บทที่ 4 - งานเลี้ยง

บทที่ 4 - งานเลี้ยง

ในความเป็นจริงต่งฮ่าวได้เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมสรรพแล้ว คนขับรถแทนหลายร้อยชีวิตเพียงแค่รอสัญญาณออกเดินทางจากฉินฉีเท่านั้น

คนขับรถแทนเหล่านี้ล้วนเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ พวกเขารับผิดชอบให้บริการขับรถสปอร์ตระดับท็อปโดยเฉพาะ แต่การที่ต้องขับรถสปอร์ตระดับท็อปจำนวนมากมายมหาศาลขนาดนี้ไปร่วมงานเลี้ยงในคราวเดียว ถือเป็นประสบการณ์ที่พวกเขาไม่เคยพานพบมาก่อนเลยในชีวิต

รถสปอร์ตระดับท็อปนับร้อยคันที่มาจากต่างยุคสมัยและมีความหายากในระดับที่แทบจะไม่มีโอกาสได้เห็น ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาและทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก

ในระหว่างที่รอคอย คนขับรถแทนหลายร้อยคนต่างมองหน้ากันไปมาพร้อมกับกระซิบกระซาบพูดคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบา

"ให้ตายเถอะ สรุปแล้วเป็นใครกันแน่เนี่ย คฤหาสน์นี้ก็ใหญ่โตมโหฬารจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย"

"ใช่เลย แค่การตกแต่งของลานจอดรถนี้ก็แพงหูฉี่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนที่เราเพิ่งเข้ามา ประตูใหญ่นั่นมันหรูหราอลังการสุดๆ ไปเลย"

"ฉันนึกว่างานที่เราเคยรับก่อนหน้านี้มันสุดยอดระดับท็อปแล้วนะ ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีรถที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย"

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว รถสปอร์ตพวกนี้มันเท่สุดๆ ไปเลย แตกต่างจากรถสปอร์ตทั่วไปที่เราเคยขับแบบคนละเรื่องเลยล่ะ"

...

ในขณะนี้ต่งฮ่าวก็กำลังรอคอยอยู่เช่นกัน เขารับฟังบทสนทนาของคนขับรถแทนเหล่านี้โดยไม่ได้เข้าไปก้าวก่าย เพียงแค่ก้มมองดูนาฬิกาข้อมือของตัวเองอีกครั้ง

ในตอนนั้นเอง รถโรลส์รอยซ์แฟนทอมรุ่นท็อปสุดก็แล่นเข้ามาในลานจอดรถ ฉินฉีก้าวลงจากรถโรลส์รอยซ์แฟนทอมและเดินตรงไปขึ้นรถสปอร์ตต้นแบบบูกัตติเวย์รอนรุ่นภูตมายา พร้อมกับหันไปพูดกับต่งฮ่าวว่า "เอาล่ะ ออกเดินทางได้"

จากนั้นคนขับรถแทนหลายร้อยคนก็รีบเข้าไปนั่งในรถสปอร์ตคันที่ตัวเองรับผิดชอบ รถสปอร์ตระดับท็อปนับร้อยคันมุ่งหน้าทะยานออกไปยังทิศทางของสโมสรซูเปอร์คาร์วายุสลาตัน

ในขณะเดียวกัน งานเลี้ยงของสโมสรวายุสลาตันก็กำลังอยู่ในระหว่างการเตรียมพร้อม ตอนนี้สโมสรวายุสลาตันคึกคักเป็นอย่างมาก ลานจอดรถกลางแจ้งเต็มไปด้วยซูเปอร์คาร์ของสมาชิกสโมสรที่จอดเรียงรายกันอยู่ ซึ่งเป็นการประกาศถึงฐานะอันมั่งคั่งของสมาชิกสโมสร

