18-19

บทที่ 18 อัฐยายซื้อขนมยาย

ผ่านไปสักพัก หน้าจอมือถือก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง

หลินเฟิงกดเปิดดู ลมหายใจสะดุดกึกแทบจะในทันที

ภาพเปลือยท่อนบนครึ่งท่อนปรากฏหราอยู่ตรงหน้า

ในรูป สายเดี่ยวชุดเดรสสีดำของโจวเสี่ยวเหมิงร่นจากไหล่เนียนมนลงมาตกอยู่ที่ต้นแขน ห้อยต่องแต่งแบบหลวมโพรก ราวกับจะหลุดร่วงลงไปกองกับพื้นได้ทุกเมื่อ

กล้องซูมโคลสอัป ไล่ตั้งแต่คางที่เชิดขึ้นเล็กน้อย ลำคอขาวระหง ไหปลาร้าสวยได้รูป ลากยาวลงมาจนถึงก้อนเนื้อสีขาวอวบอิ่มสองลูกที่กระดอนกระเด้งพร้อมจะหลุดจากเฟรม

สีหน้าของเธอแฝงความเขินอายที่จงใจปั้นแต่งบวกกับความเอาอกเอาใจ แววตาเยิ้มหยาดฉ่ำ ริมฝีปากเผยอออกนิดๆ ดูยั่วยวนราวกับกำลังเชื้อเชิญให้เข้าไปลิ้มลอง

หน้าอกคู่นั้นไม่ได้ใหญ่มโหฬารระดับคัพ E อย่างที่มโนไว้หรอก แต่เป็นเพราะโจวเสี่ยวเหมิงหุ่นเพรียวบาง โครงร่างเล็ก พอมีเต้าขนาดนี้มันเลยดูนูนเด่นเป็นสง่า เต่งตึงกระแทกตาแบบสุดๆ

ความหน่วงหนักนั่นดูราวกับลูกพีชสุกงอมสองลูกที่ถูกประคองไว้ ยั่วกิเลสจนแทบอยากจะเอื้อมมือไปขยำแรงๆ สักที แล้วลูบคลำหยอกเอินให้หนำใจ

และที่แรร์ไอเท็มสุดๆ คือ มันเป็นยอดสีชมพูว่ะ

เม็ดเล็กๆ ชูชันอย่างเอียงอายแต่ก็ดื้อดึงท้าทายสายตา

โคตรจะน่ารักน่ากิน!

[ติ๊ง! โจวเสี่ยวเหมิงส่งรูปนู้ด ค่าความร่าน +5 ปัจจุบัน 69]

【เหมิงเหมิง: พี่ชายข้ามภพ แบบนี้ได้หรือยังคะ?】

หลินเฟิงรู้สึกร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านขึ้นสมอง

แม่งเอ๊ย โคตรเร้าใจ!

เกิดมาจนป่านนี้ นอกจากในหนัง AV แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสรีระผู้หญิงแบบชัดแจ๋วเต็มตาขนาดนี้!

ที่แท้... แค่มีเงินฟาด จะให้ทำอะไรก็ยอมหมดเลยสิเนี่ย?!

การค้นพบสัจธรรมข้อนี้ทำเอาเขาทั้งช็อกและตื่นเต้นจนหูอื้อตาลาย

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: เอาบราของเธอมาให้ฉัน ตอนบ่ายห้ามใส่บราเด็ดขาด!】

อีกฟากหนึ่งของหน้าจอ พอโจวเสี่ยวเหมิงเห็นข้อความนี้ สองแก้มก็ร้อนฉ่าดั่งไฟลาม

ไม่ใส่บรา?

แบบนั้นมันก็...

