บทที่ 330 - ทวยเทพคืนบัลลังก์! หงจวินสิ้นลาย!

บทที่ 330 - ทวยเทพคืนบัลลังก์! หงจวินสิ้นลาย!

เหล่าเทพอสูรโกลาหลมองหน้ากัน แต่ไม่มีใครแย้งในจุดนี้

การวิเคราะห์ของเทพอสูรโกลาหลแห่งโชคชะตามีเหตุผลมาก หากสถานการณ์ยังดำเนินต่อไปแบบนี้ จุดจบย่อมเป็นอย่างนั้น

และสุดท้าย พวกเขาก็จะโดนเช็คบิลจริงๆ เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย

เพราะการมีอยู่ของพวกเทพอสูรโกลาหล เป็นแรงกดดันต่อโลกหงฮวง และนำปัญหามาให้โดยธรรมชาติ

ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขายอมหลอมรวมมหาโลกที่ตนเองสร้างขึ้นเข้ากับหงฮวง พวกเขาก็คงไม่มีสิทธิ์เข้ามาในโลกหงฮวง

แต่ถึงอย่างนั้น สิทธิ์ในการเคลื่อนไหวในหงฮวงของพวกเขาก็ยังน้อยกว่าสิ่งมีชีวิตท้องถิ่น ต้นกำเนิดของโลกหงฮวงยังคงกดดันพวกเขาอยู่ไม่มากก็น้อย

เพราะแบบนี้ ทุกครั้งที่ลงมือ พวกเขาถึงไม่กล้าทุ่มสุดตัว ต้องกั๊กพลังไว้ส่วนหนึ่งเผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน

ไม่อย่างนั้น ถ้าต้นกำเนิดหงฮวงเกิด "พลิกลิ้น" ขึ้นมา แล้วพวกเขาไม่มีแรงเหลือรับมือ นั่นจะเป็นหายนะครั้งใหญ่สำหรับพวกเขา

"แม้จะเป็นอย่างนั้น แต่รอดูไปก่อนเถอะ ข้าว่าเหรียญเงินเก่าหงจวินต้องมีไม้ตายก้นหีบที่ยังไม่ใช้ออกมาแน่ เขาอาจจะกำลังรอให้เราลงมือ เราต้องไม่ตกหลุมพรางนี้เด็ดขาด"

"แน่นอน ถ้าสุดท้ายมันไม่ไหวจริงๆ เราค่อยลงมือ ก็ยังไม่สาย"

"ถึงตอนนั้น จะได้แสดงบทบาทได้มากกว่า และไม่โดนเพ่งเล็งด้วย"

เซียนต้าหยางเหมยเสนอแนะ ทำให้เทพอสูรโกลาหลที่อยู่ในเหตุการณ์พยักหน้าเห็นด้วย

ตอนนี้ทำได้แค่นี้แหละ

แค่ไม่รู้ว่าสถานการณ์ต่อไปจะพัฒนาไปทิศทางไหน แม้พวกเขาจะเป็นถึงฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน แต่ก็ยังมองไม่ออก

สถานการณ์ในสนามรบเข้าสู่สภาวะชะงักงัน หงจวินกับหนี่วาต่างฝ่ายต่างทำอะไรกันไม่ได้

แน่นอนว่าทางฝั่งมารบรรพชนหลัวโหวต่างออกไป ภายใต้การโจมตีบ้าคลั่งของไท่ซ่าง แรงกดดันเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ จนตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด

เพราะหลัวโหวต้องแบ่งพลังไปกดดันการต่อต้านของค่ายกลกระบี่สังหารเซียน พลังที่ต้องใช้ย่อมมากขึ้น ยากจะเจียดพลังมากดดันไท่ซ่าง

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าในมือไท่ซ่างมีทั้งแผนที่ไท่จี๋ที่เป็นสมบัติวิเศษระดับกำเนิดโชติช่วง ยังมีเจดีย์เหลืองสวรรค์และไม้เท้าหัวมังกรที่เป็นของวิเศษระดับท็อป พลังต่อสู้ที่แสดงออกมานั้นแข็งแกร่งเกินขีดจำกัดที่มารบรรพชนหลัวโหวจะรับไหว

ในใจของมารบรรพชนหลัวโหวนั้นอัดอั้นตันใจสุดขีด อีกนิดเดียวแท้ๆ!

