ตอนที่ 27 การปรากฏตัวอันทรงพลังของมิลิส

ตอนที่ 27 การปรากฏตัวอันทรงพลังของมิลิส

ตายซะ!

มารโลหิตตะโกนลั่น รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมยิ่งขึ้น

ในจังหวะที่ดาบโค้งกำลังจะฟาดฟันลงมานั้นเอง

ร่างกายของจินเหมียนพลันปลดปล่อยแสงเจิดจ้าออกมา

แสงนี้สว่างราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้นจากขอบฟ้า สาดส่องไปทั่วทั้งผืนป่า

คลื่นพลังอันมหาศาลซัดกระแทกจนมารโลหิตกระเด็นถอยหลังไป

มารโลหิตที่เพิ่งตั้งหลักได้ จ้องมองไปที่จินเหมียนซึ่งนอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้ามึนงง เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?

ร่างของจินเหมียนค่อยๆ ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ

ทั่วทั้งกายของเขาเปล่งประกายแสงสีทองอร่าม ดูศักดิ์สิทธิ์และสูงส่งอย่างถึงที่สุด

พริบตาถัดมา

เสาพลังงานขนาดยักษ์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าดุจน้ำพุที่พวยพุ่ง หมายจะฉีกกระชากผืนนภากาศให้ขาดสะบั้น

ส่งผลให้สภาพแวดล้อมโดยรอบสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น...

แดนเทพ

บนจุดสูงสุดของแดนเทพ มีวิหารอันโอ่อ่าตระการตาตั้งตระหง่านอยู่

นี่คือพื้นที่ส่วนกลางของแดนเทพ

เทพเจ้าทั่วไปไม่มีสิทธิ์ย่างกรายเข้ามา

มีเพียงห้าเทพราชาผู้ยิ่งใหญ่และเทพเจ้าชั้นหนึ่งบางองค์ที่มีหน้าที่พิเศษเท่านั้นที่สามารถมาที่นี่ได้

และภายในห้องประชุมของคณะกรรมการแดนเทพ

ห้าเทพราชาผู้ยิ่งใหญ่

เทพสังหาร, เทพแห่งความดี, เทพแห่งความชั่วร้าย, เทพแห่งการทำลายล้าง และเทพีแห่งชีวิต กำลังนั่งล้อมโต๊ะกลมเพื่อประชุมกันอยู่

ขณะที่การประชุมดำเนินมาได้เพียงครึ่งทาง

วิหารพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมจู่ๆ ถึงสั่นสะเทือนขนาดนี้?

หรือว่าแผ่นดินไหว?

ความชั่วร้าย เจ้าอยู่ในแดนเทพนานเกินไปจนสมองเลอะเลือนแล้วรึไง? ภัยพิบัติเล็กๆ อย่างแผ่นดินไหวจะเกิดขึ้นที่นี่ได้อย่างไร?

ถ้างั้นก็คงไม่ใช่ความปั่นป่วนของมิติหรอกนะ?

เป็นไปไม่ได้ หากเป็นความปั่นป่วนของมิติ แกนกลางของแดนเทพต้องส่งสัญญาณเตือนภัยแล้วสิ

ในขณะที่ห้าเทพราชาต่างกำลังคาดเดากันไปต่างๆ นานา

เสาแสงสีทองที่แฝงไปด้วยพลังงานมหาศาลก็พุ่งทะลุม่านพลังของแดนเทพ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไม่เกรงใจสิ่งใด

พลังงานแสงที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เจ้าเทพแห่งแสงคนนั้นกำลังทำอะไรอยู่กันแน่? เทพแห่งความชั่วร้ายจ้องมองเสาแสงพลางขมวดคิ้วอย่างสงสัย

เทพแห่งความดีส่ายหน้า ไม่หรอก คลื่นพลังงานแสงนี้รุนแรงเกินกว่าที่เทพแห่งแสงจะปล่อยออกมาได้

เทพแห่งการทำลายล้างชี้ไปยังทิศทางของเสาแสงแล้วเอ่ยว่า พลังงานนี้ดูเหมือนจะมาจากโลกเบื้องล่าง และพลังงานแสงนี้ช่างดูคุ้นเคยเหลือเกิน เหมือนข้าเพิ่งจะเห็นมันเมื่อไม่นานมานี้เอง

ทันใดนั้น เทพราชาทั้งห้าก็รีบออกจากห้องประชุม

เพียงชั่วพริบตา พวกเขาก็มาถึงแกนกลางของแดนเทพ

พวกเขาเริ่มตรวจสอบสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทันที

ไม่นานนัก พวกเขาก็พบว่าพลังงานนั้นมีต้นกำเนิดมาจากทวีปโต้วหลัว

เทพแห่งการทำลายล้างมองดูร่างที่คุ้นเคยบนหน้าจอแล้วร้องอ้อ ที่แท้ก็เจ้าหนูนี่เอง มิน่าล่ะข้าถึงรู้สึกคุ้นเคยกับแสงนี้นัก

