มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 45 แผนเริ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงของฮาร์ลีน!

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 45 แผนเริ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงของฮาร์ลีน!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และแปดวันก็ผ่านไปในพริบตา

เช้าวันแหกคุก ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสกลับมืดครึ้มลงทันตา

เมฆดำปกคลุมท้องฟ้า บรรยากาศอึมครึมและน่าอึดอัดทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายตัว

ดูเหมือนฝนจะตกในวันนี้ แต่ฝนกลับไม่ตกลงมาจนกระทั่งถึงตอนเย็น

เวลาประมาณสองทุ่ม แท็กซี่สีส้มคันหนึ่งมาจอดใกล้คุกลองไอแลนด์

ฮาร์ลีนจ่ายเงินลงจากรถ ถือกระเป๋าถือใบใหญ่ และเดินช้า ๆ ไปยังคุกด้วยท่วงท่าสง่างาม

คืนนี้ เธอดูมีเสน่ห์และเจิดจรัส

ผมบลอนด์ดัดลอนเล็กน้อย แต่งหน้าประณีต สวมชุดราตรีสีฟ้าอ่อนเรียบหรู ถุงน่องสีขาว และรองเท้าส้นสูงสีแดง

ผู้คุมที่เฝ้าหน้าประตูคุกอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ตาโตแทบถลนออกมา

“ดร. ฮาร์ลีน คืนนี้คุณสวยมากครับ แอวริลยังสวยไม่ถึงครึ่งของคุณเลย”

แดเนียลสวมชุดสูทสีดำและถือดอกไม้ออกมาต้อนรับ

อย่างที่เขาว่า ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก!

ความพยายามหลายปีของแดเนียลส่งผลในที่สุด เทพธิดาของเขาตอบตกลงที่จะทานมื้อค่ำกับเขาจนได้

“แอวริล ลาวีน เป็นไอดอลของฉัน และเธอก็สวยกว่าฉันมากค่ะ”

ฮาร์ลีนรับดอกไม้มาดมที่ปลายจมูก ยิ้มอย่างมีความสุข “ขอบคุณค่ะ แดเนียล”

ได้รับคำขอบคุณจากเทพธิดา หน้าของแดเนียลก็แดงก่ำ เขาเขินอายจนพูดไม่ออก

เมื่อเห็นว่าอากาศเย็นลง และเทพธิดาสวมแค่ชุดราตรีมาตามนัด เขารีบถอดเสื้อสูทคลุมไหล่ให้เธอ “อากาศเปลี่ยน ระวังจะเป็นหวัดนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ คุณช่างเอาใจใส่จริง ๆ” ฮาร์ลีนพยักหน้าขอบคุณ

ทั้งสองเดินเคียงคู่กันเข้าไปในคุกท่ามกลางสายตาอิจฉาของผู้คุมทุกคน

ในลิฟต์แดเนียลลองหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง “ฮาร์ลีน นี่เป็นครั้งแรกที่คุณยอมมาทานมื้อค่ำกับผม วันนี้อย่าเพิ่งสัมภาษณ์เจสันเลยได้ไหมครับ”

ฮาร์ลีนส่ายหน้า “นี่เป็นงานของฉันนะ แดเนียล อย่าลืมสิคะ ฉันเป็นผู้หญิงแกร่งที่ไม่เอาเรื่องความรู้สึกมาปนกับงาน”

แดเนียลดูผิดหวัง “โอเค ผมรู้ครับ”

ฮาร์ลีนมองตาเขาและยิ้มอย่างมีเสน่ห์ “แต่เพื่อคุณ ฉันจะรีบจบการสัมภาษณ์ให้เร็วขึ้นค่ะ”

ดวงตาของแดเนียลเป็นประกายทันที เหมือนได้รับการฉีดยากระตุ้น ทำให้เขารีบพูดว่า “งั้นรีบไปทำงานเถอะครับ เดี๋ยวผมจะเตรียมมื้อค่ำรอคุณ”

ฮาร์ลีนยิ้มและพยักหน้า เดินตรงไปที่ห้องสอบสวน

เหมือนเดิม เธอใช้เครื่องตรวจจับเลเซอร์ตรวจสอบทุกซอกทุกมุมของห้องสอบสวน

ฮาร์ลีนเดินไปข้างหลังเจสันและพูดว่า “สองทุ่มแล้ว เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงเต็มก่อนแผนจะเริ่ม”

