30-31

บทที่ 30 จับกินซะเลยดีไหม?!

หัวใจหลินเฟิงเต้นระทึกโครมครามจนแทบจะทะลุอกออกมาเต้นระบำ

ความมืดมักมอบความกล้าให้คนเราเสมอ

ยิ่งพอเซนส์ได้ว่าอีกฝ่ายก็มีใจ หลินเฟิงก็เทหมดหน้าตัก ปล่อยผีความปอดแหกทิ้งไปเลย!

เขาแอบเปลี่ยนเป็นใช้มือซ้ายกุมมือซ้ายของซูฉิงเหวินแทน แล้วดึงมือนุ่มนิ่มของเธอมาวางแหมะไว้บนต้นขาของตัวเองอย่างเนียนๆ

จากนั้น มือขวาก็ค่อยๆ เลื้อยขึ้น เอื้อมพาดผ่านแผ่นหลังของเธอ เลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนในที่สุดก็คว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วราวกับกิ่งหลิวของเธอ

ร่างของซูฉิงเหวินสะดุ้งเฮือกอีกรอบ แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืน

ที่เด็ดกว่านั้นคือ เธอแอบเอนตัวไปข้างหน้านิดนึงด้วยซ้ำ เหมือนจงใจเปิดทางให้ท่อนแขนของหลินเฟิงมีพื้นที่โอบกอดเธอได้ถนัดถนี่ขึ้น

ฝ่ามือของหลินเฟิงแนบสนิทกับเอวของเธอ แม้จะโดนเสื้อยืดบางๆ กั้นไว้ แต่ก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มเด้งและไออุ่นจากเนื้อหนังมังสาได้อย่างชัดเจน

มันไม่ใช่เอวคอดกิ่วแบบผอมแห้งติดกระดูก แต่เป็นเอวที่มีน้ำมีนวล จับแล้วเต็มไม้เต็มมือ สัมผัสแบบนี้แหละโคตรเรียลและยั่วกิเลสสุดๆ!

นิ้วมือของเขาอดไม่ได้ที่จะออกแรงบีบเค้นเบาๆ ดื่มด่ำกับความนุ่มนิ่มละมุนมือนั้น

ซูฉิงเหวินกัดริมฝีปากล่าง สายตาเยิ้มหยาดฉ่ำจ้องมองจอหนัง แต่เห็นชัดๆ ว่าวิญญาณหลุดลอยไม่ได้โฟกัสที่หนังเลยสักนิด

เธอรับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวจากฝ่ามือของหลินเฟิงที่ทะลวงผ่านเนื้อผ้ามากระทบผิวหนัง ความเสียวซ่านซาบซ่านแล่นปลาบจากเอวแผ่กระจายไปทั่วร่าง ทำเอากระดูกกระเดี้ยวเธออ่อนระทวยแทบจะละลายเป็นน้ำ

ท่ามกลางความมืดมิด หลินเฟิงโอบรัดเอวนุ่มๆ ของซูฉิงเหวินไว้ ซึมซับไออุ่นและอาการสั่นเทาน้อยๆ จากเรือนร่างของเธอ

เขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังตึบๆ ชัดเจน พอๆ กับที่ได้ยินเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของเธอ

บรรยากาศแม่งเป็นใจ เป็นฟีลลิ่งที่ใช่สุดๆ แล้ว!

หลินเฟิงรวบรวมความกล้า เอื้อมมือไปเชยคางมนเล็กๆ น่ารักของซูฉิงเหวินเบาๆ แล้วบังคับให้ใบหน้าของเธอหันมาหาเขา

"หืม?"

หัวใจซูฉิงเหวินกระตุกวูบ เธอรู้ชะตากรรมทันทีว่าวินาทีถัดไปจะเกิดอะไรขึ้น

เธอเอนตัวหนีไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ หวังจะหลบเลี่ยง

"ปึ้ก" เสียงดังเบาๆ แผ่นหลังของเธอชนเข้ากับฉากกั้นของโซนที่นั่ง หมดทางหนีโดยสมบูรณ์

เธอไม่ได้หลุดปากพูดว่า "อย่า" แถมยังไม่ได้ยกมือขึ้นผลักอกหลินเฟิงออกด้วยซ้ำ

ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้นกะพริบปริบๆ ท่ามกลางความมืด แฝงแววล่กลั่ก เขินอาย แต่ที่ฉายชัดที่สุด... คือความคาดหวังแบบยอมจำนน

เห็นแค่นั้น หลินเฟิงก็บรรลุธรรมทันที

รุ่นพี่แค่เสียจูบแรก เลยไม่อยากดูใจง่ายเกินไป แค่ต้องการบันไดลงสวยๆ เท่านั้นแหละ

และตอนนี้ ไอ้ฉากกั้นเย็นเฉียบนี่แหละ คือบันไดลงที่เพอร์เฟกต์ที่สุด!

