บทที่ 10 แปลนชุดเกราะ และสาวฝรั่งผู้เร่าร้อน

"เอาล่ะ เลิกงาน"

ซูโม่ปรบมือ มองกองของรางวัลที่ทับถมกันเป็นภูเขาเลากาบนดาดฟ้าด้วยความเบิกบานใจ

"ได้เวลาเปิดกล่องแล้ว มาดูกันซิว่าวันนี้ได้อะไรมาบ้าง"

เสิ่นอวี้ฟูและซาแมนธารีบเข้ามารุมล้อมด้วยความตื่นเต้น ดวงตาคู่สวยสองคู่ที่ให้อารมณ์แตกต่างกัน ต่างเปล่งประกายด้วยความ คาดหวัง

"ฉันเอง ฉันเปิดเอง"

ซาแมนธาเสนอตัว

ในฐานะ [นักล่าสมบัติ] เธอมีความหลงใหลในการเปิดกล่องสมบัติอย่างบ้าคลั่ง ราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของพรสวรรค์เธอไปแล้ว

"เริ่มจากกล่องสีเทาก่อน วอร์มมือหน่อย"

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: ไม้ x5, พลาสติก x5, เนื้อเค็มตากแห้งชิ้นเล็ก x1]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: ...]

[มิติเก็บของทำการคัดลอกทรัพยากรเรียบร้อยแล้ว: ไม้ x2,500, พลาสติก x1,600, น้ำแร่ขวด x300, เนื้อเค็มตากแห้ง x80, หนังสัตว์ x500...]

ท่ามกลางเสียงเชียร์ที่เต็มไปด้วยพิธีกรรมของซาแมนธา

กล่องสีเทาสามสิบใบถูกเคลียร์อย่างรวดเร็ว ทรัพยากรพื้นฐานจำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่มิติเก็บของของซูโม่จนเต็มปรี่อีกครั้ง

"ไม่สะใจเลย เอาแบบตื่นเต้นๆ หน่อย สีเงิน สีเงิน"

ซาแมนธาถูมือเหมือนผู้ศรัทธาที่เคร่งศาสนา ตบเปิดกล่องทรัพยากรสีเงินใบแรกด้วยสีหน้าคาดหวัง

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: ก้อนเหล็ก x30, เศษกระดาษหนังแพะ x1]

"กระดาษหนังแพะ" ซูโม่เลิกคิ้ว รับมาจากมือซาแมนธา

กระดาษหนังแพะมีลักษณะเก่าแก่ แผ่กลิ่นอายความชื้นจางๆ บนนั้นวาดลวดลายซับซ้อนของเทือกเขาและมหาสมุทรด้วยหมึกชนิดพิเศษ

[เศษแผนที่สมบัติที่บันทึกข้อมูลลึกลับ (1/4) รวบรวมครบ 4 ชิ้นอาจค้นพบสมบัติในตำนานได้]

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ ความโลภ ทำงาน...]

[มิติเก็บของทำการคัดลอกทรัพยากรเรียบร้อยแล้ว: ก้อนเหล็ก x270, เศษกระดาษหนังแพะ x9]

"โอ้โห แผนที่สมบัติ" ดวงตาของทั้งสามคนลุกวาวพร้อมกัน

ในสถานที่เฮงซวยที่มีแต่น้ำกับสัตว์ประหลาด อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับ สมบัติ ก็เพียงพอที่จะกระตุ้นอะดรีนาลีนให้พุ่งพล่าน

"ต่อเลย แม่สาวนำโชคของผม"

ซูโม่ตบไหล่ซาแมนธา เร่งเร้า

ซาแมนธาส่งสายตาหวานเยิ้มให้เขา ก่อนจะเปิดกล่องสีเงินใบที่สองอย่างกระตือรือร้นยิ่งกว่าเดิม

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: แปลนชุดเกราะเหล็กคุณภาพดี x1, ชิ้นส่วนประณีต x15]

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ ความโลภ ทำงาน...]