อารมณ์ที่ปะปนกันระหว่างความเขินอาย ความตื่นเต้นเร้าใจ และความคาดหวังลึกๆ ลุกลามไปทั่วก้นบึ้งของหัวใจ

【เหมิงเหมิง: แต่หนูใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวนะคะ ถ้าไม่ใส่บรา จุกมันจะโผล่เอานะ... แถมยังโป๊ง่ายด้วย! ร่างกายของหนูให้พี่ชายข้ามภพดูได้คนเดียวนะ! จะให้ผู้ชายคนอื่นเห็นไม่ได้เด็ดขาด!】

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: เลิกตอแหลเหอะ เธอมีแฟนแล้วไม่ใช่เรอะ? ไอ้เต้าคู่นั้นป่านนี้คงโดนแฟนขยำเล่นจนช้ำไปหมดแล้วมั้ง!】

【เหมิงเหมิง: ไม่จริงนะคะ ไม่จริง! เหมิงเหมิงไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะ แฟนหนูยังไม่เคยเห็นเรือนร่างหนูเลยด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จับเลย!】

หลินเฟิงเห็นข้อความนี้แล้วอดด่าในใจไม่ได้

ไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย?

ไม่ใจง่ายแต่ยอมถ่ายรูปโป๊ส่งให้ผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันแค่วันเดียวดูเนี่ยนะ แถมยังส่งกางเกงในมาให้อีก?

ถ้าใจง่ายกว่านี้มึงไม่ถ่างขาให้เลยเรอะ?!

แต่หลินเฟิงก็ขี้เกียจเถียงให้มากความ

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: อ้อ งั้นเหรอ งั้นวางใจได้เลย เดี๋ยวตรงที่เธอเอาบรามาวางไว้ ฉันจะเอาของไปวางแทนให้! รับรองว่าไม่มีจุกโผล่แน่นอน!】

พิมพ์เสร็จ หลินเฟิงก็ส่งโลเคชันตามไปติดๆ

มันคือภูเขาจำลองด้านหลังตึกเรียนสามของมหาวิทยาลัยครูเจียงหนาน

โจวเสี่ยวเหมิงเห็นโลเคชันปุ๊บก็หน้าตื่นทันที

【เหมิงเหมิง: พี่ชายข้ามภพ พ... พี่รู้ได้ไงว่าหนูอยู่มหาลัยไหน?!】

หลินเฟิงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเผลอส่งพิกัดมหาลัยจนโป๊ะแตกซะแล้ว

เขารีบแถไปว่า 【พอดีผมมาทำธุระแถวนี้ ได้ยินมาว่าเด็กมหาลัยครูเจียงหนานสวยๆ ทั้งนั้น ก็ไม่แน่ใจหรอกว่าเธอจะเรียนที่นี่เปล่า ไม่คิดเลยว่าแค่หลอกถามนิดเดียวจะโป๊ะซะงั้น!】

เห็นข้อความนี้ โจวเสี่ยวเหมิงก็กระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ

บ้าเอ๊ย ดันเผลอทำพิกัดตัวเองหลุดซะได้!

ในใจเริ่มวิตกจริต ไอ้ "ข้ามภพไม่ข้ามเธอ" คงไม่บุกมาหาถึงที่พร้อมรูปโป๊หรอกนะ?

คุยกันออนไลน์มันก็แค่โลกสมมุติ ปล่อยตัวปล่อยใจแลกเงินนิดหน่อยก็จบไป แต่ถ้าลามปามมาถึงชีวิตจริงจนเฉินมั่วจับได้ล่ะก็ เธอต้องจบเห่แน่ๆ!

【เหมิงเหมิง: หนูกับแฟนยังกินข้าวกันอยู่เลย พี่ชายอย่ามาหาหนูเด็ดขาดเลยนะคะ!】

หลินเฟิงมองท่าทีลนลานของเธอแล้วแอบขำในใจ

เมื่อกี้เขาอุตส่าห์เช็กเควสต์ของระบบดูแล้ว ภารกิจที่รับมาก่อนหน้านี้มันบอกแค่ว่า "เสื้อผ้าชิ้นในของนางเซียน 3 ชิ้น" ไม่ได้ระบุสักหน่อยว่าต้องเป็น "นางเซียน 3 คน"

นั่นก็หมายความว่า... ของนางเซียนคนเดียวกัน แต่คนละชิ้นก็เอามานับรวมได้เว้ย!

