บทที่ 08 - เริ่มต้นภารกิจ

บทที่ 08 - เริ่มต้นภารกิจ

พอได้ยินคำว่ากระดาษโน้ต สีหน้าของเวินฉือเยวียนถึงได้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง

กระดาษโน้ตสองแผ่นแปะติดกันอยู่ เวินฉือเยวียนรับมาแล้วแกะอ่านดู

มีเพียงข้อความสั้นๆ แค่สองประโยค แต่มันกลับอ่านหมากตาต่อไปและความคิดของเวินฉือเยวียนได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ข้อความบนกระดาษโน้ตเขียนไว้ว่า ห้ามสืบเรื่องของฉัน ถ้ามีวาสนาต่อกันคงได้พบกันอีก

แม้ว่าร่างจริงของเจียงเซี่ยนจะเป็นจิ้งจอกพันปี แต่ในโลกใบนี้เขาก็มีตัวตนและประวัติที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่เรียบร้อยแล้ว

ด้วยอำนาจและอิทธิพลของเวินฉือเยวียน การจะสืบหาตัวตนของเจียงเซี่ยนนั้นง่ายนิดเดียว

แต่เจียงเซี่ยนไม่อยากเล่นเกมง่ายๆ แบบนั้น

การบังเอิญพบกัน การไม่รู้ตัวตนที่แท้จริง การไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่

การเก็บซ่อนความลับไว้ให้กันและกัน เซอร์ไพรส์ที่จะได้รับในตอนที่ได้พบกันอีกครั้ง มันจะต้องยิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อนๆ แน่นอน

ความขุ่นเคืองในใจของเวินฉือเยวียนมลายหายไปเป็นปลิดทิ้งราวกับปาฏิหาริย์ทันทีที่ได้อ่านข้อความบนกระดาษโน้ต

เขาสั่งให้คนขับรถพากลับไปที่อวี้วาน

ปล่อยให้ฉินเจ๋ออยู่จัดการเรื่องจุกจิกพวกนี้ และสืบหาว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนของใครกันแน่ที่ส่งมา

ทำตัวต่ำต้อยไร้รสนิยมแบบนี้ ไม่มีทางที่จะมีบัตรแพลทินัมของโรงแรมรอยัลพรีเมียร์ได้หรอก

"ย้ายของของคุณเวินไปที่ห้อง 9900 ให้หมด ต่อจากนี้ไปถ้าคุณเวินไม่ได้สั่ง ห้ามใครหน้าไหนเหยียบเข้าไปในห้องเด็ดขาด รวมทั้งพนักงานทำความสะอาดด้วย"

"การที่คุณเวินไม่เอาเรื่องในครั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่าเรื่องมันจะจบลงง่ายๆ หรอกนะ"

"ลบภาพในกล้องวงจรปิดและไฟล์สำรองทั้งหมดให้เกลี้ยง ยกเลิกการเข้าถึงห้อง 9900 จากคีย์การ์ดมาสเตอร์ และขึ้นแบล็กลิสต์ผู้หญิงคนนั้นห้ามใช้บริการที่พักและร้านอาหารในเครือรอยัลพรีเมียร์ตลอดชีวิต"

ผู้จัดการใหญ่พยักหน้ารับคำรัวๆ "ได้ครับ ได้ครับ เป็นความสะเพร่าของเราเองที่คุณเวินกรุณาไม่เอาความ ผมจะรีบสั่งให้ลูกน้องไปจัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ"

ฉินเจ๋อคอยยืนคุมจนกระทั่งข้าวของทุกชิ้นถูกย้ายไปที่ห้องข้างๆ จนเสร็จเรียบร้อย ถึงได้ยอมปลีกตัวออกมา

แต่ว่านะ

ห้องตรงข้ามมันเป็นห้องของคุณเจียงนี่นา พนักงานยังไม่ทันได้เข้าไปทำความสะอาดเลยด้วยซ้ำ

คุณเวินเป็นคนรักความสะอาดเข้าขั้นวิกฤตไม่ใช่เหรอ ทำไมถึง... ถึงได้อยากจะย้ายเข้าไปที่ห้อง 9900 ตอนนี้เลยล่ะ

ฉินเจ๋อก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ ไม่กล้าบ่นกระปอดกระแปดออกมา เขาเป็นแค่ผู้ช่วยตัวเล็กๆ

ไม่กล้าออกความเห็นหรอก

...

