บทที่ 79 ฟอรัมถูกยึดอีกครั้ง

บทที่ 79 ฟอรัมถูกยึดอีกครั้ง

.

เหอหลินเป็นโปรแกรมเมอร์อิสระ เขามักจะพึ่งพาการเขียนซอฟต์แวร์ขนาดเล็กสองสามตัวเพื่อหาค่าครองชีพ นอกจากความจำเป็นในการออกไปซื้อของใช้ประจำวันและอาหารเป็นบางครั้งแล้ว โอตาคุหนุ่มคนนี้ก็มักอาศัยอยู่แต่ในบ้านเช่า และนั่งอยู่แต่หน้าคอมพิวเตอร์ที่เขารักทั้งกลางวันกลางคืน

ในชีวิตจริง นอกจากเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนร่วมงานเก่าที่รู้จักกันผ่านความสัมพันธ์ในที่ทำงานแล้ว เขามีเพื่อนเพียงไม่กี่คน และเขาก็ไม่สนใจที่จะหาเพื่อนด้วย นอกจากคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตแล้ว เรื่องอื่นก็ไม่สำคัญสำหรับเขา การเข้าสังคมไม่เคยเหมาะกับเขา และเขาก็รังเกียจกิจกรรมทางสังคมอย่างเช่นการพบปะและการสังสรรค์กับเพื่อนด้วย

น้อยคนนักที่จะรู้ว่า ‘เหอหลิน’ คนนี้เป็นใคร ไม่ว่าจะเป็นคนที่อยู่ในเว็บ หรือในเครือข่ายนี้ แต่ถ้าพูดถึงไอดี ‘คืนนี้สู้กับยุง’ ก็จะมีคนรู้จักมากขึ้น แต่สำหรับผู้มาใหม่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้จักเขา

นี่คือโอตาคุในความเป็นจริง เหอหลินเล่นเป็นตัวตนอื่นในอินเทอร์เน็ต – แฮกเกอร์!

เหอหลินชอบตัวตนของแฮกเกอร์ที่เป็นเหมือนอัศวินโบราณมาก แม้ว่าเขาจะเรียนรู้สิ่งต่างๆได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ยากที่จะอนุมานข้อเท็จจริงหนึ่งแล้วเข้าใจอีกสาม และสิ่งเหล่านี้ก็เป็นหนึ่งในปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการแฮกเกอร์ระดับปรมาจารย์ตัวจริง

ดังนั้นไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม ไม่ว่าความรู้ในเรื่องการแฮ็กจะกว้างหรือลึกเพียงใด เขาก็ไม่สามารถเป็นปรมาจารย์ระดับเฟิร์สคลาสได้

เมื่อเทียบกับตัวตนของแฮกเกอร์แล้ว เขาคุ้นเคยกับตัวตนอื่นของเขาบนอินเทอร์เน็ตมากกว่า – ผู้ดูแลระบบในส่วนยอดนิยมของฟอรัมแฮกเกอร์

สามารถเป็นหนึ่งในผู้ดูแลระบบที่มีอำนาจมากที่สุด ในฟอรัมแฮกเกอร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด และมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะทักษะพื้นฐานของเหอหลินนั้นแข็งแกร่ง และส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขามีความกระตือรือร้นเพียงพอ

เว้นแต่จะเกิดเรื่องใหญ่ในชีวิตจริง มิฉะนั้นเหอหลินจะใช้เวลาทั้งหมดไปกับการจัดการฟอรัม และทุ่มเทกับมันเป็นพิเศษ

แม้ว่างานนี้จะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆ กับเขา ตรงกันข้ามมันกับนำปัญหามากมายมาสู่ชีวิตของเขา แต่เขาก็ยังสนุกกับมัน

เพื่อจะได้เป็นสักขีพยานต่อการกำเนิดของมหาเทพองค์แล้วองค์เล่า และทำความคุ้นเคยกับการมีอยู่ของบุคคลที่มีผู้คนนับไม่ถ้วนมองหาเหล่านี้ นี่เป็นความสุขที่สุดของเขา หากจะให้เขายอมปล่อยมือจากงานนี้ไป จะเป็นการดีกว่าถ้าจะฆ่าเขาโดยตรง

ตอนช่วงเที่ยงของวันนี้ ด้วยความพยายามอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยของนาฬิกาปลุก เหอหลินซึ่งมีตารางงานและการพักผ่อนที่ยุ่งเหยิงมาก ในที่สุดก็ตื่นจากหลับ

หลังจากลุกขึ้นจากที่นอนรกๆ อันดับแรกที่เขาทำคือเปิดคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็ใช้ประโยชน์จากเวลาเปิดเครื่อง รีบแปรงฟัน ล้างหน้า และทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