บราของโจวเสี่ยวเหมิง กางเกงในของโจวเสี่ยวเหมิง... นี่ก็ปาไปสองชิ้นแล้วปะ?

แถมยังได้กำไรอีก 100 หินวิญญาณ ดีดลูกคิดดูแล้วโคตรคุ้ม

อัฐยายซื้อขนมยายชัดๆ เงินที่เปย์ให้โจวเสี่ยวเหมิงไป กูต้องสูบกลับคืนมาจากตัวเธอให้คุ้มทุน!

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: ฉันต้องการแค่บราของเธอ เอาไปวางไว้ตรงนั้นก็พอ】

พอเห็นว่าอีกฝ่ายแค่อยากได้ของ ไม่ได้คิดจะโผล่หน้ามาหา โจวเสี่ยวเหมิงถึงได้เป่าปากโล่งอก ยอมตกลงทำตาม

เธอเก็บมือถือ ใจยังเต้นโครมครามไม่หาย

จัดแจงขยับชุดสายเดี่ยวให้เข้าที่ สูดหายใจเข้าลึกๆ ตีหน้าซื่อทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเดินออกจากห้องน้ำ

"ทำไมไปนานจัง?" เฉินมั่วเงยหน้าถาม ข้าวเต็มแก้ม

"อื้ม... ปวดท้องนิดหน่อย สงสัยกินของผิดสำแดงน่ะ" โจวเสี่ยวเหมิงแถหน้าตายแต่แววตาล่อกแล่ก

เธอรีบจ้วงข้าวที่เหลือในชามเข้าปากอย่างรวดเร็ว แต่ในใจเอาแต่พะวงถึงเรื่องนั้น

วางบราทิ้งไว้... แล้วเอาของแทนมาใส่...

ไอ้ "พี่ชายข้ามภพ" เตรียมของเล่นอะไรไว้ให้วะเนี่ย?

กินเสร็จ เฉินมั่วก็เช็ดปากอย่างฟินๆ "ไปกันเถอะที่รัก ไปดูหนังกัน หนังไซไฟเรื่องใหม่เพิ่งเข้า เอฟเฟกต์โคตรอลังเลยนะเว้ย!"

"เอ่อ... คือ..." โจวเสี่ยวเหมิงใจแป้ว

"ฉันขอไปหาเสี่ยวหยาก่อนนะ ยัยนั่นมีธุระด่วนอ่ะ นายนั่งรอแป๊บนึงนะ" เธอจำต้องหาเรื่องรั้งเฉินมั่วไว้ก่อน

"มีเรื่องอะไรวะ?"

"ก็... ก็ของใช้ผู้หญิงที่ให้ยืมไปคราวก่อนนั่นแหละน่า นายเป็นผู้ชายไม่ต้องมาอยากรู้หรอก" โจวเสี่ยวเหมิงโกหกหน้าตาย

"เออๆ งั้นก็รีบๆ หน่อยละกัน ฉันไปรอหน้ามอ" เฉินมั่วพยักหน้าส่งๆ แล้วลุกเดินไปทางประตูมหาลัย

มองแผ่นหลังของเฉินมั่วเดินห่างออกไป โจวเสี่ยวเหมิงก็พรูลมหายใจอย่างโล่งอก รีบหันหลังกลับ ซอยเท้าจ้ำอ้าวไปทางตึกเรียนสามทันที

หัวใจเธอเต้นระทึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งประหม่าและแอบคาดหวังแบบโรคจิตนิดๆ

ตัดภาพมาที่หลินเฟิง เขามาดักซุ่มอยู่หลังภูเขาจำลองตั้งนานแล้ว

เขาล้วงพลาสเตอร์ยาแผ่นเล็กๆ สองแผ่นออกมาจากกระเป๋ากางเกง มุมปากแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์

