มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 90 สตาร์คเดือดดาล! ประกาศสงครามต่อสาธารณะ! 💸

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 90 สตาร์คเดือดดาล! ประกาศสงครามต่อสาธารณะ!

นักข่าวในลอสแอนเจลิสยุ่งมากในวันนี้ ข่าวด่วนชวนช็อกหลุดออกมาไม่หยุดหย่อน จนแทบรับมือไม่ไหว

นักข่าวและช่างภาพขับรถวิ่งรอกไปตามสถานที่เกิดเหตุจนขาขวิด

บรรณาธิการอยู่ในอาคารสำนักงาน พิมพ์นิ้วรัว เขียนข่าวตามข้อมูลที่ส่งกลับมาจากภาคสนามไม่หยุด

พิธีกรรายการข่าวก็เลื่อนเวลาเลิกงานและอยู่ในสตูดิโอตลอดเวลาเพื่อรายงานสถานการณ์ล่าสุดให้ผู้ชมทั่วสหรัฐฯ ทราบ

กรมตำรวจลอสแอนเจลิสเพิ่งมีเรื่องใหญ่ สื่อมวลชนกำลังจะรีบไปที่นั่น แต่ได้ยินข่าวลือว่ามหาเศรษฐี โทนี่ สตาร์ค ไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเพื่อน พันเอกเจมส์ โรดส์

โทนี่ สตาร์ค เกลียดสื่อมาก ถ้านักข่าวสาวสวย ๆ อาจจะยอมให้สัมภาษณ์ถ้าจ่ายหนักหน่อย แต่กับนักข่าวชาย เขาทำหน้าเย็นชาใส่ตลอด

วันนี้ จู่ ๆ เขาก็ปรากฏตัวในที่สาธารณะ ซึ่งเป็นข่าวดีสำหรับนักข่าว ยิ่งไปกว่านั้น ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว พันเอกโรดส์ คือเพื่อนของโทนี่ วันนี้อาจขุดคุ้ยข่าวใหญ่ได้

แต่ละสำนักข่าวแบ่งทีมเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งรีบไปสถานีตำรวจ อีกกลุ่มรีบไปโรงพยาบาล

. . .

ห้อง ICU

หมอเคาะประตูเดินเข้ามา พูดอย่างขอโทษ “ขอโทษครับคุณสตาร์ค เราต้องเปลี่ยนยาให้พันเอกโรดส์ครับ”

“โอเค ผมกำลังจะกลับพอดี”

โทนี่ลุกขึ้นยืน มองโรดส์อย่างจริงจังและพูดว่า “นายพักฟื้นอยู่ที่นี่เถอะ ฉันจะจัดการไอ้เวรเจสันนั่นเอง”

โรดส์รีบห้าม “โทนี่ หมอนั่นไม่ใช่อาชญากรธรรมดา นายอย่าไปยุ่งกับมันเด็ดขาด”

โทนี่ยิ้มอย่างดูแคลน “มันไม่ใช่อาชญากรธรรมดา แล้วฉันเป็นนักธุรกิจธรรมดาเหรอ?”

พูดจบ เขาก็สวมแว่นกันแดดราคาแพงและเดินออกจากประตูไป

แฮปปี้และบอดี้การ์ดหลายคนรีบเข้ามาคุ้มกันโทนี่ออกจากโรงพยาบาล

ลานจอดรถใต้ดิน

นักข่าวจากสำนักข่าวและนิตยสารกอซซิปกลุ่มใหญ่ตั้งกล้องรอการมาถึงของโทนี่

ไม่นาน โทนี่ก็ปรากฏตัวในลานจอดรถโดยมีบอดี้การ์ดล้อมรอบ

นักข่าวพวกนั้นพุ่งเข้ามาเหมือนหมาป่าหิวโซเห็นแกะ และไมโครโฟนกว่าสิบตัวจ่อไปที่หน้าอกของโทนี่พร้อมกัน

“คุณสตาร์คครับ ตามรายงานของสื่อออนไลน์ เราทราบว่าฆาตกรตัวจริงเบื้องหลังคดีลักพาตัวนี้คือ เจสัน วอลเตอร์ อาชญากรที่ต้องการตัวอันดับหนึ่งของสหรัฐฯ คุณมีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเขาครับ?”

