ตอนที่ 21 ชิงตำแหน่งแชมป์การประลองระดับทวีปอย่างเบ็ดเสร็จ

ตอนที่ 21 ชิงตำแหน่งแชมป์การประลองระดับทวีปอย่างเบ็ดเสร็จ

เจ้ามองเห็นพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มาร ทว่าพวกเขามิได้ปกปิดใบหน้ามุ่งหมายสังหารถังซานเหมือนที่ควรจะเป็น

เจ้ายังมองเห็นพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินและนิ่งเฟิงจื้อ

ส่วนพรหมยุทธ์พิษตู๋กู่ป๋อมิได้เข้าร่วมในเรื่องนี้ เขาไม่คุ้นเคยกับถังซานแม้แต่น้อย และหากถังเฮ่ามิได้ข่มขู่เขาไว้ เขาคงลงมือสังหารถังซานไปจริงๆ แล้ว

เนื่องจากสมุนไพรอมตะในธาราสองขั้วมลายหายไป ต่อให้ถังซานจะมองออกถึงปัญหาของตู๋กู่ป๋อ แต่เขาก็เป็นดั่งแม่ศรีเรือนที่ไร้ข้าวสาร มิอาจแก้ไขสิ่งใดได้

คำพูดของเขาจึงเป็นเพียงคำสัญญาว่างเปล่า

ถังเฮ่าแอบเตือนตู๋กู่ป๋ออย่างลับๆ จึงทำให้ถังซานจากมาได้อย่างปลอดภัย

เฉินซินและนิ่งเฟิงจื้อคุ้มครองถังซาน สำนักวิญญาณยุทธ์จึงยอมถอยทัพ และทีมที่เข้าร่วมการประลองก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองวิญญาณยุทธ์ต่อไป

เจ้ามิได้กังวลแม้แต่น้อยถึงภัยคุกคามที่อาจมาจากสำนักวิญญาณยุทธ์ ความแข็งแกร่งคือความมั่นใจของเจ้า

ตลอดเส้นทาง เจ้าและสุ่ยปิงเอ๋อร์พูดคุยหัวร่อต่อกระซิก ความสัมพันธ์ยิ่งแนบแน่นขึ้น นางมักจะเกาะแขนและอิงไหล่เจ้าเสมอ

สุ่ยปิงเอ๋อร์ยอมรับความรู้สึกที่มีต่อเจ้าแล้ว ทว่าเจ้ากลับทื่อดั่งท่อนไม้...

หวังลี่: "..."

แม้เจ้าจะมักกลั่นแกล้งนาง แต่นางกลับชอบความรู้สึกนี้ยิ่งนัก และเก็บเจ้าไว้ในใจอย่างเหนียวแน่น

สุ่ยปิงเอ๋อร์ถึงขั้นตัดสินใจแล้วว่า นางจะแกล้งลูกๆ ของเจ้าแทน!

"แกล้งลูกๆ บ้าบออะไรกัน!"

"คนบนทวีปโต้วหลัวนี่โตเกินวัยกันทุกคนเลยหรือไง?"

เซวี่ยอู่ สุ่ยเยว่เอ๋อร์ และคนอื่นๆ ต่างอิจฉาสุ่ยปิงเอ๋อร์จนตาร้อนผ่าว ทำได้เพียงเบือนหน้าหนีภาพบาดตาของพวกเจ้าทั้งสอง

วิญญาณจารย์ปกติย่อมชื่นชมในความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะวิญญาณจารย์หญิง

จะมีก็เพียงปี๋ปี่ตงและหลิวเออร์หลงเท่านั้นที่ดูจะแปลกประหลาดไปเสียหน่อย

อวี้เสี่ยวกังมีความรู้เรื่องวิญญาณยุทธ์ลึกซึ้งงั้นหรือ?

เขามีแน่!

แต่ความรู้ทั้งหมดของเขาล้วนมาจากสำนักราชามังกรสายฟ้าและสำนักวิญญาณยุทธ์ทั้งนั้น!

ลำพังอัคราจารย์วิญญาณตัวเล็กๆ จะไปรู้ลึกรู้จริงได้สักแค่ไหนกัน?

พวกเจ้ามาถึงเมืองวิญญาณยุทธ์อย่างปลอดภัย ผู้เข้าแข่งขันจากซิงหลัวมาถึงก่อนพวกเจ้าแล้ว หลังจากพักผ่อนสองวัน การประลองของเจ้าก็กำลังจะเริ่มขึ้น!

ในฐานะอันดับหนึ่งจากรอบการจัดอันดับ เจ้าได้รับสิทธิ์ผ่านเข้ารอบในรอบที่สอง แต่ยังต้องลงแข่งในรอบแรก

โชคของเจ้าดีเยี่ยม ในรอบแรกเจ้าจับสลากได้พบกับโรงเรียนอัคคี ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่โรงเรียนธาตุ ฮั่วอู่ ฮั่วอู๋ซวง และคนอื่นๆ ถึงกับทำหน้าไม่ถูก

โรงเรียนอัคคีเลือกที่จะขอยอมแพ้ และเจ้าก็ผ่านเข้ารอบไปอย่างราบรื่น...

