บทที่ 18 - โล่เพลิง

บทที่ 18 - โล่เพลิง

"วิหคสายรุ้งอยากจะฝึกโล่เพลิงให้สำเร็จ ไม่ใช่แค่ต้องรู้เทคนิค แต่ต้องคุ้นเคยและควบคุมพลังแห่งไฟให้ได้ เพื่อสร้างเป็นเกราะป้องกัน!"

ตอนนี้เฉินหยางไม่มีสถานะรู้แจ้ง และต่อให้มี เขาก็คงไม่ยอมเปลืองสถานะรู้แจ้งกับวิหคสายรุ้งแน่!

เขาคิดวิธีที่จะช่วยให้วิหคสายรุ้งฝึกโล่เพลิงได้เร็วขึ้นออกแล้ว แต่ต้องใช้ 'สถานะฟื้นฟูระดับกลาง' และอาจต้องใช้หลายอันด้วย

ยังดีที่สถานะฟื้นฟูระดับกลางหาไม่ยาก ไม่อย่างนั้นเขาคงเสียดายแย่

จากนั้น เขาออกไปซื้อ 'ไม้เพลิง' มาจำนวนหนึ่ง

ไม้เพลิงเป็นไม้พิเศษที่มาจากต้นไม้เพลิง มีพลังวิญญาณแฝงอยู่

ในมิติลึกลับ ไม้เพลิงมีเยอะแยะ ราคาเลยไม่แพงมาก

เงินหนึ่งพันก็ซื้อได้กองเบ้อเริ่ม เฉินหยางจัดไปหลายพันบาท ได้ไม้เพลิงมากองพะเนิน

......

หลังร้าน

เฉินหยางเอาไม้เพลิงส่วนหนึ่งมากองรวมกันแล้วจุดไฟ สร้างเป็นพื้นที่ทะเลเพลิงขนาดย่อม

วิธีนี้เขาเคยเห็นในคลิปวิดีโอหนึ่งบนโลกออนไลน์ มีผู้ใช้อสูรคนหนึ่งโยนสัตว์อสูรธาตุไฟของตัวเองเข้าไปในกองไฟ เพื่อให้มันเรียนรู้สกิลธาตุไฟ

แน่นอนว่าผู้ใช้อสูรคนนั้นล้มเหลว สัตว์อสูรบาดเจ็บสาหัสเกือบตาย

มีผู้ใช้อสูรหลายคนที่ใช้วิธีนี้ แต่ส่วนใหญ่ล้มเหลว บางตัวถึงขั้นตาย มีน้อยมากที่สำเร็จ และมักจะมีผลข้างเคียง

ที่เฉินหยางกล้าใช้วิธีนี้ ก็เพราะเขามี 'สถานะฟื้นฟูระดับกลาง'

เขาสามารถมอบสถานะฟื้นฟูระดับกลางให้วิหคสายรุ้ง แล้วปล่อยให้มันเข้าไปในทะเลเพลิง เพื่อให้คุ้นเคยกับพลังไฟ ควบคุมไฟมาสร้างเป็นโล่ หากลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ ต้องสำเร็จแน่นอน

และเปลวไฟที่เกิดจากไม้เพลิงก็มีพลังวิญญาณแฝงอยู่ เหมาะมากสำหรับการฝึกฝนของวิหคสายรุ้ง

"วิหคสายรุ้ง เข้าไปในกองไฟนั่น!"

เฉินหยางดันตัววิหคสายรุ้ง ชี้ไปที่ทะเลเพลิง ความหมายชัดเจน

วิหคสายรุ้งเข้าใจทันที รูม่านตาหดเกร็ง รีบส่ายหน้าดิก ไม่ยอมเข้าไปเด็ดขาด

ถึงมันจะเป็นสัตว์อสูรธาตุไฟ แต่ก็ใช่ว่าจะกันไฟจากภายนอกได้สมบูรณ์นะ!

"เจ้าสุนัขขี้เกียจ มานี่ ทำให้ดูเป็นตัวอย่างหน่อย!"