พูดจบ เธอก็วางกุญแจเล็ก ๆ สามดอกลงในมือเจสัน

ช่วงนี้สแตนและแฟรงคลินยุ่งอยู่กับการเตรียมแผน แต่ฮาร์ลีนก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ

หลังจากถ่ายรูปแม่กุญแจและทดลองหลายครั้ง ในที่สุดเธอก็ได้กุญแจไขแม่กุญแจที่มือ ข้อเท้า และคอมาจนได้

เจสันกำกุญแจแน่น ความตื่นเต้นเกินบรรยาย

“แผนคืออย่างนี้ ฉันจะไปทานมื้อค่ำกับตาแก่ลามกแดเนียล ฉันจะมอมเหล้าเขา แล้วให้เขาพาฉันไปที่ห้องควบคุมของคุก”

“จากการประเมินทางจิตวิทยาของฉัน เขาเป็นคนหยิ่งยโสและรักศักดิ์ศรี เขาไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน ถึงตอนนั้นฉันจะฉวยโอกาสขโมยปืนพกของเขา ฆ่าผู้คุม ยึดห้องควบคุม และปล่อยนักโทษ”

เจสันหรี่ตาลงและจำลองแผนการทั้งหมดของฮาร์ลีน และในไม่ช้าก็พบช่องโหว่

มีผู้คุมหลายสิบคนในห้องควบคุม ต่อให้ฮาร์ลีนขโมยปืนได้และยิงก่อน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าผู้คุมทั้งหมดด้วยทักษะการยิงของเธอ หลังจากฆ่าไปได้แค่สองสามคน เธอก็จะถูกผู้คุมที่เหลือยิงตาย

ฮาร์ลีนดูเหมือนจะเข้าใจข้อบกพร่องของแผน เธอพูดอย่างจริงจังว่า “ฉันจะปล่อยนักโทษทั้งหมดให้เร็วที่สุด และนักโทษพวกนั้นต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดแน่นอน”

“ตราบใดที่นักโทษโหดเหี้ยมพวกนั้นปะทะกับผู้คุม แผนแหกคุกก็ถือว่าสำเร็จแล้ว ส่วนชีวิตฉันจะอยู่หรือตาย ก็ไม่มีผลกระทบต่อแผนการ”

เจสันเงยหน้าขึ้น จ้องตาเธอและถามว่า “คุณยอมตายเพื่อผมเหรอ?”

ฮาร์ลีนยิ้ม รอยยิ้มแฝงความบ้าคลั่งเล็กน้อย “ยอมค่ะ”

เจสันถามอีก “แล้วคุณยอมมีชีวิตอยู่เพื่อผมไหม?”

โดยไม่ลังเลฮาร์ลีนพยักหน้าอย่างจริงจัง “ไม่ว่ากระบวนการจะมีความสุขหรือเจ็บปวด ฉันจะทำตามความต้องการของคุณทุกอย่าง ให้เป็นดั่งความฝันชั่วชีวิต”

ได้ยินคำสารภาพรักที่ซาบซึ้งที่สุดนี้ เจสันรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไหลผ่านร่างกาย

“คุณจะไม่ตายจนกว่าอุดมคติของผมจะเป็นจริง” เจสันยิ้มและปลอบเธอ “เอาของที่เตรียมไว้มาด้วยไหม?”

ฮาร์ลีนพยักหน้า เปิดกระเป๋าถือใบใหญ่บนไหล่ ซึ่งอัดแน่นไปด้วยธนบัตรสีเขียว

“ตามที่คุณบอก ฉันถอนเงินเก็บทั้งหมดออกมา และขายของมีค่าที่บ้านทิ้งหมดแล้ว ทั้งหมดในนี้มีมากกว่า 270,000 ดอลลาร์สหรัฐ”

ตอนที่เธอจะมา เจสันบอกให้เธอเอาเงินมาเพื่อหนีไปด้วยกัน

“ดีมาก วางกระเป๋าใส่มือผม”

ฮาร์ลีนไม่เข้าใจจุดประสงค์ของการกระทำนี้ แต่เธอก็ยังวางกระเป๋าลงในมือเจสัน

วินาทีถัดมา เงินสดทั้งหมดในกระเป๋าก็หายวับไป

[ติ๊ง! เติมคะแนนสำเร็จ คะแนนคงเหลือ 70 คะแนน]

“พระเจ้าช่วย!”

