บทที่ 50 - หมาป่าสงครามขั้วโลก

บทที่ 50 - หมาป่าสงครามขั้วโลก

หมัดแปดทิศ เป็นวิชามวยจีนชนิดหนึ่ง เน้นการต่อสู้ระยะประชิด พลังระเบิดรุนแรง ดุดันและเฉียบขาด

ความจริงศิลปะการต่อสู้ในปัจจุบันยังมีประโยชน์กับผู้ฝึกตนอยู่บ้าง และวิชาต่อสู้บางอย่างก็ดัดแปลงมาจากศิลปะการต่อสู้ เพื่อให้ผู้ฝึกตนใช้งานได้ดีขึ้น บางวิชาต้องใช้ควบคู่กับพลังปราณ ความแตกต่างจึงค่อนข้างมาก

หลังจากหยิบ หมัดแปดทิศ มาแล้ว ฉืออานหลินก็เหลือบไปเห็นหนังสืออีกหลายเล่ม

จิตวิทยา, พิชัยสงครามซุนวู, ศาสตร์การทำสมาธิ...

ลองดู ลองให้หมด

ถ้าค่าความเข้ากันได้สูง แสดงว่าของสิ่งนั้นเหมาะกับเซี่ยวเย่ว์ ฉืออานหลินจึงหยิบลงมาอย่างกระตือรือร้น

"ติ๊ง ต้องการผสาน [หมาป่าวายุหิมะ] กับ [หมัดแปดทิศ] หรือไม่"

พลังโลหิตที่ต้องใช้ : 50,000

อัตราความสำเร็จ : 98%

แพงขนาดนี้เลย?

ฉืออานหลินเลิกคิ้ว หมัดแปดทิศ น่าจะช่วยยกระดับเซี่ยวเย่ว์ได้มากโข ไม่งั้นคงไม่แพงและมีอัตราสำเร็จสูงขนาดนี้

"ตกลง"

รังไหมเลือดถูกห่อหุ้มด้วยเส้นเลือดอีกครั้ง เวลาในการผสานของเซี่ยวเย่ว์เพิ่มเป็นสามชั่วโมง

"ติ๊ง ต้องการผสาน [หมาป่าสงครามขั้วโลก] กับ [พิชัยสงครามซุนวู] หรือไม่"

พลังโลหิตที่ต้องใช้ : 10,000

อัตราความสำเร็จ : 5%

"อ้าว สายพันธุ์เปลี่ยนอีกแล้ว?" ฉืออานหลินเลิกคิ้ว ดูเหมือนคุณภาพของเซี่ยวเย่ว์จะเพิ่มขึ้นอีกแล้ว

แต่ พิชัยสงครามซุนวู ดูท่าจะผสานไม่ได้

ความจริงเมื่อก่อน ฉืออานหลินเคยสงสัยว่าทำไมคนโบราณรบกัน พอศัตรูแขวนป้ายพักรบ ทั้งสองฝ่ายก็หยุดรบ ไม่กลัวศัตรูแกล้งยอมแพ้เหรอ

พอลองอ่าน พิชัยสงครามซุนวู ถึงได้เข้าใจว่าทำไมซุนวูถึงได้ชื่อว่าเป็นปรมาจารย์

ส่ายหัวไล่ความคิด ฉืออานหลินลองเอาหนังสือเล่มอื่นมาผสานกับเซี่ยวเย่ว์ต่อ

"ติ๊ง ต้องการผสาน [หมาป่าสงครามขั้วโลก] กับ [จิตวิทยา] หรือไม่"

พลังโลหิตที่ต้องใช้ : 70,000

อัตราความสำเร็จ : 80%

"ซี้ด" ฉืออานหลินนึกไม่ถึงว่าตัวเองจะฟลุค เจอหนังสือที่เหมาะกับเซี่ยวเย่ว์ถึงสองเล่มติด

"ตกลง!"

เวลาผสานเพิ่มเป็นห้าชั่วโมง ฉืออานหลินยักไหล่ ระบบผสานแต่ละทีนานชะมัด ล่อตาล่อใจให้อยากรู้อยู่เรื่อย

ไม่มีอะไรทำ ฉืออานหลินเข้าสู่มิติพลังโลหิต หาวิชากระบี่มาฝึก

ไม่นาน พลังงานมหาศาลก็ไหลเข้าสู่ร่างกาย ฉืออานหลินรู้สึกว่าเซลล์ทุกเซลล์กำลังโห่ร้องยินดี

ผลตอบแทนจากพลังโลหิตมาแล้ว!

