ตอนที่ 7 เทพน้ำแข็ง สัตว์วิญญาณล้านปี!

ตอนที่ 7 เทพน้ำแข็ง สัตว์วิญญาณล้านปี!

[เจ้าไปถึงป่าอาทิตย์อัสดงเป็นที่แรก ค้นหาธาราสองขั้ว และพบธาราสองขั้วอย่างรวดเร็ว]

หวังลี่: "..."

เขารู้อยู่แล้วว่าธาราสองขั้วต้องอยู่ที่นั่น!

สุสานของราชามังกรน้ำและราชามังกรไฟคือสิ่งดึงดูดใจอันยิ่งใหญ่สำหรับผู้ข้ามมิติทุกคน

ไม่ว่าจะเป็นสมุนไพรอมตะหรือมูลค่าในตัวของธาราสองขั้วเอง ล้วนถือเป็นวาสนาชั้นยอดในโลกโต้วหลัว

[ต่างจากภาพที่เจ้าจินตนาการไว้ ที่นี่มีสมุนไพรอมตะเพียงไม่กี่ต้น เห็นดังนั้น เจ้าก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง]

[เจ้ากลั่นสกัดสมุนไพรอมตะที่เหมาะสมภายในธาราสองขั้ว]

[อายุตบะของเจ้าเพิ่มขึ้นอีกครั้ง และสายตาของเจ้าก็หันไปทางน้ำพุเย็น]

ในไทม์ไลน์ดั้งเดิม จักรพรรดินีน้ำแข็งและจักรพรรดินีหิมะสามารถควบแน่นน้ำพุเย็นให้กลายเป็นไขกระดูกน้ำแข็งและพกติดตัวไปได้

หวังลี่ซึ่งมีอายุตบะกว่าเก้าแสนปีก็ย่อมทำได้เช่นกัน

ทว่า หวังลี่กลับเลือกที่จะไม่ทำ...

[เจ้าลงไปในน้ำพุเย็น ดูดซับพลังของน้ำพุเย็นอย่างหนักหน่วง และเริ่มฝึกฝน อายุตบะของเจ้าเพิ่มขึ้นอีกครั้ง]

[ขณะที่เจ้ากำลังจะทำลายสมดุลของธาราสองขั้ว วิญญาณมังกรน้ำแข็งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเจ้า]

[ภูติน้อย ปาฏิหาริย์ที่หาได้ยากปรากฏขึ้นแล้ว เจ้าอย่าทำลายมันเช่นนี้เลย]

[ได้ยินดังนั้น เจ้าตื่นจากการฝึกฝนและมองไปยังมังกรน้ำแข็ง เจ้ารู้จักมังกรน้ำแข็ง พระองค์คือราชามังกรน้ำ หรือที่รู้จักในนามราชามังกรน้ำแข็งนั่นเอง]

[สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ วิญญาณมังกรของราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรไฟยังไม่หลับใหลอย่างสมบูรณ์]

[เจ้าขึ้นจากน้ำพุเย็น ราชามังกรน้ำแข็งมองเจ้าอย่างอ่อนโยน ราวกับมองดูเด็กน้อย]

[ราชามังกรน้ำแข็งชื่นชมเจ้ายิ่งนัก ผู้เป็นอนุชน พระองค์รวบรวมพลังที่เหลืออยู่และฉีดเข้าไปในร่างของเจ้า ชำระล้างน้ำแข็งและหิมะขั้นสุดยอดของเจ้า เจ้าเข้าใกล้ศูนย์องศาสัมบูรณ์ที่แท้จริงไปอีกก้าวหนึ่ง]

[เจ้าเรียนรู้ทักษะเทพ: ทักษะระเบิดน้ำแข็ง]

[เจ้าเรียนรู้ทักษะเทพ: ศูนย์องศาสัมบูรณ์]

[เจ้าเรียนรู้ทักษะเทพ: ยุคน้ำแข็ง]

[เจ้าเรียนรู้ทักษะเทพ: เขตแดนผนึกน้ำแข็ง]

หวังลี่สูดปาก

ราชามังกรน้ำแข็งใจป้ำขนาดนี้เลยหรือ?

พระองค์ไม่ใช่มังกรที่ถูกสร้างโดยเทพมังกร และไม่ใช่ลูกของเทพมังกร แต่ความแข็งแกร่งของพระองค์เทียบเท่ากับบรรดาลูกๆ ของเทพมังกร

เทพมังกรถึงกับเคยบอกใบ้กับลูกๆ ว่าสามารถจีบราชามังกรน้ำแข็งได้

[วิญญาณมังกรของราชามังกรน้ำแข็งเลือนรางลง และพระองค์ก็เข้าสู่การหลับใหล ไม่รู้ว่าจะตื่นขึ้นมาอีกเมื่อใด]

[เจ้ายืนนิ่งเงียบอยู่นาน ก่อนจะจากธาราสองขั้วไปในที่สุด]

