บทที่ 17 - เซี่ยวเย่ว์วิวัฒนาการ ระดับสีเหลืองขั้นต่ำ

บทที่ 17 - เซี่ยวเย่ว์วิวัฒนาการ ระดับสีเหลืองขั้นต่ำ

ของแท้ วันละขั้น

ฉืออานหลินลุกขึ้นยืน ร่างกายส่งเสียงกรอบแกรบเหมือนคั่วถั่ว เส้นสายกล้ามเนื้อดูสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

ผู้ฝึกกายาก็เป็นแบบนี้ แต่ฉืออานหลินคิดว่าหุ่นแบบนี้กำลังดี ไม่ดูแห้งเกินไป และไม่กลายเป็นปีศาจกล้ามเนื้อแบบพ่อ

เดี๋ยวนะ ปัญหาคือราชินีมดทะลวงขั้นอีกแล้วเหรอ?

ฉืออานหลินลองสัมผัสในทะเลจิต แก่นวิญญาณของราชินีมดสว่างไสวราวกับดวงดาวดวงน้อย

ระดับสามัญ ขั้น 5 แล้ว

สื่อสารกับราชินีมดอีกครั้ง ฉืออานหลินถอนหายใจ เดิมทีคิดว่ามดเยอะขนาดนี้ วันหนึ่งน่าจะล่าสัตว์อสูรได้เยอะ และน่าจะเหลือผลึกสัตว์อสูรไว้เพียบ

แต่ด้วยความที่ผลึกสัตว์อสูรมีพลังวิญญาณบริสุทธิ์ ฝูงมดตะลานแดงคงไม่ปล่อยผ่าน ดังนั้นผลึกสัตว์อสูรจึงดึงดูดมดพวกนี้มากกว่าเนื้อสัตว์อสูรเสียอีก

ข้อความหลังบ้านยังคงเด้งรัวๆ แต่ส่วนใหญ่ที่ฆ่าได้เป็นสัตว์อสูรระดับสามัญ ขั้น 1 กว่าจะสะสมได้เยอะๆ คงต้องใช้เวลา

ปิดเสียงแจ้งเตือน ฉืออานหลินมองรังไหมโลหิตในเต็นท์ ช่วงที่เขาทะลวงขั้น เซี่ยวเย่ว์น่าจะผสานเสร็จแล้ว

ไม่ถึงสองนาที รังไหมก็แตกออก กลายเป็นของเหลวสีเลือดซึมเข้าสู่ร่างกายของเซี่ยวเย่ว์

พลังวิญญาณบริสุทธิ์ทะลักออกมาอีกครั้ง เสริมสร้างร่างกายของฉืออานหลิน ผลักดันระดับพลังของเขาไปสู่ระดับสามัญ ขั้น 3 สูงสุด

[ชื่อ] : หมาป่าวายุหิมะ

[ธาตุ] : น้ำแข็ง, ลม

[ระดับ] : ระดับสามัญ ขั้น 3

[ศักยภาพ] : ระดับสีเหลือง ขั้นต่ำ

[สกิล] : ผนึกน้ำแข็ง : ระดับสามัญ ขั้นยอดเยี่ยม ควบคุมการเคลื่อนไหวของศัตรู หลังจากหลุดพ้นยังคงได้รับผลหน่วงความเร็ว ย่างก้าววายุ : ระดับสามัญ ขั้นกลาง ใช้พลังวิญญาณจำนวนหนึ่ง เพิ่มความเร็วหนึ่งเท่าตัว

"ระดับสีเหลือง ขั้นต่ำ!" ฉืออานหลินตาโต มิน่าเขาถึงว่าคนรวยเติมเงิน คนดวงดีพึ่งการกลายพันธุ์ นี่มันก้าวกระโดดเกินไปแล้ว

ตอนนี้เซี่ยวเย่ว์สูงถึงหนึ่งเมตร ขนทั่วร่างนุ่มสลวยยิ่งขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามเต็มไปด้วยความเย็นชา ฉืออานหลินคิดว่าอาจเป็นเพราะมันเป็นสัตว์อสูรธาตุน้ำแข็ง

"ไปเถอะ ไปกินข้าวกัน"

.........