"โฮสต์ หลอดความคืบหน้าของภารกิจเริ่มเดินแล้วนะ ถ้าเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เมื่อไหร่ก็ถือว่าพิชิตใจสำเร็จ แค่เจอกันวันแรกก็เปิดใช้หลอดความคืบหน้าได้แล้ว โฮสต์เก่งสุดๆ ไปเลย"

"ความเลื่อมใสที่ผมมีต่อโฮสต์นั้นเปรียบดั่งสายน้ำที่ไหลหลั่งลงมาอย่างไม่ขาดสาย ขอคารวะจากใจจริงเลยครับ"

ท่านเทพสูงสุดไม่เหมือนกับเป้าหมายทั่วไป เลือดเยอะ จัดการยาก ไม่อย่างนั้นระบบคงไม่ใช้เวลาจับคู่โฮสต์นานขนาดนี้หรอก

ตอนแรก 007 ก็เตรียมใจไว้แล้วว่าต้องเป็นภารกิจระยะยาว นึกไม่ถึงว่าแค่เจอกันครั้งแรก หลอดความคืบหน้าก็เริ่มขยับซะแล้ว

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานก็คงได้รอรับท่านเทพสูงสุดกลับมาแล้วล่ะ

007 แฮปปี้สุดๆ

เจียงเซี่ยนกลับไม่รีบร้อนอะไร โลกมนุษย์ก็มีเรื่องน่าสนุกดีเหมือนกัน

"นอกจากวิชามารยาแล้ว ยังมีอะไรอย่างอื่นอีกไหม"

"มีสิ แต่ต้องใช้เหรียญแลกเปลี่ยนมาแลกนะ เหรียญแลกเปลี่ยนก็คือแต้มความสนิทสนมระหว่างโฮสต์กับท่านเทพสูงสุด ยิ่งสนิทสนมกันมากเท่าไหร่ก็จะได้เหรียญเยอะขึ้นเท่านั้น เหรียญพวกนี้ไม่เพียงแต่ใช้ซื้อของในร้านค้าเสมือนจริงได้ แต่ยังใช้แลกไอเทมโกงๆ ได้ด้วย รวมถึงเวทมนตร์บางส่วนที่โฮสต์เคยมี"

เจียงเซี่ยนพยักหน้าเบาๆ เข้าใจแจ่มแจ้ง

ความสนิทสนมงั้นเหรอ เรื่องกล้วยๆ

ในขณะเดียวกัน ภายในรถก็มีคนเปิดกล้องโทรศัพท์ ซูมภาพเจียงเซี่ยนเข้าไปหลายสิบเท่า

"สืบได้ความว่าไงบ้าง"

"ไม่ใช่คนในวงการครับ น่าจะยังไม่ได้เซ็นสัญญากับค่ายไหน ได้ยินมาว่าเป็นคนที่ซุปตาร์เวินพามาเสียบแทนหลังจากที่ซูเหยียนถอนตัว อินเนอร์หน้ากล้องดีเยี่ยมเลยครับ"

ไม่ต้องรอให้ผู้ช่วยสาธยาย เย่เฉิงดูด้วยตาตัวเองก็รู้แล้วว่านี่คือดาวรุ่งพุ่งแรงที่หาตัวจับยาก

แถมยังไม่ได้เซ็นสัญญากับค่ายไหนอีก แบบนี้เขาต้องคว้าตัวมาให้ได้

ลุยดิวะ

เย่เฉิงเปิดประตูก้าวลงจากรถ เดินไปพลางบ่นไปพลาง "ถ้าเซ็นสัญญากับหมอนี่ได้ ยอดขายปีนี้ก็ไม่ต้องกังวลแล้ว ทุบซีซีให้จมดินไปเลย"

พอได้ยินท่านประธานพูดแบบนั้น ผู้ช่วยก็แอบหวั่นใจอยู่ลึกๆ "พี่ซีมีซุปตาร์เวินอยู่ในมือนะครับ จะทุบให้จมดินคงไม่ง่ายขนาดนั้นมั้งครับ"

เย่เฉิงยกขาเตะผู้ช่วยไปหนึ่งที "ฉันบอกว่าทุบได้ ก็คือทุบได้เว้ย"

"ครับๆ ได้ครับ ทุบได้แน่นอน"

บริษัทเฉิงเจียมีเดียที่เย่เฉิงสังกัดอยู่ และบริษัทซีหยางเอนเตอร์เทนเมนต์ที่ซีซีทำงานอยู่ ต่างก็เป็นสองค่ายยักษ์ใหญ่ของวงการบันเทิง มีนายทุนระดับประเทศหนุนหลังอยู่ทั้งคู่ จึงถือเป็นคู่แข่งกันอย่างชัดเจน

เพียงแต่ทางฝั่งซีซีมีพระเอกยอดนิยมระดับชาติอย่างเวินฉือเยวียนอยู่

ต่อให้ปีนี้เฉิงเจียมีเดียจะปั้นซูเหยียนจนโด่งดังเป็นพลุแตก แต่พอไปยืนเทียบรัศมีกับเวินฉือเยวียน ก็โดนกลบจนมิดอยู่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องฐานแฟนคลับกับผลงานเลย

ถ้าวันนี้สามารถคว้าตัวเจียงเซี่ยนมาเซ็นสัญญาได้ มันต้องสุดยอดมากแน่ๆ

เจียงเซี่ยนกำลังเตรียมตัวกลับอพาร์ตเมนต์ ระหว่างทางก็สอบถามข้อมูลเกี่ยวกับไอเทมโกงต่างๆ จากระบบ 007 ไปด้วย

จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง ก่อนจะพุ่งเข้ามาขวางหน้าเจียงเซี่ยนไว้

"ขอโทษนะครับ รบกวนเวลาสักครู่ สะดวกคุยด้วยหน่อยไหมครับ" น้ำเสียงของเย่เฉิงเต็มไปด้วยความจริงใจ ลบภาพลักษณ์กะล่อนก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น