เฉินหยางเรียกสุนัขเขี้ยวโลหิตมา แปะสถานะฟื้นฟูระดับกลางให้ แล้วสั่งให้กระโจนเข้ากองไฟ

การใช้เปลวไฟที่มีพลังวิญญาณขัดเกลาร่างกาย ก็ถือเป็นวิธีฝึกความแข็งแกร่งของร่างกายแบบหนึ่ง

เขาตั้งใจจะให้สุนัขเขี้ยวโลหิตถือโอกาสนี้ฝึกร่างกายไปด้วยเลย

สุนัขเขี้ยวโลหิตที่มีสถานะฟื้นฟูระดับกลางพุ่งเข้าใส่กองไฟโดยไม่ลังเล

แม้เปลวไฟจะเผาไหม้จนเจ็บปวด แต่บาดแผลก็สมานตัวเร็วมาก

มองจากภายนอก สุนัขเขี้ยวโลหิตดูเหมือนไม่เป็นอะไรเลย

วิหคสายรุ้งเห็นแล้วก็งง สุนัขเขี้ยวโลหิตตัวนี้เทพจัง ไม่กลัวไฟเลยเหรอ?

พอนึกได้ว่าตัวเองเป็นสัตว์อสูรธาตุไฟแท้ ๆ ถ้าเกิดปอดแหกขึ้นมา จะไม่โดนสุนัขเขี้ยวโลหิตดูถูกแย่เหรอ?

มันเลยทำท่าจะยอมเข้าไป

จังหวะนี้ เฉินหยางรีบมอบสถานะฟื้นฟูระดับกลางให้วิหคสายรุ้งทันที

วิหคสายรุ้งที่เป็นธาตุไฟอยู่แล้ว บวกกับสถานะฟื้นฟูระดับกลาง ยิ่งไม่ต้องกลัวไฟเข้าไปใหญ่

แรก ๆ มันโดนไฟลวกจนเจ็บ แต่พอร่างกายฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและไม่เป็นอะไร มันก็โล่งอก

วิหคสายรุ้งจำคำสั่งของไป๋ซินได้ดีว่ามาที่นี่เพื่อฝึกสกิลโล่เพลิง และพื้นที่ทะเลเพลิงนี้ก็เหมาะเหม็งที่สุดสำหรับการฝึก

มันจึงเริ่มตั้งใจฝึกฝน

ไม้เพลิงไหม้ได้นาน เฉินหยางแค่เติมฟืนครึ่งวันครั้งก็พอ

เวลาผ่านไป วิหคสายรุ้งและสุนัขเขี้ยวโลหิตต่างตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อม

ส่วนเฉินหยางก็ออกไปหาสถานะการฝึกฝนสิบเท่า ใช้เวลาเกือบวัน ในที่สุดก็รวบรวมได้ครบสองอัน

พอกลับมา เขาก็เอาสถานะการฝึกฝนสิบเท่าอันหนึ่งแปะให้วิหคสายรุ้ง ช่วยเร่งตบะให้มัน

"แบบนี้ ออเดอร์ทั้งสองของไป๋ซินก็น่าจะผ่านฉลุย!"

เฉินหยางคิดในใจ

วันเวลาผ่านไป ครบเจ็ดวัน

ทั้งสุนัขเขี้ยวโลหิตและวิหคสายรุ้งพัฒนาขึ้นมาก

โดยเฉพาะวิหคสายรุ้ง ภายใต้สถานะการฝึกฝนสิบเท่า ความเร็วในการเพิ่มตบะน่ากลัวมาก ตอนนี้ปาเข้าไปยี่สิบเก้าปีแล้ว อีกนิดเดียวจะแตะสามสิบปี

ประเด็นคือ ทรัพยากรที่ไป๋ซินให้มา เขาแทบไม่ได้ให้วิหคสายรุ้งกินเลย

"ดูท่า ทรัพยากรพวกนี้ฉันจะเม้มไว้ได้สินะ? ยังไงฉันก็ทำให้วิหคสายรุ้งมีตบะสามสิบปีตามเป้าได้ ทรัพยากรพวกนี้ก็ถือเป็นของแถมของฉันละกัน!"

เฉินหยางคิดว่าความคิดนี้เข้าท่ามาก

ตูม!!!!!

ตบะของวิหคสายรุ้งทะลวงผ่าน เข้าสู่ระดับสามสิบปีอย่างเป็นทางการ

......

เขตจิ้งหู ณ วิลล่าหรูแห่งหนึ่ง

ไป๋ซินได้รับพลังงานย้อนกลับ ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นทันตาเห็น

"วิหคสายรุ้งตบะทะลวงแล้ว!"

ไป๋ซินประหลาดใจ

เธอนึกว่าเฉินหยางแค่คุยโว ไม่นึกว่าจะทำได้จริง ๆ ภายในเวลาไม่ถึงสิบวัน

"บางทีเฉินหยางอาจจะช่วยให้วิหคสายรุ้งฝึกโล่เพลิงได้จริง ๆ!"