"โห สัตว์อสูรนายโตเร็วไปไหมเนี่ย?" เซี่ยเหยียนสูดปาก ระหว่างหนีเขาก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเซี่ยวเย่ว์แล้ว ไม่นึกว่าพอกลับมาจะเปลี่ยนไปอีก

สัตว์อสูรในวัยเด็กเมื่อพลังเพิ่มขึ้น ร่างกายจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง คล้ายกับผู้ฝึกกายาที่ร่างกายเปลี่ยนไปเมื่อแข็งแกร่งขึ้น

แต่การกระโดดข้ามสองขั้นในเวลาสั้นๆ มันแปลกเกินไป

ไม่รู้ว่าหมาป่าตัวนี้เป็นสัตว์อสูรเกรดไหน เขาเป็นผู้ฝึกปราณแท้ๆ เลยไม่ค่อยรู้เรื่องสัตว์อสูรเท่าไหร่

"อาจเป็นเพราะหลังทำสัญญา พ่อให้มันกินยาบางอย่าง พอผ่านการต่อสู้เลยย่อยยาได้เร็ว ความแข็งแกร่งเลยเพิ่มขึ้น" ฉืออานหลินแถอย่างจริงจัง

"มิน่าล่ะ..." เซี่ยเหยียนพยักหน้า แล้วพูดต่อ "เรื่องวันนี้ฉันลองคิดดูแล้ว ฉันว่าต่อไปพวกเราน่าจะร่วมมือกันล่า ถ้าเจอสัตว์อสูรแบบแมงมุมพิษเซินหลัวอีก ก็ล่อไปที่หุบเขาที่จี้จีจีเจอ"

"ถ้าเจอสัตว์อสูรที่สูสีกัน หวังเฉียง นายก็วางค่ายกลรอบๆ กันมันหนี และกันพวกที่จะมาลาสขโมยเหยื่อ)"

"สัตว์อสูรของฉืออานหลินถึงระดับสามัญ ขั้น 3 แล้ว มีความสามารถในการรบแล้ว การต่อสู้ในวันนี้ฉันสู้คนเดียวประสิทธิภาพต่ำเกินไป ไม่ได้ช่วยฝึกฝนทุกคนด้วย ดังนั้นพรุ่งนี้ นอกจากเสี่ยวเอ ทุกคนต้องร่วมล่าด้วย"

ทุกคนเริ่มปรึกษาแผนการรบ ส่วนฉืออานหลินหรี่ตา เดินไปที่ริมแอ่งน้ำ

เขามีระบบผสาน สัตว์อสูรที่ผสานจะภักดีต่อเขามาก เพียงแต่โควตาสัตว์อสูรมีจำกัด เขาทำสัญญาทุกตัวไม่ได้

ตอนนี้ ราชินีมดกับเซี่ยวเย่ว์ก็เพียงพอสำหรับระดับนี้แล้ว และการจัดสรรพลังโลหิตก็พอดีเป๊ะ

เซี่ยวเย่ว์เป็นสัตว์อสูรที่ใช้บ่อยสุด นอกจากมีสกิล CC แล้วยังเร็ว สู้ไม่ได้ก็หนีได้ ดังนั้นต่อจากนี้เขาจะเน้นอัปสองด้านนี้

ส่วนราชินีมด ฉืออานหลินคิดว่าควรให้มันมีประเภททหารมากกว่านี้ เพราะมดมีข้อจำกัดเยอะ เช่น ลงน้ำไม่ได้ กลัวไฟ บินไม่ได้

หนทางยังอีกยาวไกล...

