่อไปแล้วเจ็ดแปดส่วน

หลังจากนั้นเขาก็ถามรายละเอียดอีกมากมาย อย่างเช่น ขุมกำลังภายในจวนจิ้นอ๋อง ความสัมพันธ์กับสำนักใหญ่ต่างๆ ในมณฑล กองทัพที่ควบคุมอยู่ เครือข่ายการค้า และอื่นๆ อีกมากมาย

เมื่อนำไปเทียบกับข้อมูลที่เคยได้จากซื่อจื่อจวนจิ้นอ๋องก่อนหน้านี้ เพื่อคัดกรองความจริงออกจากความเท็จ ก็ถือว่าได้ผลประโยชน์ไม่น้อย

เพียงแต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลับของจวนอ๋อง ไม่ว่าจะเป็นซื่อจื่อจวนจิ้นอ๋องหรือเฉียวเสอก็มีขีดจำกัดในการรับรู้

ข้อมูลหลายอย่างดูเหมือนจะใช่แต่ก็ไม่ใช่ ไม่สามารถพิสูจน์ได้

อย่างเช่นเรื่องที่จิ้นอ๋องเคยเข้าไปในสุสานโบราณเมื่อสิบกว่าปีก่อน และได้รับวิชาชุบชีวิตคนตายมา

หรือเรื่องที่เล่าลือกันว่าซื่อจื่อจวนจิ้นอ๋องเป็นคนโบราณกลับชาติมาเกิด ล่วงรู้วิชาลับที่สาบสูญไปมากมาย รวมถึงสถานที่ซ่อนของวิเศษล้ำค่า จึงถูกจิ้นอ๋องแต่งตั้งให้เป็นซื่อจื่อ

เรื่องทำนองนี้มีอีกมากมาย เล่าเท่าไรก็ไม่หมด

"ข่าวพวกนี้ยากจะแยกแยะว่าจริงหรือเท็จ ดังนั้น..."

ร่างจำแลงพยัคฆ์เหินนัยน์ตาเป็นประกาย เอื้อมมือไปคว้าตัวเหวินเหรินหลิง ก่อนจะประทับฝ่ามือลงบนจุดตันเถียนของอีกฝ่าย

"อ๊าก"

[จบแล้ว]