ตอนที่ 9 การต่อสู้จริงครั้งแรก สังหารสัตว์วิญญาณหมื่นปีในพริบตา!

ตอนที่ 9 การต่อสู้จริงครั้งแรก สังหารสัตว์วิญญาณหมื่นปีในพริบตา!

"ช่างเป็นเด็กหนุ่มที่หล่อเหลาและแปลกประหลาดจริงๆ!"

สุ่ยเยว่เอ๋อร์ในชุดกระโปรงสีฟ้าน้ำทะเล ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา เอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่แผ่นหลังของหวังลี่

"เมินสาวงามตั้งมากมายขนาดนี้ เขายังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่าเนี่ย?!"

"แต่พ่อหนุ่มคนนี้มีเอกลักษณ์ชะมัด ข้าชอบใจจะขาดอยู่แล้ว!"

"เยว่เอ๋อร์ เจ้าเลิกนิสัยบ้าผู้ชายแบบนี้ได้ไหม?"

"ไม่ใช่ว่าเห็นคนหล่อทีไรก็เอาแต่ยืนบื้อหรอกนะ!"

"..."

กลุ่มสาวงามชี้หน้าและเย้าแหย่สุ่ยเยว่เอ๋อร์

"เขามีเอกลักษณ์จริงๆ นะ..."

สุ่ยเยว่เอ๋อร์ยืดอกเถียงคำไม่ตกฟาก

"มีเอกลักษณ์แล้วได้อะไร? เขาไม่ได้สนใจเจ้าสักหน่อย!"

เซวี่ยอู่เหยียดยิ้มและเอ่ยเสียงเรียบ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตากลมโตของสุ่ยเยว่เอ๋อร์ก็เบิกกว้าง ใบหน้าซีดเผือด ประกายในดวงตาเลือนหายไป

บรรดาสาวๆ ชินกับเรื่องนี้แล้ว จึงเมินเฉยต่อสุ่ยเยว่เอ๋อร์ที่อยู่ในสภาพ "ไร้สีสัน"

เดี๋ยวสักพักนางก็กลับมาเป็นปกติเอง

หวังลี่เดินออกจากประตูเมืองไปแล้ว เขาหยิบแผนที่ออกมาอีกครั้ง ดูทิศทาง แล้วเดินมุ่งหน้าสู่ป่าอาทิตย์อัสดง

เพียงแค่วันเดียว หวังลี่ก็มาถึงป่าอาทิตย์อัสดง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ามาในป่าสัตว์วิญญาณ!

ต้นไม้สูงตระหง่านบดบังแสงอาทิตย์

ในป่าที่มืดครึ้ม มีกระดูกสีขาวโพลนเกลื่อนกลาดไปทั่ว

หวังลี่เดินเข้าไปในป่าอาทิตย์อัสดงอย่างระมัดระวัง สังเกตสิ่งรอบข้างทุกย่างก้าว

นี่คือป่าธรรมชาติตามจริง เป็นป่าที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิเทียนโต่ว

แม้สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งที่นี่จะเทียบไม่ได้กับป่าซิงโต่ว แต่ก็ใช่ว่าจะรับมือได้ง่ายๆ

แม้จะมีพลังวิญญาณระดับ 60 แต่ตอนนี้เขาเป็นเพียงว่าที่อัคราจารย์วิญญาณที่มีวงแหวนเดียวเท่านั้น

"บรู๊ว~"

เดินไปได้สักพัก เสียงหมาป่าหอนก็ดังก้องรอบตัวหวังลี่

ทำให้หัวใจที่ตึงเครียดของหวังลี่กระตุกวูบ

ไม่นาน หมาป่าโลกันตร์นับสิบตัวก็ล้อมกรอบหวังลี่ไว้

หวังลี่ไม่เคยศึกษาเรื่องสัตว์วิญญาณอย่างเป็นระบบ แต่... ตัวเขาในแบบจำลองได้สังหารสัตว์วิญญาณมามากมาย โดยเฉพาะในการจำลองครั้งที่สอง

มีคำอธิบายคร่าวๆ เกี่ยวกับลักษณะ ชื่อ และอายุของสัตว์วิญญาณ

แม้จะไม่ได้ระบุไว้ชัดเจน แต่เขาก็ยังสามารถพิจารณาพวกมันได้

"หมาป่าโลกันตร์ร้อยปีหนึ่งตัว หมาป่าโลกันตร์สิบปีสิบสามตัว"

หวังลี่จดจำหมาป่าโลกันตร์พวกนี้ได้ และรู้ประมาณอายุของพวกมัน

"การต่อสู้จริงครั้งแรกก็โดนรุมซะแล้ว?"