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เจ้าผ่านเข้ารอบไปเรื่อยๆ โดยแทบไม่ต้องออกแรง ทั้งชนะผ่านหรืออาศัยช่องว่างของกฎ จนในที่สุดก็เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ

ที่น่ากล่าวถึงคือ แม้เจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อจะมิได้รับสมุนไพรอมตะและความแข็งแกร่งจะด้อยกว่าในเส้นเรื่องเดิมมาก แต่พวกเขาก็อาศัยช่องโหว่จนผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายได้สำเร็จ

เจ้ามาถึงลานกว้างหน้าวิหารสังฆราชและได้พบกับปี๋ปี่ตง เจ้ามิได้มีความรู้สึกหวั่นไหวใดๆ ในขณะที่คนอื่นๆ คุกเข่าทำความเคารพ เจ้ากลับยืนกอดอกและจ้องมองไปที่ปี๋ปี่ตงโดยตรง

พระคาร์ดินัลตำหนิถังซานและคนอื่นๆ ทว่าเขากลับเมินเฉยต่อเจ้า เพราะเจ้าคืออัจฉริยะของจริงที่มีโอกาสจะเข้าสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ในอนาคต เขาไม่อยากล่วงเกินเจ้า จึงได้แต่พุ่งเป้าไปที่กลุ่มของถังซานแทน

หวังลี่: เป็นอย่างที่คิด ไม่ว่าที่ไหน คนเราก็มักจะข่มเหงผู้อ่อนแอและยำเกรงผู้แข็งแกร่ง!

ระบบจำลองนี้ช่างสมจริงเสียจริง!

ปี๋ปี่ตงเอ่ยชวนเจ้าเข้าสำนักวิญญาณยุทธ์ ขอเพียงเจ้าตกลง นางจะรับเจ้าเป็นศิษย์สายตรงด้วยตนเอง

เจ้าปฏิเสธโดยไม่ลังเล โดยบอกว่าอยากจะเที่ยวเล่นต่ออีกสักสองปี

ปี๋ปี่ตงมีสีหน้าครุ่นคิดแต่ก็มิได้ทำอะไรเจ้า ในสายตาของนาง เจ้าเป็นเพียงอัจฉริยะ และอัจฉริยะย่อมต้องใช้เวลาในการเติบโต สักวันเจ้าจะต้องชนเข้ากับกำแพง...

และเมื่อถึงตอนนั้น เจ้าก็ต้องเข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์อยู่ดี

ปูมหลังของเจ้านั้นขาวสะอาด สำนักวิญญาณยุทธ์ไม่มีเหตุผลที่จะเล่นงานเจ้า และปี๋ปี่ตงก็เช่นกัน

หลังจากปี๋ปี่ตงประกาศรางวัลสำหรับผู้ชนะ การประลองก็เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

หูเลี่ยนาและคนอื่นๆ เดิมทีอยากจะลองสู้ดู ทว่าปี๋ปี่ตงกลับปฏิเสธคำขอของพวกเขา และสั่งให้พวกเขายอมแพ้ทันทีเพื่อไปรอในสายผู้แพ้ โดยให้มุ่งเน้นไปที่การเอาชนะโรงเรียนสื่อไหลเค่อก่อนเป็นอันดับแรก

โรงเรียนสื่อไหลเค่อเองก็เลือกที่จะยอมแพ้เช่นกันเพื่อไปรอในสายผู้แพ้ ทำให้เจ้าผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศโดยตรง

วันต่อมา เจ้ากลับมาที่หน้าวิหารสังฆราชอีกครั้ง บรรยากาศยังคงเหมือนเมื่อวาน ทว่ากลับมีราชทินนามพรหมยุทธ์เพิ่มขึ้นอีกหลายท่าน ดูเหมือนว่า... พวกเขาตั้งใจจะจัดการกับถังซานต่อไป

ผู้ชนะจากเมื่อวานคือโรงเรียนวิญญาณยุทธ์ ช่องว่างระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นกว้างเกินไป แม้ถังซานจะงัดทุกกระบวนท่าออกมาใช้ แต่เขาก็ยังคงพ่ายแพ้

เหยียนยั่วยุเจ้า เซี่ยเยว่จ้องมองเจ้าเขม็ง และหูเลี่ยนาใช้เสน่ห์อาคมใส่เจ้า ทว่าเจ้ากลับนิ่งเฉยมิได้รู้สึกสิ่งใด

ผู้แข็งแกร่งย่อมมิใส่ใจการยั่วยุของมดปลวก ทำเพียงแค่เหยียบย่ำให้จมดิน เจ้าเข้าถึงแก่นแท้ของความแข็งแกร่งแล้ว

แม้จะเป็นการแข่งขันแบบทีม แต่เจ้ากลับเดินขึ้นไปเพียงลำพัง

หูเลี่ยนาและคนอื่นๆ จ้องมองเจ้าเขม็ง เชื่อว่านี่คือความโอหัง!