ขาดอีกแค่นิดเดียว เขาก็จะกลืนค่ายกลกระบี่สังหารเซียนเข้าแดนปีศาจฟ้าได้แล้ว ขอแค่กลืนเข้าไปได้ เขาก็มั่นใจเต็มร้อยว่าจะเปลี่ยนชุดเซ็ตกระบี่สังหารเซียนให้กลับมาเป็นของเขาได้

แต่เพราะการปรากฏตัวของไท่ซ่าง แผนการทั้งหมดเลยพังไม่เป็นท่า

ได้เผชิญหน้ากับหงจวินตรงๆ เย่ อู๋ถึงได้สัมผัสว่าแรงกดดันที่แท้จริงเป็นยังไง

"สมแล้วที่เป็นเหรียญเงินเก่า พลังระดับนี้น่ากลัวจริงๆ ถ้าไม่จำเป็น ก็ไม่อยากเป็นศัตรูกับเจ้านี่หรอก"

"อันตรายเกินไป"

เย่ อู๋ถอนหายใจยาวในใจ

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็คงไม่คิดอะไรมากความ

"หนี่วา ผิงซิน แล้วก็เจ้าทายาทพานกู่ พวกเจ้าคิดว่าแค่วิธีการตื้นเขินแค่นี้ จะกดดันข้าได้ราบคาบงั้นรึ?"

สายตาของหงจวินกวาดมองเย่ อู๋และคนอื่นๆ สายตาเย็นยะเยือกนั้นทำให้พวกเย่ อู๋รู้สึกหนาวสะท้านในใจขึ้นมาวูบหนึ่ง

"ครั้งนี้พวกเจ้าฉวยโอกาสได้ดีจริงๆ ทำให้เจตจำนงวิถีมนุษย์และวิถีพิภพฟื้นคืนมาได้สำเร็จ แต่ถ้าพวกเจ้ามีน้ำยาแค่นี้ เรื่องในครั้งนี้ก็จบลงแค่นี้แหละ!"

หงจวินเตรียมจะลงมือขั้นเด็ดขาดแล้ว ไม่อยากยื้อเวลาอีกต่อไป

ต่อให้ต้องจ่ายค่าตอบแทนบ้าง หงจวินก็ไม่เสียดาย

"อ้อ? หงจวิน ท่านคิดว่าท่านกินพวกเราลงแล้วงั้นรึ?"

ร่างสามศพของเจ้าแม่ผิงซินหัวเราะเบาๆ แล้วก็หัวเราะลั่นอย่างสดใส

"งั้นเรามาพนันกันหน่อยไหมล่ะ!"

หงจวินขมวดคิ้วทันที จับทางไม่ถูกว่าผิงซินหมายถึงอะไร

แต่วินาทีถัดมา เย่ อู๋ก็เอ่ยปาก

"เริ่มแล้ว ต่อจากนี้จะเป็นฉากเด็ด เปิดม่านการแสดงของจริง!"

ทันทีที่เย่ อู๋พูดจบ ทางฝั่งยมโลกก็ระเบิดพลังระดับฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนออกมาอีกครั้ง และในกลิ่นอายระดับฮุ่นหยวนนั้น กลับมีกลิ่นอายของจอมอสูรที่เข้มข้นถึงขีดสุดพุ่งออกมา!

ไม่สิ! พูดให้ถูกคือ ไม่ใช่แค่กลิ่นอายจอมอสูร แต่เป็น... กลิ่นอายพานกู่ขนานแท้!

ราวกับพานกู่จุติ กลับมาสู่โลกหงฮวงอีกครั้ง

หงจวิน... หน้าเปลี่ยนสี!

แต่ในวินาทีเดียวกัน เขาก็ตั้งสติได้ นั่นแม้จะเป็นกลิ่นอายพานกู่ แต่ไม่ใช่พานกู่ตัวจริง นั่นคือพลังกายเนื้อพานกู่!

ในยมโลก มีคนฝึกสำเร็จวิชากายเนื้อพานกู่!

ไม่ใช่ผิงซิน กลิ่นอายพลังไม่ตรงกัน ในยมโลกนอกจากผิงซิน ผู้ที่มีหวังฝึกกายเนื้อพานกู่สำเร็จก็เหลือแค่คนเดียว — จอมอสูรเสวียนหมิง!

และในเวลานี้ คนที่หน้าเปลี่ยนสีไม่ได้มีแค่หงจวิน แต่ยังมีพวกเทพอสูรโกลาหลด้วย

พวกเขาหันขวับไปมองพร้อมกันทันที

"จอมอสูรเสวียนหมิง?!"

