ตอนที่ 2 ถูกสองเทพรุมสังหาร การจำลองครั้งแรกสิ้นสุด

ตอนที่ 2 ถูกสองเทพรุมสังหาร การจำลองครั้งแรกสิ้นสุด

[เจ้าแบ่งสมุนไพรอมตะให้เฉินซิน กู่หรง และนิ่งเฟิงจื้อ]

[วิญญาณยุทธ์ของนิ่งเฟิงจื้อวิวัฒนาการเป็นหอแก้วแปดสมบัติ]

[ความแข็งแกร่งของเฉินซินและกู่หรงเองก็รุดหน้าไปอีกขั้น]

[เจ้าได้รับความสำคัญในสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติมากยิ่งขึ้น ด้วยการเข้าร่วมของตู๋กู่ป๋อ สถานะของเจ้าเป็นรองเพียงสี่คนเท่านั้น]

[หลังดูดซับสมุนไพรอมตะ พลังวิญญาณของเจ้าแตะระดับห้าสิบ ระดับที่แท้จริงจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อดูดซับวงแหวนวิญญาณแล้ว]

[เจ้าและเฉินซินออกจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ]

หวังลี่ไม่จำเป็นต้องดูการจำลองต่อจากนี้ก็เดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เขาจะมอบสมุนไพรอมตะให้หรงหรง แล้วพานางไปล่าววงแหวนวิญญาณ

[เจ้าไม่พบนิ่งหรงหรง เพราะนิ่งหรงหรงออกเดินทางไปยังป่าซิงโต่วแล้ว]

หวังลี่: "..."

กระบวนการและผลลัพธ์ล้วนถูกต้อง

เพียงแต่มีปัญหาเล็กน้อยโผล่ขึ้นมากลางคัน

[เจ้าและเฉินซินไม่ได้รั้งอยู่ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อนานนัก พวกเจ้าเองก็มุ่งหน้าสู่ป่าซิงโต่ว เตรียมหาวงแหวนวิญญาณวงที่ห้า]

[ป่าซิงโต่วนั้นกว้างใหญ่ไพศาล แม้เข้าทางเดียวกันก็ใช่ว่าจะได้พบกัน]

[เจ้าและเฉินซินล่าหมีกรงเล็บทองทมิฬอายุสองหมื่นปี และได้รับวงแหวนวิญญาณของมัน]

[เจ้าได้รับกระดูกฝ่ามือขวาหมีกรงเล็บทองทมิฬ]

"???"

สมกับฉายา "หมีกระดูกวิญญาณ" จริงๆ ถ้าโผล่มาก็การันตีว่าดรอปกระดูกวิญญาณแน่นอน

ไม่กระดูกฝ่ามือซ้าย ก็กระดูกฝ่ามือขวา

[เจ้าและเฉินซินออกจากป่าซิงโต่วกลับไปยังโรงเรียนสื่อไหลเค่อ ที่นั่นเจ้าได้พบกับนิ่งหรงหรง]

[เมื่อนิ่งหรงหรงเห็นเจ้า แววตาของนางฉายความประหลาดใจและพยายามหลบเลี่ยง ราวกับซ่อนความลับบางอย่างไว้ในใจ]

[เจ้าไม่ได้ใส่ใจ ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมทั้งรูปลักษณ์และจิตใจ เจ้ามอบดอกทิวลิปฉีหลัวให้นิ่งหรงหรง]

ไอ้ความมั่นใจเต็มเปี่ยมนั่นมันอะไรกัน!

แต่คิดดูดีๆ อายุสิบสองปีระดับ 50+ มีวิญญาณยุทธ์คู่ แถมยังหน้าตาหล่อเหลา จะไม่มั่นใจก็แปลกแล้ว

[นิ่งหรงหรงดูดซับดอกทิวลิปฉีหลัวและทะลวงผ่านระดับ 30 ได้สำเร็จ เจ้าพานิ่งหรงหรงไปล่าวงแหวนวิญญาณที่ป่าซิงโต่ว]

[ตลอดกระบวนการ เฉินซินไม่ได้ยื่นมือเข้าช่วย เพียงเฝ้าดูอยู่ห่างๆ]

[หลังการล่าวงแหวนวิญญาณ เจ้าชวนนิ่งหรงหรงกลับสำนัก แต่นิ่งหรงหรงปฏิเสธ]

[เจ้าไม่ได้คิดมาก ร่ำลานิ่งหรงหรง แล้วกลับสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ]

[กาลเวลาผันผ่าน...]