ตอนนี้ทีมยังพึ่งพาอาหารอัดแท่งได้ แต่นานไปคงลำบาก ฉืออานหลินคิดอย่างจริงจัง แล้วก็นึกถึงราชินีมด

ในมิติแมลงไม่ใช่ไม่มีสัตว์ป่า แต่เพราะแมลงเยอะเกิน สัตว์ป่าพวกนี้เลยกลายเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์

แม้พวกเขาอาจหาไม่เจอ แต่กองทัพมดของราชินีมดต้องหาเจอแน่

และแล้ว ทุกคนก็แยกย้ายกันทำหน้าที่ จนดึกดื่น

"วันนี้เราได้ของมาเยอะ ผมว่าคืนแรกออกไปแย่งผลึกคนอื่นมันไม่คุ้ม เสี่ยงดวงเกินไป สู้เฝ้าของที่มีดีกว่า"

นักเรียนที่โดนเล่นงานเมื่อเช้าอาจจะไม่พอใจ อยากหาที่ระบายและเรียกความมั่นใจคืน เลยจะมีคนจำนวนมากออกมาแย่งผลึก ถ้าพวกเขาออกไปแย่งบ้าง อาจโดนตุ๋ยบ้านได้

"ฉันว่าฉันออกไปลองดูหน่อยดีกว่า ถ้าโชคดีเจอทีมคนน้อยๆ ก็บุกเข้าไปแย่งผลึกในแคมป์เลย" จี้จีจีเสนอตัว ในฐานะนักฆ่า กลางคืนคือถิ่นของเขา

"ได้ ระวังตัวด้วย อย่าให้โดนล้อม ยันต์คุ้มกันมีแค่สามครั้ง"

ดวงตาฉืออานหลินไหววูบ เขาแจ้งราชินีมดให้มาที่แคมป์ เตรียมให้ราชินีมดผสานกับราชินีปลวกขาว ถ้ามีคนเก่งเกินกว่าที่ทีมรับมือไหวมาบุก เขาจะได้ไม่เกรงใจ

ผู้พิทักษ์ราชินีมด คือมดงานระดับสามัญ ขั้น 7 ซึ่งเป็นมดระดับสูงไม่กี่ตัวในรัง

หลังจากแบ่งกะเฝ้ายาม ฉืออานหลินกลับเข้าเต็นท์ เขาเป็นกะที่สาม ช่วงเวลานั้นค่อนข้างปลอดภัย

ไม่นาน ราชินีมดก็มุดดินเข้ามาในเต็นท์

ถ้าเป็นสัตว์อสูรทั่วไปโผล่มาใกล้เต็นท์ เซี่ยเหยียนหรือหลี่เหวินคงรู้สึกตัว แต่ราชินีมดพิเศษหน่อย พลังจิตแกร่งมาก ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็น

เทียบกับตอนจากกัน ตัวราชินีมดใหญ่ขึ้นมาก ฉืออานหลินลูบหัวมัน ด้วยขนาดตัวเท่าลูกหมาแบบนี้ จะซ่อนในเสื้อคงไม่ได้แล้ว

"ติ๊ง ต้องการผสาน [ราชินีมดเหล็ก] กับ [ราชินีปลวกขาว] หรือไม่"

พลังโลหิตที่ต้องการ : 21,000

อัตราความสำเร็จ : 90%

ฉืออานหลินเช็กพลังโลหิต ตอนนี้มีอยู่ประมาณ 25,000 กองทัพมดล่าสัตว์อสูรได้เยอะมาก ทำให้ฉืออานหลินรู้สึกว่าคิดถูกแล้วที่ทำสัญญากับราชินีมด

ถ้าไม่ใช่ราชินีมด ตอนนี้เขาคงได้แต่พาเซี่ยวเย่ว์ระดับสามัญ ขั้น 1 ยืนดูคนอื่นสู้ตาปริบๆ

"ผสาน"

[เริ่มการผสาน เวลาที่เหลือสามชั่วโมง]