เสียงอุทานด้วยความเหลือเชื่อดังระงมไปทั่ว

จอมอสูรเสวียนหมิงเดินออกมาจากยมโลก เผยร่างกายเนื้อพานกู่ ราวกับจะใช้พลังเพียงลำพังค้ำยันยมโลกทั้งใบ ก้าวเข้าสู่โลกหงฮวง

กลิ่นอายกายเนื้อพานกู่ที่พวยพุ่งออกมา ปั่นป่วนเมฆลมมหาศาล แม้แต่เมฆดำแห่งไอสังหารมหาศึกชิงเทพที่ลอยอยู่บนฟ้า ในเวลานี้ยังถูกกวนจนปั่นป่วน!

จอมอสูรเสวียนหมิงแสดงให้เห็นว่าอะไรคือพลังกายเนื้อพานกู่ที่แท้จริง!

แสดงความน่าสะพรึงกลัวของพลังวิชานี้ออกมา มันไม่ใช่สิ่งที่คนปกติจะครอบครองได้ มันเต็มไปด้วยพลังอันเหลือเชื่อมากมาย

"หงจวิน ตอนนั้นท่านวางแผนทำร้ายเผ่าอูของข้า คงคิดไม่ถึงสินะว่าวันหนึ่ง เปิ่นกงจะสามารถควบแน่นกายเนื้อพานกู่ บรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนได้!"

จอมอสูรเสวียนหมิงเงยหน้าคำราม จ้องมองหงจวินเขม็ง ความเคียดแค้นชิงชังที่แผ่ออกมาจากก้นบึ้งของดวงตา ปิดยังไงก็ไม่มิด!

ในตอนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะแผนการของเหรียญเงินเก่าหงจวิน เผ่าอูของนางคงไม่ล้มตายจนเกือบสูญพันธุ์ แตกกระสานซ่านเซ็น!

นี่คือความแค้นดุจทะเลเลือด!

เมื่อก่อนนางไม่มีทางแก้แค้น มองไม่เห็นความหวัง จึงได้แต่กดความแค้นนี้ไว้ส่วนลึกสุดของหัวใจ

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว นางมีความหวังที่จะล้างแค้น ความเคียดแค้นนั้นย่อมไม่อาจกดข่มไว้อีกต่อไป

เป็นแค้น ก็ต้องชำระ!

หงจวินโดนคำพูดของเสวียนหมิงตอกหน้าจนสีหน้าดูไม่ได้ ความรู้สึกว่าทุกอย่างหลุดการควบคุมผุดขึ้นมาในใจอีกครั้ง

เหตุพลิกผันหลายอย่างก่อนหน้านี้เขายังพอเข้าใจได้ แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า จอมอสูรเสวียนหมิงจะสามารถสร้างกายเนื้อพานกู่ของจริงได้สำเร็จ แถมยังใช้มันบรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน!

เรื่องนี้หมายความว่าอะไร ในใจหงจวินรู้ดีที่สุด

ข้อจำกัดของเผ่าอู น่าจะไม่มีอีกแล้ว และนั่นหมายความว่า จอมอสูรที่เหลือของเผ่าอู ก็มีคุณสมบัติที่จะสร้างกายเนื้อพานกู่ บรรลุฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนได้เช่นกัน!

ในมหาศึกชิงแผ่นดินครั้งนั้น แม้เผ่าอูจะเกือบสูญพันธุ์ แต่ก็ยังรักษาฐานรากไว้ได้ส่วนหนึ่ง จอมอสูรที่รอดชีวิตมาได้มีไม่น้อย

ถ้าเผ่าอูหาวิธีสร้างกายเนื้อพานกู่และบรรลุฮุ่นหยวนได้จริงๆ งั้นพวกจอมอสูรเหล่านั้น ก็คงใช้วิธีนี้บรรลุธรรมได้เหมือนกัน

ในยมโลก จะมีฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนเพิ่มขึ้นอีกหลายคน!

แถมยังเป็นฮุ่นหยวนสายต่อสู้สังหารพันธุ์แท้อีกต่างหาก

ผลกระทบที่จะตามมา มันยิ่งใหญ่มาก

น่าเสียดาย ที่ยมโลกมีข้อจำกัดบางอย่าง ทำให้เขามองไม่เห็นสถานการณ์ภายในชัดเจน

หงจวินคิดได้ พวกเทพอสูรโกลาหลที่จ้องจะชุบมือเปิบอยู่ข้างๆ ย่อมคิดได้เช่นกัน

ชั่วขณะหนึ่ง แต่ละคนรู้สึกหนังหัวชาหนึบ

แม้กายเนื้อพานกู่นี้จะไม่ใช่พานกู่ตัวจริง แต่พลังการต่อสู้ที่ระเบิดออกมา ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย

เรียกได้ว่าเป็น — พานกู่น้อย!

