บทที่ 1 - เดลต้าฟอร์ซแห่งโชคชะตามาถึงแล้ว!

บทที่ 1 - เดลต้าฟอร์ซแห่งโชคชะตามาถึงแล้ว!

"ถูกล้างทีมอีกแล้ว จบสิ้นกันที!"

"แถมยังโดนพวกประเทศซากุระล้างทีมอีก น่าอับอายที่สุด!"

"มันช่วยไม่ได้จริงๆ ทีมจากประเทศอื่นเล่นรวมหัวกันมารุมเราแบบผิดกฎ หนึ่งต่อห้าจะไปสู้ได้ยังไง!"

"แต่ถ้าแพ้อีก คะแนนของประเทศมังกรจะกลายเป็นศูนย์ แล้วทรัพยากรกับเทคโนโลยีทั้งหมดจะถูกปล้นไป..."

"ฉันทะลุมิติมาเหรอ?!"

ท่ามกลางเสียงถกเถียงอันวุ่นวายที่ดังเข้าหู หลินหลิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น ใบหน้าของเขาฉายแววประหลาดใจ

หากเขาจำไม่ผิด ในฐานะนักแข่งมืออาชีพของเกมเดลต้าฟอร์ซ เขากำลังลงแข่งและเพิ่งจะเก็บ 'หัวใจแอฟริกา' ได้จนทำให้พลิกเกมเอาชนะได้อย่างปาฏิหาริย์ ด้วยความตื่นเต้นสุดขีดเขาจึงวูบหมดสติไป

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็มาโผล่ที่โลกคู่ขนานที่ชื่อว่า 'ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน' แห่งนี้

แม้ว่าเทคโนโลยี ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมจะไม่ได้แตกต่างกันมากนัก แต่สิ่งเดียวที่ต่างออกไปคือ ในโลกนี้เดลต้าฟอร์ซไม่ใช่แค่เกมอีกต่อไป... แต่มันกลายเป็นความจริง!

ในทุกๆ ช่วงเวลาหนึ่ง สนามประลองเดลต้าฟอร์ซจะปรากฏขึ้น และจะสุ่มเลือกผู้เล่นจากแต่ละประเทศเพื่อเข้าแข่งขัน โดยจะจัดอันดับตามมูลค่าของสิ่งของในกระเป๋าเมื่อถอนตัวออกจากพื้นที่ได้สำเร็จ

ประเทศที่อยู่อันดับต้นๆ จะได้รับแต้มเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรและเทคโนโลยีใดๆ ก็ได้ ส่วนประเทศที่รั้งท้ายจะถูกปล้นแต้มไป หากแต้มกลายเป็นศูนย์ ก็ต้องใช้โชคชะตาของประเทศเป็นเดิมพันเพื่อเข้าแข่งขันต่อไป

ในช่วงแรก ประเทศมังกรอาศัยศักยภาพของบุคลากรและการประสานงานทางยุทธวิธีที่ยอดเยี่ยม จนสามารถกวาดล้างพื้นที่และถอนตัวออกมาได้บ่อยครั้ง

แต่โชคดีอยู่ได้ไม่นาน ประเทศอื่นๆ เริ่มจับมือกัน ทุกครั้งที่การต่อสู้เริ่มขึ้น พวกเขาจะใช้วิธีรวมกลุ่มกันอย่างผิดกฎหมายเพื่อกำจัดทีมจากประเทศมังกรออกจากการแข่งขันก่อนเป็นอันดับแรก

ส่งผลให้ประเทศมังกรที่เคยอยู่อันดับหนึ่ง มีอันดับร่วงกราวลงมาจนกลายเป็นอันดับสุดท้ายในปัจจุบัน!

