ตอนที่ 444 ข้าไม่ใช่คนใจง่ายนะ(ฟรี)

ตอนที่ 444 ข้าไม่ใช่คนใจง่ายนะ

"ถ้าไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย ข้าจะไปทำหรือไง?"

ฮวาอวิ๋นเฟยยกยิ้มมุมปาก หยิบยันต์หินรูปคนขนาดเท่าฝ่ามือออกมา บนผิวมีอักขระเต๋าสีทองเลื้อยพันอยู่

หากมองจากภายนอก ยันต์หินรูปคนชิ้นนี้ไม่มีอะไรพิเศษเลย แต่มันคือยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตของแท้แน่นอน

เป็นสุดยอดของล้ำค่าที่แม้แต่ราชาโบราณยังอยากได้!

ยันต์หนึ่งแผ่นในมือ เท่ากับมีเก้าชีวิต!

แต่ว่า บริเวณข้อเท้าซ้ายของยันต์หินรูปคนชิ้นนี้กลับมีรอยร้าวอยู่หนึ่งรอย ซึ่งหมายความว่ายันต์นี้ถูกใช้ไปแล้วหนึ่งครั้ง เหลือโอกาสตายแทนได้อีกแปดครั้ง!

ครั้งที่ถูกใช้ไปนั้น ก็คือครั้งที่จักรพรรดิโบราณชื่อหลงใช้ไปเมื่อห้าสิบปีก่อนนั่นเอง

"ขอดูหน่อย"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราหายใจหอบถี่ เอื้อมมือไปคว้ารูปสลักหินอย่างร้อนรน

"ไม่ให้"

ฮวาอวิ๋นเฟยหลบมือของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรา

"นี่เจ้าเป็นคนขี้โกงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"ไหนตกลงกันแล้วว่าจะให้ข้าไง?"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราถลึงตาใส่ฮวาอวิ๋นเฟย เริ่มจะอารมณ์เสียแล้ว

"ท่านเห็นข้าเป็นคนยังไงกันเนี่ย?"

"ยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตนี้มีกลิ่นอายของจักรพรรดิโบราณชื่อหลงติดอยู่ ตอนนี้ข้าใช้ 'เคล็ดวิชาอำพรางข้าใครอย่าแตะ' ปิดกั้นมันไว้ แต่มันยังไม่ได้ถูกหลอมสลาย ถ้าปล่อยจากมือข้าไปตอนนี้ ตำแหน่งของพวกเราจะถูกจักรพรรดิโบราณชื่อหลงจับได้ทันที"

ฮวาอวิ๋นเฟยปรายตามองจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรา ในใจหมอนี่ เขาคงไม่ใช่คนดีอะไร แถมภาพลักษณ์ก็คงจะแย่เอามากๆ ด้วย

"นี่เจ้ากำลังจะบอกว่า ข้าฝึก 'เคล็ดวิชาอำพรางข้าใครอย่าแตะ' ไม่ถึงขั้นงั้นสิ?"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรากลอกตา นี่มันดูถูกกันชัดๆ!

"รอให้ข้าหลอมสลายมันก่อนแล้วจะให้ วางใจเถอะ ครั้งนี้ไม่ผิดคำพูดแน่"

มองดูจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราที่ทำหน้าเหมือนกระสอบทราย ฮวาอวิ๋นเฟยก็อดส่ายหน้ายิ้มไม่ได้

"แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราหันหน้าหนี แอบแค่นเสียงในใจ ถือว่าเจ้ายังมีมโนธรรมอยู่บ้าง

"จำนวนครั้งในการตายแทนของยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตสามารถฟื้นฟูได้หรือไม่?"

"มันปรากฏตัวมานับครั้งไม่ถ้วน ข้ามผ่านยุคสมัยต่างๆ มามากมาย เป็นไปไม่ได้ที่จะเพิ่งถูกใช้ไปแค่ครั้งเดียวใช่ไหมล่ะ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยมองยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตในมือ แม้แต่ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ ก็ไม่ได้มีบันทึกเกี่ยวกับยันต์ตัวตายตัวแทนที่ลึกลับนี้มากนัก

ส่วนเรื่องที่ว่าจำนวนครั้งในการตายแทนจะฟื้นฟูได้หรือไม่ ยิ่งเป็นปริศนาที่ไม่มีใครล่วงรู้!