หัวใจหลินเฟิงก็แทบจะกระดอนหลุดจากคอหอยเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตลูกผู้ชายที่เขาได้สกินชิปกับผู้หญิงระยะประชิดเบอร์นี้

ในสายตาเขา ใบหน้าของซูฉิงเหวินแม่งทั้งใสซื่อและเย้ายวนสุดๆ

แพขนตายาวงอนสั่นระริกด้วยความประหม่า สองแก้มขาวเนียนแดงปลั่งราวย้อมสี ภายใต้แสงไฟสลัววับแวมจากจอหนัง เธอดูเหมือนลูกพีชสุกงอมน่าเด็ดดม

โคตรจะน่ารักน่าฟัด!

ท้ายที่สุด สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มสีเชอร์รีที่เผยอออกน้อยๆ

กลีบปากอวบอิ่มชุ่มฉ่ำ เคลือบประกายเงางามยั่วยวน มองเห็นไรฟันขาวสะอาดเรียงตัวสวยอยู่รำไร

หลินเฟิงตบะแตก ทนความยั่วไม่ไหวอีกต่อไป ค่อยๆ โน้มหน้าประกบริมฝีปากลงไปทันที

วินาทีที่กลีบปากของทั้งสองบดเบียดเข้าหากัน ราวกับมีกระแสไฟฟ้าระดับไฮโวลต์ช็อตทะลวงไปทั่วร่าง

ปากรุ่นพี่โคตรนุ่มเลยโว้ย!

พริบตาเดียว กลิ่นหอมหวานละมุนอย่างบอกไม่ถูกก็ทะลักล้นเข้ามาในโพรงปาก

"อื้อ!"

ร่างของซูฉิงเหวินแข็งทื่อไปชั่วขณะ ดวงตาสวยเบิกกว้าง รูม่านตาขยายด้วยความช็อกและอายจัด

จูบแรกของฉัน... โดนรุ่นน้องปล้นไปดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอเนี่ย?

แต่ถัดมา ความอ่อนโยนละมุนละไมอย่างล้นเหลือก็แผ่ซ่านโอบอุ้มเธอไว้ ราวกับจะหลอมละลายหัวใจเธอให้กลายเป็นน้ำ

ริมฝีปากของรุ่นน้องช่างอุ่น... รู้สึกดีจัง...

แพขนตายาวสั่นไหวเบาๆ ในที่สุดเธอก็ค่อยๆ หลับตาพริ้ม ยอมแพ้ทิ้งอาวุธ เลิกขัดขืนโดยสิ้นเชิง

ไม่นาน เธอก็รับรู้ได้ว่าหลินเฟิงเริ่มสอดแทรกเรียวลิ้นเข้ามา ดุนดันริมฝีปากเธอให้เปิดออกเบาๆ แล้วเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับปลายลิ้นของเธอ

"อ๊า!"

นี่มันความรู้สึกแปลกใหม่ที่เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกในชีวิต!

ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นปลาบจากปลายลิ้นช็อตทะลุไปยันปลายประสาททุกเส้น ทำเอาเธอเสียวซ่านขนลุกซู่ไปทั้งตัว

เธอรู้สึกได้เลยว่าเรียวขาทั้งสองข้างของตัวเองกำลังเบียดเสียดสีกันไปมาโดยไม่รู้ตัว ความร้อนรุ่มปะทุขึ้นจากท้องน้อย ทำเอาน้องสาวเบื้องล่างเปียกแฉะเหนอะหนะไปหมดในพริบตา

เธออยากจะจูบตอบเขาใจแทบขาด อยากจะส่งลิ้นเล็กๆ ของตัวเองเข้าไปบุกเบิกและพัวพันแลกสวบในโพรงปากของเขาบ้าง

แต่เธอก็ปอดแหก ไม่กล้าทำ

ถ้าหลินเฟิงรู้ว่า ผู้หญิงใสๆ ตรงหน้า แค่โดนจูบปากนิดเดียวก็เกิดอารมณ์จนแฉะเยิ้มขนาดนี้...

เขาจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงร่านๆ ใจง่ายไหม? ดูไร้ยางอายเกินไปหรือเปล่า?

ดังนั้น เธอเลยทำได้แค่นอนนิ่งๆ เป็นฝ่ายตั้งรับ ปล่อยให้หลินเฟิงรุกรานตามใจชอบ แต่พายุอารมณ์ในใจนั้นปั่นป่วนบ้าคลั่งไปหมดแล้ว

มือเล็กๆ ของเธอถึงขั้นเผลอยกขึ้นมา หมายจะลูบไล้แผงอกแกร่งของหลินเฟิงตามสัญชาตญาณ

แต่ในวินาทีสุดท้ายก็เบรกตัวเองไว้ทัน เปลี่ยนเป็นกำชายเสื้อยืดของตัวเองไว้แน่นแทน กำจนข้อปูดขาวไปหมด เพื่อระบายไฟราคะที่กำลังแผดเผาอยู่ข้างใน

จูบมาราธอนผ่านไปพักใหญ่ หลินเฟิงถึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง เสียดายจัดๆ

จังหวะที่ริมฝีปากแยกจากกัน มีเส้นน้ำลายใสปิ๊งยืดเยิ้มเชื่อมติดกัน สะท้อนแสงวับแวมในความมืด ยืดยาวอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะขาดผึง

ซูฉิงเหวินหอบหายใจโกยอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ ช้อนตามองหลินเฟิงด้วยใบหน้าแดงก่ำ ยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปากที่บวมเจ่อของตัวเองเบาๆ แววตาแฝงความค้อนขวับนิดๆ ราวกับจะต่อว่าที่เขาจูบซะดุดันเอาแต่ใจเกินเบอร์

จังหวะนั้นเอง!

"ปึ้ง!"

เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวทะลุฉากกั้นมาจากเบาะข้างๆ ทำเอาซูฉิงเหวินสะดุ้งเฮือก ดึงสติกลับมาเข้าร่างทันที

ติดๆ กันนั้น เสียงหอบหายใจฟืดฟาดของชายหนุ่มก็ดังตามมา พร้อมกับคำถามสุดห้าว:

"เป็นไงล่ะ? ผัวเก่งปะ? มิดด้ามเลยไหม?"

เสียงผู้หญิงตอบกลับปนเสียงสะอื้นและเสียงครางหวิว: "อื้อ... เบาหน่อยสิ... กระแทกโดนเค้าแล้วเนี่ย..."

"ก็ตั้งใจกระแทกมึงนี่แหละโว้ย!" ไอ้นั่นคำรามเสียงต่ำ

"ตับ!"

"ตับ!"

"ตับ!"

เสียงกระแทกกระทั้นเป็นจังหวะจะโคนดังรัวๆ จนฉากกั้นสะเทือนโยกคลอน

ฟังจากเสียง เดาได้ไม่ยากเลยว่าฝ่ายหญิงคงกำลังโดนผู้ชายจับกดกระแทกอัดก๊อปปี้ติดกับฉากกั้น โยกเอวซอยยิกๆ อย่างเมามันส์แน่ๆ!

ได้ยินเสียงหนังสดที่ทำเอาหน้าแดงหูร้อน บวกกับภาพตรงหน้าที่ซูฉิงเหวินกำลังหน้าแดงก่ำตาเยิ้มหยาดฉ่ำ สมองของหลินเฟิงก็เริ่มผลิตหนัง AV เรื่องใหม่ในหัวอัตโนมัติ

ถ้าเกิดว่า... ผู้ชายห้องข้างๆ นั่นเป็นตัวเขาเอง...

แล้วผู้หญิงที่โดนจับอัดก๊อปปี้ติดฉากกั้นจนหมดทางหนี ต้องยอมแอ่นรับแรงกระแทกตับๆๆ นั่น... คือรุ่นพี่ซูฉิงเหวินล่ะ...