ฉืออานหลินจ้องมองเซี่ยวเย่ว์ที่รูปร่างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลืนน้ำลายอึกใหญ่

กรงเล็บเหล็กกล้าแวววาว ดวงตาสีฟ้าอ่อน ใต้เท้ามีไอเย็นลอยอ้อยอิ่ง ขนาดตัวของเซี่ยวเย่ว์ขยายใหญ่ขึ้นอีก จนสูงกว่าสามเมตร

ถ้าใหญ่กว่านี้ ห้องนี้คงเก็บไม่ไหวแล้ว

เซี่ยวเย่ว์ก้มหัวลง ฉืออานหลินสังเกตเห็นว่าบนหน้าผากของมัน มีสัญลักษณ์รูปเกล็ดหิมะสีฟ้าส่องแสงจาง ๆ

เท่ระเบิดไปเลย!

รูปร่างแบบนี้เอามาเป็นพาหนะ คนอื่นคงอิจฉาตาร้อนผ่าว!

ฉืออานหลินคิดอย่างมีความสุข ผู้ชายคนไหนบ้างไม่ชอบพาหนะเท่ ๆ!

"จริงสิ ยังไม่ได้ดูค่าสถานะของแกเลย"

[ชื่อ] : หมาป่าสงครามขั้วโลก

[ธาตุ] : น้ำแข็ง, ลม

[ระดับ] : ระดับสามัญขั้น 7

[ศักยภาพ] : ระดับสีเหลืองขั้นสูง

[สกิล] :

ผนึกน้ำแข็ง : ระดับสีเหลืองขั้นต่ำ กำหนดผลแช่แข็งตามปริมาณพลังปราณที่ใช้ สร้างน้ำแข็งโจมตีศัตรูได้

ย่างก้าววายุ : ระดับสามัญขั้นสูง ใช้พลังปราณจำนวนหนึ่ง เพิ่มความเร็วสองเท่า

กรงเล็บเหมันต์ : ระดับสีเหลืองขั้นต่ำ ทุกการโจมตีจะติดสัญลักษณ์น้ำแข็ง เพิ่มพลังโจมตีของกรงเล็บ เมื่อสัญลักษณ์น้ำแข็งสะสมถึงระดับหนึ่ง จะแช่แข็งคู่ต่อสู้

กระบวนท่า : ระดับสีเหลืองขั้นกลาง สกิลติดตัว เพิ่มพลังระเบิด พลังโจมตี และความสามารถในการต่อสู้ของสัตว์อสูร

เนตรหยั่งรู้ : ระดับสีเหลืองขั้นสูง สกิลติดตัว ค้นหาจุดอ่อนของศัตรู คาดเดาการเคลื่อนไหวต่อไปของศัตรูจากท่าทางร่างกาย

"เชี่ย!" ฉืออานหลินเบิกตากว้าง เจ็บใจที่ตัวเองมีความรู้น้อย บรรยายความเทพของการผสานครั้งนี้ไม่ถูก

เดิมทีเซี่ยวเย่ว์ก็มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้อยู่แล้ว ตอนนี้ได้เนตรหยั่งรู้กับกระบวนท่ามาเสริม ยิ่งทำให้สัญชาตญาณการต่อสู้พุ่งถึงขีดสุด

ไม่ใช่แค่หาจุดอ่อน แต่ยังคาดเดาการเคลื่อนไหวได้ด้วย ฉืออานหลินไว้อาลัยให้ศัตรูของเซี่ยวเย่ว์ล่วงหน้าเลย

นี่มันโปรแกรมโกงชัด ๆ!

ระดับของเซี่ยวเย่ว์ทะลวงถึงระดับสามัญขั้น 7 ผลตอบแทนจากพลังโลหิตมหาศาลบวกกับพลังปราณที่ได้จากการเลื่อนระดับของเซี่ยวเย่ว์ ทำให้ระดับของฉืออานหลินเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ถึงระดับสามัญขั้น 6

ตอนนี้ฉืออานหลินมั่นใจว่า เขาสามารถต่อยเซี่ยเหยียนตายได้ในหมัดเดียว

ฉู่ซินอิ๋งตื่นขึ้นมาแล้วออกจากบ้านฉืออานหลินด้วยใบหน้าแดงก่ำ แม้โทรศัพท์จะไม่ได้อยู่กับตัว แต่ก็ใช้คอมพิวเตอร์ของฉืออานหลินติดต่อพวกเซี่ยเหยียนได้

ข่าวดีคือ สมาชิกในทีมทุกคนนอกจากหวังเฉียงแล้ว ยังมีชีวิตอยู่ เซี่ยเหยียนเองก็ทะลวงถึงระดับสามัญขั้น 7 แล้ว

ส่วนที่ฉู่ซินอิ๋งหน้าแดง ฉืออานหลินก็ไม่เข้าใจ อาจจะเพราะเมื่อคืนเมา? เลยรู้สึกขายหน้า?

