มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 196 ไอรอนแมน ปะทะ วิปแลช! 💸

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 196 ไอรอนแมน ปะทะ วิปแลช!

อีวานเดินช้า ๆ ไปที่โต๊ะ 20 พร้อมรอยยิ้มแปลก ๆ บนใบหน้า

เมื่อลูกค้าและบริกรสองข้างทางเห็นเขา ทุกคนก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ

คนนี้คือใคร? ทำไมถึงเข้ามาที่นี่โดยไม่ใส่สูทเป็นทางการ

ลูกค้าบางคนแสดงความไม่พอใจและเรียกบริกรมาบ่น

บริกรก้มหัวขอโทษลูกค้า จากนั้นก็รีบเดินไปขวางอีวานและพูดว่า “คุณครับ ขอโทษด้วยครับ ร้านอาหารนี้ต้องแต่งกายสุภาพครับ”

อีวานหยุดเดิน คว้าคอเสื้อบริกรด้วยมือทั้งสองข้างแล้วเหวี่ยงอย่างแรง

บริกรร่างผอมถูกเหวี่ยงปลิวไปทันที หลังและกระดูกสันหลังกระแทกเข้ากับโต๊ะอาหาร

ด้วยเสียงดังโครม รอยร้าวหลายรอยปรากฏบนโต๊ะอาหาร เครื่องกระเบื้องทั้งหมดร่วงหล่นลงมาแตกกระจายเสียงดังเพล้ง และบริกรก็บาดเจ็บสาหัสล้มลงบนพื้นโดยไม่ตอบสนอง

“กรี๊ด! ฆ่าคน!”

การเห็นคนร้ายฆ่าคนด้วยตาตัวเอง ทำให้สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษผู้สูงศักดิ์เหล่านั้นทนไม่ได้

พวกเขากรีดร้องด้วยความหวาดกลัว และคนที่ตอบสนองไวก็กระโดดลุกจากโต๊ะวิ่งไปที่ทางเข้าลิฟต์ ร้านอาหารกลายเป็นความโกลาหลในพริบตา

ได้ยินเสียงกรีดร้องเข้าหู อีวานก็ยิ้มอย่างภูมิใจ

เขายื่นมือไปถอดชุดเอี๊ยมออก เผยให้เห็นเตาปฏิกรณ์อาร์กที่ติดอยู่ที่หน้าอก

อาศัยแบบแปลนที่พ่อทิ้งไว้และประสบการณ์ทำงานในโรงงานตัดเฉือนมาหลายปีของอีวาน เขาใช้เวลาครึ่งปีกว่าจะสร้างเตาปฏิกรณ์อาร์กได้สำเร็จ

กดสวิตช์เริ่มทำงาน จากนั้นก็สะบัดมือ แส้ยาวสองเส้นก็ถูกสะบัดออกมา

เตาปฏิกรณ์อาร์กเริ่มทำงานและจ่ายไฟ แส้ยาวสองเส้นถูกล้อมรอบด้วยสายฟ้าสีฟ้าอมเทา ส่งเสียงดังซี่ ๆ

อีวานแกว่งแส้ขณะเดิน และสิ่งของทั้งหมดที่ถูกแส้สัมผัสก็ถูกตัดเป็นชิ้น ๆ และรอยตัดก็เรียบเนียนเหมือนถูกตัดด้วยปืนฉีดน้ำแรงดันสูง

. . .

เสียงกรีดร้องดังมาจากร้านอาหาร โทนี่ขมวดคิ้ว

เขาหยุดบริกรที่กำลังวิ่งหนีและถามว่า “เฮ้! เกิดอะไรขึ้นข้างหน้า?”

บริกรหอบหายใจและตื่นตระหนก “คุณสตาร์ค! มีผู้ก่อการร้ายฆ่าคนอยู่ข้างหน้าครับ!”

“ผู้ก่อการร้าย?” โทนี่เงยหน้าขึ้น และเห็นอีวานกำลังเดินก้าวเท้ายาว ๆ มาทางนี้พอดี

“อ๊าก!” บริกรร้องเสียงหลง สะบัดตัวหลุดและวิ่งหนีไปทันที

โทนี่ตอบสนองอย่างรวดเร็วและดึงเปปเปอร์ลุกขึ้น “วิ่ง!”