เห็นดังนี้

หวังลี่ลูบคาง ครุ่นคิดอย่างหนัก

การปรากฏตัวของวิญญาณมังกรน้ำแข็งบ่งบอกว่าวิญญาณมังกรของราชามังกรไฟก็ยังไม่หลับใหลเช่นกัน

การที่พระองค์ไม่ปรากฏตัวแสดงว่าภูติน้ำแข็งและหิมะในการจำลองไม่ได้รับการยอมรับจากราชามังกรไฟ

คิดดูดีๆ ก็สมเหตุสมผล

หวังลี่ในการจำลองคือภูติน้ำแข็งและหิมะ ไม่ใช่มนุษย์หรือเผ่าพันธุ์มังกร

เขาไม่อาจรับของขวัญจากราชามังกรไฟได้

ต่อให้พระองค์ปรากฏตัว ก็ไม่อาจมอบความช่วยเหลือใดๆ ให้หวังลี่ได้

ส่วนเรื่องการฆ่าหวังลี่ ราชามังกรไฟที่เป็นเพียงวิญญาณมังกร ย่อมไม่มีความสามารถถึงเพียงนั้น

[เจ้ากลับมายังแดนเหนือสุดขั้ว เจ้ามาถึงวังเทพน้ำแข็ง ได้รับการยอมรับจากเศษเสี้ยววิญญาณของเทพน้ำแข็ง และได้รับการทดสอบเก้าขั้นของเทพน้ำแข็ง]

[แทบไม่มีใครในใต้หล้าหยุดยั้งความก้าวหน้าสู่ระดับเทพของเจ้าได้ เจ้าก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ผ่านการทดสอบแปดขั้นแรกราวกับเดินเข้าที่ดินไร้ผู้คน]

[อายุตบะของเจ้าแตะระดับ 999,999 ปี และเจ้ากำลังจะทะลวงผ่านระดับล้านปี]

[เจ้าทะลวงผ่านระดับล้านปี ผ่านการทดสอบเก้าขั้นของเทพน้ำแข็ง และกำลังจะสืบทอดตำแหน่งเทพน้ำแข็ง!]

หวังลี่มองแสงจันทร์นอกหน้าต่าง สีหน้าเคร่งเครียด

เขามักจะรู้สึกเสมอว่าตัวเขาในแบบจำลองจะไม่ได้เป็นเทพอย่างราบรื่น

สัตว์วิญญาณไม่สามารถเป็นเทพได้ กฎนี้ไม่ได้ตั้งโดยแดนเทพ แต่ตั้งโดย "ลูกพี่ใหญ่" ของสัตว์วิญญาณอย่างเทพมังกร

เขาไม่รู้ว่าเทพมังกรคิดอะไรอยู่ ถึงตั้งกฎว่าสัตว์วิญญาณไม่สามารถเป็นเทพได้จนกว่าเทพมังกรองค์ใหม่จะปรากฏตัว

ในไทม์ไลน์ดั้งเดิม ต่อให้ถังซานไม่ยื่นมือเข้ามายุ่ง ราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทรก็ต้องตายในทัณฑ์สวรรค์การเป็นเทพอยู่ดี

แม้แต่ตี้เทียนยังทนรับทัณฑ์สวรรค์การเป็นเทพไม่ไหว นับประสาอะไรกับราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทร

"เทพน้ำแข็งดูเหมือนจะไม่ได้รับการยอมรับจากแดนเทพ"

"ร่างในการจำลองคือสัตว์วิญญาณ แถมยังได้รับของขวัญจากราชามังกรน้ำแข็งอีก"

"โอกาสที่จะเป็นเทพได้ ไม่มีแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียว"

หวังลี่ถอนหายใจ เขาเล็งเห็นจุดจบของการจำลองครั้งนี้แล้ว

[ทัณฑ์สวรรค์ล้านปีกำลังก่อตัว...]

[เจ้ารู้สึกราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ เจ้าไม่คาดคิดว่าการสืบทอดตำแหน่งเทพยังต้องรับทัณฑ์สวรรค์เพื่อทะลวงผ่านระดับล้านปีอีก]

"เป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วยหรือ?"

"เทพมังกร เจ้ามันสมควรตายจริงๆ!"

"เจตนาเดิมของพระองค์อาจจะเพื่อปกป้องสัตว์วิญญาณ ไม่ให้ไปตายที่แดนเทพ"

"แต่พระองค์คงไม่คาดคิดว่าเทพมังกรองค์ใหม่ ด้วยแผนการของคนบางกลุ่ม จะกลายเป็นมนุษย์"

เทพมังกรองค์ใหม่ลงมือฆ่ามังกรอย่างเลือดเย็น การเรียกตัวตนเช่นนั้นว่าเทพมังกร... ช่างน่าขันสิ้นดี

[จักรพรรดินีหิมะเฝ้ามองเจ้าอยู่ห่างๆ แววตาแฝงความกังวล เจ้าคือคนรักของนาง คือความภาคภูมิใจของนาง]

[อสนีบาตสวรรค์คำราม กราดเกรี้ยวขึ้นเรื่อยๆ เผยให้เห็นอำนาจเทพสูงสุดรางๆ]

[อสนีบาตสวรรค์ฟาดฟันลงมา เจ้ารู้ว่าหลบไม่พ้น และเจ้าก็ไม่ได้หลบ เจ้าพุ่งเข้าหาเมฆสายฟ้า...]

