ตอนที่ 6 การทดสอบเริ่มขึ้น!

ตอนที่ 6 การทดสอบเริ่มขึ้น!

ซูไป๋กวาดสายตามองปฏิกิริยาของทุกคนเพียงปราดเดียว

เขายิ้มบางๆ เมินเฉยต่อถังซาน แล้วหันไปพูดกับนิ่งหรงหรงและคนอื่นๆ

"จริงๆ แล้วไม่มีอะไรต้องพูดมาก อาจารย์จ้าวเป็นถึงมหาปราชญ์วิญญาณ หากเขาเอาจริง พวกเราก็จบเห่กันพอดี"

"ดังนั้น เขาคงเริ่มจากการตั้งรับ ปล่อยให้พวกเราหมดแรงไปเอง พร้อมกับฉวยโอกาสดูว่าพวกเราเก่งกาจแค่ไหน"

น้ำเสียงของซูไป๋หนักแน่นและมั่นใจอย่างยิ่ง

คำพูดนี้ทำให้นิ่งหรงหรงและจูจู๋ชิงพยักหน้าเห็นด้วย พวกนางรู้ว่าซูไป๋พูดถูก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมหาปราชญ์วิญญาณ วิญญาจารย์ตัวน้อยอย่างพวกนางไม่มีทางชนะได้เลย เว้นเสียแต่อีกฝ่ายจะออมมือให้

"ก่อนอื่น แนะนำความสามารถของพวกเจ้ามา" ซูไป๋กล่าวต่อ

นิ่งหรงหรงเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน

"ข้าชื่อนิ่งหรงหรง มหาวิญญาจารย์สายสนับสนุนระดับ 26 วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติ ทักษะวิญญาณที่หนึ่งเพิ่มพละกำลังให้เพื่อนร่วมทีม ทักษะวิญญาณที่สองเพิ่มความเร็วให้เพื่อนร่วมทีม"

จูจู๋ชิงกล่าวต่อ

"จูจู๋ชิง มหาวิญญาจารย์สายโจมตีว่องไวระดับ 27 วิญญาณยุทธ์ วิฬาร์โลกันตร์ ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง โลกันตร์พุ่งแทง เพิ่มความเร็วฉับพลันเพื่อโจมตีด้วยกรงเล็บแหลมคม ทักษะวิญญาณที่สอง ร้อยกรงเล็บโลกันตร์ โจมตีจุดเดิมอย่างรวดเร็วเพื่อสร้างความเสียหายรุนแรง"

น้ำเสียงของนางเย็นชาและการแนะนำตัวก็รวบรัด

เสียวอู่พูดเป็นคนสุดท้าย

"ข้าชื่อเสียวอู่ มหาวิญญาจารย์สายโจมตีระดับ 29 วิญญาณยุทธ์ กระต่ายอรชร ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง เอวคันศร เพิ่มความแข็งแกร่งและความยืดหยุ่นของช่วงเอว ทักษะวิญญาณที่สอง เสน่ห์อาคม สามารถทำให้ศัตรูสับสนได้"

หลังจากเสียวอู่แนะนำตัวเสร็จ นางก็เหลือบมองซูไป๋ด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ถังซานที่ยืนอยู่ข้างๆ พบว่าตนเองถูกซูไป๋เมินอย่างสมบูรณ์อีกครั้ง

ซูไป๋ให้เพียงสามสาวแนะนำความสามารถของพวกนาง โดยไม่ได้เอ่ยถึงเขาเลยแม้แต่น้อย

นั่นทำให้เปลวเพลิงแห่งความโกรธในอกของถังซานลุกโชนรุนแรงยิ่งขึ้น

หลังจากรับฟัง ซูไป๋ก็พยักหน้าและเริ่มวางแผน

"นิ่งหรงหรง คอยสนับสนุนข้าและบัฟทุกอย่างที่มีให้ข้า เสียวอู่กับจูจู๋ชิง แยกกันขนาบข้าง หาจังหวะก่อกวนและลอบโจมตี"

"อย่าเข้าปะทะตรงๆ ความเร็วของอาจารย์จ้าวค่อนข้างช้า แต่พลังป้องกันและพลังโจมตีสูงมาก หากโดนโจมตีเข้าละก็ บาดเจ็บสาหัสแน่"

"แค่หาช่องโหว่และคอยตอดไปเรื่อยๆ อาจารย์จ้าวต้องการดูความสามารถเฉพาะตัวของพวกเจ้า ดังนั้นการลอบโจมตีถือว่าใช้ได้"