"ช่างน่าสังเวชจริงๆ..." หลินหลิงส่ายหัวหลังจากทำความเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ

จากการดูบันทึกการต่อสู้ในอดีตของประเทศมังกร เขาพบสถานการณ์ที่บอกไม่ถูกว่าดีหรือไม่ดี ทีมแข่งของประเทศมังกรนั้นสู้แบบบ้าระห่ำเกินไป

อาจเป็นเพราะเลือดนักสู้ที่สืบทอดกันมา แม้จะถูกประเทศอื่นรุมล้อม พวกเขาก็ยังสู้ตายไม่ยอมถอย แม้จะสามารถกำจัดศัตรูไปได้ถึงสองทีม แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการถูกคัดออกจากการแข่งขัน

ในช่วงแรกยังพออาศัยอุปกรณ์ที่สะสมไว้เพื่อรักษาพลังต่อสู้ไว้ได้ เมื่อถอนตัวล้มเหลวก็จัดเต็มอุปกรณ์เข้าไปบุกใหม่ แต่การทำแบบนั้นซ้ำๆ นำไปสู่กงเกวียนกำเกวียน จนตอนนี้อุปกรณ์และทรัพยากรของประเทศมังกรเรียกได้ว่าเกลี้ยงคลัง

"ทำไมถึงหัวแข็งขนาดนี้..." หลินหลิงพึมพำ

เกมนี้ไม่ได้มีแค่เส้นทางเดียวคือการบุกทะลวง การวิ่งดาบเป็นหนูเก็บของก็เป็นอีกหนึ่งวิธีในการเล่น หรือแม้แต่วิธีที่ใช้การลงทุนน้อยแต่ได้กำไรมหาศาลที่สุดอย่าง... การดักปล้น!

การค้นหาทั้งเมืองยังไม่สู้การรอคอยคนเพียงคนเดียว!

[สนามรบเดลต้าฟอร์ซแห่งโชคชะตากำลังจะเปิดขึ้น!]

ในขณะที่หลินหลิงกำลังทอดถอนใจ เสียงจักรกลอันเย็นชาก็ดังขึ้นข้างหูของทุกคน

[รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมในครั้งนี้: ประเทศมังกร, ประเทศซากุระ, ประเทศกิมจิ, ประเทศวานร, ประเทศช้างเผือก]

"ประเทศซากุระอีกแล้วเหรอ?!"

เมื่อทราบรายชื่อประเทศ ไป๋ซานในฐานะผู้อำนวยการสถาบันยุทธวิธีก็มีความโกรธพุ่งพล่านในดวงตา

แต่เดิมประเทศซากุระนั้นรั้งท้ายตาราง อุปกรณ์ของพวกเขาสามารถหาได้จากการปล้นพวกทหารเลวฮาฟเวกในสมรภูมิเท่านั้น สภาพช่างน่าเวทนา ดังนั้นในอดีตเวลาเจอคนจากประเทศมังกร พวกเขาจะคุกเข่ากราบกรานเพื่อขอเก็บขยะที่เหลือกลับไป

อย่างไรก็ตาม ความเมตตาชั่วคราวนั้นไม่ได้ผลตอบแทนที่ดี หลังจากร่วมมือกับประเทศอื่นแบบผิดกฎหมาย พวกคนกลุ่มนี้กลับกลายเป็นพวกที่ลงมือได้ลอบกัดที่สุด! ชุดเกราะและหมวกเลเวลหกของคนในประเทศมังกรจำนวนมากถูกพวกประเทศซากุระปล้นไป และนั่นทำให้พวกเขาเหยียบหัวประเทศมังกรขึ้นมาอยู่แนวหน้าของตารางอันดับ

ชาวประเทศมังกรจำนวนมากต่างรู้สึกโกรธแค้นอย่างยิ่ง!

[ตอนนี้ เริ่มการคัดเลือกบุคลากรเข้าสู่สนามรบ]

เสียงจักรกลดังขึ้นอีกครั้ง ทุกคนต่างกลั้นหายใจรอคอยรายชื่อที่จะปรากฏต่อไป

[ผู้เล่นหมายเลข 1 ของประเทศมังกร: ไป๋หลี]

"ไป๋หลี? ฉันจำได้ว่าเธอคือดาวเด่นของสถาบันยุทธวิธีใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว! ด้วยความสามารถของไป๋หลี ตราบใดที่ไม่สุ่มได้เพื่อนร่วมทีมที่อ่อนหัด ก็น่าจะถอนตัวออกมาได้อย่างมั่นคง!"

