บทที่ 15 - ลูกเล่นแพรวพราวของเกาหยวน

บทที่ 15 - ลูกเล่นแพรวพราวของเกาหยวน

วิหคสายรุ้งขึ้นทดสอบ ผลลัพธ์ออกมาอย่างรวดเร็ว

"ไป๋ซิน, สัตว์อสูร วิหคสายรุ้ง, ตบะยี่สิบห้าปี!"

ห่าวตงประกาศ

ตบะยี่สิบห้าปี!

คนอื่น ๆ ตกตะลึง ความเร็วในการเพิ่มตบะระดับนี้มันเร็วเกินไปแล้ว

ด้วยความเร็วขนาดนี้ บางทีแค่ครึ่งปี ไป๋ซินอาจจะได้เป็นผู้ใช้อสูรระดับสูง!

"วิหคสายรุ้งของไป๋ซินตบะเพิ่มเร็วมาก!"

เฉินหยางแปลกใจ

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าวิหคสายรุ้งมีศักยภาพสายเลือดระดับ A บวกกับไป๋ซินไม่ขาดแคลนทรัพยากร การที่ตบะเพิ่มเร็วขนาดนี้ก็ถือเป็นเรื่องปกติ

มีคนพูดขึ้นว่า "วิหคสายรุ้งของไป๋ซินตบะสูงขนาดนี้ ไม่ต้องแข่งแล้วมั้ง รับที่หนึ่งไปเลยเถอะ!"

"นั่นสิ คงไม่มีใครกล้าท้าชิงไป๋ซินหรอก!" อีกคนเสริม

เวลาผ่านไป ในที่สุดสัตว์อสูรของทุกคนก็ทดสอบตบะครบหมด

ห่าวตงประกาศ "ตามลำดับตบะของสัตว์อสูร อันดับชั่วคราวคือ ที่หนึ่งไป๋ซิน ที่สองเฉินหยาง ที่สามเซียวหยา ที่สี่เกาหยวน..."

เมื่อประกาศอันดับจบ การท้าชิงก็เริ่มขึ้น

แน่นอน ทุกคนมีสิทธิ์สละสิทธิ์

ความจริงแล้ว คนส่วนใหญ่ไม่อยากท้าชิง เพราะนอกจากสามอันดับแรกแล้วไม่มีรางวัล การต่อสู้ทำให้สัตว์อสูรบาดเจ็บ ต้องเสียเงินรักษาเอง ไม่คุ้มเลยสักนิด

สุดท้าย มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่เลือกท้าชิง เพื่อแสดงฝีมือของสัตว์อสูร

วิหคสายรุ้งของไป๋ซินแข็งแกร่งเกินไป จึงไม่มีใครกล้าท้า

ส่วนสัตว์อสูรของเฉินหยางคือสุนัขเขี้ยวโลหิตที่ใคร ๆ ก็มองว่ากาก แถมอยู่อันดับสอง เซียวหยาที่อยู่อันดับสามจึงขอท้าชิงเฉินหยางทันที

"อาจารย์ ผมขอท้าชิงเฉินหยาง!"

เซียวหยายื่นความจำนง

"ได้!"

ห่าวตงอนุมัติ

สัตว์อสูรของเซียวหยาคือ อสูรมังกรเพลิง แม้จะมีคำว่ามังกร แต่จริง ๆ ไม่ได้เกี่ยวกับมังกรเลย แต่มันก็เป็นสัตว์อสูรศักยภาพระดับ B ที่เขาเลี้ยงดูจนมีตบะสิบแปดปี

ตามทฤษฎี สัตว์อสูรตบะสิบแปดปีจะเอาชนะสัตว์อสูรตบะยี่สิบเอ็ดปีนั้นยากมาก

แต่ในมุมมองของเซียวหยา สุนัขเขี้ยวโลหิตพลังต่อสู้อ่อนด๋อย อสูรมังกรเพลิงของเขาย่อมเอาชนะได้สบาย

"เริ่มได้!"

ห่าวตงประกาศ

วูบ วูบ!!

สุนัขเขี้ยวโลหิตและอสูรมังกรเพลิงขึ้นเวที

ดูจากขนาดตัว อสูรมังกรเพลิงเหมือนยักษ์ใหญ่ ได้เปรียบเห็น ๆ

"เสี่ยวฮั่ว (เจ้าไฟ) ใช้กรงเล็บเหล็กจัดการเจ้าสุนัขเขี้ยวโลหิตในทีเดียว!"