คำพูดของซูไป๋ชัดเจน และการจัดเตรียมก็เป็นระบบระเบียบ

ด้านข้าง ร่างกายของถังซานเริ่มสั่นเทาอย่างรุนแรง เขารู้สึกเหมือนถูกหยามเกียรติ

ใกล้ๆ กันนั้น จ้าวอู๋จี๋สังเกตเห็นบทสนทนาและพฤติกรรมของทุกคน

เขาเห็นความโกรธของถังซาน และยังสังเกตเห็นความเป็นผู้นำโดยธรรมชาติที่ซูไป๋แสดงออกในกลุ่ม ทำให้เขาสนใจซูไป๋มากขึ้นไปอีก

"เอาล่ะ เริ่มได้"

จ้าวอู๋จี๋เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เสียงของเขาทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัดบนลานฝึก

ซูไป๋เริ่มเคลื่อนไหวเป็นคนแรก เท้าขวาแตะพื้นเบาๆ พลังวิญญาณยุทธ์พลุ่งพล่านในกาย แสงสีทองแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา

"กิเลนสถิตร่าง!"

สิ้นคำของซูไป๋ เงาร่างกิเลนสีทองอันสง่างามก็ปรากฏขึ้นด้านหลังแล้วจางหายไป

ตามมาติดๆ ด้วยวงแหวนวิญญาณสามวง เหลือง ม่วง และม่วง ลอยขึ้นจากใต้เท้า

คลื่นพลังวิญญาณอันทรงพลัง พร้อมด้วยแรงกดดันระดับราชันย์ของกิเลน ปกคลุมทั่วทั้งลานฝึกในทันที

แรงกดดันนี้ข่มวิญญาณยุทธ์ทุกรูปแบบ และยิ่งส่งผลรุนแรงต่อวิญญาณยุทธ์สัตว์!

สีหน้าของจ้าวอู๋จี๋เคร่งขรึมขึ้น เขาไม่คิดว่าวิญญาณยุทธ์กิเลนของซูไป๋จะทรงพลังขนาดนี้

นิ่งหรงหรงตามมาติดๆ ยืนอยู่ด้านหลังซูไป๋ไม่ไกลนัก

"เจ็ดสมบัติแปรเปลี่ยนเป็นหอแก้ว หอแก้วเจ็ดสมบัติ!"

หอคอยเคลือบเจ็ดสีอันวิจิตรงดงามปรากฏขึ้นในมือของนาง ตัวหอคอยโปร่งใสราวคริสตัลและเปล่งประกายสีสันเจิดจ้า

วงแหวนวิญญาณสองวง เหลืองและเหลือง ลอยขึ้นจากใต้เท้า กลิ่นอายอันสูงส่งของนิ่งหรงหรงดึงดูดสายตาของทุกคนในทันที

เสียวอู่กระโดดเบาๆ ไปทางซ้ายของซูไป๋ ร่างกายโค้งงอพร้อมลุย

"กระต่ายอรชร!"

แสงสีชมพูกะพริบวูบวาบรอบตัวนาง และหูกระต่ายปุกปุยคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนศีรษะ

วงแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวงปรากฏขึ้นที่เท้า ท่วงท่าของนางสง่างาม แฝงไว้ด้วยความปราดเปรียว

จูจู๋ชิงเคลื่อนไหวประดุจเงาตามตัว ไปปรากฏอยู่ทางขวาของซูไป๋ ก่อตัวเป็นค่ายกลก้ามปูร่วมกับเสียวอู่

"วิฬาร์โลกันตร์!"

แสงสีดำไหลเวียนอาบไล้ร่าง ร่างกายของนางหมอบต่ำลงเล็กน้อย ราวกับนักล่าที่กำลังรอจังหวะตะครุบเหยื่อ

กรงเล็บแหลมคมงอกออกมาจากปลายนิ้ว เปล่งประกายเย็นเยียบ วงแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวงปรากฏขึ้นตามมาทันที

ถังซานยืนอยู่รั้งท้ายขบวน ใบหน้ายังคงฉายแววหงุดหงิด แต่เขาก็เข้าใจดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทำตัวงี่เง่า เขาข่มความไม่พอใจไว้และโคจรพลังวิญญาณในร่าง

"วิญญาณยุทธ์ หญ้าเงินคราม!"