ฮาร์ลีนโยนกระเป๋าทิ้งด้วยความตกใจและเอามือปิดปาก

“เจสัน คุณเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เหรอ?”

“คุณดูคนไม่ค่อยเก่งนะ ลองเดาดูสิ”

พูดจบ เขาก็เปิดระบบเพื่อซื้อทักษะให้ฮาร์ลีน

ส่วนลด 50% สำหรับการซื้อทักษะให้เพื่อนร่วมทีม คะแนน 70 คะแนนที่เหลือสามารถซื้อได้มูลค่า 140 คะแนน

[ติ๊ง! คุณต้องการใช้ 45 คะแนน เพื่อซื้อ [ความชำนาญอาวุธปืน เลเวล 4], [ความชำนาญอาวุธปืน เลเวล 5] และมอบให้สหาย ‘ฮาร์ลีน ควินเซล’ หรือไม่? ]

ยืนยัน!

[ติ๊ง! มอบทักษะสำเร็จ คะแนนคงเหลือ 25 คะแนน]

[ติ๊ง! คุณต้องการใช้ 25 คะแนน เพื่อซื้อ [ความชำนาญอาวุธเย็น เลเวล 2] และ [ความชำนาญอาวุธเย็น เลเวล 3] เพื่อมอบเป็นของขวัญให้สหาย ‘ฮาร์ลีน ควินเซล’ หรือไม่? ]

ยืนยัน!

[ติ๊ง! มอบทักษะสำเร็จ คะแนนคงเหลือ 0 คะแนน]

“ที่รัก ฉันจะเดาถูกได้ไง ฉัน . . . อ๊าก!!!”

ทันใดนั้นความทรงจำจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของฮาร์ลีนอย่างบ้าคลั่ง

ศีรษะของเธอปวดร้าวอย่างรุนแรง จนอดไม่ได้ที่จะกุมหัวและตะโกนออกมาดังลั่น

โชคดีที่ห้องสอบสวนเก็บเสียง ไม่อย่างนั้นองครักษ์พิทักษ์ดอกไม้ แดเนียล คงพังประตูเข้ามาแล้ว

กระบวนการถ่ายทอดความทรงจำนั้นสั้นมาก หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ความเจ็บปวดก็ทุเลาลง และฮาร์ลีนก็กลับมาเป็นปกติ

เธอยื่นมือทั้งสองข้างออกมาและงอนิ้วทั้งสิบเล็กน้อย สัมผัสถึงความคุ้นเคยที่แปลกใหม่ แววตาเต็มไปด้วยความตกใจและปิติยินดี

เมื่อเธอมองเจสันอีกครั้งในตอนนี้ แววตาของเธอก็ซับซ้อนขึ้นมาก เธอไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้เลยจริง ๆ

“ที่รัก คุณมีความลับเยอะเกินไปแล้วนะ”

เจสันยิ้มและพูดว่า “หนทางยังอีกยาวไกล ในอนาคตคุณจะค่อย ๆ เข้าใจเอง”

เปิดประตูห้องสอบสวน แดเนียลที่เตรียมมื้อค่ำเสร็จแล้วก็เดินเข้ามาพอดี

“ฮาร์ลีน ไปกันเถอะ ไปลองชิมเมนูเด็ดที่ผมเตรียมไว้ให้คุณ หวังว่าคุณจะชอบนะ”

ทั้งสองเพิ่งเดินออกจากเขตคุก ผู้คุมคนหนึ่งก็เดินเข้ามาและกระซิบอะไรบางอย่าง

แดเนียลขมวดคิ้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วโบกมือพูดว่า “ให้เขาเข้ามา จำไว้ว่าให้ส่งคนไปเฝ้าข้างนอกด้วย”

หลังจากผู้คุมจากไป ฮาร์ลีนถามอย่างสงสัย “ใครมาคะ?”

แดเนียลตอบว่า “เพื่อนเก่าของเจสันน่ะ!”