จากนั้นก็ค่อยๆ ยัดพลาสเตอร์ยาเข้าไปซ่อนไว้ในซอกหิน ส่วนตัวเองก็แวบไปแอบในพุ่มไม้ข้างๆ

รอไม่นาน ร่างของโจวเสี่ยวเหมิงก็ผลุบๆ โผล่ๆ มาด้วยท่าทางลับๆ ล่อๆ

เธอหันซ้ายหันขวา พอแน่ใจว่าไม่มีใครแถวนี้ ก็รีบวิ่งจู๊ดไปที่หน้าภูเขาจำลอง

เธอทำตามคำสั่งของหลินเฟิง ล้วงเอาบราเซียสีดำที่ยังอุ่นๆ จากไอออนอุณหภูมิร่างกายออกมาจากกระเป๋า แล้วยัดมันเข้าไปในซอกหิน

จากนั้นเธอก็ล้วงมือเข้าไปคลำหาของอย่างลุกลี้ลุกลน

แป๊บเดียว เธอก็คลำเจอห่อพลาสติกเล็กๆ เย็นเฉียบสองห่อ

พลาสเตอร์ยา?

พอเพ่งมองของในมือชัดๆ โจวเสี่ยวเหมิงก็ถึงกับยืนเอ๋อแดก

สมองขาวโพลนไปหมด

ไอ้ "พี่ชายข้ามภพ" นั่น... ถึงกับให้เธอใช้ไอนี่แปะจุกแทนบราเนี่ยนะ?!

น... นี่มันจะโรคจิตน่าอายเกินไปแล้ว!

แต่พอคิดอีกที เธอกลับรู้สึกว่ามันโคตรจะเร้าใจ!

เอาพลาสเตอร์ยาแปะจุกไว้ แล้วใส่แค่ชุดสายเดี่ยวเดินทอดน่องไปทั่วสถาบัน...

แค่มโนภาพตาม ขาเธอก็สั่นพั่บๆ อ่อนระทวยไปหมดแล้ว

บทที่ 19 พลาสเตอร์ยา

โจวเสี่ยวเหมิงกัดฟันกรอด หันหลังขวับเข้าหาภูเขาจำลอง รีบถลกชุดเดรสสายเดี่ยวขึ้นแล้วปลดบราเซียออกอย่างรวดเร็ว

จากนั้น เธอก็ฉีกซองพลาสเตอร์ยาด้วยมือที่สั่นเทานิดๆ บรรจงแปะแผ่นพลาสเตอร์เล็กจิ๋วสองแผ่นนั้นลงบนยอดปทุมถันที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดอย่างแม่นยำ

สัมผัสเย็นเฉียบทำเอาเธออดไม่ได้ที่จะห่อไหล่สะดุ้งเฮือก

[ติ๊ง! โจวเสี่ยวเหมิงโชว์หวิวกลางแจ้งชั่วขณะ ค่าความร่าน +2 ปัจจุบัน 71]

หลินเฟิงที่ซุ่มดูอยู่ในมุมมืด เก็บภาพเด็ดนี้ไว้เต็มสองตา

มองดูท่าทางเขินอายลุกลี้ลุกลนของหญิงสาว มองแผ่นหลังขาวเนียนกับเอวคอดกิ่ว เขาก็รู้สึกได้เลยว่ามีไฟราคะลุกพรึบขึ้นมาตรงท้องน้อย

พอโจวเสี่ยวเหมิงแปะเสร็จ ก็รีบดึงกระโปรงลงมาจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่

เธอลองเดินดูสองสามก้าว ก้อนเนื้อสีขาวอวบอัดที่หนักอึ้งสองลูกพอไร้บราเซียอุ้มชู มันก็เด้งดึ๋งแกว่งไปมาอย่างรุนแรงตามจังหวะการเดินทันที