"โชคยังดี ขอให้สวรรค์คุ้มครองประเทศมังกรด้วยเถอะ ถ้าแพ้อีกเราต้องสูญเสียโชคชะตาประเทศจริงๆ แล้ว!"

เมื่อเห็นรายชื่อนี้ ชาวประเทศมังกรก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ไป๋หลีจะไม่เคยเข้าสู่สนามรบมาก่อน แต่ความสามารถในการบัญชาการและยุทธวิธีของเธอนั้นโด่งดังไปทั่วสถาบัน

"คุณปู่ วางใจเถอะค่ะ หนูจะทำให้พวกประเทศซากุระชดใช้ด้วยเลือด!" ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ไป๋หลีกำหมัดแน่น ในฐานะหลานสาวของไป๋ซาน เธอได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวดมาตั้งแต่เด็ก การต่อสู้เพื่อประเทศคือความปรารถนาสูงสุดของเธอ

"ความสามารถของหลาน ปู่ไม่ห่วงหรอก..." สีหน้าของไป๋ซานยังคงเคร่งเครียด เขาหน้าดีว่าเดลต้าฟอร์ซไม่ใช่เกมของคนคนเดียว ทีมสามคนขาดใครไปไม่ได้เลย แม้ไป๋หลีจะเก่งแค่ไหน แต่ถ้าเพื่อนร่วมทีมคอยดึงรั้งไว้ ก็อาจจะกู้สถานการณ์ไม่กลับ ดังนั้นเพื่อนร่วมทีมคนต่อไปจึงสำคัญมาก!

[ผู้เล่นหมายเลข 2 ของประเทศมังกร: ไม่มี!]

"ไม่มี?!"

ทุกคนต่างตะลึง โดยปกติแล้วแต่ละประเทศควรจะมีทีมสามคนเป็นมาตรฐาน แม้ในอดีตจะมีกรณีเลือกเพียงสองคน แต่นั่นก็เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวกับประเทศเล็กๆ ที่รั้งท้ายอยู่แล้ว หลายคนคิดว่าเป็นบั๊กของสนามรบจึงไม่ได้สนใจมากนัก แต่ไม่นึกเลยว่าเหตุการณ์นี้จะมาเกิดขึ้นกับประเทศมังกรที่แต้มกำลังจะกลายเป็นศูนย์!

"สวรรค์จะล้างผลาญประเทศมังกรจริงๆ หรือ!" ไป๋ซานทุบโต๊ะเสียงดัง ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง การขาดคนไปหนึ่งคนในเกมที่ต้องอาศัยยุทธวิธีเป็นทีมเช่นนี้คือความสูญเสียที่ใหญ่หลวง สองต่อสาม แม้แต่ประเทศอันดับหนึ่งก็ยังทำได้ยาก

"คุณปู่ อย่าเพิ่งกังวลสิคะ ยังเหลืออีกคนไม่ใช่เหรอ..." ไป๋หลีรีบปลอบ แม้จะรู้ว่ายากเพียงใด แต่เธอต้องรักษาขวัญกำลังใจไว้ เพราะศึกนี้เป็นตัวตัดสินว่าประเทศมังกรจะถูกคัดออกหรือไม่

"นั่นสินะ..." ไป๋ซานพยักหน้า ในฐานะผู้อำนวยการเขาจะลนลานไม่ได้ สองต่อสามแม้เสียเปรียบมาก แต่ถ้าค่อยๆ เก็บของตามขอบสนามอย่างระมัดระวังก็ยังมีโอกาสถอนตัวได้ สำหรับประเทศมังกรตอนนี้ ไม่หวังของมีค่ามหาศาลแล้ว แค่ถอนตัวออกมาได้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จ!

ในขณะนั้น เสียงจักรกลก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ผู้เล่นหมายเลข 3 ของประเทศมังกร: หลินหลิง!]

(จบแล้ว)