บทที่ 17 - ตัวช่วย

บทที่ 17 - ตัวช่วย

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

รวอเหยียนทนสายตาดูถูกแบบนั้นไม่ไหว ตะโกนด้วยความโมโหว่า "แกจะไปก็ได้ แต่ทิ้งหยกแดงไว้"

"สมองมีปัญหาก็ไปหาหมอ อย่ามาบ้าแถวนี้" รวอปี้เองก็ของขึ้นเหมือนกัน เมื่อกี้รวอเหยียนเกือบจะโดนตัวเธออยู่แล้ว ขยะสกปรกพรรค์นั้น แค่เห็นก็คลื่นไส้

"แกด่าใครมีปัญหา" มีพี่ชายแท้ๆ อยู่ด้วย รวอเหยียนจึงไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ต่อให้ตบกันเธอก็ไม่เสียเปรียบ

รวอจวิ้นเพียงแค่ขมวดคิ้วมองดูอยู่ห่างๆ ตราบใดที่รวอเหยียนไม่เพลี่ยงพล้ำ เขาก็ไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปยุ่ง ยังไงรวอปี้ก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล แค่น้องสาวเขาเอาแต่ใจไปหน่อยก็เท่านั้น

"เหอะ" ดูทรงแล้วจะให้เดินออกไปเฉยๆ คงยาก รวอปี้สมองแล่นเร็วรี่ คัดกรองรายชื่อคนที่พอจะใช้ประโยชน์ได้ แล้วเดินไปที่ริมหน้าต่าง ตัดสินใจติดต่อหาเฟิ่งหลิงที่เพิ่งกลายมาเป็นคู่หมั้นสดๆ ร้อนๆ

พอปลายสายกดรับ รวอปี้ก็พูดว่า "เฟิ่งหลิง นี่รวอปี้นะ เมื่อกี้ฉันผ่าเจอหยกแดงระดับสี่เกรดสูงที่ถนนหินเสี่ยงโชค มีคนอยากได้เลยขวางไม่ให้ฉันกลับ คุณช่วยมาหาหน่อยได้ไหม"

เฟิ่งหลิงมือหนึ่งถือเอกสาร สายตากำลังไล่อ่านเนื้อหา พอได้ยินประโยคนั้นสายตาก็หยุดชะงัก "รอเดี๋ยว ผมจะรีบไป" หยกแดงระดับสี่เกรดสูง นั่นมันของดีเลยนี่นา

"ตอนนี้ฉันอยู่ที่ห้องทำงานของรองประธานสมาคมพนันหินที่ชื่อเหวินเย่า" รวอปี้บอกตำแหน่ง แถมยังจงใจเอ่ยชื่อและตำแหน่งของเหวินเย่าเพื่อให้เฟิ่งหลิงประเมินสถานการณ์ได้ถูก

รวอปี้วางสาย จากนี้ก็แค่รอเฟิ่งหลิงมาถึง

ในระบบดวงดาวแห่งนี้ ผู้ทำพันธสัญญาขาดแคลนหนักมาก ดังนั้นสมาพันธ์และจักรวรรดิของแต่ละกาแล็กซีจึงให้ความสำคัญกับผู้ที่ปลุกพลังวิญญาณต้นกำเนิดและพลังจิตเป็นอย่างมาก เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นผู้ตื่นรู้ด้วยกันเองมาปะทะกัน ไม่อย่างนั้นถ้าคนธรรมดามีเรื่องกับผู้ตื่นรู้ ต่อให้มีเหตุผลแค่ไหนก็กลายเป็นผิด ไม่มีความยุติธรรมสำหรับคนธรรมดาหรอก

รวอปี้คิดมาดีแล้ว ด้วยสถานะคนธรรมดาของเธอ ถ้าไปงัดข้อกับรวอเหยียนไม่มีทางชนะแน่ แต่เฟิ่งหลิงไม่เหมือนกัน เขาเป็นคนของกองพลที่หนึ่ง แถมมีเบื้องหลังเป็นถึงราชวงศ์ ขอแค่เขาคิดจะออกหน้าแทนเธอ หยกแดงก้อนนี้ต้องรักษาไว้ได้แน่

เพื่อไม่ให้รวอเหยียนได้ใจ รวอปี้ทุ่มสุดตัว ก็แค่หยกแดงระดับสี่ก้อนเดียว ต่อให้ยกให้เฟิ่งหลิงฟรีๆ ก็ยังดีกว่าตกไปอยู่ในมือรวอเหยียน

ทางด้านรวอจวิ้นเองก็โทรศัพท์หาใครบางคน พอกดวางสายก็หันมาบอกรวอปี้ว่า "อีกเดี๋ยวคุณปู่จะมา"

รวอเฟยฝานปู่ของรวอปี้คือประธานตระกูลรวอสายดาวจื้อหวง เป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในบ้าน จุดประสงค์ที่รวอจวิ้นตามปู่มานั้นชัดเจนมาก ดูจากเรื่องฮวาเฉินก็รู้แล้วว่ารวอเฟยฝานให้ความสำคัญกับรวอเหยียนที่ปลุกพลังจิตได้มากแค่ไหน คราวก่อนก็ลำเอียง คราวนี้ก็คงไม่แคล้วลำเอียงอีก

รวอเฟยฝานงานยุ่งรัดตัว วันนี้ลูกชายคนรองรวอหางมาขอยืมเงิน เขาไม่ให้ ผลคือรวอหางดันกล้าเถียงคำไม่ตกฟากเพื่อปกป้องลูกติดเมีย รวอเฟยฝานโมโหจนยีนแกร่งปั่นป่วน จิตใจว้าวุ่นจนทำงานต่อไม่ไหว ต้องกินยาจิตวิญญาณระงับประสาทแล้วนั่งหลับตาพักผ่อน

ตอนนั้นเองรวอจวิ้นก็ติดต่อมา พอได้ยินว่าหลานสาวสองคนมีเรื่องขัดแย้งกัน รวอเฟยฝานก็เลิกพักแล้วรีบบุรมาทันที

ตอนที่รวอเฟยฝานมาถึงสมาคมพนันหิน ก็ประจวบเหมาะกับที่เฟิ่งหลิงมาถึงพอดี รวอเฟยฝานแปลกใจเล็กน้อย "รองหัวหน้าเฟิ่งก็มาด้วยเหรอครับ"

เฟิ่งหลิงพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร ผายมือให้รวอเฟยฝานเข้าไปก่อน

ในห้องทำงานของเหวินเย่า รวอเหยียนกำลังแบมือทวงหยกแดงจากรวอปี้ "ฉันแนะนำให้พี่รีบส่งมาดีกว่า ถ้าขืนยังดื้อด้าน รอคุณปู่มาถึงพี่จะโดนดีแน่"

"งั้นก็รอให้มาถึงก่อนค่อยว่ากัน" รวอปี้ตอบกลับ

รวอเฟยฝานได้ยินประโยคนั้นพอดีจึงเดินนำเข้าไป เห็นเหวินเย่ากำลังนั่งกุมขมับอย่างกลุ้มใจอยู่บนเก้าอี้

[จบแล้ว]