[พริบตาเดียว เจ้าอายุเกือบสิบห้าปี ระดับพลังวิญญาณแตะระดับหกสิบสี่]

[การประลองวิญญาณจารย์ระดับทวีปสิ้นสุดลง เจ้าไม่ได้เข้าร่วม หนึ่งเพราะไม่อยากเล่นขายของแบบเด็กๆ สองเพื่อเป็นการป้องกันตัวเอง]

[อัจฉริยะที่ยังไม่เติบโต ก็เป็นได้เพียงอัจฉริยะเท่านั้น]

[ฐานะของเสียวอู่ถูกเปิดเผยและถูกถังเฮ่าพาตัวไป นิ่งหรงหรงเองก็ติดตามนิ่งเฟิงจื้อกลับสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ]

[เมื่อพบนิ่งหรงหรงอีกครั้ง สายตานางหลุกหลิก ราวกับรวบรวมความกล้า นางเอ่ยเรียกเจ้า: พี่ลี่]

[เจ้าดูประหลาดใจและงุนงงเล็กน้อย]

[นิ่งหรงหรงลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็เผยความในใจ]

[นางเห็นเจ้าเป็นเพียงพี่ชาย ไม่เคยมีความคิดจะเป็นสามีภรรยา]

[เจ้าเมามาย]

หวังลี่: "..."

พล็อตเรื่องบ้าบออะไรเนี่ย?!

เจ้าเอ้าซือข่ามีดีอะไรนักหนา?

ในระบบจำลอง เขา หวังลี่ ระดับ 64 ก่อนอายุสิบห้าเชียวนะ!

อัจฉริยะขนาดนี้อยู่ข้างกาย แต่นางดันไปหลงรักไส้กรอกเนี่ยนะ!

[นิ่งเฟิงจื้อและอีกสองคนทราบเรื่อง จึงกักบริเวณนิ่งหรงหรง และเข้ามาปลอบโยนเจ้า]

[เจ้าเมามายอีกครั้ง]

[หลังจากสร่างเมา เจ้าออกจากสำนัก อาศัยเครือข่ายข่าวสารของสำนัก ตามหาตัวเอ้าซือข่า]

[เจ้าชักกระบี่ฟาดฟัน สังหารเอ้าซือข่า!]

เด็ดขาดขนาดนั้นเชียว?

[เจ้ากลับมายังสำนัก ต่อหน้าพระพักตร์นิ่งเฟิงจื้อและคนอื่นๆ เจ้าถอนหมั้นนิ่งหรงหรงและแจ้งเรื่องราวให้นางทราบ]

อย่างน้อยก็ยังมีศักดิ์ศรี ไม่ได้ผูกคอตายใต้ต้นไม้ต้นเดียว

เดี๋ยวนะ การทรยศของนิ่งหรงหรงเป็นเพราะชะตาดาวพิฆาตหรือเปล่า?

ดาวพิฆาตถูกลิขิตให้โดดเดี่ยว

[เมื่อทราบว่าเจ้าฆ่าเอ้าซือข่า นิ่งหรงหรงคลุ้มคลั่งแทบเสียสติ ปรารถนาจะฆ่าเจ้าให้ตาย]

[นิ่งเฟิงจื้อและคนอื่นๆ ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ พวกเขาคงไม่ปล่อยนิ่งหรงหรงออกจากสำนัก]

[ความสัมพันธ์ของเจ้ากับนิ่งหรงหรงพังทลาย เจ้าออกจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติและออกผจญภัยตามลำพัง]

[ห้าปีต่อมา เจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อกลับมารวมตัวกัน นิ่งหรงหรงบอกทุกคนว่าเจ้าฆ่าเอ้าซือข่า ถังซานเชื่อว่าเจ้าสมควรตาย]

หวังลี่ไม่คิดว่าคำว่า 'สมควรตาย' นี้ผิดตรงไหน

จุดยืนต่างกัน เขาฆ่าพี่น้องของถังซาน เป็นเรื่องธรรมดาที่อีกฝ่ายจะอยากฆ่าเขา

[ด้วยวิญญาณยุทธ์ที่สอง เจ้าบรรลุระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ด้วยวัยเพียงยี่สิบปี เจ้าเริ่มเติมวงแหวนวิญญาณให้วิญญาณยุทธ์ที่สอง]

[เจ้าชิงลงมือก่อน ล่ามหาวานรยักษ์และวัวอัสนีบาตมังกรนภา ระดับพลังวิญญาณของเจ้าแตะระดับเก้าสิบห้า]

[เจ้าล่าพยัคฆ์มารเทพปีศาจทมิฬ เตรียมการไว้ล่วงหน้าจนได้รับมุกเทพมาร เจ้าล่าจักรพรรดิแมงมุมแห่งความตายแสนปี เจ้ากลายเป็นสุดยอดเทพ!]

