ตอนที่ 5 ใช้อำนาจบาตรใหญ่แก้แค้นส่วนตัว

ตอนที่ 5 ใช้อำนาจบาตรใหญ่แก้แค้นส่วนตัว

จินเหมียน เจ้าคิดดีแล้วหรือ? เรื่องวิญญาณยุทธ์คู่ตีกันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ

องค์สังฆราชผู้นี้สงสารและไม่อาจทนเห็นอัจฉริยะอย่างเจ้าต้องมาจบชีวิตลง นี่จึงเป็นเหตุผลที่ข้ามาที่นี่เพื่อรับเจ้าเป็นศิษย์ หากเจ้ายินยอม ไม่เพียงแต่ข้าจะช่วยแก้ปัญหานี้ให้ แต่ข้าจะทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดของสำนักวิญญาณยุทธ์เพื่อฟูมฟักเจ้า ปี๋ปี่ตงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง ทั้งขู่ทั้งปลอบ

หากวิญญาจารย์ที่มีวิญญาณยุทธ์คู่คนอื่นได้ยินคำพูดนี้ คงรีบก้มกราบฝากตัวเป็นศิษย์ปี๋ปี่ตงทันทีโดยไม่ลังเล

แต่น่าเสียดายที่จินเหมียนคือผู้ข้ามมิติ ที่รู้เนื้อเรื่องดี เขาจึงรู้เบื้องหลังวิธีการแก้ปัญหาวิญญาณยุทธ์ตีกันของปี๋ปี่ตงเป็นอย่างดี

ยังไม่นับว่าเขาเพิ่งผูกระบบมาหมาดๆ

จะให้ไปเป็นศิษย์ปี๋ปี่ตงเพราะปัญหาขี้ปะติ๋วแค่นี้ ก็เหมือนหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ

เขาตบมือเชียนเหรินเสวี่ยเบาๆ เป็นสัญญาณให้นางไม่ต้องกังวล แล้วจึงเอ่ยว่า ข้าคิดดีแล้ว เรื่องของข้า ไม่ต้องให้องค์สังฆราชมาเป็นกังวลหรอก

ได้! หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้ จากนั้นปี๋ปี่ตงก็หันไปมองเชียนเหรินเสวี่ย ข้าขอเตือนว่าเจ้าควรถอยห่างจากเขา เพราะอีกไม่นานเจ้าจะ...

เรื่องของข้าไม่เกี่ยวกับท่าน! เชียนเหรินเสวี่ยตะโกนสวนทันควัน

ใบหน้าของปี๋ปี่ตงมืดทะมึนลงทันที

นางแค่นเสียงอย่างเย็นชา แล้วเดินจากไปพร้อมกับพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารอสูร

พอกลับถึงวังองค์สังฆราช ปี๋ปี่ตงก็ระบายอารมณ์ด้วยการคว่ำโต๊ะจนล้มคว่ำ ไอ้เด็กเวร คิดว่าปลุกวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเจ้าได้แล้วจะเก่งคับฟ้าหรือไง? ข้าอยากจะเห็นนักว่าเจ้าจะแก้ปัญหาวิญญาณยุทธ์ตีกันยังไงถ้าไม่มีข้าช่วย!

...

หลังพิธีปลุกวิญญาณเสร็จสิ้น จินเหมียนและจระเข้ทองคำก็กลับมายังคฤหาสน์

จระเข้ทองคำมองจินเหมียนด้วยสีหน้าซับซ้อน เสี่ยวเหมียน วันนี้เจ้าตัดสินใจวู่วามเกินไป

แม้ข้าจะไม่ชอบหน้าปี๋ปี่ตงเพราะนางเป็นคนวิปลาส แต่ข้าต้องยอมรับว่าในเรื่องการแก้ปัญหาวิญญาณยุทธ์คู่ตีกัน ในตอนนี้มีเพียงนางเท่านั้นที่ทำสำเร็จ

เห็นตาแก่ยังคงกังวลเรื่องวิญญาณยุทธ์คู่ของเขา จินเหมียนก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า อย่าห่วงเลยท่านปู่ ข้ามีแผนของข้าแล้ว

วิธีการของปี๋ปี่ตงก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการใช้สมุนไพรเซียนมาเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง แล้วมุ่งเน้นฝึกฝนวิญญาณยุทธ์แรกให้ถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ก่อน ถึงค่อยไปหาวงแหวนให้วิญญาณยุทธ์ที่สอง