ความรู้สึกโล่งเตียนไร้สิ่งห่อหุ้ม ปล่อยให้มันเด้งกระดอนไปมาตามใจชอบ ทำเอาสองแก้มของเธอร้อนฉ่า

ทุกย่างก้าว เหมือนกำลังท้าทายขีดจำกัดความหน้าบางของตัวเอง

เธอถึงขั้นรู้สึกได้ชัดเจนเลยว่า พลาสเตอร์ยาแผ่นจิ๋วสองแผ่นนั้นมันแทบจะปิดบังอะไรไม่ได้เลย โครงร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าของมันโผล่ทะลุเนื้อผ้าบางๆ ของชุดสายเดี่ยวออกมาให้เห็นรำไร

ไม่ได้การละ!

ขืนสภาพนี้ไปดูหนังมีหวังพังแน่!

อย่าว่าแต่ไปดูหนังเลย แค่เดินไปให้ถึงหน้าประตูมหาลัย เธอก็รู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็นแล้ว!

หน้าอกมันกระเพื่อมเด้งแรงเกินไป รู้สึกระแวงตลอดเวลาว่าจะมีคนเดินผ่านไปมาสังเกตเห็น

เธอรีบควักมือถือออกมา พิมพ์ข้อความหาเฉินมั่วทันที

【เหมิงเหมิง: อามั่ว ท้องฉันยังไม่ค่อยดีเลย ปวดจี๊ดๆ ไปดูหนังไม่ไหวแล้วล่ะ ขอตัวกลับไปพักที่หอก่อนนะ】

ส่งไปได้ไม่กี่อึดใจ เฉินมั่วก็ตอบกลับมา

【เฉินมั่ว: ซื้อตั๋วไปแล้ว คืนเงินไม่ได้ด้วย เธอต้องโอนส่วนของเธอมาให้ฉันด้วยนะ! งั้นก็พักผ่อนไปละกัน พอดีเลย ฉันจะได้แวะไปตีดอทที่ร้านเกม】

เห็นข้อความตอบกลับแบบนี้ โจวเสี่ยวเหมิงไม่ได้รู้สึกเสียใจเลยสักนิด กลับรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

เธอเก็บมือถือ ยกสองแขนขึ้นมากอดอกบังคลื่นภูเขาไฟที่เด้งกระเพื่อมไว้ตามสัญชาตญาณ ก้มหน้างุด วิ่งจู๊ดกลับหอพักราวกับหนีตาย

"ปัง!" พอปิดประตูห้องปุ๊บ เธอถึงได้พรูลมหายใจออกมายาวเหยียด

"เหมิงเหมิง? แกไม่ได้ไปดูหนังกับเฉินมั่วเหรอ? ทำไมกลับมาเร็วจัง?"

เจียงเสี่ยวหยา รูมเมตที่กำลังมาสก์หน้าอยู่สะดุ้งโหยง เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"อ้อ... คือว่า... เครื่องฉายที่โรงหนังมันเสียกะทันหันน่ะ เลยงดฉาย" โจวเสี่ยวเหมิงสายตาล่อกแล่ก แถสดหาเหตุผลไปเรื่อย "ฉันก็เลยกลับมาก่อน"

"ซวยชะมัด" เสี่ยวหยาไม่ได้เอะใจอะไร เอามือตบๆ แผ่นมาสก์บนหน้าตัวเองต่อ

โจวเสี่ยวเหมิงเออออห่อหมกไปสองสามประโยค ก็รีบปีนขึ้นเตียงตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ รูดม่านเตียงหนาทึบปิดสนิททันที

ในพื้นที่แคบๆ มีเพียงเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของเธอ

ในที่สุดเธอก็กล้าคลายอ้อมแขนที่กอดรัดหน้าอกไว้ ถอดชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำออกจากตัว

ทันทีที่เสื้อผ้าหลุดร่วง ก้อนเนื้อสีขาวคัพ E คู่สวยที่ไร้สิ่งกางกั้นก็กระเด้งกระดอนสั่นไหว กระเพื่อมเป็นคลื่นยั่วยวนสายตาทันที

เธอก้มมองพลาสเตอร์ยาสองแผ่นที่แปะขัดหูขัดตาอยู่บนหน้าอก ในหัวก็ฉายภาพเหตุการณ์เมื่อกี้ซ้ำไปซ้ำมาอย่างควบคุมไม่ได้

นี่เรากล้าถอดบรากลางมหาลัย แสกหน้าแสงแดดสว่างโร่... แล้วเปลือยท่อนบนแปะไอ้เจ้านี่เนี่ยนะ...

