บทที่ 180 - โม่ฮวนเปิดฉากยิง

บทที่ 180 - โม่ฮวนเปิดฉากยิง

ราชาอัคคีสงครามเพิ่งจะโล่งอก ก็พบว่าฉืออานหลินเริ่มแยกจิตสำนึกอีกแล้ว ถึงกับอึ้ง เจ้าเด็กนี่!

แต่วินาทีถัดมา ราชาอัคคีสงครามต้องงงเป็นไก่ตาแตก เขาสัมผัสได้ว่า ฉืออานหลินทำสำเร็จแล้ว!

นี่มันอะไรกัน? ราชาอัคคีสงครามรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าโลกนี้ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

เขาไม่รู้ว่าฉืออานหลินตระหนักรู้ถึงวิถีแห่งเต๋าแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำหน้าแบบนี้

ฉืออานหลินในตอนนี้ สามารถสร้างร่างแยกที่มีจิตสำนึกอิสระได้เลยด้วยซ้ำ

ไม่สนใจความตกตะลึงของใครบางคน ฉืออานหลินส่งจิตสำนึกเข้าไปในโลกใบเล็กของราชินีมด ทันใดนั้นเขารู้สึกว่าร่างจิตของเขา สามารถควบคุมโลกใบเล็กได้

นี่คืออะไร? ฉืออานหลินงง หันไปมองราชินีมดเชิงถาม หนวดของราชินีมดสั่นไหวเล็กน้อย ฉืออานหลินก็เข้าใจทันที ราชินีมดโอนสิทธิ์บางส่วนของโลกใบเล็กให้เขา

แต่ราชินีมดก็ยังไม่ได้ควบคุมโลกใบเล็กอย่างสมบูรณ์ เพราะมันเป็นโลกผลึกระดับสี่ ทำได้แค่เตะคนออก แต่ฆ่าโดยตรงไม่ได้ ในโลกใบเล็กจึงยังมีสัตว์อสูรขอบเขตที่สี่หลงเหลืออยู่ไม่กี่ตัว

จิตสำนึกเข้ามาในโลกใบเล็ก ฉืออานหลินย้ายกองสมุนไพรไปไว้ข้างกระถางมังกร ให้มันปรุงยา จากนั้นหยิบสูตรยาออกมาหลายใบ ท่องในใจ "ผสาน"

เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น "ติ๊ง ต้องการผสาน [กระถางมังกร] กับ [สูตรยามังกรพลังช้างสาร] หรือไม่"

พลังโลหิตที่ต้องใช้: 0.5 หน่วยพลังโลหิตต้นกำเนิด

อัตราความสำเร็จ: 80%

ได้จริงๆ ด้วย ฉืออานหลินดีใจมาก แบบนี้เขาไม่ต้องกลัวความลับเรื่องการผสานจะรั่วไหลแล้ว!

ผู้แข็งแกร่งในโลกนี้มีเยอะแยะ ความลับอาจจะแตกเมื่อไหร่ก็ได้ เหมือนตอนจักรพรรดิคุกสวรรค์ ถ้าไม่ใช่เพราะขู่จนจักรพรรดิคุกสวรรค์กลัว ต่อให้จักรพรรดิคุกสวรรค์ต้องแลกด้วยอะไร ก็ต้องจับตัวเขาให้ได้แน่

เพราะคนที่มีพลังแห่งกฎเกณฑ์ตั้งแต่ขอบเขตที่สอง ใครเห็นก็ต้องอยากรู้ความลับ และอยากครอบครองเป็นของตัวเอง

หลังจากผสานสูตรยาให้กระถางมังกรไปหลายใบ ฉืออานหลินใช้พลังโลหิตไปนับพันหน่วย

จนถึงตอนนี้ สูตรยาที่กระถางมังกรผสานไป ยังไม่เคยเห็นล้มเหลวเลย เหมือนกับว่ามันเรียนรู้สกิลนั้นได้ทันที แถมยังปรุงยาออกมาได้คุณภาพระดับสุดยอด

ด้วยความเร็วในการปรุงยาของกระถางมังกร ต่อให้นักปรุงยาระดับสูงกว่านี้ ก็ยังเทียบไม่ติด กระถางใบเดียวเท่ากับทีมงานทั้งทีม