แสงสีฟ้าสว่างขึ้นรอบตัว เถาวัลย์หญ้าเงินครามนับไม่ถ้วนงอกงามขึ้นจากพื้นดินใต้ฝ่าเท้า แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว

วงแหวนวิญญาณสองวง เหลืองและเหลือง หมุนวนช้าๆ อยู่ที่เท้าของเขา

ทั้งห้าคนต่างประทับร่างวิญญาณยุทธ์และปลดปล่อยวงแหวนวิญญาณออกมา ชั่วขณะนั้น พลังวิญญาณพลุ่งพล่านทั่วลานฝึก แสงสีต่างๆ สอดประสานกัน

จ้าวอู๋จี๋มองนักเรียนทั้งห้าตรงหน้า

ร่างกายของเขาขยับเล็กน้อย ชั้นแสงสีเหลืองเข้มแผ่ออกมาจากภายใน

ขนหนาปกคลุมทั่วร่างในพริบตา โครงร่างขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อปูดโปน

"หมีเพชรทรงพลัง สถิตร่าง!"

ในวินาทีต่อมา วงแหวนวิญญาณเจ็ดวง สองเหลือง สองม่วง และสามดำ หมุนวนขึ้นจากใต้เท้า

แรงกดดันจากพลังวิญญาณอันมหาศาลถาโถมครอบคลุมไปทั่วบริเวณ

ซูไป๋สัมผัสได้ถึงแรงกดดันนี้ แต่จิตใจยังคงสงบนิ่ง เขารู้ว่าจ้าวอู๋จี๋ยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ เป็นเพียงการข่มขวัญเท่านั้น

สิ่งที่เขาต้องทำคือยืนหยัดให้ได้ตลอดหนึ่งก้านธูปนี้ ในขณะที่จ้าวอู๋จี๋ยังไม่เอาจริง หรือจะพูดให้ถูกคือ ในขณะที่เขาไม่มีโอกาสได้เอาจริง

ซูไป๋พยักหน้าเล็กน้อยให้นิ่งหรงหรงที่อยู่ด้านหลัง เป็นสัญญาณให้นางเริ่มการสนับสนุน

นิ่งหรงหรงเข้าใจความหมาย จึงชูมือทั้งสองข้างขึ้น หอแก้วเจ็ดสมบัติปลดปล่อยลำแสงแรกออกมา เสาแสงสีทองสาดส่องลงมาที่ซูไป๋

"เจ็ดสมบัติเลื่องชื่อ หนึ่งคือ พละกำลัง! สองคือ ความเร็ว!"

ซูไป๋สัมผัสได้ถึงพลังงานที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายทันที พละกำลังของเขาเพิ่มพูนขึ้น

ตามมาด้วยลำแสงสีเขียวที่สาดส่องลงมายังซูไป๋ ความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

บัฟของนิ่งหรงหรงส่งผลต่อซูไป๋พร้อมกัน ยกระดับพลังการต่อสู้ของเขาขึ้นไปอีกขั้นในพริบตา

การต่อสู้จวนจะปะทุขึ้นเต็มที

ทว่า จ้าวอู๋จี๋ไม่ได้เปิดฉากโจมตีในทันที เขาเพียงยืนนิ่งอยู่กับที่ ใช้กลิ่นอายของมหาปราชญ์วิญญาณกดดันพวกเขาทั้งห้า

ซูไป๋รู้ทันแผนของจ้าวอู๋จี๋ แต่เขาเลือกที่จะไม่รอช้า

"ลุย!" ซูไป๋ตะโกนเสียงต่ำ

วงแหวนวิญญาณที่สองใต้เท้าเปล่งแสงสีม่วง

"ทักษะวิญญาณที่สอง กายาเคลือบเนตรกิเลน!"

เงาร่างกิเลนสีทองปรากฏขึ้นด้านหลังเขาอีกครั้งก่อนจะผสานเข้ากับร่าง

โล่แสงสีทองอันแข็งแกร่งครอบคลุมทั่วร่าง ซูไป๋รู้สึกได้ถึงพละกำลังและพลังป้องกันที่พุ่งทะยาน

โล่ที่โอบล้อมยังช่วยต้านทานการโจมตีจากธาตุมืดและปีศาจได้อีกด้วย

ซูไป๋ย่อตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน

ความเร็วของซูไป๋น่าทึ่งมาก เขาราวกับสายฟ้าสีทอง พุ่งตรงเข้าหาจ้าวอู๋จี๋

เขาเลือกที่จะปะทะตรงๆ ใช้ประโยชน์จากการข่มทางสายเลือดของวิญญาณยุทธ์กิเลนที่มีต่อหมีเพชรทรงพลัง เพื่อเข้าประชิดตัวก่อนที่จ้าวอู๋จี๋จะเอาจริง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ริมฝีปากของจ้าวอู๋จี๋ก็ยกยิ้มขึ้น

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง กายาเพชรไร้พ่าย!"

จบตอน