“โทนี่. . .”

“เร็วเข้า! ไปหาแฮปปี้!”

เปปเปอร์เข้าใจทันที และรีบวิ่งตามบริกรไป

“เฮ้อ. . .” มองดูร้านอาหารที่เละเทะ โทนี่ส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง “วันหยุดพักผ่อนครั้งแรกในรอบสองปี พังพินาศซะแล้ว”

อีวานเห็นโทนี่ก็หยุดเดินทันที โดยมีระยะห่างระหว่างทั้งสองคนหลายสิบเมตร

“โทนี่ สตาร์ค!” อีวานแสยะยิ้มและหัวเราะอย่างเย็นชา

อีกฝ่ายเรียกชื่อเขา เห็นได้ชัดว่ามาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

โทนี่มองเขาอย่างจริงจังและถาม “แกเป็นใคร?”

“อีวาน แวนโก้!”

โทนี่ค้นหาชื่อนี้ในหัว จากนั้นส่ายหน้าและพูดว่า “ขอโทษนะ ฉันไม่รู้จักแก”

ได้ยินดังนั้น อีวานยิ่งรู้สึกเกลียดชังในใจ เขาหัวเราะอย่างโกรธแค้นและเยาะเย้ยตัวเอง “หึหึ แกเป็นฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ของอเมริกาและเป็นนายทุนรายใหญ่ แน่นอนว่าแกไม่รู้จักคนไม่มีชื่อเสียงอย่างฉันหรอก”

โทนี่มองไปที่เตาปฏิกรณ์อาร์กบนหน้าอกเขา ขมวดคิ้วและพูดว่า “คนที่สร้างเตาปฏิกรณ์อาร์กได้ จะเป็นคนไม่มีชื่อเสียงได้ยังไง”

อีวานกำแส้แน่นและพูดอย่างขมขื่น “ใช่! ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อแกที่ไล่พ่อฉันออกจากบริษัท เพียงเพื่อจะฮุบเตาปฏิกรณ์อาร์กไว้คนเดียว และใส่ร้ายเขาว่าเป็นสายลับ ฉันก็น่าจะได้เป็นคนเสเพลที่มัวเมาในกองเงินกองทองเหมือนแกแล้ว”

“พ่อฉัน?” โทนี่งุนงงเล็กน้อย

“พ่อฉันชื่อแอนตัน แวนโก้ แต่ชื่อนี้คงไม่คุ้นหูแกหรอก”

เมื่อพูดถึงพ่อ แววตาของอีวานก็แสดงความเศร้าโศก

โทนี่พยักหน้า ในความทรงจำของเขาไม่มีคนชื่อนี้จริง ๆ

“ก็ปกตินี่ ท้ายที่สุด คนหน้าซื่อใจคดอย่าง โฮเวิร์ด สตาร์ค คงไม่เล่าเรื่องอื้อฉาวของตัวเองให้ลูกฟังหรอก”

อีวานยิ้มขมขื่นและสะบัดแส้ยาวอย่างแรง “ในเมื่อพ่อแกตายแล้ว ความโกรธของตระกูลแวนโก้ก็ทำได้แค่ระบายลงที่แกเท่านั้น!”

พูดจบ เขาก็ฟาดแส้ยาวใส่หน้าโทนี่

“เดี๋ยวก่อน!”

โทนี่อยากจะถ่วงเวลา แต่การเคลื่อนไหวในมือของอีวานไม่ได้หยุดลงเลย

“เชี่ย!”

โทนี่สบถอย่างโกรธจัดและรีบหงายหลังหลบ

แส้ยาวที่เต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้าฟาดลงบนพื้น ระเบิดประกายไฟดังเปรี๊ยะ ๆ ติดต่อกัน

เมื่อโจมตีพลาด อีวานก็โจมตีอีกครั้ง

เมื่อเห็นดังนั้น โทนี่วิ่งหลบซ้ายขวา หยิบเก้าอี้ขึ้นมาฟาดใส่

อีวานยกแขนขึ้น และแส้ยาวก็ตัดเก้าอี้ขาดสองท่อนอย่างง่ายดาย

ทั้งสองคนวิ่งไล่จับกัน และโทนี่ก็ถูกไล่ต้อนไปที่มุมหนึ่งของร้านอาหารอย่างรวดเร็ว

เห็นเขาไม่มีทางหนี อีวานยิ้มเยาะและแกว่งแส้ยาว “หึหึ สายเลือดสกปรกของสตาร์ค จบสิ้นแล้ว!”