แต่วิธีนี้ก็ยังมีความเสี่ยง ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ปี๋ปี่ตงสำเร็จคือวิญญาณยุทธ์ทั้งสองของนาง จักรพรรดิแมงมุมแห่งความตาย และ จักรพรรดิแมงมุมกลืนวิญญาณ ล้วนเป็นสัตว์ประเภทแมงมุมเหมือนกัน วงแหวนวิญญาณที่ดูดซับก็เป็นประเภทเดียวกัน ทำให้ความเสี่ยงลดลงมาก

แต่ถ้าเอามาใช้กับตัวเขา อาจไม่ได้ผล เพราะจระเข้ทองคำราชันย์กับมิลิสนั้นคนละเรื่องกันเลย

จระเข้ทองคำรู้ดีว่าหลานชายคนนี้มีความคิดเป็นของตัวเองมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่ซักไซ้ต่อ เอาเถอะ ในเมื่อหลานปู่มีแผนแล้ว ปู่ก็จะไม่พูดมาก แต่ถ้าวันหน้ามีปัญหาอะไร ให้รีบบอกปู่ทันที

ว่าแต่ เจ้าจะเริ่มฝึกฝนวิญญาณยุทธ์ไหนก่อน?

จินเหมียนตอบแบบไม่ต้องคิด จระเข้ทองคำราชันย์!

ล้อเล่นน่า มิลิสเป็นถึงวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเจ้า แน่นอนว่าต้องรอให้ถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ก่อนค่อยฝึกฝน

ขืนฝึกตอนนี้ก็เสียของแย่

ได้ยินคำตอบ จระเข้ทองคำก็พยักหน้าอย่างพอใจ

หลานชายเขาไม่ได้เหลิงจนเสียสติเพียงเพราะมีวิญญาณยุทธ์ที่สองเป็นระดับเทพเจ้า

ดีมาก! เสี่ยวเหมียน คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ปู่จะพาเจ้าไปล่าวงแหวนวิญญาณ

จินเหมียนรีบโบกมือ เรื่องวงแหวนวิญญาณยังไม่รีบ ข้ากะว่าจะฝึกร่างกายสักหนึ่งเดือนก่อน แล้วค่อยไปล่าวงแหวนวิญญาณ

จระเข้ทองคำเดาเจตนาของจินเหมียนได้ทันที เขาใจร้อนเกินไปจริงๆ จนลืมไปชั่วขณะว่าจินเหมียนมีวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเจ้า

ความแข็งแกร่งทางร่างกายย่อมเหนือกว่าคนทั่วไปมาก หากฝึกฝนอย่างถูกวิธี วงแหวนวิญญาณแรกของเขาย่อมสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดได้แน่นอน

จินเหมียนหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่เขียนเตรียมไว้ส่งให้จระเข้ทองคำ ท่านปู่ นี่คือตารางฝึกที่ข้าเขียนเอง ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า รบกวนท่านปู่กับปู่ๆ ปุโรหิตช่วยเคี่ยวเข็ญข้าตามตารางนี้อย่างเคร่งครัดด้วย

อ้อ แล้วช่วยเตรียมอุปกรณ์ตามรายการในนั้นให้ข้าด้วยนะ

จระเข้ทองคำกวาดสายตาดูเนื้อหาในกระดาษ ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ปู่เอง

...

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ ลานฝึก

จินเหมียนกำลังวิ่งสปีดอย่างบ้าคลั่ง โดยมีพรหมยุทธ์พิชิตมารไล่ตามหลังมาติดๆ พร้อมแกว่งพลองมังกรขดไปมาอย่างสบายอารมณ์

เสี่ยวเหมียน ทำไมช้าลงล่ะ? พลองมังกรขดของข้าจะโดนก้นเจ้าแล้วนะ

พูดจบ เขาก็สะบัดข้อมือขวา ฟาดพลองใส่ก้นจินเหมียนดังป้าบ

จินเหมียนกระโดดโหยงด้วยความเจ็บปวด เอามือกุมก้นแล้วรีบเร่งความเร็ว พลางหันกลับมาตะโกน ตาแก่พิชิตมาร ท่านใช้อำนาจบาตรใหญ่แก้แค้นส่วนตัวนี่! เชื่อไหมข้าจะเอาพลองมังกรขดของท่านไปทิ้งในหลุมส้วม

นับตั้งแต่ขอให้ปู่จระเข้ทองคำและเหล่าปุโรหิตช่วยเคี่ยวเข็ญ ชีวิตของจินเหมียนในช่วงหลายวันที่ผ่านมาก็ตกนรกทั้งเป็น

