บทที่ 13 - ศักยภาพสายเลือดเพิ่มระดับ

บทที่ 13 - ศักยภาพสายเลือดเพิ่มระดับ

"ภาพนี้มัน..."

เฉินหยางทนดูไม่ได้ หันหน้าหนี

เขาคิดไม่ถึงว่าสถานะติดสัดจะน่ากลัวขนาดนี้ ทำให้หลี่เฟิงที่เป็นผู้ใช้อสูรเมินเฉยต่อเผ่าพันธุ์และเพศสภาพไปเลย

แน่นอน หลัก ๆ เป็นเพราะหลี่เฟิงบาดเจ็บสาหัส แถมยังโดนสถานะหิวโหยระดับกลางเล่นงานจนสติแตก ทุกอย่างจึงเป็นไปตามสัญชาตญาณดิบ จนเกิดเรื่องบัดซบพรรค์นี้ขึ้น

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป

เพียงแค่ครึ่งชั่วโมง หลี่เฟิงก็ล้มลง

ไม่ใช่เพราะหลี่เฟิงหมดน้ำยา หรือสถานะติดสัดหมดฤทธิ์ แต่หลี่เฟิงตายแล้ว

"หลี่เฟิงเอ๋ย ฉันไม่ได้ฆ่าแกนะ แกทนไม่ไหวไปเองต่างหาก!"

เฉินหยางเดินเข้าไป เก็บเป้ของหลี่เฟิงมา ข้างในยังมีของดีอยู่บ้าง ตอนนี้ตกเป็นของเขาแล้ว

แบบนี้ถือว่าฆ่าคนชิงทรัพย์ทางอ้อมไหมเนี่ย?

"เจ้าสุนัขขี้เกียจ ไปกันเถอะ!"

เฉินหยางและสุนัขเขี้ยวโลหิตออกจากที่นั่น หาสถานที่ที่ค่อนข้างปลอดภัย แล้วจึงหยุดพัก

"เจ้าสุนัขขี้เกียจ กินผลโลหิตแดงแล้วฝึกฝนซะ!"

เฉินหยางหยิบผลโลหิตแดงหนึ่งผลให้สุนัขเขี้ยวโลหิต

สุนัขเขี้ยวโลหิตตื่นเต้น กลืนผลโลหิตแดงลงไปในคำเดียว พลังงานมหาศาลหลั่งไหลเข้าขัดเกลาสายเลือดของมัน

ภายใต้สถานะการฝึกฝนสิบเท่า มันสามารถดูดซับพลังงานจากผลโลหิตแดงได้เร็วยิ่งขึ้นและดียิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม ผลโลหิตแดงไม่ได้เพิ่มตบะมากนัก หลัก ๆ คือขัดเกลาสายเลือด เพิ่มความเข้มข้นของสายเลือด เพื่อยกระดับศักยภาพ

แต่ทว่า หากกินผลโลหิตแดงครบหกผล ตบะของสุนัขเขี้ยวโลหิตจะต้องพุ่งไปถึงขีดสุดที่เกือบจะแตะสิบปีแน่นอน

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา

สุนัขเขี้ยวโลหิตกินผลโลหิตแดงจนหมดเกลี้ยงทั้งหกผล และศักยภาพสายเลือดของมันก็เกิดการผลัดเปลี่ยน เลื่อนระดับขึ้นมาถึงสองขั้นย่อย

[อสูรรับใช้ : สุนัขเขี้ยวโลหิต] [เจ้าของ : เฉินหยาง] [ตบะ : เก้าปี] [ศักยภาพสายเลือด : D] [สกิล : กัดกระชาก (ขั้นสูง), กรงเล็บโจมตี (ขั้นสมบูรณ์)]

"ศักยภาพสายเลือดระดับ D จริงด้วย ข้ามระดับ E มาเลย ถ้าขยับไปอีกขั้นก็จะเป็นระดับ C น่าเสียดายที่ผลโลหิตแดงดันให้ถึงระดับ C ไม่ไหว เว้นแต่จะหาของวิเศษที่ดีกว่านี้!" เฉินหยางกล่าว