"กรี๊ด แปลนชุดป้องกัน"

ซาแมนธาและเสิ่นอวี้ฟูเก็บอาการไม่อยู่ กรีดร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

ในโลกมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยอันตราย ชุดเกราะที่แข็งแกร่งสักชุด ก็เท่ากับมีชีวิตสำรองเพิ่มขึ้นมาอีกชีวิต

หัวใจของซูโม่ก็ร้อนรุ่มเช่นกัน รีบเปิดรายการสร้างทันที

[ชุดเกราะเหล็กคุณภาพดี: ประกอบด้วย เกราะอกเหล็ก, เกราะขาเหล็ก, รองเท้าเหล็ก, ปลอกแขนเหล็ก, หมวกเหล็ก พลังป้องกัน 15-25 ลดความเร็วในการเคลื่อนที่เล็กน้อย วัตถุดิบที่ต้องการ: ก้อนเหล็ก x150, ก้อนโลหะ x50, หนังสัตว์ x25]

"วัตถุดิบพอไหม" เสิ่นอวี้ฟูถามอย่างลุ้นระทึก

ซูโม่ยกยิ้มมุมปาก ผายมือออกต่อหน้าสองสาว แสดงให้เห็นกองวัสดุในมิติเก็บของที่เพิ่มจำนวนเป็นสิบเท่าจนกองพะเนิน

"ถามแบบนี้ดูถูกกันนี่ เหลือเฟือ"

[ก้อนเหล็ก -450, ก้อนโลหะ -150, หนังสัตว์ -75, ชุดเกราะเหล็กคุณภาพดี x3 สร้างเสร็จสิ้น!]

ซูโม่ไม่ลังเล สร้างชุดเกราะเหล็กแวววาว 3 ชุดออกมาในรวดเดียว

"ไปเปลี่ยนซะ ความปลอดภัยต้องมาก่อน"

เสิ่นอวี้ฟูหน้าแดงระเรื่อ กอดชุดเกราะที่ยังอุ่นๆ อยู่ วิ่งหายเข้าไปในกระท่อมไม้

แต่ซาแมนธา แม่สาวฝรั่งผมทอง กลับทำสิ่งที่ทำให้ซูโม่ต้องตะลึงตาค้าง

เธอกลับถอดเสื้อกล้ามกีฬาและกางเกงขาสั้นออกอย่างเปิดเผยต่อหน้าซูโม่ เผยให้เห็นชุดบิกินีลูกไม้สีดำด้านใน รูปร่างที่ระเบิดตูมตามถูกโชว์หราต่อสายตาซูโม่โดยไม่มีกั๊ก

"ซี๊ด"

ขนาดซูโม่เองยังเกือบหลุดมาด เลือดลมสูบฉีดพุ่งขึ้นจมูก

แม่เจ้า สาวฝรั่งนี่ช่างเปิดเผยจริงๆ

ในขณะที่ซูโม่กำลังลังเลว่าจะทำเป็นไม่มองดีไหม

ซาแมนธาก็หยิบชุดเกราะเย็นเฉียบขึ้นมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้มปนยั่วยวนว่า

"บอสคะ อันนี้มันใส่ยากจัง ฉันใส่คนเดียวไม่ถนัด... บอส ช่วย... ช่วยหน่อยได้ไหมคะ"

ดวงตาสีฟ้าครามจ้องมองซูโม่ตรงๆ ไม่ปิดบังความยั่วยวนและคำเชิญชวนในแววตา

"อะแฮ่ม การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นคุณธรรมประจำใจของผมอยู่แล้ว"

ซูโม่ไม่ปฏิเสธ กระแอมไอแก้อาการ แล้วเดินเข้าไปทันที

สัมผัสแรกคือโลหะเย็นเฉียบตัดกับผิวกายที่ร้อนผ่าวและนุ่มนิ่ม ความแตกต่างที่รุนแรงทำให้ใจของซูโม่เต้นระรัว

ซูโม่แกล้งทำเป็นตั้งใจช่วยล็อกตัวล็อกชุดเกราะ แต่นิ้วมือกลับบังเอิญลากผ่านหน้าท้องแบนราบ หรือเฉียดผ่านส่วนโค้งเว้าอวบอิ่มอยู่ตลอดเวลา

ซาแมนธาไม่เพียงไม่หลบ แต่ยังแอ่นตัวรับอย่างรู้งาน

ทำให้ความผิดพลาดของซูโม่กลายเป็นเรื่องสมเหตุสมผล

"บอสคะ มือบอส... วางผิดที่แล้วนะคะ" เธอกระซิบเสียงกระเส่า

"งั้นเหรอ ไหนดูซิ..."