หวังลี่กระซิบ และกระตุ้นการสถิตร่างวิญญาณยุทธ์ในทันที!

มือทั้งสองข้างของเขากลายเป็นกรงเล็บเสือ และจากกระดูกสันหลัง หางเสือที่คล้ายแมงป่องก็งอกออกมา

ร่างกายของเขาสูงขึ้นเล็กน้อย และกล้ามเนื้อที่แข็งแรงก็ปูดโปนขึ้นมาอีกหน่อย

เมื่อวิญญาณยุทธ์ปรากฏขึ้น ไม่มีวงแหวนวิญญาณใดๆ ปรากฏออกมา เพราะวิญญาณยุทธ์แรกของเขายังไม่มีวงแหวน

"บรูก... บรู๊ว~"

จ่าฝูงหมาป่าหอนขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงแฝงความโศกเศร้าเล็กน้อย

"มนุษย์" ผู้นี้ทำให้มันรู้สึกอันตรายอย่างยิ่ง!

เป้าหมายแข็งแกร่ง ถอย!

เพียงชั่วพริบตา หมาป่านับสิบตัวก็เผ่นแน่บไปเร็วกว่าตอนที่มาเสียอีก!

หวังลี่: "..."

เขาไม่รู้เลยว่าแรงกดดันจากวิญญาณยุทธ์พยัคฆ์มารเทพปีศาจทมิฬได้สร้างบาดแผลทางใจให้หมาป่าโลกันตร์พวกนี้มากแค่ไหน!

"เอ่อ วิ่งหนีไปดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ?"

หวังลี่ยืนอึ้งขณะเก็บวิญญาณยุทธ์

เขายืนนิ่งงันอยู่นาน

ในฐานะผู้ล่าจุดสูงสุด กลิ่นอายของพยัคฆ์มารเทพปีศาจทมิฬก็เพียงพอที่จะทำให้สัตว์วิญญาณผู้อ่อนแอขวัญผวา!

แม้สัตว์วิญญาณสิบปีและร้อยปีจะไร้สติปัญญา แต่พวกมันก็ไม่ได้โง่เง่า!

หากสัญชาตญาณบอกว่าสู้ไม่ได้ การรั้งอยู่ก็คือการรนหาที่ตาย

หวังลี่ปัดความหงุดหงิดทิ้งไป แล้วมุ่งหน้าลึกเข้าไปในเขตแกนกลางของป่าอาทิตย์อัสดง

เป้าหมายของเขาไม่ใช่สัตว์วิญญาณร้อยปีหรือพันปี

แต่เป็นสัตว์วิญญาณหมื่นปีที่มีอายุมากกว่าสองหมื่นปี!

ยิ่งเดินลึกเข้าไป ต้นไม้ก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น

แม้จะเป็นตอนเที่ยงวัน ทัศนวิสัยก็ยังต่ำมาก!

แสงหิ่งห้อยริบหรี่และเปลวไฟวิญญาณน่าขนลุกเริงระบำ เพิ่มความลึกลับให้กับผืนป่า

"เอาอีกแล้ว... สมกับเป็นป่าธรรมชาติจริงๆ!"

หวังลี่ถอนหายใจ เขาเจอสัตว์วิญญาณมาหลายระลอกแล้วตลอดทาง

ทุกครั้งที่เขาปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ อีกฝ่ายจะหนีเตลิดไปโดยไม่พูดพล่ามทำเพลง

มันทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นตัวตลกนิดๆ!

แน่นอนว่าพวกที่หนีไป ล้วนเป็นสัตว์วิญญาณสิบปีหรือร้อยปีทั้งสิ้น

"สวบ สวบ สวบ..."

เสียงเสียดสีกับใบไม้แห้งดังแว่วมาเข้าหูหวังลี่

วินาทีต่อมา "แมงมุม" ยักษ์ก็ปรากฏแก่สายตา

"แมงมุม" ตัวนี้สูงเท่าบ้านหลังเล็กๆ ขาทั้งแปดของมันกางออกได้กว้างถึงหกเจ็ดเมตร!

"ปีศาจแมงมุมมุดดินหมื่นปี!"

รูม่านตาของหวังลี่หดเกร็ง เขายังไม่ทันเจอสัตว์วิญญาณพันปีเลย ก็ข้ามขั้นมาเจอระดับหมื่นปีแล้วเรอะ?