ภาพจินตนาการสุดสยิวสว่างวาบขึ้นมาในหัวหลินเฟิงแบบคมชัดระดับ 4K ทันที!

เขามโนเห็นภาพ ซูฉิงเหวินโดนเขาจับกดแนบชิดติดฉากกั้นเย็นเฉียบอย่างดุดัน

ลำคอขาวระหงของเธอแหงนหงายไปด้านหลังอย่างอ่อนระทวย บิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน เรือนผมสีดำขลับยุ่งเหยิงสยายปรกไหล่และแผ่นหลัง

เสื้อยืดสีขาวบนตัวเธอเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ คอเสื้อฝั่งหนึ่งโดนกระชากลงมาจนร่นตกไหล่ เผยให้เห็นหัวไหล่ขาวมนกลมกลึง

ถึงเขาจะยังไม่เคยเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของรุ่นพี่มาก่อน แต่ในจินตนาการของเขา ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มไซส์บึ้มคู่กระต่ายขาวคงจะเด้งหลุดออกมาทักทายโลกภายนอกเรียบร้อยแล้ว

ทุกครั้งที่เขากระแทกเอวอัดเข้าไป ก้อนเนื้อคู่นั้นก็คงกระดอนกระเพื่อมสั่นไหวอย่างรุนแรง แกว่งไปมาเหมือนลูกตุ้มนาฬิกาที่ยั่วกิเลสให้หัวใจวาย วาดเส้นโค้งเว้าสุดอลังการกระแทกเบ้าตา

ส่วนตัวเขา ก็ใช้มือข้างหนึ่งขยำบีบเอวคอดบางที่แทบจะหักคามือนั่นไว้แน่นหนา ดื่มด่ำกับความยืดหยุ่นนุ่มนิ่มในฝ่ามือ ทุกจังหวะที่ซอยเอวอัดเข้าไป ก็จะเห็นรอยนิ้วมือแดงเถือกที่เขาบีบเค้นทิ้งไว้บนเอวขาวๆ ของเธออย่างชัดเจน

บทที่ 31 รูปทรงของเขา

ส่วนมืออีกข้างของเขาก็จะจับแขนเธอไพล่ไปด้านหลัง บังคับให้เธอต้องแอ่นรับการโจมตีจากเขาแต่เพียงผู้เดียว

มืออีกข้างของซูฉิงเหวินคงได้แต่วางแปะลงบนฉากกั้นอย่างหมดแรง ปากก็ร้องครวญครางอู้อี้อย่างอัดอั้น ฟังดูเหมือนกำลังร้องขอชีวิต แต่ก็เหมือนกำลังยั่วยุให้กระแทกแรงขึ้น...

พอจินตนาการบรรเจิดขนาดนี้ หลินเฟิงก็รู้สึกว่าไฟราคะจากท้องน้อยพุ่งทะลวงขึ้นมาแผดเผาไปทั่วทั้งร่างในพริบตา!

แต่ในจังหวะที่ตัวเขากำลังแข็งขืนปั๋ง เสียงความคิดของใครบางคนก็ดังแทรกเข้ามาในหัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย!

เป็นเสียงของซูฉิงเหวิน!

【เกือบลืมไปเลยว่าต้องไปเจอ 'ข้ามภพไม่ข้ามเธอ' อีก... ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้น เขาจะทำรุนแรงป่าเถื่อนกับเราแบบนี้หรือเปล่า?! โดนกระแทกแบบนั้นมันจะรู้สึกยังไงกันนะ?! จะเสียวมากไหม?】

【ทั้งที่ตกลงกันไว้แล้วแท้ๆ ว่าคืนนึงจัดกี่ดอกก็ได้ ไม่จำกัดรอบ แถมท่วงท่าลีลาก็แล้วแต่เขาจะบัญชา...】

【เขาเปย์เงินมาตั้งเยอะขนาดนั้น คงงัดสารพัดวิธีมาเล่นสนุกกับร่างกายเราแน่ๆ เลย? เผลอๆ... อาจจะกระแทกกระทั้นรุนแรงยิ่งกว่าผู้ชายห้องข้างๆ นี่อีก!】

