มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 130 รอดตายหวุดหวิด! S.H.I.E.L.D. บุก! 💸

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 130 รอดตายหวุดหวิด! S.H.I.E.L.D. บุก!

ภาพตรงหน้าเจสันเปลี่ยนไป ร่างกายเบาหวิว และสมองหมุนติ้ว ก่อนที่ไม่นานเขาจะตั้งสติได้และมองดูดี ๆ

ทั้งสามคนปรากฏตัวในน่านฟ้าที่ไม่รู้จัก เบื้องล่างเท้าคือแม่น้ำเชี่ยวกราก

ตู้ม!

ด้วยเสียงดังสนั่น ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งขึ้นจากป่าไม่ไกลนัก

รอดแล้ว!

เจสันถอนหายใจโล่งอก ร่างกายอ่อนระทวย มีเพียงหัวใจที่ยังเต้นแรงไม่หยุด

ความคิดเหล่านี้แวบเข้ามาในพริบตา และวินาทีถัดมา ทั้งสามคนก็ร่วงลงสู่แม่น้ำเบื้องล่างด้วยความเร็วสูง

“กรี๊ดดด!!!!”

ฮาร์ลีย์หน้ามืดเพราะลมแรง และสภาวะไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงทำให้เธอหวาดกลัวและกรีดร้องอย่างตื่นตระหนก

เจสันรีบตะโกนปลอบ “ไม่ต้องกลัว! ฉันจะพาบิน!”

พูดจบ พลังงานในร่างกายเจสันก็พรั่งพรูออกมา รวมตัวกันที่เท้าและกลายเป็นพลังงานลมพ่นออกมา

แรงร่วงหล่นหยุดลงทันที และเจสันดึงทั้งสามคนเริ่มทะยานขึ้น

แต่เพราะฮาร์ลีย์กลัวเกินไป เธอหลับตาแน่นและใช้พลังพิเศษโดยไม่รู้ตัว

ภาพตรงหน้าเจสันเปลี่ยนไปอีกครั้ง และรู้สึกเหมือนโลกหมุนอีกแล้ว

เขายังไม่ทันตั้งตัว ก็รู้สึกเหมือนหัวชนอะไรบางอย่าง เสียงหินแตกดังเข้าหู

เมื่อสายตากลับมามองเห็น เจสันพบว่าเขาอยู่ในห้องนั่งเล่นของครอบครัวหนึ่ง และครอบครัวพ่อแม่ลูกสามคนกำลังเพลิดเพลินกับมื้อค่ำ

ทั้งสามอ้าปากค้างและหยุดเคี้ยว มองดูฉากนี้ด้วยความประหลาดใจ

กินข้าวอยู่ดี ๆ จู่ ๆ พื้นก็ถูกของแข็งกระแทกแตก และชายคนหนึ่งดึงชายหญิงคู่หนึ่งบินออกมาจากใต้พื้น

เกรงว่าพวกเขาคงไม่มีวันลืมฉากนี้ไปตลอดชีวิต

“สวัสดีตอนเย็นครับทุกคน!” เจสันทักทายอย่างอึดอัด และบีบมือเล็ก ๆ ของฮาร์ลีย์ในเวลาเดียวกัน

ยืนบนพื้นห้องนั่งเล่น ฮาร์ลีย์กลับมาเป็นปกติในที่สุด

ด้วยความคิดเดียว เธอเทเลพอร์ตหนีไปอีกครั้ง

คราวนี้เธอไม่ได้โผล่ขึ้นมาในที่แปลก ๆ แต่เทเลพอร์ตไปในป่าไม่ไกลนัก

เจสันปล่อยมือและลอยขึ้นไปในอากาศอีกครั้ง มองดูกองไฟขนาดมหึมา

ในท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด ควันขาวสองสายยาวเหยียดเด่นชัดมาก และนั่นคือร่องรอยของขีปนาวุธที่พุ่งแหวกอากาศ

เจสันกลั้นหายใจและพอมองเห็นเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งมุ่งหน้าไปทางนั้นลาง ๆ

S.H.I.E.L.D.!