"เจ้าสุนัขขี้เกียจ ในตัวแกยังมีพลังงานตกค้างที่ยังย่อยไม่หมด ต่อไปให้ใช้การต่อสู้เพื่อหลอมรวมพลังงานในตัวให้สมบูรณ์ แล้วทะลวงสู่ตบะสิบปี"

เฉินหยางพาสุนัขเขี้ยวโลหิตไปท้าดวลกับสัตว์อสูรตัวอื่นต่อ

ผ่านการต่อสู้ขัดเกลาครั้งแล้วครั้งเล่า สุนัขเขี้ยวโลหิตก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดมันก็ทำลายกำแพงตบะสิบปีลงได้

เวลานี้ รูปร่างของสุนัขเขี้ยวโลหิตขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นกรงเล็บหรือฟัน ก็แหลมคมและแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

ตูม!!!!

พลังงานบริสุทธิ์สายหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเฉินหยาง ช่วยขัดเกลาร่างกาย ทำให้สมรรถภาพร่างกายของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

"พลังย้อนกลับ!"

เฉินหยางตื่นเต้นมาก ในที่สุดร่างกายของเขาก็เหนือกว่าคนธรรมดาแล้ว

"นี่เป็นพลังย้อนกลับครั้งแรก แม้จะเก่งกว่าคนทั่วไป แต่เทียบกับสัตว์อสูรแล้วยังห่างชั้น พลังต่อสู้ยังไม่มากพอ!"

ตอนนี้เฉินหยางยังต้องพึ่งพาสุนัขเขี้ยวโลหิตอยู่

พริบตาเดียว เฉินหยางและสุนัขเขี้ยวโลหิตก็อยู่ในมิติลึกลับไป่ซานมาอีกสองวัน กินเนื้อย่างมาสองวัน บวกกับสภาพแวดล้อมในป่าที่เลวร้าย ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว

ดังนั้น เขาและสุนัขเขี้ยวโลหิตจึงเริ่มเดินทางกลับ

......

ที่ประตูมิติลึกลับ

เฉินหยางและสุนัขเขี้ยวโลหิตกลับมาในสภาพมอมแมม ผ่านการตรวจสอบจากเครื่องตรวจ ยืนยันว่าเขาไม่ได้พกลูกสัตว์อสูรหรือไข่สัตว์อสูรออกมา จึงได้รับอนุญาตให้ผ่านได้

ออกจากมิติลึกลับ เขาตรงดิ่งไปโรงอาบน้ำแถวนั้นทันที อาบน้ำจนตัวหอมฉุยถึงค่อยกลับวิทยาลัย

พอกลับถึงที่พัก เขาโทรศัพท์หาพ่อแม่เพื่อแจ้งว่าปลอดภัย

วิทยาลัยผู้ใช้อสูรจิ้งหู

เฉินหยางกลับมาแล้ว พอเกาหยวนรู้ข่าว ก็รีบมาหาเขาทันที

"เฉินหยาง ในที่สุดนายก็กลับมา นายมันบ้าบิ่นจริง ๆ เพิ่งเปิดเทอมไม่นาน ก็กล้าพาสุนัขเขี้ยวโลหิตไปอยู่ในมิติลึกลับไป่ซานตั้งหลายวัน!"

เกาหยวนแสดงความนับถือ

"ฮ่าฮ่าฮ่า แค่มิติลึกลับไป่ซานเอง ไม่เห็นอันตรายเลย!" เฉินหยางหัวเราะร่า

"สุนัขเขี้ยวโลหิตของนายเป็นไงบ้าง?"

เกาหยวนถามด้วยความอยากรู้

เฉินหยางเอานิ้วชี้มาไขว้กันเป็นรูปสิบ "ทะลุตบะสิบปีแล้ว!"

"เชี่ย!" เกาหยวนตะลึง รู้สึกเหลือเชื่อเกินไป

สุนัขเขี้ยวโลหิตเป็นสัตว์อสูรกาก ๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงอัปตบะถึงสิบปีได้ไวขนาดนี้?