"น่าจะฟื้นฟูได้นะ แต่ต้องทำยังไงนั้นก็ไม่มีใครรู้เหมือนกัน"

"ความจริงแล้ว มีใครในแดนเซียนรู้ที่มาที่ไปของยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตนี้หรือเปล่า ก็ยังไม่แน่ใจเลย" จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราหมุนจอกสุราในมือพลางกล่าว

ฮวาอวิ๋นเฟยพยักหน้า เขาก็คิดว่าน่าจะฟื้นฟูได้เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นผ่านมานานขนาดนี้ เพิ่งจะถูกใช้ไปแค่ครั้งเดียว มันก็ดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่

"ระบบ เจ้ารู้หรือเปล่า?"

ฮวาอวิ๋นเฟยถามระบบในใจ เจ้านี่มันเป็นตัวบั๊กอยู่แล้ว น่าจะรู้นะ

【ไม่รู้】

"ก็นั่นน่ะสิ ข้าก็คิดอยู่แล้วว่าเจ้าต้องไม่รู้"

ฮวาอวิ๋นเฟยพยักหน้า ทำหน้าเหมือนเป็นเรื่องปกติ

【??】

【ใครบอกว่าข้าไม่รู้? ข้าแค่ล้อเล่น】

"อ้อ? จริงเหรอ?"

【ไม่จริงหรอก จะมาหลอกถามข้า โฮสต์ยังอ่อนหัดเกินไป】

"ข้าว่านะ ในฐานะที่เป็นระบบ หน้าที่หลักของเจ้าก็คือให้ความช่วยเหลือข้า แต่ทำไมพอนอกเหนือจากการลงชื่อเข้าใช้แล้ว เจ้าถึงได้ทำตัวเมินเฉยกับคำถามของข้าตลอดเลยล่ะ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยเบะปาก ระบบของเขาตัวตนจืดจางมากจริงๆ

【ท่านเคยเห็นใครยอมทำโอทีฟรีบ้างไหมล่ะ?】

【ในเมื่อไม่ใช่เรื่องในความรับผิดชอบของข้า ทำไมข้าต้องตอบด้วย?】

คำพูดสองประโยคของระบบ ทำเอาฮวาอวิ๋นเฟยถึงกับเถียงไม่ออก

ประโยคนี้... เหมือนจะไม่มีอะไรผิด!

ตอนที่เขาทำงานในชาติก่อน สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือตอนที่หัวหน้าสั่งงานนอกเหนือจากหน้าที่!

ยิ่งการทำโอทีฟรีนี่ถือเป็นกฎที่หน้าด้านที่สุดเลย!

"เจ้ารู้ไหมว่ามีคนบ่นว่าเจ้าตัวตนจืดจางมาก?"

【รู้สิ เพราะงั้นพอท่านมาถึงแดนเซียน ข้าถึงได้อัปเกรด แล้วก็เพิ่มฟังก์ชันใหม่เข้ามาไง】

"เจ้าพูดแบบนี้ข้าก็เพิ่งนึกได้นะ เพราะเรื่องการถอนหมั้น ข้าเลยยังไม่ได้ศึกษาฟังก์ชันใหม่ของระบบที่อัปเกรดแล้วเลย"

"รีบบอกมาสิว่ามีอะไรบ้าง พอดีตอนนี้ก็ว่างแล้ว"

ภายนอก ฮวาอวิ๋นเฟยนั่งดื่มสุราพูดคุยกับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราอย่างใจเย็น แต่ภายในใจเขากำลังคุยกับระบบอยู่