ไป๋ซินเริ่มมีความหวัง

ผ่านไปอีกหนึ่งวัน ในที่สุดวิหคสายรุ้งก็ฝึกโล่เพลิงสำเร็จ

ม่านพลังไฟบาง ๆ กางกั้นเปลวไฟภายนอก วิหคสายรุ้งเดินออกมาจากกองไฟอย่างสง่างาม

"นี่สินะโล่เพลิง!"

เฉินหยางลองให้สุนัขเขี้ยวโลหิตโจมตีโล่เพลิงดู

ปัง!

กรงเล็บของสุนัขเขี้ยวโลหิตถูกดีดกลับ แม้แต่กรงเล็บโจมตีขั้นสมบูรณ์ยังเจาะไม่เข้า

แน่นอน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตบะของสุนัขเขี้ยวโลหิตยังน้อยกว่าวิหคสายรุ้งด้วย

จากนั้น เฉินหยางให้วิหคสายรุ้งฝึกซ้ำอีกหลายรอบ

จนสุดท้าย วิหคสายรุ้งสามารถเรียกใช้โล่เพลิงได้โดยไม่ต้องอาศัยเปลวไฟจากภายนอก ใช้เพียงพลังในตัวก็สร้างโล่ได้สำเร็จ

เป็นอันจบงาน

"โทรเรียกไป๋ซินมารับของได้!"

เฉินหยางโทรหาไป๋ซินทันที

ไม่นาน ไป๋ซินกับซุนเวยเวยก็มาถึง

วิหคสายรุ้งเห็นเจ้าของ ก็รีบบินไปหา

"วิหคสายรุ้ง แกใช้โล่เพลิงเป็นหรือยัง?"

ไป๋ซินถาม

วูบ!

โล่เพลิงจาง ๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าวิหคสายรุ้ง

"ทำได้จริง ๆ ด้วย!"

ไป๋ซินดีใจมาก

เธอเข้าไปใกล้วิหคสายรุ้ง ตรวจสอบสถานะ พบว่ามีชื่อสกิล โล่เพลิง ปรากฏอยู่จริง และอยู่ในขั้นเริ่มต้น

"เฉินหยาง นายเก่งจริง ๆ นะเนี่ย!" ซุนเวยเวยชม "รู้งี้ฉันเอาอสูรปาปามาฝากนายฝึกต่อก็ดี!"

"ผมเก่ง ผมรู้ตัวครับ!"

เฉินหยางยืดอกรับ

สองสาวไม่ได้สนใจคำโม้ พวกเธอตรวจเช็กสภาพวิหคสายรุ้ง

พอแน่ใจว่าไม่มีปัญหา ไป๋ซินก็โอนเงินให้เฉินหยาง

"เฉินหยาง โอนให้แล้วสี่ล้าน!"

ไป๋ซินบอก

"ขอบคุณครับ!" เฉินหยางยิ้มแก้มปริ หาเงินสี่ล้านได้ง่าย ๆ แบบนี้ เร็วกว่าเข้ามิติลึกลับไป่ซานอีก!

"นี่คือลูกแก้วสกิลเคลื่อนที่ระดับกลางที่นายอยากได้"

ไป๋ซินหยิบลูกแก้วถ่ายทอดสกิลสีเทาออกมาจากกระเป๋า ส่งให้เฉินหยาง

"สกิลอะไรครับ?"

เฉินหยางถามด้วยความสนใจ

"อัสนีพริบตา!" ไป๋ซินตอบ "ฉันรู้ว่าสุนัขเขี้ยวโลหิตของนายไม่มีพลังสายฟ้าในตัว ฝึกสกิลนี้ยากมาก แต่สกิลเคลื่อนที่ระดับกลางหายากมาก ไม่ค่อยมีคนขาย ช่วงสั้น ๆ ฉันหาได้แค่ลูกแก้วสกิลนี้ นายอาจจะลองซื้อน้ำยาอัสนีมาให้สุนัขเขี้ยวโลหิตกิน แล้วฝึกดู ก็มีโอกาสสำเร็จนะ!"

"อัสนีพริบตาเหรอ สกิลเคลื่อนที่ระดับกลางที่เจ๋งใช้ได้เลย ผมพอใจมาก!"

เฉินหยางรับไว้อย่างยินดี

จากนั้น เขาถามต่อ "ไป๋ซิน ตอนนี้บอกได้หรือยังว่าเราจะไปที่ไหนกัน?"

ไป๋ซินพยักหน้า แล้วเริ่มเปิดเผยข้อมูล