[ในวัยยี่สิบสี่ปี เจ้าตัดขาดเจ็ดอารมณ์หกปรารถนา บรรลุระดับเก้าสิบแปดด้วยกระบี่หนึ่งเล่มและสุราหนึ่งไห]

[เจ้าเดินทางไปยังแดนเหนือสุดขั้ว พยายามเกลี้ยกล่อมจักรพรรดินีหิมะและจักรพรรดินีน้ำแข็งให้เข้าร่วมแผนการสร้างเทพ]

[เจ้าได้พบหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งโดยบังเอิญ และเปิดเผยแผนการสร้างเทพทั้งหมด]

[จักรพรรดินีหิมะและจักรพรรดินีน้ำแข็งคล้อยตาม หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเองก็เข้าร่วมแผนการสร้างเทพ]

[เจ้าทะลวงผ่านระดับเก้าสิบเก้าสำเร็จและก้าวหน้าอย่างมากในระดับเก้าสิบเก้า เจ้าเรียกขอบเขตนี้ว่า กึ่งเทพ]

"ซู้ด~"

หวังลี่สูดปาก ตัวเขาในระบบจำลองช่างร้ายกาจนัก!

ฟันสัตว์วิญญาณ "สายเลีย" แสนปีสองตัว สังหารพยัคฆ์มารเทพปีศาจทมิฬและจักรพรรดิแมงมุมแห่งความตาย แถมยังเริ่มแผนการสร้างเทพล่วงหน้าเป็นหมื่นปี

[เจ้ามุ่งหน้าสู่ทะเล ค้นหาราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทร และเชิญชวนให้เข้าร่วมแผนการสร้างเทพ]

[ราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทรแสดงท่าทีดูแคลน เจ้าจึงสังหารราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทรทิ้ง]

หวังลี่: "..."

เด็ดขาดจริงๆ เอะอะก็ฆ่า!

นี่คือราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทรเชียวนะ ในต้นฉบับถ้าเทพสังหารไม่แอบช่วย ถังซานจะฆ่ามันได้ยังไง?

[ขณะที่เจ้ากำลังจะดูดซับวงแหวนวิญญาณของราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทร เจ้าถูกจักรพรรดินีมาร ภรรยาของราชาพยัคฆ์มารจ้าวสมุทรลอบโจมตี]

[เจ้าเชื่อว่าครอบครัวควรอยู่ด้วยกันอย่างพร้อมหน้า จึงสังหารจักรพรรดินีมารตามไป]

หวังลี่พูดไม่ออก

[เจ้าดูดซับวงแหวนวิญญาณของทั้งสอง และด้วยมุกเทพมาร เจ้าทะลวงผ่านขีดจำกัดร้อยระดับสำเร็จ]

[เจ้าบรรลุความเป็นเทพ!]

คุณพระช่วย บรรลุเทพง่ายๆ แบบนี้เลยเรอะ!

[เจ้ากลับมายังสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ช่วยอัปเกรดหอแก้วแปดสมบัติของนิ่งเฟิงจื้อเป็นหอแก้วเก้าสมบัติอย่างง่ายดาย]

[เจ้าร่ำสุรากับเฉินซิน และเมามายอีกครา]

[อำลาเฉินซินและนิ่งเฟิงจื้อ เจ้าไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราววุ่นวายในทวีปโต้วหลัว จึงขึ้นสู่แดนเทพก่อนกำหนด]

[เมื่อถึงแดนเทพ เจ้าถูกขวางโดยเทพสังหารและเทพสมุทร พวกเขาหาว่าเจ้าสมคบคิดกับสัตว์วิญญาณ ไม่คู่ควรแก่การเป็นเทพ เจ้าถูกเทพสังหารและเทพสมุทรรุมโจมตี]

[เจ้าตายแล้ว!]

สมคบคิดกับสัตว์วิญญาณ ไม่คู่ควรแก่การเป็นเทพบ้าบออะไรกัน!

ถ้าเขาเรียกว่าสมคบคิดกับสัตว์วิญญาณ ถังซานไม่โดนฉีกเป็นแปดชิ้นเลยหรือไง?

แม่ถังซานก็เป็นสัตว์วิญญาณ เมียก็เป็นสัตว์วิญญาณ หลานสะใภ้ก็เป็นสัตว์วิญญาณ... แบบนี้ก็เรียกว่าสมคบคิดกับสัตว์วิญญาณเหมือนกันไหม?

[การจำลองครั้งแรกสิ้นสุด สุ่มรางวัล...]

จบตอน