【ตั้ง 25 เซนติเมตรเชียวนะ!】

หลินเฟิงเห็นซูฉิงเหวินเผลอยกมือขึ้นมาลูบหน้าท้องน้อยของตัวเองเบาๆ ตามสัญชาตญาณ

นิ้วเรียวของเธอลากจากจุดซ่อนเร้นเบื้องล่างสุด ไล่ต่ำแหน่งขึ้นมาจนถึงสะดือ เหมือนกำลังกะระยะความยาวในหัว

【จากตรงนั้นมาถึงสะดือเรา ยังยาวไม่ถึง 25 เซนเลยมั้ง... แบบนี้... มดลูกฉันจะไม่โดนเขาทะลวงจนทะลุเลยเหรอเนี่ย?!】

ได้ยินเสียงในใจของซูฉิงเหวิน หลินเฟิงก็หูอื้อ สมองดัง "วิ้ง" ความรู้สึกผิดตีตื้นขึ้นมาจุกอกทันที

กูแม่งโคตรเลวเลย!

รุ่นพี่อุตส่าห์มีใจให้เขาแท้ๆ พวกเขาสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ไปเป็นแฟนกันแบบปกติได้สบายๆ

แต่เขากลับหลอกลวงเธอ กะจะสวมรอยใช้ไอดี 'ข้ามภพไม่ข้ามเธอ' ไปชิงเปิดซิงเธอดื้อๆ!

ในใจเขาเกิดสงครามศีลธรรมตีกันมั่วซั่ว กำลังคิดว่าจะสารภาพความจริงกับรุ่นพี่ดีไหม

บอกเธอไปเลยว่า 'ข้ามภพไม่ข้ามเธอ' ก็คือเขานี่แหละ เขายินดีจะซื้อไอโฟนรุ่นท็อปให้ฟรีๆ และพร้อมจะเลี้ยงดูเธอไปตลอด...

ทว่า คำสารภาพยังไม่ทันจะได้หลุดออกจากปาก เสียงความคิดอีกประโยคของซูฉิงเหวิน ที่หน้ามือเป็นหลังมือ ก็ดังระเบิดขึ้นในหัวเขาราวกับฟ้าผ่า!

【โดนผู้ชายแปลกหน้าจัดหนักจัดเต็มทะลวงทุกซอกทุกมุมทั้งคืน... ถึงตอนนั้น ตัวฉันคง... คงจะโบ๋จนกลายเป็นรูปทรงของเขาไปแล้วแน่ๆ?】

【ผู้ชายพรรค์นี้คงไม่ยอมใส่ถุงยางป้องกันหรอก ก็แหงล่ะ จ่ายมาแพงก็ต้องอยากสอดใส่แบบสดๆ เพื่อลิ้มรสครั้งแรกของผู้หญิงอยู่แล้ว!】

【ถ้าเป็นแบบนั้น ส่วนที่ลึกที่สุดของฉันคงโดนน้ำของเขาฉีดจนล้นทะลักแน่ๆ... เผลอๆ อาจจะแหกจนต้องไปหาหมอเลยมั้ง!】

【แต่ก็ยังดีนะ... วันนี้อ่อยรุ่นน้องติดแล้ว】

【แถมดูทรงแล้วหมอนี่ก็น่าจะซื่อบื้อหลอกง่าย หน้าตาก็หล่อใช้ได้ เอามาเป็นไอ้โง่คอยรับช่วงต่อ ก็ถือว่าไม่ขาดทุนหรอก!】

ตู้ม——!

สมองของหลินเฟิงขาวโพลนไปชั่วขณะ เหมือนโดนฟ้าผ่ากลางกบาล!

เขามองหน้าผู้หญิงที่เพิ่งทำให้เขาใจเต้นแรงเมื่อกี้ด้วยสายตาว่างเปล่า แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ราวกับว่าวินาทีนี้ เขาเพิ่งจะได้เห็นธาตุแท้ของซูฉิงเหวินเป็นครั้งแรก

ไอ้อาการอ่อนโยนแสนดี...

ไอ้ท่าทางใสซื่อเหมือนเพิ่งเคยมีความรัก...

ไอ้ความขวยเขินรักนวลสงวนตัว...

แม่งตอแหลทั้งนั้น! จัดฉากวางแผนมาหมดแล้ว!