ซูโม่เห็นเธอใจกล้าขนาดนี้ ก็เลิกแอ๊บ

จากที่แค่แตะเบาๆ ก็เปลี่ยนเป็นวางทาบลงไปเต็มมือ ลูบไล้ไปตามเอวคอดกิ่ว เลื่อนต่ำลงไปสัมผัสขาเรียวยาวระดับตำนานคู่นั้นอย่างเพลิดเพลิน

"อืม... ไซซ์กำลังพอดีเป๊ะ"

กว่าจะช่วยเธอใส่ชุดเสร็จ

ซาแมนธาก็หมุนตัวโชว์ซูโม่รอบหนึ่ง ยืดอกอย่างภูมิใจ เกราะอกโลหะยิ่งเน้นให้ส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอดูน่าหวาดเสียว

"บอสคะ ฉันสวยไหม ชุดเกราะนี้ใส่กับหุ่นฉัน เข้ากันสุดๆ เลยใช่ไหมคะ"

"อะแฮ่ม แสงมันน้อย มองไม่ค่อยชัดน่ะ"

ซูโม่เช็ดเลือดกำเดาที่เกือบจะไหล แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เดี๋ยวคืนนี้เข้าห้อง ปิดไฟ แล้วผมจะช่วยตรวจสอบให้อย่างละเอียดอีกทีนะ"

"ได้เลยค่า"

ซาแมนธารับคำทันที แถมยังขยิบตาให้ "ฉันรอให้บอสมา ตรวจร่างกายได้ทุกเมื่อเลยนะคะ"

ซูโม่รู้สึกเหมือนมีไฟราคะลุกพรึ่บขึ้นมา

คืนนี้ มีเนื้อให้กินแล้ว แถมยังเป็นเกรดนำเข้าซะด้วย

ทันใดนั้น เสียงเอี๊ยดก็ดังขึ้น ประตูกระท่อมไม้เปิดออก

เสิ่นอวี้ฟูที่เปลี่ยนชุดเกราะเสร็จแล้วเดินออกมา

วินาทีนั้น ลมหายใจของซูโม่สะดุดกึก

ถ้าซาแมนธาคือวัลคิรีแห่งสนามรบที่ร้อนแรงดั่งไฟ เสิ่นอวี้ฟูก็คือเทพธิดาสงครามน้ำแข็งที่หลุดออกมาจากตำนาน

ชุดเกราะสีเงินแนบสนิทไปกับส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบ ลดทอนความอ่อนหวานลง แต่เพิ่มความสง่างามและน่าเกรงขามขึ้นอีกสามส่วน

ขาเรียวขาวผ่องถูกหุ้มด้วยสนับแข้งโลหะ ยิ่งดูเรียวยาวและทรงพลัง

ใบหน้าสวยล่มเมืองสะท้อนแสงโลหะ งดงามจนลืมหายใจ

สายตาของซูโม่ จ้องค้างไปเลย

เสิ่นอวี้ฟูถูกสายตาร้อนแรงที่ปิดไม่มิดของเขาจ้องจนต้องเบือนหน้าหนี ใบหูขึ้นสีแดงระเรื่อ แต่ปากยังเก่ง

"มองอะไรยะ ตรงหน้ามีสาวสวยใจกล้าให้มองไม่มอง มาจ้องฉันทำไม ฉันเตือนไว้ก่อนนะ คืนนี้ฉันไม่ให้นายเข้าห้องหรอก"

"แค่กๆ..." ซูโม่หน้าเจื่อน

ซาแมนธาเห็นดังนั้น ก็รีบขยับเข้าไปเบียดซูโม่ทันที ร่างอวบอัดแนบชิดกับแขนซูโม่ แสดงความเป็นเจ้าของและมองเสิ่นอวี้ฟูด้วยสายตายั่วยุ

ภายใต้การจ้องมองอันเย็นชาของเสิ่นอวี้ฟู

มือซ้ายของซูโม่ขยับไปโอบเอวคอดกิ่วของซาแมนธาโดยไม่รู้ตัว

หน้าของเสิ่นอวี้ฟู มืดครึ้มลงทันที

ความโกรธและความผิดหวังประเดประดังเข้ามาในใจ

อุตส่าห์หลงคิดว่าซูโม่เป็นลูกผู้ชาย มีศักดิ์ศรี

ตอนอยู่บ้านเอาเงิน 10 ล้านฟาดหัวก็ไม่สน แต่พอมาอยู่ในเกม ดันพ่ายแพ้ให้กับตัณหาราคะอย่างรวดเร็วขนาดนี้

ไอ้คนเจ้าชู้

จะเอาหน้าที่ไหนไปเจอเหยียนปิงที่กำลังเป็นห่วงนายอยู่ฮะ