บนรถ ฉู่ซินอิ๋งหน้าแดงเหมือนลูกพีชที่บีบน้ำออกมาได้

เสื้อผ้าของเธอ... ถูกเปลี่ยน!

ความอับอายทำให้เธออยากมุดลงไปใต้เบาะ แม้ฉืออานหลินจะไม่ได้ทำอะไรเธอ แต่เรื่องเปลี่ยนเสื้อผ้านี่มัน...

ฉู่ซินอิ๋งไม่รู้ว่า จริง ๆ แล้วฉือเสวี่ยเยว่เป็นคนเปลี่ยนให้ เพราะเมาจัด เธอเลยจำตอนเจอฉือเสวี่ยเยว่ไม่ได้เลย

เวลานี้ ที่บ้าน ฉืออานหลินกำลังเล่าเหตุการณ์ให้พ่อแม่ฟัง อาศัยประสบการณ์จากตอนเล่าให้ฉือเสวี่ยเยว่ฟัง เขาเล่าได้อย่างลื่นไหล

แม่ตาแดงก่ำ ส่วนพ่อก็ถอนหายใจยาว ตบไหล่เขา "ปลอดภัยก็ดีแล้ว ปลอดภัยก็ดีแล้ว"

หลายวันมานี้ เขาใช้เส้นสายทุกอย่างเพื่อตามหาฉืออานหลิน จ้างผู้ฝึกตนขอบเขตที่สองไปเป็นสิบคน

โชคดีที่ฉืออานหลินไม่เป็นไร ไม่งั้นเขาคงเสียใจไปตลอดชีวิต

หลังจากฉากซึ้งกินใจ ฉือสิงเฟยลากฉืออานหลินเข้าไปในห้อง

"พี่สาวแกเล่าให้ฟังหมดแล้ว นึกไม่ถึงว่าแกจะฝึกสามอาชีพพร้อมกัน" พูดถึงตรงนี้ เขามองฉืออานหลินด้วยความสงสัย เขาไม่สัมผัสถึงคลื่นพลังปราณจากตัวฉืออานหลินเลย ดูเหมือนคนธรรมดา

"แกมีสมบัติพรางตัวสินะ?" ฉือสิงเฟยถาม ฉือเสวี่ยเยว่ไม่มีเหตุผลต้องโกหกเขา

ฉืออานหลินพยักหน้า ใช้สกิลตรวจสอบกับฉือสิงเฟยด้วยความอยากรู้

[ชื่อ] : ฉือสิงเฟย

[ระดับ] : ขอบเขตที่สองขั้น 9

[อาชีพ] : ผู้ฝึกกายา

ขอบเขตที่สองขั้นสูงสุดจริง ๆ ด้วย พ่อไม่ได้ซ่อนความเก่งกาจไว้

นึกถึงตาแก่ที่ขโมยของวิเศษของเขา ฉืออานหลินก็คันฟันยิบ ๆ ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่า ตาแก่นั่นมันว่างจัด

ระดับนั้นแล้ว จะมาสนใจของวิเศษกระจอก ๆ ของเขาทำไม?

"ความจริง... ผมมีแหวนซ่อนเร้นมานานแล้ว อยากจะซ่อนความเก่งไว้" ฉืออานหลินคิดหาข้ออ้าง ความแข็งแกร่งเขาพัฒนาเร็วเกินไป ต้องหาอะไรมาบังหน้า แหวนซ่อนเร้นคือวิธีที่ดีที่สุด

เพราะเขาอยู่ที่อำเภอเจา เคยเจอผู้ฝึกตนที่เหนือกว่าเขา 2 ขอบเขตแค่ครั้งเดียว ดังนั้นจะบอกว่าซ่อนความเก่งมาหลายปี ก็พอฟังขึ้นอยู่