ภายใต้สถานการณ์ปกติ คอมพิวเตอร์จะเริ่มทำงานอย่างสมบูรณ์ภายในหนึ่งนาที ซึ่งเขาจะทำทุกอย่างจนเสร็จและมาที่โต๊ะคอมพิวเตอร์อีกครั้งพร้อมกับชามใบใหญ่

และครั้งนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น เหอหลินผู้มีตาแพนด้า หัวยุ่งเป็นเล้าไก่ ไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวไปที่ฟอรัมแฮกเกอร์

ในขณะที่กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่นั้น เขาก็ดำเนินการต่างๆ เหมือนเช่นที่ทำเป็นประจำทุกวัน

เหมือนเช่นเคย วันนี้ก็ยังมีโพสต์ท้ารบหลายรายการ เดิมทีโพสต์แบบนี้จะต้องแต่งให้ดูสะดุดตา แต่เนื่องจาก ‘ปลาบิน’ มีชื่อเสียงมาก คุณภาพของผู้ท้ารบจึงต่ำลงเรื่อยๆ และมีแม้แต่บางคนที่ไม่สามารถทำลายฟอรัมย่อยที่มีช่องโหว่ได้ด้วยซ้ำ แต่ก็ยังฝันที่จะเป็นเหมือนไอดอลที่สามารถทำลายฟอรัมหลักและโด่งดังขึ้นภายในคราวเดียว

ยกเว้นในช่วงแรกๆแล้ว ในช่วงเวลาอื่นๆก็ไม่มีปัญหาเรื่องการขาดแคลนคนที่จงใจสร้างปัญหา แต่คนประเภทนี้ไม่มีเจตนาที่จะต่อสู้เลย พวกเขาเรียนรู้จากคนอื่นๆ ในการส่งหนังสือท้ารบอย่างมีเกียรติ เพื่อดึงดูดความสนใจของคนอื่น หรือเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น

เนื่องจากการจัดการเรื่องลักษณะนี้ยากที่จะทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ และโพสต์เหล่านี้ก็สามารถเพิ่มกิจกรรมของฟอรัม ดังนั้นฟอรัมจึงขี้เกียจเกินไปที่จะจัดการ และปล่อยให้พวกเขาทำไป อย่างไรก็ตามการป้องกันของฟอรัมแฮกเกอร์นี้ก็น่าทึ่งมาก ภายใต้สถานการณ์ปกติ ผู้ที่สามารถทะลวงกำแพงเหล็กนี้ได้ ต้องเป็นผู้ที่มีความแข็งแกร่งที่โดดเด่นเท่านั้น

ผลที่ได้ก็คือ หนังสือท้ารบที่ปรับแต่งอย่างสะดุดตาและปักหมุดไว้ด้านบน กลายเป็นเหมือนโพสต์ธรรมดา ไม่ได้รับความนิยมเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป แล้วโพสต์แบบนี้ก็จะเป็นไปตามกระแส มันจะถูกโพสต์อื่นท่วมท้นอย่างรวดเร็ว และจมหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ฟอรัมดำเนินไปตามปกติ แต่เหอหลินหนึ่งในผู้ดูแลฟอรัมต้องทำหน้าที่ๆเกี่ยวข้อง คอยบันทึกเนื้อหาของโพสต์ท้ารบเหล่านี้ทีละรายการและตอบกลับเพื่อให้กำลังใจและสิ่งที่คล้ายกัน

ไม่มีทางเลือก ใครจะไปรู้ว่าตัวตนที่ทรงพลังอย่าง ‘แมวจรจัด’ ที่ปรากฎขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อนจะโผล่มาอีกครั้งหรือไม่? ในกรณีที่ฟอรัมหลักถูกโจมตี เขาต้องโพสต์ข้อมูลของหนังสือท้ารบไปยังฟอรัมสำรองโดยเร็วที่สุด เพื่อหลีกเลี่ยงความสุ่มเสี่ยงต่อการซุบซิบคาดเดามากเกินไป

ไม่นานเหอหลินก็เรียกดูหนังสือท้ารบของไอดี ‘ชาวนาอัจฉริยะ’ หลังจากทำการคัดลอกเนื้อหาของหนังสือท้ารบตามปกติ เขาก็ตอบกลับด้วยคำพูดให้กำลังใจในบรรทัดที่ 5 ว่า:

“ตั้งหน้าตั้งตารอการกระทำของเจ้าของโพสต์! ผมขอให้คุณประสบความสำเร็จ!”