แววตาของเจสันคมกริบและกำหมัดแน่น

ถ้าไม่ใช่เพราะคำเตือนล่วงหน้าของเดวิด ถ้าไม่ใช่เพราะฮาร์ลีย์บังเอิญเลือกพลังพิเศษเทเลพอร์ต คืนนี้ทั้งสามคนคงถูกฝังอยู่ที่นี่แน่

พอคิดถึงตรงนี้ เจสันก็โกรธจัด

‘ใจเย็น! ใจเย็น!’

เขาสูดหายใจลึกหลายครั้งเพื่อระงับความแค้นในใจ

ตามอารมณ์แล้ว เขาอยากจะบินไปเดี๋ยวนี้และฆ่าลูกสมุนของ S.H.I.E.L.D. ให้หมด แต่เหตุผลบอกเขาว่าการมีเรื่องกับ S.H.I.E.L.D. นั้นโง่มาก

S.H.I.E.L.D. เตรียมตัวมาดี

ขีปนาวุธสองลูกนี้น่าจะเป็นแค่แผน A ของ S.H.I.E.L.D.

ถ้าขีปนาวุธฆ่าเขาไม่ได้ หรือเกิดเหตุผิดพลาด S.H.I.E.L.D. ต้องมีแผน B และแผน C มารองรับแน่

นอกจากนี้ S.H.I.E.L.D. รู้ว่าเขามีพลังพิเศษในการดูดซับพลังงาน ถ้าพวกเขากล้าลงมือคืนนี้ แสดงว่าพวกเขาต้องหาวิธีหรืออาวุธที่จะแก้ทางพลังพิเศษได้แล้ว การบุกเข้าไปตอนนี้เท่ากับไปตายเปล่า

เจสันคิดอยู่นาน และความแค้นในใจก็ค่อย ๆ จางหายไป

เขาค่อย ๆ ร่อนลงสู่พื้นด้วยใบหน้ามืดมน และบอกให้ฮาร์ลีย์พาพวกเขากลับบ้าน

ความแค้นคืนนี้ พรุ่งนี้ค่อยชำระ!

. . .

สำนักงานใหญ่ปราบปรามยาเสพติดนิวยอร์ก

เกือบสี่ทุ่มแล้ว สแตนยังคงนั่งทำงานอย่างขยันขันแข็งในห้องทำงาน

ในเมื่อตัดสินใจจะไปแล้ว เขาต้องทำงานเก็บกวาดให้เรียบร้อยก่อนไป เพื่อปูทางให้ลูกน้องคนสนิท

อย่างแรก หลังจากอยู่ด้วยกันมาหลายปี เขาก็มีความผูกพันกับพวกเขา พาไปด้วยไม่ได้ อย่างน้อยก็ให้พวกเขามีกินมีใช้ในอนาคต

อย่างที่สอง ลูกน้องคนสนิทกุมอำนาจใน ปปส. ย่อมเป็นผลดีต่อองค์กรโจ๊กเกอร์

ด้วยเหตุผลสองข้อนี้ สแตนที่เคยตอกบัตรเข้าออกงานตรงเวลาทุกวัน จึงเริ่มทำงานล่วงเวลาด้วยตัวเองอย่างหาได้ยาก

แน่นอนการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกในสายตาคนอื่น การได้รับเหรียญเกียรติยศหมายความว่าอนาคตทางการงานของเขาจะรุ่งโรจน์ เว้นแต่สแตนอยากจะกินบุญเก่ารอวันตาย คนที่ฉลาดและมีความทะเยอทะยานหน่อยย่อมคว้าโอกาสนี้ปีนป่ายขึ้นไปอย่างสุดชีวิต

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

มีเสียงเคาะประตู และสแตนพูดโดยไม่เงยหน้า “เข้ามา!”

“แอ๊ด~”

คนสนิทผลักประตูเข้ามา เดินไปหาสแตนและกระซิบ “มีคนสองคนมาขอพบข้างนอก บอกว่ามาจากสำนักงานยุทธวิธี ป้องกันและโจมตีการส่งกำลังบำรุงแห่งมาตุภูมิ พร้อมทีมปฏิบัติการพิเศษด้านหลังครับ”

สแตนหยุดปากกาในมือและขมวดคิ้วเล็กน้อย

ดึกป่านนี้ S.H.I.E.L.D. มาทำไม?

