บทที่ 44 - ค้นพบไอคอนสถานะใหม่

บทที่ 44 - ค้นพบไอคอนสถานะใหม่

"เจ้าหมาขี้เกียจ ฉันจะหาทรายทมิฬแถวนี้ นายคอยลาดตระเวนรอบๆ ถ้าเจออสูรระดับพลังไม่กี่สิบปี นายก็จัดการเอง ถ้าเจออสูรร้อยปี รีบมาบอกฉัน เราจะได้หนีกัน" เฉินหยางสั่งการ

โฮ่ง

สุนัขเขี้ยวโลหิตรับทราบ แล้วออกไปลาดตระเวน

ส่วนเฉินหยางหยิบแม่เหล็กออกมา เดินหาทรายทมิฬที่ก้นทะเล

ทรายทมิฬสามารถใช้แม่เหล็กดูดขึ้นมาได้ แต่บางอันก็เป็นแค่ทรายเหล็ก ไม่มีค่าอะไร ที่มีค่าจริงๆ คือทรายทมิฬที่เปล่งแสงสีดำ

ทรายทมิฬไม่เพียงแต่เปล่งแสงสีดำ ขนาดก็ยังใหญ่กว่า ดูออกง่าย

ถ้าเป็นผู้ใช้อสูรคนอื่น เข้ามาที่นี่ กลั้นหายใจได้ไม่นาน หรือต่อให้กลั้นได้นาน สติก็จะเริ่มเลือนราง การหาทรายทมิฬนั้นลำบากมาก

แต่สำหรับเฉินหยาง การหาทรายทมิฬนั้นสบายมาก เขาค่อยๆ เดินหาได้เลย

"ทรายเหล็กธรรมดา"

"ทรายเหล็กอีกแล้ว"

"คราวนี้มีทรายทมิฬด้วย"

เฉินหยางเขี่ยทรายทมิฬจำนวนน้อยนิดออกมาจากกองทรายเหล็ก แล้วเก็บทีละเม็ด

เขาใช้เวลาพอสมควร เดินหาจนทั่วพื้นที่เล็กๆ นี้ แล้วพาเจ้าสุนัขเขี้ยวโลหิตออกจากที่นี่ ไปยังพื้นที่ถัดไป

แรงดันน้ำที่ก้นทะเลสูงมาก เฉินหยางและสุนัขเขี้ยวโลหิตจึงเคลื่อนที่ได้ช้า

แต่การเคลื่อนที่ภายใต้แรงดันน้ำแบบนี้ ก็ถือเป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง คล้ายกับผลของห้องฝึกแรงโน้มถ่วง เพียงแต่แย่กว่าห้องฝึกแรงโน้มถ่วงมาก

เวลาค่อยๆ ผ่านไป เฉินหยางและสุนัขเขี้ยวโลหิตผ่านพื้นที่ไปทีละแห่ง หาทรายทมิฬได้ไม่น้อย

"ทรายทมิฬหกชั่งแล้ว ไม่เลว เท่ากับทำเงินได้หกแสน"

เฉินหยางดีใจ แม้จะไม่ได้เยอะมาก แต่เวลาที่เสียไปก็ไม่ได้เยอะนี่นา

เดินไปเดินมาที่ก้นทะเล จู่ๆ เขาก็มาถึงดงปะการัง

ดงปะการังแทบไม่มีทราย จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีทรายทมิฬ

เขากำลังจะจากไป แต่บังเอิญเห็นสถานะหนึ่งเข้า ทำให้เขาหยุดฝีเท้า

เนื่องจากระยะค่อนข้างไกล เขาจึงมองไม่ชัดว่าเป็นสถานะอะไร เห็นแค่แสงของสถานะ

เขาและสุนัขเขี้ยวโลหิตขยับเข้าไปใกล้ ถึงได้เห็นชัดว่าเป็นสถานะอะไร

"สถานะพรางตัว"

ไม่นาน เขาก็เข้าใกล้ในระยะหกเมตร

"ตรวจพบสถานะพรางตัวที่สามารถเก็บได้ ต้องการเก็บหรือไม่"

"เก็บ"

วูบ

เศษเสี้ยวไอคอนสถานะพรางตัวตกลงในช่องระบบของเฉินหยาง

เฉินหยางจ้องมองไปยังตำแหน่งที่มีสถานะพรางตัว กลับมองไม่เห็นอสูรเลยสักตัว อาจเป็นเพราะน้ำในทะเลทมิฬบดบังสายตา

ดังนั้น เขาจึงระมัดระวัง ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด และให้สุนัขเขี้ยวโลหิตเตรียมพร้อมลงมือตลอดเวลา