ในขณะที่อีวานกำลังจะลงมือ โทนี่รีบตะโกนห้าม “เดี๋ยวก่อน! ฉันชดเชยให้แกได้ แกอยากได้เท่าไหร่!”

พูดจบ เขารีบหยิบปากกาออกจากเสื้อแจ็คเก็ต

“ฉันมีตั๋วแลกเงินจากธนาคารสวิส แกเอาไปขึ้นเงินที่ธนาคารไหนในสวิตเซอร์แลนด์ก็ได้ จะเอาสามร้อยล้าน ห้าร้อยล้าน หรือพันล้านดอลลาร์ก็ได้! แกต้องการเงินเท่าไหร่ถึงจะปล่อยฉันไป!”

อีวานหยุดโจมตีและมองโทนี่ แววตาเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและดูถูก

“สมกับเป็นลูกชายของ โฮเวิร์ด สตาร์ค คิดแต่จะใช้เงินแก้ปัญหา แกไม่คู่ควรกับเตาปฏิกรณ์อาร์กจริง ๆ ยิ่งไม่คู่ควรกับฉายาไอรอนแมนด้วยซ้ำ”

“แกพูดถูก ฉันไม่คู่ควรจริง ๆ” โทนี่รีบถอดชิ้นส่วนปากกาอย่างรวดเร็วและยิ้ม “แต่ต่อให้แกฆ่าฉัน แกก็ไม่มีวันได้เป็นไอรอนแมนหรอก!”

พูดจบ โทนี่ก็โยนชิ้นส่วนปากกาออกไปอย่างแรง จากนั้นหันหน้าหนี หลับตาและอุดหู

ตู้ม!!

ชิ้นส่วนปากกาปล่อยแสงสว่างจ้า ซึ่งทำให้สายตาของอีวานบอดลงชั่วขณะ ตามมาด้วยเสียงดังสนั่นอีกครั้ง ทำให้หัวของอีวานวิงเวียน และหูอื้อไปหมด

“อ๊าก!!” อีวานอุดหูและคำรามด้วยความเจ็บปวด

โอกาสดี!

เพราะหูหนวกชั่วคราว อีวานจึงไม่ได้ยินอะไรเลย

โทนี่ฉวยโอกาสกระโดดขึ้นโต๊ะอาหารและกระโดดข้ามเขาไปในสามก้าว

หลังจากวิ่งหนีมาถึงระยะปลอดภัยยี่สิบเมตร โทนี่หยิบแจกันจากโต๊ะแล้วปาใส่เขาอย่างแรง

เพล้ง!

แจกันแตกกระจาย หลังหัวของอีวานเลือดอาบ ร่างกายโซเซเกือบล้มลงพื้น

‘โอ้ ระเบิดแสง ที่ซ่อนไว้นี่มีประโยชน์จริง ๆ’ โทนี่พอใจกับสิ่งประดิษฐ์ของตัวเองมาก

“โทนี่!”

ในเวลานี้เสียงของเปปเปอร์ก็ดังมาจากข้างหลัง

โทนี่หันกลับไปมองและเห็นว่าเปปเปอร์กำลังวิ่งมาทางนี้พร้อมกับแฮปปี้ ซึ่งยังคงถือกระเป๋าเอกสารสีดำทองอยู่ในมือ

“เร็วเข้า! โยนมันมาทางนี้” โทนี่ปรบมือและตะโกนอย่างตื่นเต้น

ได้ยินดังนั้น แฮปปี้ย่อตัวลงและโยนกระเป๋าเอกสารออกไปในท่าโยนโบว์ลิ่ง

กระเป๋าไถลไปตามพื้นกระเบื้องสีชมพูอมเหลือง และในที่สุดก็หยุดลงที่เท้าของโทนี่

อีวานส่ายหัวและค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

มีแสงสีขาวมัว ๆ อยู่ตรงหน้า แต่ในที่สุดการมองเห็นก็กลับมาบางส่วน

แต่เมื่อเขาหันกลับไปจะฆ่าโทนี่ ไอรอนแมนก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขาแล้ว