เซียวหยาออกคำสั่ง

อสูรมังกรเพลิงพยักหน้า พุ่งเข้ามาทันที กรงเล็บราวกับร่วงหล่นจากฟากฟ้า แหวกอากาศเข้ามา ตบใส่สุนัขเขี้ยวโลหิต

ทว่าสุนัขเขี้ยวโลหิตกลับมีสีหน้าดูแคลน กระโดดหลบการโจมตีของอสูรมังกรเพลิงได้อย่างง่ายดาย แล้วสวนกลับด้วยกรงเล็บโจมตี

ฉัวะ!

แสงกรงเล็บวาดผ่าน

อสูรมังกรเพลิงล้มตึง จอดในท่าเดียว

"เสี่ยวฮั่ว!"

เซียวหยาหน้าตื่น

ตอนนั้นเอง ห่าวตงเรียกสัตว์อสูรของตนออกมา

ตูม!!!!

คางคกสีเขียวตัวมหึมาปรากฏกาย กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัว คาดว่าตบะน่าจะเกือบพันปี

"รักษาบาดแผลให้อสูรมังกรเพลิง!"

ห่าวตงสั่ง

คางคกสีเขียวปล่อยแสงสีเขียวคลุมร่างอสูรมังกรเพลิง บาดแผลของอสูรมังกรเพลิงสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

"สกิลสายรักษา!"

เฉินหยางตกใจ

นี่เป็นสกิลที่หายากมาก คิดไม่ถึงว่าคางคกสีเขียวตัวนี้จะใช้เป็น

เวลานี้

บนหัวอสูรมังกรเพลิงปรากฏสถานะหนึ่งขึ้นมา สถานะฟื้นฟูระดับกลาง!

หมายความว่าผลการรักษาของคางคกสีเขียวเทียบเท่ากับไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับกลาง แต่มันคงไม่สามารถคงสถานะนี้ไว้ได้ตลอดเวลา ดังนั้นจึงเทียบกับไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับกลางจริง ๆ ไม่ได้

จังหวะนี้

เฉินหยางขยับเข้าไปใกล้อสูรมังกรเพลิง หยุดที่ระยะสามเมตร

"ตรวจพบสถานะฟื้นฟูระดับกลางที่สามารถเก็บกู้ได้ ต้องการเก็บกู้หรือไม่?"

ตอนนี้ ร่างกายของเฉินหยางผ่านการขัดเกลาด้วยพลังย้อนกลับสองครั้ง สมรรถภาพร่างกายสูงขึ้น ทำให้ความสามารถในการเก็บกู้เพิ่มขึ้น สามารถเก็บสถานะได้จากระยะสามเมตรแล้ว

เก็บกู้!

ได้ชิ้นส่วนสถานะฟื้นฟูระดับกลางมาหนึ่งชิ้น!

"ขอบคุณครับอาจารย์!" เซียวหยาขอบคุณ

"ไม่เป็นไร ให้อสูรมังกรเพลิงลงไปเถอะ!" ห่าวตงกล่าว

"ครับ!"

เซียวหยารับคำ

ตอนนี้ ไม่มีใครกล้าดูถูกสุนัขเขี้ยวโลหิตอีกแล้ว แม้แต่อสูรมังกรเพลิงยังโดนสุนัขเขี้ยวโลหิตตบทีเดียวร่วง ใครจะกล้าท้า

"เฉินหยาง สกิลกรงเล็บโจมตีของสุนัขเขี้ยวโลหิตนายมันจะแรงเกินไปไหม? แม้พลังป้องกันของอสูรมังกรเพลิงจะสู้ตัวนิ่มเจาะเกราะของฉันไม่ได้ แต่ก็ถือว่าไม่ธรรมดา ตบทีเดียวผิวหนังแตก เจาะทะลุคอ เกือบจะฆ่าอสูรมังกรเพลิงตายได้ นี่ไม่ใช่กรงเล็บโจมตีธรรมดาแล้วมั้ง?" เกาหยวนเดินมาข้างเฉินหยาง ถามด้วยความสงสัย

เฉินหยางตอบตามจริง "กรงเล็บโจมตีของเจ้าสุนัขขี้เกียจฝึกถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว!"