ถ้า "พานกู่น้อย" แบบนี้โผล่มาเป็นฝูง...

ฉากแบบนั้น ต่อให้เป็นเทพอสูรโกลาหลที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาโชกโชน ก็ยังอดขนลุกไม่ได้

ในเวลานี้ พวกเขาเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าทิศทางของสถานการณ์มันเริ่มแปลกๆ ขึ้นเรื่อยๆ

ไพ่ตายของฝั่งผิงซิน ทำไมมันออกมาเรื่อยๆ ไม่หยุดหย่อน?

เหมือนไม่มีวันหมดงั้นแหละ

เมื่อเสวียนหมิงเผยกลิ่นอายกายเนื้อพานกู่ ทัณฑ์สวรรค์ก็ฟาดลงมาทันที แต่ไม่ได้สร้างภัยคุกคามอะไร ถูกเสวียนหมิงทุบแตกละเอียดไปดื้อๆ

"วันนี้ ข้าเสวียนหมิงไม่เพียงจะสำเร็จกายเนื้อพานกู่ แต่จะเป็นนักบุญวิถีพิภพด้วย!"

สิ้นเสียง ผู้แข็งแกร่งระดับฮุ่นหยวนทั้งหลายก็พบว่า กลิ่นอายบนตัวเสวียนหมิง เชื่อมโยงเข้ากับวัฏสงสารหกวิถี

ทั้งสองสิ่งประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบ!

หนึ่งในวิถีของวัฏสงสารหกวิถี ประทับตราของเสวียนหมิงลงไปทันที ถูกเสวียนหมิงควบคุมอย่างแท้จริง

ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อนักบุญวิถีพิภพอย่างเสวียนหมิงปรากฏตัว เจตจำนงวิถีสวรรค์ก็แข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น เหมือนได้รับพลังพิเศษบางอย่างเสริมเข้ามาจากความว่างเปล่า

เหล่าเทพอสูรโกลาหลมองออกทันทีว่าเสวียนหมิงทำอะไร จิตใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ทำแบบนี้... ก็ได้ด้วยเหรอ?!

พลังการต่อสู้ของกายเนื้อพานกู่อันทรงพลัง ถ้าบวกกับพลังเวทอันไร้ขีดจำกัดของนักบุญวิถีพิภพ นั่นหมายความว่าอะไร ในใจพวกเขารู้ดี

นั่นจะนำมาซึ่งพลังสังหารอันน่าสยดสยอง

หงจวินเห็นฉากนี้ เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ลางสังหรณ์ร้ายในใจรุนแรงขึ้นทันที

สายตาของเขาพุ่งไปที่หนี่วาและไท่ซ่าง

เสวียนหมิงยังเป็นนักบุญวิถีพิภพได้ งั้นคนอื่นล่ะ?!

แผนการร่วมมือของวิถีพิภพและวิถีมนุษย์ ต้องไม่จบง่ายๆ แค่นี้แน่

ภายใต้วิถีสวรรค์มีแปดบัลลังก์นักบุญ วิถีพิภพที่มีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกัน ย่อมไม่ด้อยไปกว่านั้น

วัฏสงสารหกวิถี สามารถให้กำเนิดนักบุญวิถีพิภพได้หกองค์!

เสวียนหมิงครองไปแล้วหนึ่ง เนื่องจากวัฏสงสารคือร่างแปลงของโฮ่วถู่ ตำแหน่งนักบุญของผิงซินจึงพิเศษ ไม่นับรวมในจำนวนนั้น งั้นก็ยังเหลืออีกห้า!

"เฮ้อ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าก็จะขอเป็นนักบุญวิถีพิภพด้วยคน!"

เย่ อู๋ยิ้มมุมปาก กลิ่นอายนักบุญวิถีพิภพแผ่ออกมา ระดับพลังพุ่งทะยานขึ้นไปอีกครั้ง

"อาจารย์ ตอนนี้ท่านน่าจะเดาได้บ้างแล้วนะ"

หนี่วาหัวเราะขึ้นมาทันที ในฐานะปฐมจารย์วิถีมนุษย์ บนร่างของนางกลับแผ่กลิ่นอายวิถีพิภพที่เข้มข้นออกมา

จากนั้น ด้านหลังก็ปรากฏภาพวัฏสงสารหกวิถีขนาดมหึมา

นักบุญวิถีพิภพ!