"นายทำได้ยังไงน่ะ?" เกาหยวนไม่เข้าใจ

เฉินหยางตอบทีเล่นทีจริง "ฉันเป็นคนดวงดี เข้าไปในมิติลึกลับไป่ซาน สัตว์อสูรแต่ละตัวแย่งกันเอาของดีมาให้ฉัน เจ้าสุนัขขี้เกียจของฉันตบะเลยพุ่งเอ๊าพุ่งเอา!"

"อย่ามาตลก!"

เกาหยวนรู้ว่าเฉินหยางเริ่มจะไร้สาระอีกแล้ว

"ก็ได้ จริง ๆ แล้วสุนัขเขี้ยวโลหิตเก่งมาก อาศัยการต่อสู้กับสัตว์อสูรพวกนั้นขัดเกลาพลังฝีมือแบบดิบ ๆ เถื่อน ๆ ฝีมือเลยพัฒนาเร็ว!" เฉินหยางบอกความจริง

"นี่ก็ยังดูเพ้อเจ้ออยู่ดี!"

เกาหยวนมองบน

ตอนที่เฉินหยางเรียกสุนัขเขี้ยวโลหิตออกมา เขาเหลือบมองมันแล้วก็ต้องทำหน้าแปลกใจ

"เอ๊ะ ศักยภาพสายเลือดสุนัขเขี้ยวโลหิตของนายเพิ่มขึ้นหรือเปล่า?"

เกาหยวนถาม

เฉินหยางมองเกาหยวน "นายดูออกได้ไง?"

เกาหยวนชี้ไปที่กรงเล็บ ฟัน และขนย่อมหนึ่งที่มีสีทองบนหัวของสุนัขเขี้ยวโลหิต "สุนัขเขี้ยวโลหิตปกติไม่ได้หน้าตาแบบนี้ ตัวนี้ของนายศักยภาพสายเลือดเพิ่มขึ้นชัด ๆ แน่นอนว่าผู้ใช้อสูรทั่วไปดูไม่ออกหรอก แต่ฉันศึกษาเรื่องพวกนี้มาบ้าง เลยดูออก"

"ไปเจอผลโลหิตแดงมา กินไปหกผล ศักยภาพสายเลือดเลยเพิ่มเป็นระดับ D!"

เฉินหยางอธิบาย

"ผลโลหิตแดงหกผล!" เกาหยวนตาโต อิจฉาตาร้อน "ดวงนายดีจริง ๆ แม้ผลโลหิตแดงจะมีผลกับสัตว์อสูรระดับต่ำกว่า C เท่านั้น แต่มูลค่าของมันสูงมาก ถ้าใช้กับสัตว์อสูรเฉพาะทาง จะดึงมูลค่าออกมาได้สูงสุด นายก็รู้ว่าบ้านฉันทำห้างสรรพสินค้า นายรู้ไหมว่าผลโลหิตแดงหนึ่งผลราคาเท่าไหร่?"

"เท่าไหร่?"

เฉินหยางเคยเห็นผลโลหิตแดงแค่ในตำราเรียน แต่ไม่รู้ราคามันจริง ๆ

"เท่านี้!"

เกาหยวนชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

"หนึ่งแสน?" เฉินหยางลองทาย

"หนึ่งล้านต่างหาก!" เกาหยวนค้อนใส่เฉินหยาง "ผลโลหิตแดงหกผล ก็ปาไปหกล้านแล้ว สุนัขเขี้ยวโลหิตของนายฟาดเงินหายวับไปหกล้านในรวดเดียว!"

"แม่เจ้า หกล้าน?"

เฉินหยางปวดใจจี๊ด เงินตั้งเท่าไหร่เนี่ย!

แต่แลกกับการยกระดับศักยภาพสายเลือดของสุนัขเขี้ยวโลหิตก็ถือว่าคุ้ม

อีกอย่าง นี่ก็เป็นสิ่งที่สุนัขเขี้ยวโลหิตเอาชีวิตเข้าแลกมา มันสมควรได้รับ

ทันใดนั้น

เขานึกถึงน้ำนมศิลาร้อยปีขึ้นมาได้ จึงหยิบออกมา "เกาหยวน นายมีความรู้เยอะ ฉันมีของดีอยู่อย่างหนึ่ง นายช่วยดูให้หน่อยสิ?"