นัยน์ตาสีแดงระเรื่อ ทอประกายเย้ายวนยามกะพริบตา ไฝสีแดงเม็ดนั้นยิ่งมองก็ยิ่งทำให้ใจสั่น

ก่อนหน้านี้แค่มองอยู่ไกลๆ เย่เฉิงก็รู้สึกว่าหมอนี่เป็นดาวรุ่งที่หาตัวจับยากแล้ว

พอได้มายืนจ้องหน้ากันใกล้ๆ เย่เฉิงก็ยิ่งตะลึงงันไปกว่าเดิม

เชี่ยเอ๊ย หน้าตาแบบนี้ถ้าไม่เข้าวงการบันเทิง ถือเป็นความสูญเสียของวงการชัดๆ

เจียงเซี่ยนเอียงคอเล็กน้อย กวาดสายตาประเมินชายหนุ่มตรงหน้าเช่นกัน

"ผมชื่อเย่เฉิง เป็นผู้จัดการหลักของค่ายเฉิงเจียมีเดีย นี่นามบัตรผมครับ อยากจะชวนคุณมาคุยเรื่องเซ็นสัญญาเข้าสังกัด ไม่ทราบว่าคุณสนใจไหมครับ"

ถึงยังไงเฉิงเจียมีเดียก็เป็นถึงค่ายยักษ์ใหญ่เบอร์ต้นๆ ของวงการ ถึงจะโดนซีหยางเอนเตอร์เทนเมนต์กดหัวอยู่บ้าง แต่ก็ถือว่ามีชื่อเสียงพอตัว

เย่เฉิงไม่คาดคิดเลยว่า เจียงเซี่ยนจะปฏิเสธแบบไร้เยื่อใยโดยไม่เสียเวลาคิดเลยแม้แต่น้อย

เจียงเซี่ยนหัวเราะในลำคอเบาๆ "ขอโทษด้วยครับ ผมไม่สนใจ"

เขาไม่ได้สนใจวงการบันเทิงสักนิด ที่เขาสนใจน่ะคือเวินฉือเยวียนต่างหาก

"เรื่องเงื่อนไขในสัญญาเราคุยกันได้นะ ถ้าคุณมีข้อเรียกร้องหรืออยากได้อะไรก็บอกผมได้เลย ผมจะพยายามจัดการให้เต็มที่ ขอแค่คุณยอมเซ็นสัญญากับเรา"

"หรือว่าคุณกังวลเรื่องอะไรอยู่ ทางบ้านไม่เห็นด้วยหรือว่ายังไงครับ"

"คุณเจียงครับ ผมสามารถให้ข้อเสนอที่คุณต้องพอใจได้แน่นอน ลองเก็บไปคิดดูอีกทีดีไหมครับ"

เมื่อได้ยินสรรพนามที่อีกฝ่ายใช้เรียก เจียงเซี่ยนก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "คุณรู้ได้ยังไงว่าผมแซ่เจียง"

เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ไม่เคยคุยกันมาก่อน แล้วรู้ได้ไงว่าเขาแซ่อะไร

ยังไม่ทันที่เย่เฉิงจะอธิบาย เจียงเซี่ยนก็ดึงนามบัตรจากมือเขามาถือไว้ "ผมมีธุระ ขอตัวก่อนนะครับ ถ้าวันหลังมีเรื่องอะไรให้ช่วย ผมจะติดต่อคุณเย่ไปเอง"

เย่เฉิงถูกรอยยิ้มพราวเสน่ห์ในดวงตาคู่นั้นสะกดจนเคลิบเคลิ้ม กว่าจะรู้ตัวอีกที คนก็เดินจากไปไกลลิบแล้ว

"บอสครับ เรายังจะตามไปอีกไหมครับ"

"ตามบ้าอะไรล่ะ คนไปถึงไหนต่อไหนแล้ว"

"งั้น ลองเสนอเงินเดือนให้สูงขึ้นอีกนิดดีไหมครับ ป้อนงานให้เยอะๆ คงไม่มีใครกล้าปฏิเสธหรอกมั้งครับ"

เย่เฉิงมองผู้ช่วยด้วยสายตาเอือมระอา ราวกับกำลังมองคนโง่ "แกลองคิดดูสิ คนที่มีเส้นสายรู้จักกับซุปตาร์เวิน แถมยังมีออร่าจับขนาดนี้ จะเป็นคนที่เดือดร้อนเรื่องเงินงั้นเหรอ"

"มีแต่คนอื่นที่ร้องห่มร้องไห้อยากจะเข้าวงการบันเทิง แต่สำหรับเขาน่ะ ต่อให้วงการบันเทิงไปคุกเข่าอ้อนวอน เขาก็คงไม่สนหรอก"

จนกระทั่งขึ้นมานั่งบนรถ เย่เฉิงก็ยังรู้สึกหงุดหงิดตัวเองไม่หาย "ทำไมเมื่อกี้ฉันถึงไม่รั้งเขาไว้นะ"

[จบแล้ว]