ภายในห้องจัดเลี้ยงอันหรูหรา เนื้อย่างเนื้อนุ่มชุ่มฉ่ำ เซ็ตอาหารทะเลสดใหม่ และผลไม้สีสันสดใส อาหารเลิศรสทุกชนิดถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ทว่าจำนวนคนในห้องจัดเลี้ยงกลับมีน้อยที่สุด นั่นเป็นเพราะสมาชิกสโมสรทั้งหมดพากันไปรวมตัวอยู่ที่ระเบียงชมวิวกลางแจ้งริมทางเดินเข้าสโมสรซึ่งมีเพียงเส้นทางเดียว เพื่อเฝ้ามองดูซูเปอร์คาร์แต่ละคันที่กำลังแล่นเข้ามาในสโมสร

ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้คืองานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ ซึ่งสำหรับพวกเขาแล้วมันหมายความว่ากำลังจะมีสมาชิกหน้าใหม่เข้ามาร่วมก๊วน

สมาชิกของสโมสรซูเปอร์คาร์เหล่านี้ต่างถือแก้วไวน์แดงไว้ในมือและพูดคุยกันอย่างไม่ขาดสาย พวกเขารู้สึกอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมากว่าสมาชิกใหม่หลายคนที่ประธานสโมสรพูดถึงนั้นคือใครกันแน่

ท้ายที่สุดแล้วในฐานะสโมสรซูเปอร์คาร์อันดับหนึ่งของประเทศ เกณฑ์การรับสมัครนั้นสูงส่งลิบลิ่ว การจัดงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่จึงไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้บ่อยนัก

สมาชิกสโมสรต่างถือแก้วไวน์แดงและพูดคุยกันอย่างออกรส บางคนกำลังเพลิดเพลินกับขนมหวานรสเลิศที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ในขณะที่บางคนก็กำลังชื่นชมทิวทัศน์อันงดงามภายนอกและดื่มด่ำไปกับความเงียบสงบในชั่วขณะนี้

"ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าครั้งนี้ประธานจะหาสมาชิกสโมสรแบบไหนมา ท้ายที่สุดพวกเราก็ไม่ได้เห็นสมาชิกใหม่เข้ามาร่วมด้วยตั้งสองสามเดือนแล้วนะ" สมาชิกคนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับแววตาที่เผยให้เห็นถึงความคาดหวังเล็กน้อย

"ใครจะไปรู้ล่ะ เดิมทีประธานก็เป็นคนที่มีมาตรฐานสูงปรี๊ดอยู่แล้ว คนที่ผ่านเกณฑ์ของสโมสรได้ก็มีน้อยนิด มันก็เป็นเรื่องปกติมากๆ" สมาชิกอีกคนตอบกลับ ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เท่าไหร่นัก

"ก็ต้องรอดูกันต่อไป หวังว่าจะไม่มีพวกเด็กใหม่ที่แม้แต่วัฒนธรรมรถสปอร์ตก็ยังไม่รู้จักโผล่มานะ ถ้าเป็นแบบนั้นคงน่าผิดหวังแย่เลย" สมาชิกที่มีอายุค่อนข้างมากคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง เห็นได้ชัดว่าเขายังคงตั้งข้อกังขาอยู่บ้าง

"จริงสิ หวังเหอ วันนี้นายขับบูกัตติเวย์รอนคันนั้นมาหรือเปล่า" สมาชิกวัยรุ่นคนหนึ่งถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน สายตาจับจ้องไปที่แก้วไวน์แดงในมือของหวังเหอ

เมื่อหวังเหอได้ยินคำถามของพวกเขา เขาก็ค่อยๆ วางแก้วไวน์แดงในมือลง หันกลับมาแล้วตอบว่า "ครั้งนี้ฉันต้องขับบูกัตติเวย์รอนของฉันมาอยู่แล้ว คราวก่อนรถเอาไปเข้าศูนย์ก็เลยไม่ได้ขับมา"