“เอ๋? เหลือเวลาอีกสองนาที…” หลังจากตอบกลับ เหอหลินผู้ซึ่งอ่านผ่านเนื้อหาของหนังสือท้ารบอย่างคร่าวๆ ก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและรู้สึกว่าแปลกมาก

แม้ว่าฟอรัมจะกำหนดว่าเวลานัดหมายอาจมากกว่าหนึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งวัน แต่โดยทั่วไปแล้ว แม้แต่ผู้จงใจสร้างปัญหา พวกเขาจะกำหนดเวลานัดหมายไว้ไม่เกินห้าชั่วโมง หายากมากที่จะเห็นคนที่กำหนดเวลาสองชั่วโมงแบบนี้

“ไม่ได้คิดจะสร้างปัญหา! แต่ทำไมต้องเป็นการฉลองวันเกิดให้น้องชายด้วย? ชิ…” เหอหลินเย้ยหยัน มันไม่สมเหตุสมผลเลย ดังนั้นเขาจึงหันไปทำอย่างอื่นต่อไป

สองนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหอหลินผู้ที่กำลังทำงานอยู่ หลังจากคลิกปุ่มรีเฟรชหน้าตามปกติ เขาก็ต้องตกตะลึง

“นี่…” เมื่อได้เห็นอินเทอร์เฟชฟอรัมได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เหอหลินตกตะลึงไปสิบวินาที ไม่รู้ว่าประหลาดใจหรือดีใจ และได้เปล่งประโยคหนึ่งออกมาจากลำคอ “มีคน…ทำสำเร็จอีกแล้ว?”

พูดจบ สีหน้าตกตะลึงของเหอหลินก็เปลี่ยนไปเกือบจะในทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปีติยินดีและพูดกับตัวเองว่า “ฮ่าฮ่า! มีระดับเทพอีกคนแล้ว!”

เขามีความสุขมากที่มีคนทำสำเร็จ เกรงว่ามีเพียงผู้ดูแลระบบฟอรัมแฮกเกอร์นี้เท่านั้นที่จะเป็นแบบนี้

เมื่อพูดถึงความแตกต่างระหว่างเทคนิคของ ‘ปลาบิน’ กับ ‘แมวจรจัด’ คนส่วนใหญ่คิดว่า ‘ปลาบิน’ แข็งแกร่งกว่า เพราะเขายืนหยัดได้นานกว่า แต่ความจริงแล้ว ‘แมวจรจัด’ แค่เกิดผิดเวลา

ตอนที่ ‘ปลาบิน’ มาถล่มฟอรัมแฮกเกอร์ ในเวลานั้นมีช่องโหว่มากมายในฟอรัม ทำให้ ‘ปลาบิน’ มีพื้นที่มากในการดำเนินการ แต่ในตอนที่ ‘แมวจรจัด’ ออกมาถล่มฟอรัมแฮกเกอร์ ช่องโหว่ส่วนใหญ่ที่พบในฟอรัมได้รับการแก้ไขจนแทบจะไม่มีอะไรเหลือให้ใช้ประโยชน์อีก ซึ่งทำให้ ‘แมวจรจัด’ ถูกจัดการลงในเวลาเพียง 4 นาที อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของ ‘แมวจรจัด’ นั้นไม่ได้ด้อยกว่า ‘ปลาบิน’ เลย

หลังจาก ‘สงครามแมวจรจัด’ การป้องกันของฟอรัมก็แข็งแกร่งขึ้นอีกเล็กน้อย และมีโอกาสน้อยมากที่จะถูกโจมตี โดยเฉพาะพฤติกรรมการงัดแงะโฮมเพจที่ทำสำเร็จได้เพียงเสี้ยวนาทีเดียวอย่างตอนนี้ นี่ต้องเป็นการดำรงอยู่ของระดับเทพอย่างแน่นอน

ฟอรัมแฮกเกอร์จะมีที่ปรึกษากิตติมศักดิ์รุ่นใหญ่อีกคนแล้วที่ติดตามรอยเท้าของ ‘แมวจรจัด’ มาในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เหอหลิดระเบิดความปีติยินดี ตื่นเต้นจนแทบจะลืมกลืนบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เคี้ยวอยู่ในปาก

หลังจากระงับความตื่นเต้นในใจลง เหอหลินก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยมืออันสั่นเทาและกดเลขหมายโทรศัพท์ของเว็บมาสเตอร์ของฟอรัมแฮกเกอร์