พอคิดถึงตรงนี้ ความรู้สึกเสียวซ่านและเร้าใจอย่างบอกไม่ถูกก็แล่นปลาบไปทั่วร่างราวกับโดนไฟช็อต ทำเอาท้องน้อยของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาวูบหนึ่ง

เธอควักมือถือออกมา พิมพ์ข้อความส่งหาหลินเฟิง

【เหมิงเหมิง: หนู... หนูทำตามที่บอกหมดแล้วนะคะ พี่ชายข้ามภพ พี่ไปเก็บชุดชั้นในของหนูหรือยัง? ระวังโดนคนอื่นเก็บไปนะคะ!】

ไม่นาน อีกฝ่ายก็ส่งรูปกลับมา

เป็นรูปมือหนาๆ ที่มีข้อกระดูกชัดเจน กำลังขยำบราเซียลูกไม้สีดำของเธออยู่

พอเห็นเสื้อผ้าชิ้นในของตัวเองไปอยู่ในกำมือของผู้ชายแปลกหน้าแบบนั้น โจวเสี่ยวเหมิงก็รู้สึกว่าแก้มตัวเองยิ่งร้อนฉ่าหนักกว่าเดิม

ทั้งอับอาย ทั้งตื่นเต้น แถมยังมีความฟินลึกๆ ที่เหมือนถูกปราบพยศ ทำเอาตัวเธอรู้สึกเปียกชุ่มเหนอะหนะไปหมด

เธอนอนตะแคงขดตัวโค้งนิดๆ บนเตียง เรียวขาทั้งสองข้างหนีบหมอนข้างใบยาวเอาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

โคนขาขาวเนียนเกร็งแน่นจนเห็นสัดส่วนความเว้าโค้งที่ดูเย้ายวนสุดๆ

เธอซุกหน้าลงกับหมอนนุ่ม เผยให้เห็นแค่ลำคอที่แดงระเรื่อ ร่างกายขยับเสียดสีกับหมอนข้างเบาๆ เป็นจังหวะถี่ๆ ตามแรงหายใจหอบด้วยความเสียวซ่านที่แทบจะทนไม่ไหว

ราวกับต้องการจะระบายความเร่าร้อนและความกลวงโบ๋ในใจ ให้กลืนหายไปกับการถูไถอย่างเงียบเชียบนี้

ตัดภาพมาที่หลินเฟิง ตอนนี้เขาคว้าบราเซียลูกไม้สีดำที่ยังมีไออุ่นและกลิ่นหอมจางๆ ติดอยู่มาไว้ในมือเรียบร้อยแล้ว

เขาอดไม่ได้ที่จะยกมันขึ้นมาสูดดมใกล้ๆ จมูก กลิ่นหอมละมุนเฉพาะตัวของเด็กสาวลอยเตะจมูกทันที ทำเอาใจสั่นหวิวไปหมด

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้รับเสื้อผ้าชิ้นในของนางเซียน ต้องการส่งมอบทันทีหรือไม่?]

หลินเฟิงขยำเล่นเบาๆ สัมผัสเนื้อผ้านุ่มลื่น พลางจินตนาการถึงตอนที่มันเคยโอบอุ้มก้อนเนื้อขาวอวบเด้งดึ๋งเหมือนเจลลี่สองก้อนนั้น ก่อนจะจำใจสั่งการในใจอย่างเสียดาย: "ส่งมอบ"

พริบตาเดียว บราเซียลูกไม้สีดำในมือก็อันตรธานหายวับไปกับตา

[ติ๊ง! ภารกิจ "เสื้อผ้าชิ้นในของนางเซียน" ความคืบหน้า: 1/3!]