"คุณชายหวังเหอมีบูกัตติเวย์รอนตั้งสามคัน บอกเลยว่าเดินกร่างในสโมสรได้สบายๆ เลยล่ะ" สมาชิกคนหนึ่งกล่าวด้วยความเคารพยกย่อง

หวังเหอได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมาบางๆ แต่ยังคงรักษาน้ำเสียงราบเรียบเอาไว้ "เรื่องนี้มันเป็นเรื่องปกติมากๆ อยู่แล้ว พวกเราคือสโมสรอันดับหนึ่งของประเทศเลยนะ ท้ายที่สุดสโมสรอื่นๆ ก็ไม่มีทางเทียบชั้นพวกเราได้หรอก"

บรรดาสมาชิกสโมสรต่างพยักหน้าเห็นด้วย สายตาของพวกเขาเผยให้เห็นถึงความอิจฉาและความเลื่อมใสที่มีต่อหวังเหอ

ในตอนนั้นเอง เสียงคำรามกึกก้องก็ทำลายความครึกครื้นของสถานที่แห่งนี้ลง

ซูเปอร์คาร์ที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังและมีสไตล์ย้อนยุคคันหนึ่งแล่นฉิวมาจากถนนข้างระเบียงชมวิวกลางแจ้ง

ความรู้สึกถึงพละกำลังและความเร็วของมันทำให้กลุ่มสมาชิกสโมสรที่ยืนอยู่บนระเบียงชมวิวถึงกับตะลึงงัน

ส่วนหน้าของตัวรถมีกระจังหน้าขนาดใหญ่และไฟหน้าอันโฉบเฉี่ยว ประกอบเข้าด้วยกันจนกลายเป็นใบหน้าที่ดุดัน ทำให้กลุ่มสมาชิกสโมสรราวกับได้มองเห็นพลังและเอกลักษณ์เฉพาะตัวของซูเปอร์คาร์ในยุคอดีต

เมื่อสมาชิกสโมสรได้เห็นรถสปอร์ตรุ่นเก๋าคันนี้ พวกเขาก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน

หลายคนขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่พอใจกับการปรากฏตัวของรถคันนี้

สมาชิกคนหนึ่งพูดด้วยความไม่สบอารมณ์ว่า "ไม่ใช่ล่ะมั้ง รถสปอร์ตเก่าเก็บแบบนี้ก็เข้าร่วมสโมสรได้เหรอ ประธานตาบอดไปแล้วหรือไง"

สมาชิกอีกคนก็รีบพูดเสริมทันที "นั่นสิ รถสปอร์ตคันนี้มันเก่าเกินไปแล้วนะ ถึงฉันจะไม่รู้ว่าเป็นรุ่นอะไรและปีไหนก็เถอะ แต่มันคงราคาไม่แพงหรอกมั้ง"

ในเวลานี้ มีสมาชิกคนหนึ่งถามด้วยความสงสัยว่า "ฉันก็นึกว่าจะเป็นเด็กใหม่ที่มีฐานะทรงพลังอะไรเสียอีก ที่แท้ก็แค่ขับรถสปอร์ตซอมซ่อเข้ามา แถมยังเป็นรุ่นเก่ากึ๊กอีกต่างหาก"

คนอื่นๆ ก็พากันบ่นตาม "นี่มันเป็นการลดทอนชื่อเสียงสโมสรอันดับหนึ่งของประเทศพวกเราชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง มันไม่คู่ควรกับระดับของพวกเราเลยสักนิด"

เมื่อหวังเหอเห็นรถสปอร์ตสีแดงรุ่นเก๋าคันนั้นแล่นเข้ามา เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

หวังเหอลอบด่าในใจ "ทำไมถึงมีรถเก่าขนาดนี้โผล่มาได้ ประธานคงไม่ได้แก่จนเลอะเลือนไปแล้วหรอกนะ รถผุพังคันนี้สามารถเข้าร่วมสโมสรอันดับหนึ่งของประเทศพวกเราได้ด้วยงั้นเหรอ"