ถ้ามาคุยเรื่องงานรับตำแหน่ง ทำไมไม่มาในเวลางาน?

คิดไปก็ไม่ได้คำตอบ เขาเลยเก็บเอกสาร ยืดหลังตรงและพูดว่า “เชิญเข้ามา”

คนสนิทพยักหน้าและเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน นิค ฟิวรี่ และ โคลสัน ก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน

สแตนมองพวกเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับพึมพำ

ชายวัยกลางคนผิวขาวที่หัวล้านนิดหน่อยชื่อ โคลสัน เขาเคยเจอ และโคลสันเป็นคนยื่นข้อเสนอให้สแตนด้วยตัวเอง

แต่ไข่ดำตุ๋นหน้าดุที่อยู่ข้างโคลสันนี่เป็นใคร?

โคลสันเปิดประตูให้คนสนิทออกไปและปิดประตู เหลือเพียงสามคนในห้องทำงานกว้างขวาง

“นี่คือผู้อำนวยการสำนักงานปราบปรามยาเสพติด นอร์แมน สแตนฟิลด์” โคลสันก้าวเข้ามาแนะนำ “และคนข้าง ๆ ผมคือผู้อำนวยการสำนักงานยุทธวิธี ป้องกันและโจมตีการส่งกำลังบำรุงแห่งมาตุภูมิ คุณนิค ฟิวรี่ ครับ”

ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า สแตนก้าวเข้าไปจับมือกับทั้งสอง

ทั้งสามนั่งลงบนโซฟา และสแตนถาม “ท่านผู้อำนวยการมาหาผมดึกดื่นขนาดนี้ มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ?”

นิค ฟิวรี่ จ้องหน้าสแตนด้วยตาข้างเดียว ใบหน้าบึ้งตึง

“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ทหารนอกราชการคนแรกในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ ที่ได้รับเหรียญเกียรติยศ เบื้องหลังจะเป็นคนขี้ยาคอร์รัปชัน”

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของสแตนก็ประหลาดใจสุดขีด แต่ถ้าวัดชีพจรเขาตอนนี้ จะพบว่าการเต้นของหัวใจเขาไม่ผิดปกติแม้แต่น้อย

เจสันชม S.H.I.E.L.D. ไว้เยอะ สแตนย่อมเตรียมตัวมาดี

สำหรับหน่วยงานที่เจ๋งขนาดนั้น ถ้าอยากจะขุดคุ้ยประวัติเสียของเขา มันง่ายนิดเดียว

สแตนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ล้อเล่นอะไรกันครับ? ผมเป็นผู้อำนวยการ ปปส. นะ! ผมจะทำเรื่องแบบนั้นได้ไง!”

นิค ฟิวรี่ ไม่พูดอะไร แค่เปิดกระเป๋าเสื้อโค้ท หยิบรูปถ่ายสองสามใบออกมา แล้วโยนลงบนโต๊ะกาแฟ

สแตนหยิบรูปขึ้นมาดูด้วยสีหน้ากังวล

มีรูปถ่ายเขากำลังเสพยาสองสามใบ ส่วนรูปอื่นเป็นรูปเขาขโมยของกลางที่ ปปส. ยึดได้และขายต่อให้แก๊งสเตอร์ต่างเมือง

หน้าสแตนมืดลง เขาฉีกรูปทิ้งเป็นชิ้น ๆ ตรงนั้น และพูดว่า “ดูเหมือนคุณจะไม่ได้มาคุยธุรกิจ ขอโทษนะครับ ผมขอเชิญพวกคุณออกไป”

นิค ฟิวรี่ เอนหลังพิงโซฟาและแค่นหัวเราะ “ฉันมีสำเนารูปถ่าย ฉันแนะนำให้นายอธิบายเรื่องพวกนี้ให้ชัดเจน ก่อนที่กระทรวงยุติธรรมจะฟ้องนาย”