เจ้าปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ และวงแหวนวิญญาณก็พุ่งขึ้นมาจากใต้เท้าอย่างรวดเร็ว

แดง แดง...

เมื่อวงแหวนวิญญาณสีแดงวงแรกปรากฏขึ้น ทั้งภูเขาศักดิ์สิทธิ์พลันตกอยู่ในความเงียบงัน เงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก

แม้แต่เหล่าพรหมยุทธ์อาวุโสในวิหารบูชาพรหมยุทธ์ยังต้องสะดุ้งโหยง!

แดง แดง แดง แดง ทองน้ำแข็ง ขาว แดง แดง แดง

วงแหวนวิญญาณทั้งหมดของเจ้าปรากฏโฉม เจ้ามิได้ปกปิดจำนวนวงแหวน และมิได้ปกปิดอายุของมัน เพราะมันไม่จำเป็นอีกต่อไป

แรงกดดันระดับราชทินนามพรหมยุทธ์แผ่ซ่านไปทั่วสนาม แม้แต่สีหน้าของปี๋ปี่ตงยังต้องเปลี่ยนไป

จะเรียกเจ้าว่าอัจฉริยะได้อย่างไร? เจ้าคือสัตว์ประหลาด คือสุดยอดแห่งสัตว์ประหลาดเหนือสัตว์ประหลาดทั้งปวง!

เจ้าประกาศต่อหน้าหูเลี่ยนาและคนอื่นๆ ที่ยืนอึ้ง: วิญญาณยุทธ์: ฟีนิกซ์น้ำแข็ง นาม: ฟีนิกซ์ ระดับพลังวิญญาณ: เก้าสิบแปด! โปรดชี้แนะ!

ทุกคน: "..."

หวังลี่: "..."

แม้พวกเขาจะมิอาจเข้าใจเรื่องวงแหวนที่ห้าและหกของเจ้าได้ แต่พวกเขาก็จดจำวงแหวนวิญญาณแสนปีที่ครบชุดของเจ้าได้ติดตา

หูเลี่ยนาและคนอื่นๆ ถึงกับทรุดเข่าลงทันที!

อายุและวีรกรรมของเจ้านั้นสืบค้นได้ เจ้าเพิ่งจะอายุสิบหกปีนิดๆ ทว่ากลับบรรลุถึงระดับเก้าสิบแปด!

ถังซานและคนอื่นๆ รวมถึงถังเฮ่าที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ต่างพากันตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

เชียนเต้าหลิวและปี๋ปี่ตงก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

อีกสองปี เจ้ามิบรรลุระดับเก้าสิบเก้าและทะยานสู่ความเป็นเทพเลยหรืออย่างไร?

หูเลี่ยนาและคนอื่นๆ รีบขอยอมแพ้อย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่อาจทนทานแม้แต่แรงกดดันของเจ้าได้ นับประสาอะไรกับการต่อสู้...

เจ้ากล่าวว่า: หากอ่อนแอ ก็จงไปฝึกฝนมาใหม่

หูเลี่ยนาและคนอื่นๆ กัดฟันกรอดแต่ไม่กล้าโต้แย้ง เพราะเจ้าช่างน่าเกรงขามเกินไปจริงๆ!

ปี๋ปี่ตงที่ยังไม่หายตกตะลึง มอบรางวัลให้เจ้าและเอ่ยชวนเข้าสำนักวิญญาณยุทธ์อีกครั้ง เจ้าเพียงโบกมือและเดินจากไปทันที

นางไม่มีวิธีจัดการกับคนอย่างเจ้า จึงได้แต่ยอมแพ้

เชียนเต้าหลิวและคนอื่นๆ อยากจะลองทำอะไรบางอย่าง เพราะเชื่อว่าเจ้าได้รับมรดกจากเทพหรือไม่ก็เป็นเทพกลับชาติมาเกิด

ทว่าสุดท้ายก็ไม่มีใครในวิหารอาวุโสกล้าก้าวออกมาล่วงเกินเจ้า

เจ้ามิได้มีความแค้นกับสำนักวิญญาณยุทธ์ การล่วงเกินเจ้าจึงไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

ทันทีที่เจ้ากลับเข้าทีม สุ่ยปิงเอ๋อร์และคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากัน ยังคงไม่หายจากอาการตกตะลึง

มารดาบุญธรรมมองเจ้าด้วยความประหลาดใจ นางไม่รู้ว่าควรจะคิดเช่นไรดี

เสียวอู่ที่มิได้มีดอกไม้ฤทัยอาวรณ์ปกปิดกลิ่นอาย ถูกเปิดเผยตัวตนทันทีที่มาถึงเมืองวิญญาณยุทธ์ การซ่อนตัวอยู่หลังหลิวเออร์หลงนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

จบตอน