“ยุงเหรอ? มีอะไร?” เสียงค่อนข้างง่วงงุนของเว็บมาสเตอร์ดังขึ้น

เว็บมาสเตอร์ของฟอรัมแฮกเกอร์เป็นแฮกเกอร์วัยกลางคน ด้วยวัยของเขา เขาจะเป็นเหมือนแฮกเกอร์คนอื่นๆ ที่ค่อยๆจางหายไปจากโลกของแฮกเกอร์ อย่างไรก็ตาม ฟอรัมแฮกเกอร์นี้ดำเนินการโดยเขาเพียงคนเดียว มันจึงยากที่เขาจะยอมรับความพ่ายแพ้ และพยายามยืนหยัดต่อไปเท่าที่จะทำได้

“เว็บมาสเตอร์! ข่าวดี! ฟอรัมถูกลบอีกแล้ว! ฮ่าฮ่า!” เหอหลินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างบ้าคลั่งทันทีที่สายโทรศัพท์ถูกต่อเชื่อม

“อะไรนะ? ฟอรัมถูกลบอีกแล้ว? ยุง ค่อยๆพูด พูดชัดๆ!” หลังจากได้ยินคำพูดของเหอหลิน เว็บมาสเตอร์เหมือนจะได้รับการฟื้นฟูพลังมากขึ้น เสียงของเขายังดังกว่าเหอหลินเล็กน้อย

“มีคนที่ใช้ไอดีชื่อ ‘ชาวนาอัจฉริยะ’ ได้โพสต์หนังสือท้ารบไว้เมื่อสองชั่วโมงก่อน และบอกว่าอีกสองชั่วโมงถัดไปจะถึงเวลานัดหมาย อืม! เมื่อกี้ยังไม่ทันมีใครได้ตอบสนอง หน้าฟอรัมก็ถูกแก้ไขแล้ว” เหอหลินรีบกล่าว

“ไม่ทันได้ตอบสนอง? หน้าฟอรัมก็ถูกแก้ไข?” พอได้ยินประโยคนี้ เสียงของเว็บมาสเตอร์ก็ดังขึ้นอีกเล็กน้อย และสามารถได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจหนักๆของเขา “บอกมาเร็ว ชาวนาอัจฉริยะคนนี้ได้ฝากข้อความอะไรไว้ไหม?”

“ฝาก! ให้ผมดูก่อนนะ! มีข้อความเขียนไว้ ผมจะอ่านให้ฟังนะ” เหอหลินรีบหันไปมองจอมอนิเตอร์ และอ่านข้อความออกมา “เว็บมาสเตอร์ฟังนี่นะ เนื้อหาคือ ‘อาปิน! เป็นไงบ้าง? พอใจกับของขวัญวันเกิดของฉันไหม? คิดไม่ถึงล่ะสิ! ฮ่า ฮ่า! แม้เราจะเป็นพี่น้องกันได้เพียงไม่กี่ปี แต่นายช่วยฉันไว้มาก อย่างไรก็ตามฉันก็ไม่เคยให้งานวันเกิดที่ดีกับนายเลย! มันทำให้ในใจของฉันรู้สึกไม่ดีเลย! วันนี้ฉันจะให้งานวันเกิดที่นายพอใจ แต่ถ้านายยังไม่พอใจอีก ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ อืม! ยิ่งพูดก็ยิ่งไร้สาระ ฉันอยากบอกว่า สุขสันต์วันเกิด!’”

พออ่านจบ เหอหลินก็อดไม่ได้ที่จะเพิ่มประโยคแห่งความหดหู่ “บอกผมหน่อยได้ไหมเว็บมาสเตอร์ ไอ้คนนี้มันเล่นบ้าอะไร? ยึดฟอรัมเพื่อส่งคำอวยพรวันเกิดเนี่ยนะ? ชาวนาอัจฉริยะคนนี้ไม่สร้างสรรค์เกินไปหน่อยเหรอ?”

“ไม่ต้องห่วงเรื่องพวกนี้! แต่บอกฉันหน่อยว่า อาปินคนนี้เป็นใคร? เรามีไอดีของคนๆนี้ในฟอรัมของเราหรือเปล่า?” เว็บมาสเตอร์อดไม่ได้ที่จะถาม

“เอ่อ…นึกไม่ออกเลย แต่ผมจะดูให้หลังได้รับสิทธิ์กับคืนมา!” เหอหลินตอบ จากนั้นเขาก็พูดว่า “จริงสิ เว็บมาสเตอร์! มันยังมีข้อความตัวเล็กๆอยู่ใต้ประโยคเหล่านี้ด้วย ผมจะอ่านให้คุณฟัง!”