หนี่วา ในเวลานี้ ก็กลายเป็นนักบุญวิถีพิภพเช่นกัน!

"อาจารย์ ไม่ทราบว่าเซอร์ไพรส์นี้ ท่านพอใจหรือไม่?"

ไท่ซ่างเอ่ยขึ้นในเวลานี้ บนร่างปรากฏกลิ่นอายนักบุญวิถีพิภพโดยธรรมชาติ สร้างวัฏสงสารหกวิถีออกมาเช่นกัน แล้วกดทับลงไปที่แดนปีศาจฟ้าอย่างโหดเหี้ยม

ทางด้านหยวนสื่อเทียนจุนและทงเทียนเจี้ยวจู่ก็ฉายภาพเดียวกัน เมื่อได้รับพลังวิถีพิภพเสริม ทั้งสองก็ยิ่งดุดันขึ้น

แบบนี้ ตำหนักจื่อเซียวที่เคยแข็งกร้าว ก็ถูกตีจนถอยร่น ไม่ใช่คู่ต่อสู้อีกต่อไป

ดูท่าทางแล้ว อาจจะโดนกดดันจนจมดินได้ทุกเมื่อ

หกบัลลังก์นักบุญแห่งวิถีพิภพ ถูกเติมเต็มจนครบในเวลานี้!

อดีตนักบุญ ตอนนี้ก็ยังเป็นนักบุญ เพียงแต่ตำแหน่งเปลี่ยนไป จากนักบุญวิถีสวรรค์ กลายเป็นนักบุญวิถีพิภพ!

แม้จะดูเหมือนแค่เปลี่ยนเส้นทางนิดหน่อย แต่ผลกระทบที่ตามมานั้น พลิกฟ้าคว่ำดิน!

ตูม!

เจตจำนงวิถีพิภพที่กำลังไต่ระดับอยู่แล้ว เมื่อนักบุญวิถีพิภพทั้งหมดเข้าประจำที่ ก็ขยายตัวถึงขีดสุดทันที

แล้วเหมือนจะทำลายกำแพงกั้นบางอย่างในความว่างเปล่า ก้าวเข้าสู่อีกระดับหนึ่ง

เพี๊ยะ!

วินาทีถัดมา เจตจำนงวิถีสวรรค์เหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่ ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง พลังขาดตอนไปวูบหนึ่ง

หนี่วาที่จ้องวิถีสวรรค์อยู่แล้ว มีหรือจะพลาดโอกาสทอง แส้สร้างมนุษย์ฟาดลงไปเต็มแรง ตีจนวิถีสวรรค์ต้องถอยหนีชั่วคราว

พลังที่หงจวินใช้ได้ ถูกลดทอนลงไปอีกขั้น!

เจาทิศและจุ่นถีเห็นฉากนี้ ก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ใบหน้าขมขื่นสุดขีด

พล็อตเรื่องเปลี่ยนไปเกินคาดอีกแล้ว และความรู้สึกวิกฤตในใจพวกเขาก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

หันไปมองมารบรรพชนหลัวโหว สถานการณ์ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ภายใต้การโจมตีของไท่ซ่าง ก็ถอยร่นไม่เป็นท่าเช่นกัน

ทำให้สองนักบุญตะวันตกยิ่งสิ้นหวัง

ในถ้ำเมฆอัคคี ฝูซี เสินหนง และเสวียนหยวน มองหน้ากัน แล้วหัวเราะลั่นพร้อมกัน

"วันนี้ ถึงเวลาที่เผ่ามนุษย์เราจะผงาดอย่างแท้จริง!"

"ข้าจักรพรรดิฟ้าฝูซี วันนี้ขอบรรลุนักบุญวิถีมนุษย์! เผ่ามนุษย์จงช่วยข้า!"

"ข้าจักรพรรดินาดินเสินหนง วันนี้ขอบรรลุนักบุญวิถีมนุษย์! เผ่ามนุษย์จงช่วยข้า!"

"ข้าราชาแห่งมนุษย์เสวียนหยวน วันนี้ขอบรรลุนักบุญวิถีมนุษย์! เผ่ามนุษย์จงช่วยข้า!"

สามเสียงดังก้องมาจากถ้ำเมฆอัคคี สะเทือนเลือนลั่นไปทั่วโลกหงฮวง

ทำให้ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนตื่นตะลึง!