"กรงเล็บโจมตีขั้นสมบูรณ์ มิน่าล่ะ!" เกาหยวนร้องอ๋อ แต่แล้วตาก็เบิกกว้าง หันขวับมามองเฉินหยาง "ห๊ะ กรงเล็บโจมตีขั้นสมบูรณ์??? สุนัขเขี้ยวโลหิตของนายมันยังไงกันแน่ ทำได้ไงเนี่ย?"

"ไม่รู้สิ มันฝึกไปฝึกมาก็ถึงขั้นสมบูรณ์เอง!"

เฉินหยางแถไปเรื่อย

เกาหยวนอิจฉาตาร้อนผ่าว หันไปเตะตูดตัวนิ่มเจาะเกราะของตัวเองหนึ่งที "ดูสุนัขเขี้ยวโลหิตชาวบ้านเขา กรงเล็บโจมตีฝึกถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว แกดูตัวเอง สกิลมุดดินยังอยู่แค่ขั้นเริ่มต้น ไปเรียนแบบเขาซะบ้าง!"

ตัวนิ่มเจาะเกราะนิ่งสนิท ทำหูทวนลม

คนอื่น ๆ ก็ได้ยินว่าสุนัขเขี้ยวโลหิตของเฉินหยางฝึกกรงเล็บโจมตีถึงขั้นสมบูรณ์ ต่างก็ทำหน้าเหลือเชื่อ

ไป๋ซินเองก็หันมามอง จ้องเฉินหยางอย่างครุ่นคิด

ไม่มีใครท้าชิงเฉินหยางแล้ว แต่การท้าชิงของคนอื่นยังดำเนินต่อไป

การท้าชิงย่อมมีการบาดเจ็บ แต่โชคดีที่คางคกสีเขียวของอาจารย์ห่าวตงเทพมาก สัตว์อสูรที่บาดเจ็บจึงหายเป็นปลิดทิ้ง ไม่กระทบการต่อสู้รอบหลัง

คนที่แฮปปี้ที่สุดคือเฉินหยาง เขาไล่เก็บชิ้นส่วนสถานะฟื้นฟูระดับกลางได้ทีละชิ้น ๆ

ไม่นาน เขาก็รวบรวมไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับกลางแบบสมบูรณ์ได้หลายอัน

และไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับกลางสามอัน ก็ถูกระบบรวมเป็นไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับสูง

"ได้ไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับสูงมาหนึ่งอัน รอบนี้กำไรบานเบอะ!"

เฉินหยางลอบยินดี

คาดเดาได้เลยว่า พอกาารสอบย่อยนี้จบลง เขาอาจจะรวบรวมไอคอนสถานะฟื้นฟูระดับสูงได้หลายอันเลยทีเดียว!

แน่นอน เขาเลือกที่จะไม่รวมสถานะฟื้นฟูระดับกลางให้เป็นระดับสูงได้ เพราะสำหรับสุนัขเขี้ยวโลหิตในตอนนี้ สถานะฟื้นฟูระดับกลางก็เทพมากแล้ว ใช้ระดับสูงมันสิ้นเปลือง

"ผมขอท้าชิงเซียวหยา!"

เกาหยวนยื่นคำร้อง

"เกาหยวน ตัวนิ่มเจาะเกราะของนายก็แค่ขุดดินเก่ง คิดจะท้าชิงฉันเหรอ?"

เซียวหยาอารมณ์ไม่ดีอยู่พอดี เห็นเกาหยวนมาท้า ก็ได้ที่ระบายอารมณ์

"ก็ลองดู เผื่อฉันชนะ!"

เกาหยวนยิ้ม

เมื่ออาจารย์ห่าวตงประกาศเริ่ม ตัวนิ่มเจาะเกราะของเกาหยวนกับอสูรมังกรเพลิงของเซียวหยาก็เริ่มสู้กัน

"กรงเล็บเหล็ก!"

อสูรมังกรเพลิงตะปบกรงเล็บใส่

ทว่าตัวนิ่มเจาะเกราะใช้แผ่นหลังรับการโจมตี

เคร้ง!

กรงเล็บของอสูรมังกรเพลิงไถลไปตามหลังของตัวนิ่มเจาะเกราะ ประกายไฟแลบแปลบปลาบ

แต่ตัวนิ่มเจาะเกราะไร้รอยขีดข่วน!

"เกราะเหล็ก!"