ข้างนอกมีความเคลื่อนไหว จิตสำนึกของฉืออานหลินออกจากโลกใบเล็ก เห็นผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์กลุ่มหนึ่งกำลังตะลุมบอนอยู่กับเผ่าเขาทองคำ

"ข้างล่างคือทางเข้าแหล่งมรดก นี่เป็นมรดกของระดับราชัน ไม่แน่อาจทิ้งวิถีแห่งเต๋าไว้" โม่อวี่กล่าว ระดับราชันเจ้าของมรดกนี้ เป็นคนเผ่าเขาทองคำ ดังนั้นสำหรับผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์แล้ว สถานการณ์ค่อนข้างเสียเปรียบ

ฉืออานหลินพยักหน้า จากนั้นทุกคนก็กระโดดลงจากหลังมังกรเงาทมิฬเหล็กกล้า ลงสู่สนามรบ

ผู้ฝึกตนข้างนอกส่วนใหญ่เป็นระดับขอบเขตที่หนึ่งและสอง ฉืออานหลินยังเห็นผู้ฝึกจิตของเผ่ามนุษย์ด้วย

พูดตามตรง เขาไม่ค่อยได้เจอผู้ฝึกจิต อาชีพนี้ไม่เพียงใช้พลังจิตโจมตี รูปแบบการต่อสู้... ยังคล้ายนักเวท?

ต่างจากผู้ฝึกปราณที่มีธาตุตายตัว พวกเขาใช้พลังจิต ร่ายเวท บอลน้ำ บอลไฟ สรุปคือสไตล์นักเวทนั่นแหละ

เห็นกลุ่มฉืออานหลินโผล่มา ทั้งสองฝ่ายต่างระวังตัว

การต่อสู้ระหว่างพวกเขา ไม่ใช่แค่ความแค้นระหว่างเผ่าพันธุ์ แต่รากเหง้าคือความขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์

กลุ่มฉืออานหลินดูหนุ่มแน่น ระดับพลังก็ไม่ธรรมดา ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นอัจฉริยะ เป็นศัตรูตัวฉกาจในการแย่งชิงมรดก

ประเมินความสามารถของกลุ่มฉืออานหลิน หัวหน้าฝั่งมนุษย์ก็พูดขึ้นทันที "จัดการพวกมัน!"

เขาเป็นถึงผู้ฝึกตนขอบเขตที่สอง ส่วนในกลุ่มนี้ คนที่เก่งสุดคือจีหงเฟย ซึ่งอยู่แค่ขอบเขตที่หนึ่งขั้นที่เจ็ด

เผ่าเขาทองคำอึ้ง แล้วหัวเราะลั่น "ได้ งั้นจัดการไอ้กลุ่มนี้ก่อน!"

แต่พวกมันก็ยังระแวงผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์ ด้วยความเจ้าเล่ห์ของมนุษย์ ไม่แน่อาจจะกำลังเล่นละคร

จีหงเฟยชะงัก แล้วโกรธจัด "บังอาจ! กล้าลงมือกับแม่ทัพอย่างข้า!"

ฉืออานหลินเรียกเซี่ยวเย่ว์ออกมาทันที "สองตัวที่เก่งสุดนั่นยกให้แก"

เซี่ยวเย่ว์อยู่ขอบเขตที่สองขั้นที่สาม ส่วนหัวหน้าสองคนนั้น เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตที่สองขั้นที่ห้า ลำพังแค่ฉืออานหลิน รับมือไม่ไหวแน่ เว้นแต่จะแปลงร่างเป็นกายาสงครามเพลิงสวรรค์

สงครามปะทุขึ้น เมื่อเผชิญหน้ากับเผ่ามนุษย์ เพื่อนๆ ก็ไม่ลังเล ลงมือเต็มสูบ

เฉินเยว่เรียกเถาวัลย์ออกมาควบคุมผู้ฝึกจิตคนนั้น ผู้ฝึกจิตหน้าเปลี่ยนสี เตรียมร่ายบอลไฟมาเผาเถาวัลย์ แต่วินาทีถัดมา แส้สายฟ้าสีม่วงในมือโม่อวี่ก็ฟาดใส่ รัดคอผู้ฝึกจิตไว้ สายฟ้าแลบแปลบปลาบ ทำให้ร่างผู้ฝึกจิตแข็งทื่อ ตัวดำเกรียมทันที