ในที่สุดเมื่อเข้าใกล้ระยะสามเมตร เขาก็เห็นรูปร่างหน้าตาของอสูร

มันคือปลาตัวหนึ่ง ราวกับเชื่อมติดอยู่กับปะการัง สีสันก็กลมกลืนกับปะการังเปี๊ยบ

ถ้าไม่ดูดีๆ คงนึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของปะการังจริงๆ

"นี่คือสถานะพรางตัวสินะ"

เฉินหยางเริ่มเข้าใจ

สถานะพรางตัวน่าจะเป็นการพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม แตกต่างจากการล่องหน

ล่องหนคือหายไปเลย ระยะใกล้ก็มองไม่เห็น ส่วนพรางตัว อสูรยังอยู่ตรงนั้น ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม หลอกตาคนหรืออสูรได้

เฉินหยางไม่รู้ว่าปลาชนิดนี้เรียกว่าอะไร ขอเรียกมันว่าปลาพรางตัวก็แล้วกัน

"เจ้าหมาขี้เกียจ เข้าไปโจมตีปลาตัวนั้น"

เฉินหยางสั่ง

"ปลา?"

สุนัขเขี้ยวโลหิตงงเป็นไก่ตาแตก ข้างหน้ามีปลาที่ไหน

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็เดินเข้าไป

พอสุนัขเขี้ยวโลหิตเข้าใกล้ปลาพรางตัว ปลาพรางตัวก็เลิกพรางตัว อ้าปากกว้าง เผยให้เห็นฟันแหลมคมสองแถว

ปลาพรางตัวกะจะกินสุนัขเขี้ยวโลหิต แต่ปฏิกิริยาของสุนัขเขี้ยวโลหิตนั้นเร็วกว่ามาก

ฉัวะ

กรงเล็บเหล็กกล้า ตบทีเดียวปลาพรางตัวก็ตายคาที่

"ระดับพลังน่าจะประมาณสี่สิบปี"

เฉินหยางประเมินคร่าวๆ

จากนั้น

เฉินหยางเดินเข้าไปในดงปะการัง เขาเชื่อว่าที่นี่ไม่ได้มีปลาพรางตัวแค่ตัวเดียว

ปลาพรางตัวพวกนี้อยู่ที่นี่ คงเพื่อล่าเหยื่อ หากมีอสูรปลาที่อ่อนแอหลงเข้ามา ก็จะถูกพวกมันลอบโจมตีจับกิน

ปลาพรางตัวอ่อนแอเกินไป ดูเหมือนจะมีแค่วิธีนี้ถึงจะหาอาหารได้มากขึ้น

และก็เป็นไปตามคาด

เฉินหยางเจอปลาพรางตัวตัวอื่นๆ

"ตรวจพบสถานะพรางตัวที่สามารถเก็บได้ ต้องการเก็บหรือไม่"

"ตรวจพบสถานะพรางตัวที่สามารถเก็บได้ ต้องการเก็บหรือไม่"

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นรัวๆ

"เก็บ"

"เก็บ"

"เก็บ"

เพียงครู่เดียว เฉินหยางก็เก็บสถานะพรางตัวได้เพียบ ผสมเป็นไอคอนสถานะพรางตัวได้หลายอัน

หลังจากนั้น เขาเอาไอคอนสถานะพรางตัวสามอันมาผสมเป็นไอคอนสถานะพรางตัวระดับกลาง

พอรวบรวมไอคอนสถานะพรางตัวระดับกลางครบสามอัน ก็ผสมเป็นไอคอนสถานะพรางตัวระดับสูง

ปลาพรางตัวที่นี่มีหลายสิบตัว รวมๆ แล้วทำให้เฉินหยางได้ไอคอนสถานะพรางตัวระดับสูงมาสองอัน

[สถานะพรางตัวระดับสูง (10 วัน)]

"เจ้าหมาขี้เกียจ มานี่"

เฉินหยางวางไอคอนสถานะพรางตัวระดับสูงไว้บนหัวสุนัขเขี้ยวโลหิต ให้มันเข้าสู่สถานะพรางตัวระดับสูง

ไม่นาน

สุนัขเขี้ยวโลหิตก็เข้าสู่สถานะพรางตัวระดับสูง ร่างกายราวกับหลอมรวมไปกับน้ำทะเล

เขาเข้าไปสัมผัส ก็แตะโดนตัวสุนัขเขี้ยวโลหิต แต่สายตากลับถูกหลอกอย่างสมบูรณ์

"สถานะพรางตัวระดับสูงนี่น่ากลัวชะมัด อยู่ในทะเลหรือในป่าสามารถซ่อนตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ ยากที่จะถูกพบเจอ"