เทพราชาองค์อื่นๆ ก็ถึงกับบางอ้อเช่นกัน

เพราะพวกเขาต่างสัมผัสได้ถึงความวุ่นวายในตอนที่จินเหมียนปลุกวิญญาณยุทธ์เมื่อไม่นานมานี้

และเทพราชาทั้งห้ายังเคยแอบใช้จิตสัมผัสเทพพยายามติดต่อกับจินเหมียน โดยหวังจะให้เขามาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง

แต่น่าเสียดายที่พลังงานของมิลิสในตัวจินเหมียนนั้นทรงพลังเกินไป

ทันทีที่จิตสัมผัสเทพของพวกเขาพยายามจะเชื่อมต่อกับจินเหมียน ก็จะถูกแสงเจิดจ้านั้นขับไล่ออกมาทันที...

โลกเบื้องล่าง

จินเหมียนที่ลอยอยู่กลางอากาศพลันลืมตาขึ้น

ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป

ภายใต้แสงสว่างอันเจิดจ้า ส่วนสูงของเขาเพิ่มขึ้นเป็นประมาณหนึ่งเมตรแปดสิบเซนติเมตร

รูปลักษณ์แปรเปลี่ยนจากเด็กชายกลายเป็นชายหนุ่มรูปงามที่มีใบหน้าคมเข้ม

เขาสวมชุดเกราะสีส้มดูน่าเกรงขาม

บนหน้าผากปรากฏผลึกแก้วสีทองรูปตัว V

มิกะ!

จินเหมียนค่อยๆ ลงสู่พื้นดินและสะบัดมือไปมา ดูเหมือนเขากำลังปรับตัวให้เข้ากับพลังอันมหาศาลนี้

เล่นปาหิ่สินะ!

อย่าคิดว่าแค่ตัวใหญ่ขึ้นแล้วจะมาเป็นคู่มือของเปิ่นซั่วได้!

ทักษะวิญญาณที่เก้า! ดาบโค้งกระหายเลือด!

มารโลหิตไม่สนใจสิ่งใด เขาปลดปล่อยท่าไม้ตายก้นหีบออกมาทันที

เมื่อมองดูการโจมตีที่พุ่งเข้าใส่ จินเหมียนก็สร้างม่านพลังแสงขึ้นตรงหน้า

มันไม่เพียงแต่ป้องกันการโจมตีไว้ได้ แต่ยังสะท้อนการโจมตีนั้นกลับไปด้วย

อะไรนะ!

เมื่อเห็นท่าไม้ตายของตัวเองถูกสะท้อนกลับมา มารโลหิตก็รีบกระโดดขึ้นไปบนอากาศเพื่อหลบหลีก

มารโลหิต เจ้าเด็กนี่มันไม่ธรรมดาแล้ว

รีบมานี่เร็วเข้า ใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์เดี๋ยวนี้!

มารวิญญาณผู้เป็นพี่ชายรีบตะโกนเตือน

หลังจากลงสู่พื้น มารโลหิตก็รีบไปสมทบที่ข้างกายมารวิญญาณทันที

ทั้งสองเปิดใช้งานทักษะผสานวิญญาณยุทธ์อีกครั้ง

สังหารปลิดชีพในดาบเดียว!

มิกะ!

จินเหมียนซัดหมัดขวาออกไป

เขาปลดปล่อยพลังงานแสงสีทองที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงส่งออกมา

มันบดขยี้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ของสองพี่น้องมารกระหายเลือดได้อย่างง่ายดาย

ภายใต้ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของพวกเขา พลังงานแสงนั้นพุ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

พวกเขาต้องการจะหลบหนี

แต่กลับพบว่ามีแรงกดดันที่มองไม่เห็นตรึงร่างของพวกเขาไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

เป็นไปไม่ได้ พวกเราจะพ่ายแพ้ให้กับแค่อัคราจารย์วิญญาณได้ยังไงกัน!

อ๊าก...

ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวน

พลังงานแสงได้กลืนกินร่างของพวกเขาไปจนหมดสิ้น

ตู้ม!

หลังเสียงระเบิดกึกก้อง กลุ่มควันรูปดอกเห็ดก็พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

เมื่อควันจางลง

เหลือเพียงหลุมลึกขนาดมหึมาอยู่บนพื้นดิน

ส่วนสองพี่น้องมารกระหายเลือดนั้น ร่างแหลกสลายกลายเป็นจลาจลในอากาศไปเรียบร้อยแล้ว

ภาพเหตุการณ์นี้

ทำเอาพรหมยุทธ์แรดพิโรธที่อยู่ใกล้ๆ ถึงกับอ้าปากค้างจนกรามแทบค้าง

พับผ่าสิ!

นี่ข้าเพิ่งเห็นอะไรไปเนี่ย?