โทนี่ทำหน้าเย็นชาไม่สนใจ และปล่อยให้บอดี้การ์ดกันนักข่าวออกไป

แต่ทันทีที่มือของเขาสัมผัสประตูรถออดี้ นักข่าวนิตยสารบันเทิงมือใหม่คนหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือ ตะโกนว่า “คุณสตาร์ค! ไอ้สารเลวนั่นฆ่าคนไปตั้งเยอะและทำให้เพื่อนคุณบาดเจ็บสาหัส คุณไม่อยากแก้แค้นเหรอครับ?”

โทนี่ชะงัก ค่อย ๆ หันกลับมา และพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “อยากรู้เหรอ?”

นักข่าวฟังความโกรธในน้ำเสียงของโทนี่ไม่ออก และพยักหน้าอย่างโง่เขลา

. . .

ในเวลาเดียวกัน ฐานที่มั่นขององค์กรอีกา

เจสันกำลังนั่งที่โต๊ะอาหาร เพลิดเพลินกับมื้อเที่ยงสุดหรู

ทีวีจอยักษ์ด้านหลังเขาออกอากาศข่าวสถานการณ์ปัจจุบันอย่างต่อเนื่องตั้งแต่เช้า

“ด้วยความโกรธแค้นที่ผู้บัญชาการตำรวจลอสแอนเจลิสปกปิดความจริง ครอบครัวของตำรวจผู้เสียชีวิตนับพันกลายเป็นฝูงชนบ้าคลั่งและบุกถล่มอาคารสำนักงานใหญ่ตำรวจ”

“ทุบทำลายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ดูถูกและทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ตำรวจ กรมตำรวจลอสแอนเจลิสจำเป็นต้องใช้อาวุธสังหาร ทำให้มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตกว่า 70 ราย และระงับเหตุจลาจลร่วมกับหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายอื่น ๆ ได้สำเร็จ”

“กล้องของสถานีตำรวจจับภาพการจลาจลของญาติผู้เสียชีวิต ญาติผู้ที่ทุบทำลายข้าวของได้ละเมิดกฎหมายรัฐบาลกลาง และมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกศาลฟ้องร้องในภายหลัง”

หลังจากพูดจบ พิธีกรได้รับเอกสารฉบับใหม่ และหลังจากกวาดสายตาดู เธอก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย

“ข่าวด่วนจากลอสแอนเจลิส ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากปฏิบัติการกู้ภัยของตำรวจคือพันเอกทหารอากาศ เจมส์ โรดส์ ซึ่งมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีกับเพลย์บอยชื่อดังและมหาเศรษฐี โทนี่ สตาร์ค”

“เมื่อกี้ คุณสตาร์คไปเยี่ยมพันเอกโรดส์ที่โรงพยาบาล และเมื่อเขาออกจากโรงพยาบาล เขาได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้”

ทันทีที่เสียงสิ้นสุดลง หน้าจอทีวีก็ตัดไปที่ภาพสดในที่เกิดเหตุ

โทนี่จ้องมองสื่อมวลชนด้วยสีหน้าเย็นชา และพูดเสียงดัง “ผมมีจดหมายท้าดวลอยู่ที่นี่พอดี อยากจะฝากถึงคุณวอลเตอร์ นี่คือสิ่งที่ผมเพิ่งคิดได้”

ได้ยินดังนั้น รอยยิ้มเยาะก็ปรากฏที่มุมปากของเจสัน

“ผมชื่อ โทนี่ สตาร์ค คุณน่าจะเคยได้ยินชื่อผม หลายคนในอเมริกากลัวคุณ แต่ผมไม่กลัว”

“คุณทำร้ายเพื่อนผม และคุณต้องชดใช้ ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับการเมือง แค่การแก้แค้นแบบลูกผู้ชาย”

“จำที่อยู่นี้ไว้ นี่คือที่อยู่ของสำนักงานใหญ่ธนาคารสตาร์ค อินดัสทรีส์ ในลอสแอนเจลิส”