"ฟ่อ~ ฟ่อ~"

ปีศาจแมงมุมมุดดินขู่ฟ่อ จ้องมองเหยื่อและพร้อมจู่โจมทุกเมื่อ

โดยไม่ลังเล หวังลี่ยื่นมือขวาออกไป ซึ่งบัดนี้กลายเป็นกรงเล็บทองทมิฬ

กรงเล็บทองทมิฬของเขายาวประมาณสามเมตร และแผ่รังสีสีทองหม่นออกมา

พร้อมๆ กับการปลดปล่อยกรงเล็บทองทมิฬ หวังลี่ก็ทำการสถิตร่างวิญญาณยุทธ์จนเสร็จสมบูรณ์

เขาตะปบกรงเล็บใส่ปีศาจแมงมุมมุดดินอย่างตรงไปตรงมา

"???"

ในฐานะสัตว์วิญญาณหมื่นปี ปีศาจแมงมุมมุดดินมีสติปัญญาสูงล้ำ

มันไม่คาดคิดเลยว่าลูกมนุษย์ผู้นี้จะกล้าเปิดฉากโจมตีก่อน!

"ฟ่อ~"

ปีศาจแมงมุมมุดดินขู่ฟ่ออีกครั้ง ร่างของมันกะพริบวูบหลบการโจมตีของหวังลี่ แล้วกระโจนเข้าใส่เขา

บทบาทผู้ล่าและเหยื่อจะไม่มีวันสลับกัน

ทันทีที่ปีศาจแมงมุมมุดดินเข้าประชิด หวังลี่ก็แสยะยิ้มชั่วร้าย จิตสังหารในดวงตาแทบจะจับต้องได้

พร้อมกับเสียง "ฉึก"...

หางเสือที่คล้ายแมงป่องแทงทะลุร่างของปีศาจแมงมุมมุดดิน ตรึงสัตว์วิญญาณหมื่นปีไว้กับต้นไม้อย่างแน่นหนา

"???"

ปีศาจแมงมุมมุดดินทั้งงุนงงและสับสน มันไม่เข้าใจว่ามนุษย์ที่ไม่มีวงแหวนวิญญาณจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร!

มันตายตาค้างด้วยความไม่อยากเชื่อ!

สังหารในพริบตา สังหารในพริบตาอย่างแท้จริง!

เพียงการปะทะครั้งเดียว หวังลี่—ผู้มีวงแหวนวิญญาณเพียงวงเดียว—ใช้สมรรถภาพร่างกายและพลังวิญญาณระดับ 60 ผสานกับคุณสมบัติของวิญญาณยุทธ์พยัคฆ์มารเทพปีศาจทมิฬ...

...สังหารปีศาจแมงมุมมุดดินระดับหมื่นปีในชั่วพริบตา!

"นี่ข้าแข็งแกร่งขนาดนี้แล้วเหรอ?"

หวังลี่พึมพำ ตระหนักรู้ขึ้นมาทันที

หลังจากจำลองมาสามครั้งและได้รับรางวัลมากมาย เขาไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นวิญญาณจารย์ปกติอีกต่อไป

พยัคฆ์มารเทพปีศาจทมิฬ ภูติน้ำแข็งและหิมะ กรงเล็บทองทมิฬ พลังวิญญาณระดับ 60 สมรรถภาพร่างกายระดับ 60 และวงแหวนเทพ!

อย่าว่าแต่ปีศาจแมงมุมมุดดินหมื่นปีเลย แม้แต่มหาปราชญ์วิญญาณทั่วไป หากไม่ระวังตัวก็อาจถูกหวังลี่สังหารในพริบตาได้!

หวังลี่ไม่ได้เก็บ "ตะขอเทพมาร" เพราะมันกำลังดูดซับพลังวิญญาณและเนื้อหนังของปีศาจแมงมุมมุดดินอย่างต่อเนื่อง

เปลี่ยนมันเป็นพลังวิญญาณบริสุทธิ์และส่งกลับมาให้หวังลี่

ร่างของปีศาจแมงมุมมุดดินเหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็ว ท้ายที่สุดเหลือเพียงเปลือกกลวงๆ

"หืม?"

หวังลี่เก็บตะขอเทพมาร และมองดูเปลือกของปีศาจแมงมุมมุดดินด้วยความสงสัย

ปีศาจแมงมุมมุดดินตายไปแล้ว ทำไมยังมีคลื่นพลังวิญญาณอยู่ภายในเปลือกของมัน?

ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาของหวังลี่ก็เป็นประกาย

เขาค้นดูในเปลือกของปีศาจแมงมุมมุดดินด้วยกรงเล็บทองทมิฬ และกระดูกชิ้นหนึ่งที่เปล่งแสงสีดำก็ปรากฏแก่สายตา

"โชคดีขนาดนี้เลย?"

หวังลี่เก็บวิญญาณยุทธ์และกรงเล็บทองทมิฬ หยิบกระดูกชิ้นนั้นขึ้นมาจากพื้น และกระซิบเบาๆ

จบตอน