นายน้อยปล่อยแสงออกมา จู่ๆ ก็ตัวโตขึ้น แล้วก็หมัดเดียวจบเห่ สังหารราชทินนามพรหมยุทธ์วิญญาจารย์ชั่วร้ายไปถึงสองคน!

ผู้ที่ตกใจไม่แพ้กันคือเชียนเต้าหลิวที่เพิ่งเดินทางมาถึง

เขามาถึงทันได้เห็นจินเหมียนในร่างชายหนุ่ม และปลิดชีพสองพี่น้องมารกระหายเลือดด้วยหมัดเดียวพอดี

หลังจากกำจัดศัตรูเสร็จสิ้น ร่างกายของจินเหมียนก็เปล่งแสงออกมาอีกครั้ง

ทว่าคราวนี้เป็นแสงสีขาว

เขามีเหงื่อท่วมตัวและเอามือกุมหน้าอกไว้แน่น

ไม่กี่วินาทีต่อมา จินเหมียนก็กลับคืนสู่ร่างเดิมและสลบพับลงกับพื้น

ร่างของเชียนเต้าหลิวปรากฏขึ้นข้างกายจินเหมียนอย่างรวดเร็ว เขาอุ้มเด็กหนุ่มขึ้นมาและตรวจสอบอาการทันที

พรหมยุทธ์แรดพิโรธเห็นเชียนเต้าหลิวมาถึง ก็ฝืนสังขารพยุงตัวลุกขึ้นยืน มหาปุโรหิต

เชียนเต้าหลิวโยนยาเม็ดหนึ่งให้พรหมยุทธ์แรดพิโรธ

ขอบคุณมหาปุโรหิตสำหรับยารักษาขอรับ

พรหมยุทธ์แรดพิโรธกลืนยาลงไปอึกเดียว แล้วนั่งลงกับพื้นเพื่อเริ่มเดินพลังรักษาอาการบาดเจ็บ

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด เชียนเต้าหลิวก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าจินเหมียนไม่เป็นอะไรมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าเจ้าเด็กนี่เป็นอะไรไป เขาคงไม่รู้จะไปอธิบายกับหลานสาวตัวเองอย่างไร

ไม่นานนัก

ปุโรหิตคนอื่นๆ ก็ทยอยเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุ

เสี่ยวเหมียน!

จระเข้ทองคำรีบวางมือบนตัวจินเหมียนเพื่อตรวจสอบอาการด้วยความร้อนรน

เมื่อพบว่าหลานรักแค่สลบไป ความกังวลในใจก็มลายหายไปสิ้น

ระยะทางที่รีบบึงมาที่นี่ทำให้เขาแทบคลั่ง

เขากลัวเหลือเกินว่าหลานรักจะเป็นอะไรไป

ไม่อย่างนั้นตระกูลจระเข้ทองคำคงต้องสิ้นทายาทแน่

ในเวลานี้ พรหมยุทธ์แรดพิโรธก็รักษาอาการบาดเจ็บเสร็จพอดี

จระเข้ทองคำรีบถามทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อได้ยินว่าพวกเขาถูกวิญญาจารย์ชั่วร้ายลอบโจมตีระหว่างทางกลับ และยังเป็นระดับราชทินนามพรหมยุทธ์อีกด้วย จระเข้ทองคำก็เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ วิญญาจารย์ชั่วร้ายพวกนี้ช่างบังอาจนัก กล้ามาหาเรื่องข้าจระเข้ทองคำ! ดูท่าชายชราผู้นี้คงต้องกวาดล้างพวกสัตว์นรกนี่ให้สิ้นซากเสียแล้ว

ว่าแต่ ไอ้เจ้าวิญญาจารย์ชั่วร้ายสองคนนั้นที่โจมตีพวกเจ้าหายไปไหนแล้ว?

มันหนีไปทางไหน? วันนี้ข้าจะจับพวกมันมาฉีกเป็นชิ้นๆ ให้ได้!

มหาปุโรหิตเอ่ยขัดขึ้น ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก สองคนนั้นโดนเสี่ยวเหมียนซัดหมัดเดียวดับไปเรียบร้อยแล้ว

จากนั้นเชียนเต้าหลิวก็เล่าภาพเหตุการณ์ที่เขาเห็นตอนมาถึงให้คนอื่นๆ ฟัง

เรื่องนี้ทำเอาทุกคนถึงกับยืนอึ้ง

เอาล่ะ อย่าเพิ่งไปสนใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้เลย

รีบกลับสำนักวิญญาณยุทธ์ให้เร็วที่สุด แล้วหาวิญญาจารย์สายเยียวยามาตรวจร่างกายเสี่ยวเหมียนให้ละเอียดจะดีกว่า

จระเข้ทองคำพูดจบ ก็อุ้มจินเหมียนขึ้นมาแล้วทะยานร่างจากไปทันที

จบตอน