“อืม! อ่านด่วนเลย! ถ้าฟอรัมถูกกู้คืนได้แล้ว ฉันจะพลาดมัน! วันนี้แมวจรจัดบังเอิญมาที่นี่ด้วย และเขาก็ไม่ใช่พวกมังสวิรัติ …” เว็บมาสเตอร์เร่ง

“โอเค!” เหอหลินเห็นด้วย จากนั้นก็เริ่มอ่าน “เว็บมาสเตอร์ฟังนะครับ เนื้อหาคือ ‘เรียนแฮกเกอร์ทุกท่าน ขอโทษสำหรับความผิดครั้งนี้! วันนี้ขอให้พวกท่านโปรดไปใช้ฟอรัมอื่น! ผมจะขอยึดฟอรัมหลักนี้ชั่วคราว หลังเที่ยงคืน ผมจะคืนอำนาจของฟอรัมให้! ในกรณีที่มีความไม่สะดวกใดๆ ต้องขอโทษด้วย ขอทุกท่านโปรดเข้าใจ! นอกจากนี้ ผมจะเปิดห้องแชทที่เพจนี้ในคืนนี้ ทั้งผมและอาปินจะเป็นเจ้าภาพจัดงาน หวังว่าทุกท่านจะมีส่วนร่วมอย่างจริงจัง! จริงสิ เนื่องจากพลังงานมีจำกัด จำนวนของผู้ที่จะเข้ามาในห้องแชทได้คือ 100 คน ขอบคุณ! จากเพื่อนของคุณ – ชาวนาอัจฉริยะ!’”

“นี่…” เว็บมาสเตอร์พูดได้คำเดียว แล้วก็เงียบไป

“บ้าเอ๊ย! เว็บมาสเตอร์ ชายคนนี้บ้ามาก! พระเจ้า! จะหยิ่งเกินไปแล้ว… บอกว่าจะยึดอำนาจของฟอรัมชั่วคราวงั้นรึ? จะคืนอำนาจให้หลังเที่ยงคืนงั้นรึ? ไอ้บ้า! คิดว่าไม่มีใครในฟอรัมแฮกเกอร์แก้ไขเรื่องนี้ได้จริงๆงั้นรึ? บัดซบ!” เหอหลินที่ยังคงตื่นเต้นอยู่ หลังจากได้อ่านข้อความเหล่านี้ก็อดระเบิดออกมาด้วยความขุ่นเคืองไม่ได้

“ยุง!” ทันใดนั้นเสียงของเว็บมาสเตอร์ก็ดังขึ้นอย่างค่อนข้างรีบร้อน “แจ้งให้ทุกคนทราบทันที ให้นำอำนาจของฟอรัมกลับคืนมาโดยเร็วที่สุด! ไม่งั้นเราได้ขายหน้ากันแน่!”

“ต้องจริงจังขนาดนั้นเลยเหรอ? ด้วยความแข็งแกร่งของฟอรัมแฮกเกอร์ของเรา ผมไม่เชื่อว่าเราจะจัดการเขาคนเดียวไม่ได้!” เหอหลินพึมพำ

“ไม่!” เว็บมาสเตอร์ตอบทันที “เชื่อดีกว่าไม่เชื่อ! รีบแจ้งให้พวกเราทราบ! จากคำพูดเหล่านั้น ฉันเกรงว่าชายคนนี้ไม่ง่ายเลย!”

“โอเค! ทันทีเลยครับ!” จากคำอธิบายของเว็บมาสเตอร์ เหอหลินก็รู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ หลังจากรับคำเขาก็วางสายทันที

เขาปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก ขณะค้นหารายชื่อในโทรศัพท์ ปากก็พึมพำว่า “ย่ามันเถอะ! ตลกเกินไปแล้ว!”

ในไม่ช้าเขาก็โทรออกไปหารายแรก

“หวัดดี? คนเลว? เข้าเน็ตเร็วเกิดเรื่องใหญ่แล้ว! อะไรนะ? บ้าเอ๊ย! ฉันยุงไง! ฉันจะบอกว่าสิทธิ์ของฟอรัมถูกยึดไปแล้ว ถ้ามีคนน้อยไปก็ไม่น่าจะเอาคืนมาได้! ออนไลน์ด้วย! ด่วนที่สุด! ได้ยินฉันไหม? อะไรนะ? บัดซบ! หุบปากไปเลย! หยุดเรื่องอื่นเดี๋ยวนี้! เร็วเข้า! โอเค! ไปบอกกับราคาของความรัก ฝนชั่วร้าย เสี่ยวจ้าว ทั้งสามคนด้วย แล้วตรวจสอบให้แน่ใจว่าพวกเขาออนไลน์แล้วด้วย! แค่นี้นะ! ฉันจะไปแจ้งคนอื่นต่อ!”