【ติ๊ง! เริ่มแนะนำฟังก์ชันใหม่ของระบบเวอร์ชัน 3.0】

【ติ๊ง! ระบบเพิ่มวิธีการลงชื่อเข้าใช้รูปแบบใหม่ —— การลงชื่อเข้าใช้ตามจุดกำหนด 】

【การลงชื่อเข้าใช้ตามจุดกำหนด: ไปลงชื่อเข้าใช้ ณ สถานที่ที่ระบบกำหนด เมื่อไปถึงก็จะถือว่าลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ หมายเหตุ: ระบบมีไว้เพื่อรับใช้โสฮต์ ดังนั้นการลงชื่อเข้าใช้ตามจุดกำหนดจึงไม่มีการบังคับ หากไม่อยากไปก็สามารถยกเลิกการลงชื่อเข้าใช้ได้ตลอดเวลา ไม่มีบทลงโทษใดๆ】

"มีความเป็นมนุษย์มากขึ้นนะ เมื่อก่อนตอนมีภารกิจรับศิษย์ยังมีบทลงโทษเล็กๆ น้อยๆ เลย" ฮวาอวิ๋นเฟยพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

【ติ๊ง! เพิ่มภารกิจตามจุดกำหนด ฟังก์ชันนี้เป็นส่วนขยายมาจากการลงชื่อเข้าใช้ตามจุดกำหนด เพื่อช่วยให้โฮสต์ได้รับของวิเศษมากขึ้น】

【เช่นเดียวกัน หากไม่อยากทำก็สามารถยกเลิกได้ตลอดเวลา ไม่มีการบังคับ และไม่มีบทลงโทษใดๆ】

"เยี่ยมมาก แบบนี้สิถึงจะสมกับเป็นระบบ ระบบที่มีบทลงโทษ ไม่ใช่ระบบที่ดีหรอก" ฮวาอวิ๋นเฟยพยักหน้าอย่างพอใจ

【อย่าเพิ่งชม เดี๋ยวจะเหลิง】

ในตอนนั้นเอง——

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

"นายท่าน พาคนมาแล้วเจ้าค่ะ" เสียงแหบเป็ดของผู้หญิงดังมาจากนอกห้อง

"ท่านค่อยๆ มีความสุขไปเถอะนะ ข้าไปล่ะ"

ฮวาอวิ๋นเฟยปรายตามองจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรา เก็บยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตแล้วเตรียมตัวจากไป

"เจ้ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง?"

"หออู๋โยวไม่ใช่สถานที่เริงรมย์นะ มันเป็นสถานที่ที่ช่วยในการบำเพ็ญเพียรต่างหาก เจ้าไม่รู้เหรอ?"

เมื่อเห็นสายตาของฮวาอวิ๋นเฟยที่มองมาเหมือนมองพวกสัตว์ที่คิดแต่เรื่องใต้สะดือ จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราก็รีบอธิบาย เขาไม่อยากให้ใครมองเขาเป็นคนแบบนั้นนะ!

เขาไม่ใช่คนใจง่ายนะ!

"แล้วทำไมข้าต้องไปรู้จักสถานที่แบบนี้ด้วยล่ะ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยปรายตามองจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรา

"พูดจริงๆ นะ เจ้าต้องเชื่อข้าสิ นิสัยใจคอของข้ามันไม่น่าเชื่อถือสำหรับเจ้าเลยหรือไง?" จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราพูดด้วยท่าทางจริงจัง

"ท่านมีนิสัยใจคอด้วยเหรอ?" ฮวาอวิ๋นเฟยทำหน้าตกใจ เหมือนได้ยินเรื่องเหลือเชื่อ

"ข้าล่ะยอมใจเจ้าจริงๆ ในสายตาเจ้า ข้าเป็นคนที่ไม่มีคุณธรรมเลยหรือไง? ข้าคือคนที่ปกป้องไท่ชูมาเป็นแสนปีเลยนะ การกระทำของข้าไม่ควรค่าแก่การเคารพหรอกหรือ?"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราทนสายตาของฮวาอวิ๋นเฟยไม่ไหว จิตใจบอบช้ำเล็กน้อย

เขาไม่ใช่คนใจง่ายจริงๆ นะ!