เฉินหยางคิด

แต่ถ้าเป็นสภาพแวดล้อมอื่น ผลการซ่อนตัวคงไม่ดีเท่าไหร่

ทว่า เสียงหัวใจ ลมหายใจ และกลิ่นอายพลังงานของสุนัขเขี้ยวโลหิตยังซ่อนไม่ได้ ผู้แข็งแกร่งยังสัมผัสถึงตัวตนของสุนัขเขี้ยวโลหิตได้ง่ายๆ

ทันใดนั้น

เขานึกถึงสถานะแกล้งตาย ถ้าใช้คู่กับสถานะแกล้งตายล่ะก็ เทพเลยนะนั่น

ตอนนี้เขายังเหลือไอคอนสถานะแกล้งตายระดับกลางหนึ่งอัน และไอคอนสถานะแกล้งตายธรรมดาหนึ่งอัน

"ใช้สถานะแกล้งตายธรรมดาก็พอ ระดับกลางเปลืองไป"

เฉินหยางจึงย่อยสลายไอคอนสถานะแกล้งตายระดับกลาง กลายเป็นสถานะแกล้งตายธรรมดาสามอัน

สถานะแกล้งตายบวกกับสถานะพรางตัวระดับสูง ถือเป็นคู่หูที่สมบูรณ์แบบ

แต่ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้สถานะแกล้งตาย เว้นแต่จะเจออสูรที่แข็งแกร่งมากๆ ถึงต้องใช้วิธีนี้หลบหนี หรือใช้วิธีนี้ลอบโจมตีศัตรู

เฉินหยางพาสุนัขเขี้ยวโลหิตเดินหาแถวนี้อีกรอบ เผื่อจะเจอปลาพรางตัวอีก

ต้องบอกว่าปลาพรางตัวแถวนี้เยอะจริงๆ

เขาเจอตัวแล้วตัวเล่า เก็บเศษเสี้ยวไอคอนสถานะพรางตัวได้ทีละชิ้น รวบรวมไอคอนสถานะพรางตัวได้ไม่น้อย

ที่ก้นทะเลแห่งหนึ่ง

เฉินหยางเริ่มหาทรายทมิฬอีกครั้ง ส่วนสุนัขเขี้ยวโลหิตลาดตระเวนรอบๆ หากเจออสูรก็ฆ่า ฝึกฝนตัวเอง แล้วก็กินอสูรที่ฆ่าได้ เติมท้อง แก้ปัญหาเรื่องอาหาร

ทันใดนั้น

อสูรปลาทองตัวยาวสิบกว่าเมตรว่ายเข้ามา ดูจากขนาดตัวก็พอจะเดาระดับพลังได้

"อสูรปลาทองตัวนี้ต้องมีระดับพลังร้อยสามสิบปีขึ้นไปแน่"

เฉินหยางประเมิน

อสูรระดับพลังขนาดนี้ แข็งแกร่งมาก สุนัขเขี้ยวโลหิตสู้ไม่ได้

แต่เฉินหยางคิดจะใช้อสูรปลาทองตัวนี้ฝึกฝนสุนัขเขี้ยวโลหิต

"เจ้าหมาขี้เกียจ นายมีสถานะพรางตัวระดับสูง ใช้สถานะพรางตัวระดับสูงกลมกลืนไปกับน้ำทะเล แล้วเข้าใกล้เจ้าอสูรปลาทองนั่น ลอบโจมตีมัน ถ้าบาดเจ็บสู้ไม่ไหว ก็เข้าสู่สถานะพรางตัวระดับสูงทันที เข้าใจไหม"

หลังจากเฉินหยางกำชับ สุนัขเขี้ยวโลหิตก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

จากนั้น มันก็พุ่งเข้าหาอสูรปลาทองระดับพลังร้อยกว่าปีอย่างห้าวหาญ

วูบ

ร่างกายของสุนัขเขี้ยวโลหิตราวกับหายไป หลอมรวมกับน้ำทะเล แล้วค่อยๆ เข้าใกล้อสูรปลาทอง

การเข้าสู่สถานะพรางตัวระดับสูง ความเร็วต้องไม่มาก ต้องเคลื่อนที่ช้าๆ ไม่ทำให้สภาพแวดล้อมรอบๆ เปลี่ยนแปลงรุนแรง ถึงจะซ่อนตัวได้ดีขึ้น

ถ้าขยับตัวแรงเกินไป สถานะพรางตัวระดับสูงจะหายไป นี่เป็นข้อสรุปที่เฉินหยางได้จากการทดลองเรื่อยมา

สรุปคือ ด้อยกว่าทักษะล่องหนนิดหน่อย แต่ก็นับว่าเป็นสถานะที่ไม่เลวเลย