[เจ้าใช้ทุกวิถีทางที่มี แต่ก็เกือบถูกอสนีบาตสวรรค์ฟาดจนตาย ในความมึนงง ดูเหมือนเจ้าจะตระหนักอะไรบางอย่างได้]

[เจ้าก่นด่าเทพมังกร ทำให้ผู้ที่เฝ้าดูทัณฑ์สวรรค์ต่างตกตะลึง เจ้าเปิดโปงคำสาปของเทพมังกรจนหมดสิ้น...]

[สภาพอันน่าเวทนาของเจ้าทำให้ราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทรจมดิ่งสู่ห้วงความคิด เดิมทีมันตั้งใจจะกลืนกินสิ่งมีชีวิตในทะเลอย่างบ้าคลั่ง ทะลวงสู่ระดับล้านปี และไปแก้แค้นเทพสมุทร]

[แต่ผู้ที่จ้องเล่นงานสัตว์วิญญาณไม่ใช่เทพ แต่เป็นเทพมังกรที่สัตว์วิญญาณส่วนใหญ่เคารพบูชา!]

[เหล่าสัตว์วิญญาณเริ่มกังขาในตัวเทพมังกร ยอดฝีมืออย่างเจ้าย่อมรังเกียจการโกหก และอิทธิพลของเทพมังกรที่มีต่อสัตว์วิญญาณก็อ่อนแอลง]

"เทพมังกรไม่คู่ควรแก่ความศรัทธาของเผ่าพันธุ์มังกรและสัตว์วิญญาณ พระองค์ตัดหนทางสู่อนาคตของสัตว์วิญญาณ"

"แต่สำหรับมนุษย์ นี่คือเรื่องดี"

หวังลี่เป็นมนุษย์ เขาเกลียดวิธีการของเทพมังกร แต่เห็นด้วยกับการกระทำของเทพมังกร ในเมื่อมนุษย์ไม่ได้เป็นฝ่ายรับเคราะห์

ให้สัตว์วิญญาณลำบาก ดีกว่าให้มนุษย์ลำบาก

"การจำลองครั้งนี้น่าจะใกล้จบแล้ว"

"ไม่รู้ว่าจะได้รางวัลอะไรบ้างนะ"

การบรรลุระดับล้านปีในการจำลองครั้งนี้เป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างยิ่งสำหรับหวังลี่

ระดับล้านปีเทียบเท่ากับเทพ

เขาไม่ใช่ขยะอย่างเทียนเมิ่ง ที่เป็นถึงสัตว์วิญญาณล้านปีแต่เอาชนะสัตว์วิญญาณแสนปีไม่ได้—แบบนั้นพูดไปก็อายเขาเปล่าๆ

[อสนีบาตสวรรค์ยังคงฟาดฟันลงมาอย่างต่อเนื่องและรุนแรงยิ่งขึ้น ในยามเป็นตายเท่ากัน เจ้าเกิดแผนการขึ้นมา!]

[เจ้ากินบัวหิมะแสนปี ร่างกายของเจ้าถูกห่อหุ้มด้วยพลังงาน และเจ้าก็กลายร่างเป็นมนุษย์]

[ร่างต้นของเจ้าก็กลายเป็นวิญญาณยุทธ์ของเจ้าเช่นกัน]

หวังลี่: "???"

จักจั่นลอกคราบเรอะ?

[วงแหวนวิญญาณสีทองค่อยๆ ลอยขึ้นจากใต้เท้าของเจ้า มันคือวงแหวนวิญญาณวงแรกหลังจากกลายร่างเป็นมนุษย์—วงแหวนเทพ!]

[อสนีบาตสวรรค์ไม่ละเว้นเจ้าในร่างมนุษย์ สายฟ้าอีกสายฟาดลงมา จักรพรรดินีหิมะพยายามจะบล็อกอสนีบาตสวรรค์นี้ แต่เจ้าตะโกนห้ามนางไว้]

[เจ้ารู้ดีว่าจนกว่าเทพมังกรองค์ใหม่จะปรากฏตัว เทพมังกรจะไม่มีวันมอบความหวังให้สัตว์วิญญาณ และจะไม่ยอมให้สัตว์วิญญาณเป็นเทพ]

[ภายใต้ทัณฑ์สวรรค์ เจ้าตายแล้ว!]

"เอ่อ จักจั่นลอกคราบก็ยังใช้ไม่ได้ผลเรอะ?"

จบตอน