มือถือสั่นครืด เงินเข้าบัญชีอีกหนึ่งหมื่นหยวนเหนาะๆ!

เอ้อใช่! ที่จุดรับพัสดุยังมีอีกชิ้นนี่หว่า!

คิดได้ดังนั้น หลินเฟิงก็รีบสับตีนแตกมุ่งหน้าไปที่จุดรับพัสดุหน้ามหาลัยทันที

ระหว่างเดินก็ไม่ลืมพิมพ์แชตหาโจวเสี่ยวเหมิงไปด้วย

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: ตอนนี้ทำอะไรอยู่? เซลฟี่มาให้ดูหน่อยดิ๊】

【เหมิงเหมิง: นั่งๆ นอนๆ อยู่ที่หอค่ะ!】

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: อ้าว ทำไมไม่ออกไปข้างนอกล่ะ?】

【เหมิงเหมิง: ก็เวลาเดินมันเด้งดึ๋งๆ คนมองกันตรึมเลย หนูอายจะตายอยู่แล้ว เลยไม่ได้ไปเดตแล้วกลับมาหอเนี่ย! โทษพี่นั่นแหละ ที่บังคับให้หนูแปะพลาสเตอร์ยา! （｡•ˇ‸ˇ•｡）】

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: ถ่ายรูปมาให้ดูหน่อย】

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ โอนเงิน 520 หยวน】

ไหนๆ ก็เคยถ่ายรูปเปลือยท่อนบนส่งไปแล้ว กะอีแค่ถ่ายรูปตอนแปะพลาสเตอร์ยา โจวเสี่ยวเหมิงก็ไม่ได้ตะขิดตะขวงใจอะไรอีก

เธอขยับจัดท่าทาง นอนตะแคงบนเตียง มือข้างนึงชูมือถือขึ้น เล็งกล้องไปที่หน้าอกตัวเองแล้วกดแชะส่งไปให้

หลินเฟิงกดเปิดดู ภาพที่เห็นทำเอาดาเมจรุนแรงกระแทกตาแตก

หญิงสาวในท่านอนตะแคง อวดเรือนร่างโค้งเว้าเป็นรูปตัว S สุดเพอร์เฟกต์ ก้อนเนื้อสีขาวอวบอิ่มถูกแรงโน้มถ่วงดึงจนคล้อยลงมานิดๆ เบียดเข้าหากันจนเกิดเป็นร่องอกลึกสุดใจและส่วนโค้งที่ดูนุ่มนิ่มละมุนตา

ส่วนพลาสเตอร์ยาสองแผ่นนั้นก็แปะอยู่ตรงยอดสุดเป๊ะๆ แถมตรงกลางยังโดนยอดปทุมถันดันจนนูนขึ้นมาเป็นตุ่มเล็กๆ อีกต่างหาก

พลาสเตอร์ยาทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าตัดกับผิวขาวอมชมพูเนียนละเอียด สร้างคอนทราสต์ทางสายตาที่โคตรจะเย้ายวน

ภาพนี้แม่งยั่วกิเลสยิ่งกว่ารูปเปลือยท่อนบนเมื่อกี้ซะอีก!

ติดๆ กันนั้น โจวเสี่ยวเหมิงก็ส่งคลิปเสียงตามมา

หลินเฟิงกดฟัง เสียงกระซิบแผ่วเบา ออดอ้อนและย้วยยานดังลอดออกมาจากลำโพง:

"เวลาเดินน่ะ... ยอดมันเสียดสีกับพลาสเตอร์ยาไปมา... เสียวจังเลยค่ะ... ความรู้สึกเหมือน... เหมือนพี่ชายข้ามภพกำลังขยำพวกมันอยู่เลย..."