ที่แท้ ตั้งแต่วินาทีที่เธอตัดสินใจเอาความบริสุทธิ์ไปแลกไอโฟน เธอก็ล็อกเป้าให้เขาเป็น "ไอ้โง่รับช่วงต่อ" เรียบร้อยแล้ว!

ช่างเป็นแผนชิ่งหนีเอาตัวรอดที่เนียนกริบ! หลอกตบตาได้แนบเนียนจริงๆ!

ถ้าเขาไม่มีสกิลแอบฟังเสียงความคิดร่านๆ ของพวกเธอ! ถ้าเขาไม่ได้บังเอิญเป็นไอ้ 'ข้ามภพไม่ข้ามเธอ' ซะเองล่ะก็!

เขาคงยอมเป็นไอ้ควายสวมเขา รับช่วงต่อแบบโง่ๆ แถมยังเทิดทูนบูชาเธอเป็นนางฟ้าบนหิ้งแน่ๆ!

รับช่วงต่อผู้หญิงที่โดนผู้ชายคนอื่นจับเย็ดพลิกแพลงสารพัดท่าทั้งคืน จนโดนเติมเต็มน้ำกามล้นทะลักเนี่ยนะ!

พริบตาเดียว ความรู้สึกผิดกระจอกงอกง่อยเมื่อกี้ ก็ถูกเพลิงโทสะอันบ้าคลั่งกลืนกินจนไม่เหลือซาก!

เหอะ!

จะให้กูเป็นไอ้โง่รับช่วงต่องั้นเหรอ?

ได้สิ!

ถึงตอนนั้น คอยดูละกันว่ากูจะกระแทกมึงให้ตายคาเตียงไหม!

กูจะจับมึงบิดเป็นเกลียว เอาให้ขาสั่นพั่บๆ ยืนไม่ขึ้นไปเลยคอยดู!

สายตาของหลินเฟิงเปลี่ยนเป็นเย็นชาเยือกแข็ง มุมปากกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียม

ซูฉิงเหวินเซนส์ไว จับสังเกตอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของหลินเฟิงได้ทันที

เธอเห็นสีหน้าเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความคลั่งรัก เมื่อกี้กลับกลายเป็นมืดมิดดั่งขุมนรก ทำเอาเธอใจคอไม่ดีขึ้นมาดื้อๆ

"รุ่นน้อง... เป็นอะไรไปจ๊ะ?"

เธอก้มหน้างุด เสียงเบาหวิวเหมือนยุงบิน แฝงความน้อยใจและล่กลั่ก "คือว่า... เมื่อกี้มันเป็นจูบแรกของพี่เลยนะจ๊ะ..."

ถ้าเป็นเมื่อก่อน พอได้ยินประโยคนี้ หลินเฟิงคงดีใจจนเนื้อเต้น กระโดดกอดเธอรัดแน่นไปแล้ว

รุ่นพี่ช่างใสซื่อบริสุทธิ์อะไรขนาดนี้! อุตส่าห์เก็บจูบแรกมาให้เขาเชียวนะ!

แต่ตอนนี้เหรอ?

หลินเฟิงรู้สึกสมเพชจนอยากจะอ้วก!

จูบแรก?

จูบแรกพ่องมึงดิ!

ความบริสุทธิ์ของมึงกำลังจะเอาไปถวายใส่พานให้ผู้ชายที่เพิ่งรู้จักในเน็ตอยู่รอมร่อ!

เสือกมีหน้ามาอ้างจูบแรกกับกู?

แอ๊บใสหาพ่อมึงเหรอ!

แต่คิดๆ ดูมันก็จริง... ผู้หญิงที่ยอมขายซิงแลกกับสมาร์ตโฟนเครื่องใหม่ มันจะไปเหลือความใสซื่อบริสุทธิ์เหี้ยอะไรได้ล่ะ?!