เผ่ามนุษย์ที่เตรียมพร้อมมานาน เริ่มเคลื่อนไหวทันที ทำพิธีบูชาสามจักรพรรดิแห่งมนุษย์ทั้งเผ่าพันธุ์!

โชคชะตาเผ่ามนุษย์อันน่าสะพรึงกลัว เจตจำนงเผ่ามนุษย์อันบ้าคลั่ง พุ่งเข้าใส่สามจักรพรรดิ

เผ่ามนุษย์ของพวกเขาสร้างเนื้อสร้างตัวมาจากความยากลำบาก แต่กลับถูกเทพเซียนควบคุมมาตลอด

แม้แต่สามจักรพรรดิห้าผู้ยิ่งใหญ่ ก็ยังถูกขังไว้ในถ้ำเมฆอัคคี

ดูเหมือนจะให้ช่วยดูแลโชคชะตาเผ่ามนุษย์ แต่ความจริง มันเป็นแค่ข้ออ้างสวยหรู

เป้าหมายที่แท้จริง คือกักขังบรรพชนมนุษย์ ไม่ให้เผ่ามนุษย์มีผู้แข็งแกร่งระดับสูง

มีแต่แบบนี้ เผ่ามนุษย์ที่เป็นตัวเอกแห่งฟ้าดิน ถึงจะถูกเทพเซียนควบคุมไว้ในกำมือตลอดไป

แต่นั่นไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เผ่ามนุษย์ต้องการ!

เผ่ามนุษย์ของพวกเขา จะต้องควบคุมชะตาชีวิตของตัวเอง!

ดังนั้น สามบัลลังก์นักบุญวิถีมนุษย์ จึงปรากฏขึ้นบนร่างของสามจักรพรรดิอย่างเป็นธรรมชาติ ผลักดันพวกเขาขึ้นสู่ระดับนักบุญวิถีมนุษย์อย่างราบรื่น!

เผ่ามนุษย์ ในเวลานี้ มีนักบุญเป็นของตัวเองอย่างแท้จริง!

แถมมีตั้งสามองค์!

ดังนั้น โชคชะตาเผ่ามนุษย์ที่รุ่งเรืองอยู่แล้ว จึงพุ่งทะยานขึ้นไปอีกระดับ

หมื่นเผ่าพันธุ์ในหงฮวงตกตะลึง!

โดยเฉพาะเผ่าปีศาจ ในเวลานี้ ไม่ว่าปีศาจใหญ่หรือเล็ก หรือแม้แต่เทพปีศาจชั้นยอด ต่างรู้สึกสยดสยองพร้อมกัน

จบเห่แล้ว!

เผ่ามนุษย์โห่ร้องยินดีทั้งเผ่าพันธุ์!

เจตจำนงวิถีมนุษย์ฟื้นคืนอีกครั้ง พุ่งสู่จุดสูงสุด!

และนี่ไม่ใช่จุดจบ แต่มันเพิ่งจะเริ่มต้น!

สามจักรพรรดิเดินออกมาจากถ้ำเมฆอัคคี แม้จะเป็นแค่ฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนขั้นต้น แต่ก็กระโจนเข้าสู่สนามรบอย่างไม่ลังเล

พวกเขายืนอยู่ฝั่งไท่ซ่าง ร่วมวงรุมสกัมมารบรรพชนหลัวโหว

ทำเอาหลัวโหวอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ในใจก่นด่าสาปแช่งไม่หยุด

โดนฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนสี่คนรุม ด้วยสภาพปัจจุบัน เขาจะไปสู้ได้ยังไง!

แถมสถานการณ์ครั้งนี้ เขายิ่งดูยิ่งไม่เข้าใจ แต่ความสยองเกล้ากลับรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

แผนการของวิถีพิภพและวิถีมนุษย์ ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวที่แท้จริง!

เหลือบมองหงจวิน สัญชาตญาณบอกว่า เหรียญเงินเก่าหงจวินครั้งนี้ คงจะพังยับเยินจริงๆ

"ในเมื่อสามจักรพรรดิบรรลุธรรมแล้ว ก็ถึงตาพวกเราบ้าง!"

เย่ อู๋ยิ้มแล้วก้าวออกมา กลิ่นอายนักบุญวิถีมนุษย์แผ่ซ่าน

ไท่ซ่าง หยวนสื่อ ทงเทียน ผิงซิน ในเวลานี้ บนร่างของทุกคนต่างระเบิดกลิ่นอายนักบุญวิถีมนุษย์ออกมาอย่างพร้อมเพรียง!

(จบตอน)