"ของดีอะไร?" เกาหยวนเริ่มสนใจ "บอกก่อนนะ ฉันก็ไม่ได้รู้จักสมบัติทุกอย่างหรอก"

"นี่ไง!"

เฉินหยางเปิดขวดน้ำนมศิลาร้อยปี ยื่นให้เกาหยวนดู

เกาหยวนแค่ดมกลิ่น แล้วมองดูน้ำนมศิลาร้อยปี ก็อุทานลั่น "นี่มันน้ำนมศิลาร้อยปีนี่นา นายไปเอามาจากไหนเนี่ย?"

"มิติลึกลับไป่ซานไง!"

เฉินหยางตอบ

"ไม่ไหวแล้ว ฉันอิจฉานายจนจะบ้าตาย เจอผลโลหิตแดงไม่พอ ยังเจอน้ำนมศิลาร้อยปีอีก!" เกาหยวนอิจฉาสุดขีด "น้ำนมศิลาร้อยปีนี่คือของวิเศษระดับตำนานเลยนะ มันช่วยให้สัตว์อสูรตบะเก้าสิบเก้าปีทะลวงสู่ร้อยปีได้ ถ้าทะลวงสำเร็จ ผู้ใช้อสูรก็จะกลายเป็นผู้ใช้อสูรระดับสูง! แถมพลังงานของมันยังอ่อนโยน แม้แต่สัตว์อสูรตบะต่ำก็กินได้ ช่วยเพิ่มตบะมหาศาล แน่นอน ฉันแนะนำให้นายเก็บไว้หรือขายทิ้ง ถ้าเอาให้สุนัขเขี้ยวโลหิตกิน มันเสียของ!"

"น้ำนมศิลาร้อยปีราคาเท่าไหร่?"

เฉินหยางอยากรู้ราคาของวิเศษชิ้นนี้

เกาหยวนเปิดเผยว่า "ราคาตลาดตอนนี้ น้ำนมศิลาร้อยปีหนึ่งหยดอยู่ที่ประมาณ 1.2 ล้านถึง 1.5 ล้าน ที่สำคัญคือมีเงินก็หาซื้อไม่ได้ ไม่มีใครเขาขายกัน นายขายให้ฉันไหม ฉันให้ราคาสูง 1.6 ล้านเลย?"

"ไม่ขาย ฉันจะให้เจ้าสุนัขขี้เกียจกิน!"

เฉินหยางรีบปฏิเสธ

"ให้สุนัขเขี้ยวโลหิตกินเสียของจะตาย!" เกาหยวนพยายามกล่อม

โฮ่ง โฮ่ง!!

สุนัขเขี้ยวโลหิตเห่าใส่ มันฟังรู้เรื่อง ไอ้คนใจร้ายนี่กล้าคิดจะฮุบน้ำนมศิลาร้อยปี นี่มันของดีที่เจ้านายเก็บไว้ให้มันนะ!

"เออ ๆ ไม่ขายก็ช่างเถอะ วันหลังถ้าเจอของดีแล้วไม่อยากได้ อย่าลืมขายให้ฉันนะ!"

เกาหยวนว่า

"แน่นอน!"

เฉินหยางทำมือโอเค

เมื่อรู้ว่าน้ำนมศิลาร้อยปีเป็นของจริง เขาเตรียมจะให้สุนัขเขี้ยวโลหิตใช้มันเพิ่มตบะอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่วันนี้ อย่างน้อยก็น่าจะดันให้ถึงยี่สิบปีได้

วันเวลาผ่านไป ตบะของสุนัขเขี้ยวโลหิตพุ่งทะยานทุกวัน

เมื่อใช้คู่กับสถานะการฝึกฝนสิบเท่า สุนัขเขี้ยวโลหิตก็ดึงประสิทธิภาพของน้ำนมศิลาร้อยปีออกมาได้ดียิ่งขึ้น

เพียงแค่หกวัน ตบะของสุนัขเขี้ยวโลหิตก็แตะสิบเก้าปี ใกล้จะทะลุถึงยี่สิบปีแล้ว