ทุกวันถ้าไม่โดนตี ก็กำลังหนีจากการโดนตี

พอได้ยินคำขู่ของจินเหมียน พรหมยุทธ์พิชิตมารกลับหัวเราะชอบใจ ดีมาก ดูท่าเสี่ยวเหมียนจะมีแรงจูงใจดีเยี่ยม เดี๋ยวปู่พิชิตมารจะเพิ่มความเข้มข้นให้อีกหน่อย

พูดจบ เขาก็ขว้างพลองมังกรขดในมือออกไป

พลองมังกรขดหมุนควงสว่าน พุ่งเข้าใส่ก้นของจินเหมียนด้วยความเร็วสูง

ฉิบหายแล้ว! เห็นดังนั้น จินเหมียนก็ใส่เกียร์หมาวิ่งสุดชีวิต

นาทีนี้เขาอยากจะมีขาสักสิบข้าง

แม้จะรู้ว่าปู่พิชิตมารยั้งมือไว้แล้ว แต่พลองมังกรขดนั่นเวลาโดนทีมันเจ็บจี๊ดจริงๆ

ในที่สุด หนึ่งวันที่แสนทรมานก็จบลง

จินเหมียนเดินกุมก้นที่แทบจะบานเป็นดอกไม้กลับมายังเรือนพัก

ทันทีที่ก้าวเข้ามา เขาเห็นเชียนเหรินเสวี่ยนั่งเหม่อลอยอยู่บนชิงช้า สายตาว่างเปล่าจ้องมองพื้น ชัดเจนว่าอารมณ์ไม่ดี

เสี่ยวเสวี่ย เป็นอะไรหรือเปล่า?

จินเหมียนเดินเข้าไปโบกมือตรงหน้า ในใจคิดว่าคงเป็นยายแก่ปี๋ปี่ตงอีกแน่ๆ ที่ทำให้เสี่ยวเสวี่ยอารมณ์เสีย

ได้ยินเสียงจินเหมียน เชียนเหรินเสวี่ยก็สะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบปั้นหน้ายิ้ม กลับมาแล้วเหรอ ฝึกมาทั้งวันคงเหนื่อยแย่?

ไม่เหนื่อยหรอก ร่างกายข้าแข็งแกร่งจะตาย แค่ปู่ๆ เขาจัดให้แค่นี้ สบายมาก

พูดจบ จินเหมียนก็นั่งลงบนชิงช้าข้างๆ นาง

ทันทีที่ก้นสัมผัสแผ่นไม้ เขาก็สะดุ้งโหยงด้วยความเจ็บ

เห็นท่าทางนั้น เชียนเหรินเสวี่ยก็หยิบขวดยาออกมา เลิกทำเก่งได้แล้ว นี่เป็นยาสมานแผลชั้นดีที่ท่านปู่ปรุงให้ ถอดกางเกงออกสิ เดี๋ยวข้าทาให้

!

ไม่เป็นไร ข้าทาเองได้ จินเหมียนหน้าแดงก่ำ

แม้จะผ่านโลกมาสองชาติภพ แต่การให้ผู้หญิงมาทายาที่ก้น แถมต้องถอดกางเกงต่อหน้านาง มันก็ยังน่าอายอยู่ดี

เห็นจินเหมียนเขินอายต่อหน้านางเป็นครั้งแรก เชียนเหรินเสวี่ยก็อดรู้สึกดีใจลึกๆ ไม่ได้ อายอะไรกัน ไม่ใช่ว่าข้าไม่เคยเห็นสักหน่อย

พูดจบ นางก็ลากจินเหมียนเข้าไปในห้อง

ไม่กี่นาทีต่อมา

จินเหมียนเดินหน้าแดงแป๊ดออกมาจากห้อง ส่วนเชียนเหรินเสวี่ยเอามือปิดปากหัวเราะเบาๆ แต่ถ้าสังเกตดีๆ แก้มของนางเองก็ระเรื่อสีแดงจางๆ เช่นกัน

ทั้งสองกลับมานั่งเงียบๆ ที่ชิงช้า

ผ่านไปครู่ใหญ่

เชียนเหรินเสวี่ยทอดสายตามองอาทิตย์อัสดง แล้วเอ่ยขึ้นว่า จินเหมียน ถ้าวันหนึ่งข้าต้องจากเจ้าไปนานมากๆ เจ้าจะลืมข้าไหม?

จบตอน