หลินเฟิงด่ากราดในใจ แต่สีหน้ายังนิ่งสนิท เก็บอาการมิดชิด

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ข่มเพลิงแค้นในอก พอหันกลับมามองซูฉิงเหวิน แววตาก็ปรับโหมดกลับมาละมุนตุ้มเหมือนเดิม

เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากที่ยังบวมเจ่อของเธอเบาๆ กระซิบเสียงทุ้ม:

"ผมรู้ครับรุ่นพี่"

"รสชาติของพี่... หวานมาก"

"ผมชอบสุดๆ เลย"

พอได้ยินคำพูดหวานหู ซูฉิงเหวินก็เป่าปากโล่งอก แก้มขาวเนียนซับสีเลือดฝาดด้วยความขวยเขินอีกครั้ง

【เยี่ยมไปเลย ดูท่าเขาคงไม่ได้โกรธสินะ】

【ก็แหงล่ะ กะอีแค่ยอมเสียจูบแรก ก็ปั่นหัวเขาจนหลงเสน่ห์โงหัวไม่ขึ้นแล้ว】

【รออีกสักสองสามวัน ค่อยอ่อยให้หนักกว่านี้ ปล่อยให้เขาได้ลิ้มรสความฟินอีกนิด รับรองว่าต้องหลงรักเราหัวปักหัวปำชัวร์!】

【ถึงตอนนั้น ต่อให้เขามารู้ทีหลังว่าฉันไม่ซิงแล้ว เขาก็คงทิ้งฉันไม่ลงหรอก! เผลอๆ ถ้าท้องขึ้นมา ก็โยนขี้ให้เขารับจบไปเลย เขายิ่งต้องรู้สึกผิดแล้วปฏิบัติกับฉันราวกับเจ้าหญิงแน่ๆ!】

"พี่... พี่ก็ชอบรุ่นน้องเหมือนกันจ้ะ!"

เสียงของซูฉิงเหวินหวานหยดย้อยจนมดขึ้น เธอช้อนตากลมโตฉ่ำน้ำขึ้นมองหลินเฟิงอย่างเอียงอาย แล้วรุกฆาตต่อ:

"งั้นเธอ... ยังอยากจะจุ๊บพี่อีกรอบไหมจ๊ะ?"

ฟังเสียงตอแหลในใจแล้ว หลินเฟิงก็สบถหัวเราะหยัน

กะจะอ่อยเลี้ยงไข้กูงั้นดิ?

ได้เลย!

มาดูกันว่าใครมันจะเหลี่ยมจัดกว่ากัน!

"แน่นอนสิครับ!"

หลินเฟิงคำรามต่ำในลำคอ พุ่งเข้าบดขยี้ริมฝีปากเธออย่างดุดันอีกครั้ง!

คราวนี้ ไม่มีหรอกความละมุนละไมถนอมน้ำใจแบบเมื่อกี้ มีแต่การรุกรานและครอบครองอย่างบ้าคลั่ง!

เขาสวมวิญญาณสัตว์ป่าหิวโซ ดูดกลืนความหอมหวานในโพรงปากเธออย่างตะกละตะกลาม

ถึงขั้นกดจูบข่มเหง บังคับป้อนน้ำลายตัวเองทะลวงเข้าปากเธอ พอมองดูเธอที่หายใจไม่ทันจนต้องกลืนน้ำลายเขาลงคอดัง "เอื๊อก" ในใจเขาก็พลุ่งพล่านไปด้วยความสะใจแบบโรคจิต

ของฟรีมาประเคนให้ถึงที่ ใครไม่คว้าก็โง่แล้วปะ?!

ยังไงเดี๋ยวมึงก็โดนคนอื่นจับเย็ดจนบานอยู่แล้ว ตอนนี้กูขอชิงตักตวงกำไรให้คุ้มก่อนละกัน ถือซะว่าช่วยลดความเสียหายให้ไอ้โง่ที่จะมารับช่วงต่อในอนาคตไง!

แต่ก็นะ ไอ้คนที่กะจะเย็ดเธอให้ยับเยิน ก็คือหลินเฟิงนี่แหละโว้ย!

ระหว่างที่จูบปากอย่างเมามันส์ มือของหลินเฟิงที่เคยวางแหมะอยู่ตรงเอวอย่างสุภาพชน ก็เริ่มซุกซนขึ้นมาทันที

ฝ่ามือหนาลูบไล้จากเอวบางไต่ระดับสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เลื้อยปราดเปรียวราวกับงู บุกทะลวงเข้าเกาะกุมก้อนเนื้อนูนเต่งที่ถูกบดบังใต้ร่มผ้าอย่างแม่นยำ!