จีหงเฟยเรียกทหารถั่วออกมาบัฟให้ตัวเอง แล้วถือหอกยาว กวาดใส่เผ่าเขาทองคำตรงหน้า

หัวหน้าขอบเขตที่สองสองคนถูกเซี่ยวเย่ว์ขวางไว้ บนตัวเซี่ยวเย่ว์มีเปลวไฟลุกโชน แผดเผาร่างศัตรู จนพวกมันถอยร่นไม่เป็นท่า

"บ้าเอ๊ย นี่ไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา!" เจียงอู่คำราม แล้วตะโกนลั่น "สมาชิกระดับสองทุกคน รุมหมาป่าตัวนี้!"

เจียงอู่ตกใจที่พบว่า ในอาณาเขตไฟที่หมาป่าตัวนี้สร้างขึ้น เขาไม่สามารถดูดซับพลังปราณมาเติมเต็มตัวเองได้ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป แพ้แน่!

สัตว์อสูรขอบเขตที่สองขั้นที่สาม ตัวเดียวไล่ต้อนผู้ฝึกตนขอบเขตที่สองขั้นที่ห้าสองคน เจียงอู่รู้สึกหนาวเหน็บในใจ ต้องฆ่าคนกลุ่มนี้ให้ได้ ไม่งั้นพอกลับไป พวกเขาต้องโดนขุมกำลังใหญ่ไล่ล่าแน่!

เมื่อสมาชิกระดับสองคนอื่นเข้าร่วมวง เซี่ยวเย่ว์เริ่มมีบาดแผล ฉืออานหลินเรียกเทียนอินออกมา ให้เทียนอินใช้แสงแห่งการเยียวยา

ยิ่งสู้นาน พลังต่อสู้ของเซี่ยวเย่ว์ยิ่งสูงขึ้น นี่คือสกิลติดตัวของเซี่ยวเย่ว์ [จิตต่อสู้] ไม่นาน มันก็สังหารผู้ฝึกตนระดับสองขั้นต้นไปหลายคน

ตอนนั้นเอง ผู้ฝึกตนขอบเขตที่หนึ่งคนหนึ่งเข้าประชิดตัวฉืออานหลิน ตะโกนด้วยแววตาอำมหิต "ไอ้หนู ตายซะ!"

ทันใดนั้น กลิ่นอายระดับขอบเขตที่สามก็ระเบิดออกมาจากร่างเขา ทุกคนที่กำลังสู้กันอยู่ตกใจ ตะโกนลั่น "ระวัง!"

จีหงเฟยแทงหอกทะลุอกเผ่าเขาทองคำตรงหน้า แล้วหยิบถุงสัตว์อสูร เตรียมเรียกมังกรเงาทมิฬเหล็กกล้า

แต่ฉืออานหลินไม่แปลกใจเลยที่เห็นคนนี้แสดงพลัง สกิลตรวจสอบไม่ได้เสียเงินสักหน่อย และโลกนี้เต็มไปด้วยพวกชอบซุ่ม เขาเลยตรวจสอบทุกคนที่เจอ

ฉืออานหลินค่อยๆ ยกแขนขึ้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน กำไลข้อมือบนแขนเริ่มเปลี่ยนรูปร่าง พริบตาเดียวก็กลายเป็นปืนใหญ่รวบรวมพลังงานขนาดมหึมา

"ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว"

ปากกระบอกปืนสั่นไหวด้วยพลังงานรุนแรง แสงสว่างเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ส่องประกาย

ตูม!!

ลำแสงขนาดหลายเมตรกลืนกินผู้ฝึกตนขอบเขตที่สามคนนั้นเข้าไป เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน แม้แต่พื้นดินยังสั่นสะเทือน

ช่วงนี้ เขาอัดหินวิญญาณให้โม่ฮวนไปไม่น้อย พลังโจมตีของโม่ฮวนถูกอัปเกรดไปถึงขอบเขตที่สามแล้ว