สมาชิกสโมสรต่างพากันบ่นอุบ ไม่มีใครคาดคิดเลยว่ารถสปอร์ตรุ่นเก๋าที่ดูทรุดโทรมจะสามารถเข้าร่วมสโมสรของพวกเขาได้

บนใบหน้าของพวกเขามีแต่ความผิดหวังและความไม่เข้าใจเขียนเอาไว้เต็มไปหมด

ทว่ายังไม่ทันที่พวกเขาจะตั้งสติได้ รถสปอร์ตรุ่นเก๋าที่มีรูปทรงแปลกตาและมีสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์คันแล้วคันเล่าก็ทยอยแล่นผ่านประตูเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก ลำดับการเข้ามาของรถราวกับถูกจัดเรียงตามลำดับยุคสมัยอย่างเป็นระเบียบ

ถึงแม้ว่ารถสปอร์ตรุ่นเก๋าเหล่านั้นบางคันจะปลดระวางมานานหลายปีแล้ว แต่ทุกคันล้วนได้รับการบำรุงรักษาอย่างพิถีพิถันจนดูเหมือนใหม่เอี่ยม

พวกมันแล่นผ่านไปพร้อมกับปลดปล่อยพละกำลังอันสุดขีดของตัวเองออกมา สมาชิกซูเปอร์คาร์ของสโมสรราวกับกำลังรับชมงานจัดแสดงนิทรรศการรถหรูอันน่าตื่นตาตื่นใจ

ผ่านไปหนึ่งนาที ขบวนรถสปอร์ตรุ่นเก๋าก็ค่อยๆ แล่นผ่านไปจนหมด

ตามติดมาด้วยซูเปอร์คาร์ลัมโบร์กินีคันหนึ่งที่ส่งเสียงคำรามและแล่นฉิวผ่านหน้าพวกเขาไป

พื้นผิวคาร์บอนไฟเบอร์อันเรียบเนียนของมันเผยให้เห็นเส้นสายที่มีเสน่ห์อันสูงส่งและลึกลับ ลื่นไหลและงดงามราวกับเป็นผลงานชิ้นเอกที่ถูกแกะสลักโดยปรมาจารย์

ซูเปอร์คาร์ราคาแพงระยับคันแล้วคันเล่าแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อสมาชิกสโมสรมองดูรถยนต์แต่ละคัน ข้อมูลของรถเหล่านั้นก็ผุดขึ้นมาในหัวของพวกเขาทันที

นอกจากนี้ยังมีขบวนรถบูกัตติเวย์รอนครบทุกซีรีส์แล่นผ่านสายตาของพวกเขาไป ซึ่งพวกเขารู้ซึ้งถึงมูลค่าของมันเป็นอย่างดี

ในขณะที่สมาชิกสโมสรทั้งหมดกำลังดำดิ่งอยู่กับความรู้สึกตื่นตะลึงเมื่อครู่นี้ รถสปอร์ตต้นแบบบูกัตติรุ่นภูตมายาก็แล่นผ่านหน้าพวกเขาไป

ตัวถังรถที่ทำจากคาร์บอนไฟเบอร์น้ำหนักเบาแต่มีความแข็งแกร่งสูง เปล่งประกายด้วยวัสดุที่ดูล้ำสมัย รูปลักษณ์โดยรวมของตัวรถนั้นลื่นไหลเป็นอย่างยิ่ง เส้นสายที่เรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของเทคโนโลยีแห่งโลกอนาคต

พร้อมกันนั้นระบบขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าสมรรถนะสูงก็มอบพละกำลังขับเคลื่อนอันมหาศาลออกมา

และรถสปอร์ตต้นแบบบูกัตติเวย์รอนคันสุดท้ายที่เป็นไฮไลต์ปิดท้ายนี้ ก็ทำให้บรรดาสมาชิกสโมสรที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับฮือฮาจนแทบคลั่ง

[จบแล้ว]