เซียวหยาตกใจ

เกาหยวนยิ้มมองเซียวหยา "ถูกต้อง ตัวนิ่มเจาะเกราะของฉันเรียนรู้สกิลเกราะเหล็กแล้ว พลังป้องกันของสกิลเกราะเหล็กแข็งแกร่งมาก บวกกับเกล็ดของตัวนิ่มเจาะเกราะเอง กรงเล็บเหล็กของอสูรมังกรเพลิงเจาะเกราะตัวนิ่มของฉันไม่เข้าหรอก!"

"ฉันไม่เชื่อ!"

เซียวหยาบัญชาการให้อสูรมังกรเพลิงโจมตีตัวนิ่มเจาะเกราะจากรอบทิศทาง

แต่ตัวนิ่มเจาะเกราะที่เชี่ยวชาญสกิลเกราะเหล็กนั้นป้องกันหนาเกินไป

เคร้ง เคร้ง เคร้ง!!!!

ประกายไฟกระจาย!

การโจมตีของอสูรมังกรเพลิงไร้ผล ทำได้แค่กระแทกตัวนิ่มเจาะเกราะให้ถอยไปเท่านั้น

"เสี่ยวเจี่ย (เจ้าเกราะ) ใช้สกิลมุดดิน มองอสูรมังกรเพลิงเป็นพื้นดินซะ"

เกาหยวนสั่งการ

ตัวนิ่มเจาะเกราะเข้าใจทันที กระโดดลอยตัว พุ่งเข้าใส่อสูรมังกรเพลิง กรงเล็บเล็ก ๆ ทั้งสองข้างกลายเป็นภาพติดตา ร่างทั้งร่างพุ่งชนอสูรมังกรเพลิง

อสูรมังกรเพลิงหลบไม่ทัน โดนตัวนิ่มเจาะเกราะชนเข้าเต็มเปา

จากนั้น ตัวนิ่มเจาะเกราะก็เจาะทะลุร่างอสูรมังกรเพลิง พยายามจะมุดเข้าไปข้างใน

ทันใดนั้น อสูรมังกรเพลิงก็ร้องโหยหวน

"เชี่ย มองอสูรมังกรเพลิงเป็นพื้นดิน สกิลมุดดินของตัวนิ่มเจาะเกราะใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?"

ฝูงชนตกตะลึง

ลูกเล่นของเกาหยวนมันแพรวพราวเกินไปแล้ว!

"เจ๋งเป้ง!"

เฉินหยางก็นับถือลูกเล่นของเกาหยวน ถ้าให้ตัวนิ่มเจาะเกราะคิดเองคงคิดไม่ได้ มีแต่เกาหยวนนี่แหละที่ความคิดพิสดาร

แน่นอน อสูรมังกรเพลิงไม่ใช่พื้นดิน การจะใช้สกิลมุดดินได้สำเร็จ ต้องมาจากการฝึกฝนแบบนี้มาตลอด

เกาหยวนฝึกตัวนิ่มเจาะเกราะให้ใช้สกิลมุดดินแบบนี้จริง ๆ มันถึงทำได้

พรึ่บ!

ห่าวตงลงมือ คว้าหางตัวนิ่มเจาะเกราะดึงออกมา แล้วให้คางคกสีเขียวรักษาแผลให้อสูรมังกรเพลิง

ไม่อย่างนั้นอสูรมังกรเพลิงได้ตายแหงแก๋!

"การท้าชิงครั้งนี้ เกาหยวนชนะ ได้อันดับสาม!"

ห่าวตงประกาศ

เซียวหยาแทบกระอักเลือด แพ้สุนัขเขี้ยวโลหิตของเฉินหยาง ยังพออ้างได้ว่าสุนัขเขี้ยวโลหิตตบะสูงกว่า

แต่คราวนี้ อสูรมังกรเพลิงของเขาสู้ตัวนิ่มเจาะเกราะของเกาหยวนไม่ได้ จะหาข้ออ้างอะไร?

อสูรมังกรเพลิงของเขาตบะสูงกว่า แถมยังมีสกิล แต่สุดท้ายก็แพ้

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป คนท้าชิงเริ่มน้อยลง อันดับเหมือนจะนิ่งแล้ว

แต่ตอนนั้นเอง เฉินหยางก็ยื่นคำร้อง "อาจารย์ ผมขอท้าชิงไป๋ซิน!"

ช็อก!

ทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก!

แม้แต่ห่าวตงยังแปลกใจ นึกว่าตัวเองหูฝาด