"นี่คือเหตุผลที่ท่านไประเบิดตัวเองตอนเผชิญทัณฑ์สวรรค์งั้นหรือ?" ฮวาอวิ๋นเฟยยิ้มอย่างมีเลศนัย ความแค้นนี้เขากับพวกเย่ปู้ฝานจะจำไปจนตาย

"นั่นมัน... อุบัติเหตุ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการระเบิดตัวเองมันจะสนุกขนาดนั้น พอได้ลองก็เลยติดลมไปหน่อย"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราทำหน้ากระอักกระอ่วน

"ขี้เกียจจะพูดกับท่านแล้ว ดื่มสุราๆ อีกสามวันก็ต้องไปร่วมงานวันเกิดของจักรพรรดิโบราณชื่อหลง แล้วค่อยกลับสำนัก"

ฮวาอวิ๋นเฟยยกจอกสุราขึ้นชนกับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรา

"เจ้ายังจะไปร่วมงานวันเกิดอีกเหรอ? เข้าไปใกล้ชิดขนาดนั้น ไม่กลัวความแตกหรือไง?" จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราถามด้วยความประหลาดใจ

"มาทั้งที ก็ต้องจัดการธุระให้เสร็จก่อนค่อยกลับสิ"

"ขอแค่ลบกลิ่นอายของจักรพรรดิโบราณชื่อหลงที่อยู่บนยันต์ตัวตายตัวแทนเก้าชีวิตให้หมดภายในสามวันก็พอ เรื่องนี้ไม่ยากหรอก" ฮวาอวิ๋นเฟยกล่าว

"แต่ถ้าเจ้าไปร่วมงานวันเกิดจริงๆ จักรพรรดิโบราณชื่อหลงจะต้องหาทางคุยกับเจ้าเป็นการส่วนตัวแน่ๆ ข้าเดาว่าตอนนี้เขาคงร้อนใจจนแทบคลั่งแล้ว และต้องเอาเรื่องนี้ไปป่าวประกาศแน่ๆ"

"เขาจะต้องขอร้องให้เจ้าเอาข่าวนี้ไปบอกกับบรรพบุรุษเซียนแท้ของนิกายเต้าหยวน เพื่อขอให้ช่วยตามหาตัวฆาตกร"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราหัวเราะเบาๆ ภาพนั้นแค่คิดก็ตลกแล้ว ขอร้องให้ฆาตกรไปตามหาฆาตกร ไม่รู้ว่าถ้าจักรพรรดิโบราณชื่อหลงรู้ความจริง จะทำหน้ายังไง

"ก็แค่ช่วยเขาตามหาฆาตกรไปสิ ฆาตกรคือเซียนแท้องค์นั้น ไม่ใช่ข้าสักหน่อย บริสุทธิ์ใจจะตาย" ฮวาอวิ๋นเฟยยกสุราดื่มรวดเดียวหมด พลางหัวเราะ

"วิชาแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม เจ้าจะสอนข้าได้เมื่อไหร่? ข้าอยากเรียนนะ!"

"แล้วก็วิชาหนึ่งร่างแปลงสามด้วย ข้าก็อยากเรียนเหมือนกัน!"

"แล้วก็คัมภีร์จักรพรรดิสมบูรณ์แบบที่เจ้าแต่งขึ้นมา ขอดูหน่อยสิ"

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทราจ้องมองอย่างไม่ลดละ ไม่ปิดบังจุดประสงค์ของตัวเองเลยสักนิด

ก็เป็นเพื่อนซี้กันทั้งนั้น ไม่เห็นต้องปิดบังอะไรเลย

"ท่านจักรพรรดิไม่โลภไปหน่อยหรือ? เห็นข้าเป็นพวกให้หลอกฟันจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?"

ฮวาอวิ๋นเฟยปรายตามองจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรา

"ข้ารู้จักสถานที่ดีๆ แห่งหนึ่ง ที่มีประโยชน์กับกายหงเหมิงแห่งเต๋านะ สามารถดึงศักยภาพของกายหงเหมิงแห่งเต๋าออกมาได้ และอาจจะสามารถแก้จุดอ่อนของกายหงเหมิงแห่งเต๋าได้ด้วย"

มุมปากของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์สุริยันจันทรายกยิ้ม ไอ้หนู ข้าจัดการเจ้าไม่ได้ก็ให้มันรู้ไป