“อีกสามวัน ผมจะให้พนักงานทุกคนในสำนักงานใหญ่หยุดงานหนึ่งวัน และผมจะนำเงินสดหนึ่งพันล้านดอลลาร์ไปเก็บไว้ในห้องนิรภัยของสำนักงานใหญ่”

“ผมเดาว่าโจรอย่างคุณคงเปิดห้องนิรภัยธนาคารไม่ได้ ผมเลยจะเปิดประตูห้องนิรภัยรอคุณล่วงหน้า”

“คุณร้อนเงินมากไม่ใช่เหรอ! ถ้าแน่จริง อีกสามวันมาเอาไปเลย! ถ้าไม่กล้ามา ก็พิสูจน์ว่าคุณเป็นแค่ไอ้ขี้ขลาด หนูท่อที่กล้าแต่ซ่อนตัวในคูน้ำเหม็น ๆ กินของเน่าเสีย”

“อีกสามวัน ผมจะรอคุณที่ธนาคาร ถ้าคุณเป็นลูกผู้ชายจริง ก็มาหาผม!”

พูดจบ โทนี่ก็แย่งโทรศัพท์นักข่าวมาปาลงพื้นแตกกระจาย

“ฟ้องผมได้เลย!”

. . .

หลังจากได้ฟัง เจสันยิ้มและพูดว่า “คุณสตาร์คคนนี้อารมณ์ร้ายเหมือนกันนะ”

เบลมอทพูดว่า “ปากเสียของสตาร์คขึ้นชื่อในวงการฮอลลีวูดอยู่แล้ว อย่าเก็บคำพูดของเขามาใส่ใจเลย”

ฮาร์ลีย์เสริม “ใช่ค่ะ กับดักชัดเจนขนาดนี้ วิธีการยั่วยุต่ำ ๆ แบบนี้ คนโง่เท่านั้นแหละที่จะไป อย่าว่าแต่ 100 ล้านเลย ต่อให้หมื่นล้าน ใครจะเอาเงินออกจากธนาคารแล้วมีชีวิตรอดกลับมาได้”

แน่นอนเจสันรู้ว่านี่เป็นกับดักที่โทนี่วางไว้ ตราบใดที่เขากล้าปรากฏตัวในธนาคาร เขาคงต้องเผชิญหน้ากับหน่วยรบพิเศษระดับหัวกะทินับไม่ถ้วน

แต่ถ้าเจสันไม่กล้าไป ก็หมายความว่าเขาขี้ขลาด

สตาร์คกล้าพูดออกสื่อ เหยียดหยามเจสันอย่างโจ่งแจ้ง และแก้แค้นให้พันเอกโรดส์

การกระทำของเขาเป็นแผนเปิดเผย และแก้ไม่ได้เลย

“1 พันล้าน1 พันล้าน”

เจสันหยุดกินและพึมพำ

เบลมอทตกใจ และรีบถาม “แกคงไม่คิดจะเอาเงิน 1 พันล้านนี้จริง ๆ หรอกนะ?”

ฮาร์ลีย์ก็ร้อนรน และรีบพูดว่า “ฮันนี่! นี่มันกับดัก ไปก็ตายสถานเดียว!”

เบลมอท “ถ้าแกร้อนเงินจริง ๆ ฉันช่วยฟอกเงินของแก๊งให้ได้ ถึงจะไม่มีพันล้าน แต่สามห้าร้อยล้านก็พอมี”

เจสันถาม “แค่สามห้าร้อยล้านเองเหรอ! องค์กรเธอนี่มันอะไรกัน จนชะมัด”

เบลมอทกลอกตาใส่เขา “แกคิดว่าเล่นเป็นมาเฟียแล้วกำไรมหาศาลเหรอ? ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ขององค์กรไหลเป็นน้ำตก ทุกเช้าที่ตื่นลืมตา เงินล้านก็หายไปแล้ว ถ้าธุรกิจแก๊งราบรื่นก็ดีไป ถ้าธุรกิจล้มเหลว แล้วต้องจ่ายค่าเสียหาย ก็ล้มละลายได้เลย”

เจสันไม่แสดงความเห็นกับคำพูดของเธอ

ในขณะนี้ เขากำลังคิดถึงความเสี่ยงในการปล้นธนาคาร

นี่คือเงินหนึ่งพันล้านดอลลาร์เชียวนะ!