บทที่ 28 คุณภาพเงิน!

บทที่ 28 คุณภาพเงิน!

ในถ้ำธรรมชาติ ผ่านไป 8 ชั่วโมง ทั้งสองผลัดกันอยู่ยาม เจียงเสี่ยวเป็นกะแรก เซี่ยหยานเป็นกะที่สอง

ในเวลานี้เซี่ยหยานนับเวลาและเตะเจียงเสี่ยวที่อยู่ในถุงนอนเบาๆ

ที่เซี่ยหยานเตะเบามาก เป็นเพราะเธอเห็นพลังดาวจางๆลอยอยู่รอบๆ เจียงเสี่ยวผี เธอจึงรู้ว่าแม้ว่าเขาจะดูเหมือนหลับ แต่ความจริงเขายังตื่นอยู่และดูดซับพลังดาวอยู่ตลอดเวลา

เจียงเสี่ยวลืมตา ออกจากถุงนอน ค่อยๆลุกขึ้นยืน และขยับร่างกาย

คืนนี้เขานอนหลับไม่สนิท ดูเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่นตลอดเวลา อาจเป็นเพราะมีบางอย่างในใจ ดังนั้นชั่วโมงที่แล้วเขาก็เลิกนอน เพียงแต่หลับตา และเริ่มดูดซับพลังดาว

อย่างไรก็ตาม พลังดาวของเขายังคงอยู่ที่วัฏจักรละอองดาว Lv.3

ไม่ว่าจะดูดซับพลังดาวไปมากเท่าไหร่ ยอดรวมก็ไม่เพิ่มขึ้น แต่เจียงเสี่ยวก็ไม่เบื่อหน่าย เขาแทนที่พลังดาวในร่างกายครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งส่งผลกระทบต่อแผนที่ดาวภายใน โดยไม่รู้ว่าวิธีนี้จะมีประโยชน์หรือไม่

เนื่องจากนอนไม่หลับ เขาจึงหาอะไรทำ

เซี่ยหยานแบกดาบยักษ์ไว้บนหลัง และแทนที่จะดับกองไฟ เธอกับเติมกิ่งไม้เพิ่มลงไปอีกบางส่วน

ทั้งสองวางแผนจะอยู่ที่นี่ไปตลอดภารกิจ ซึ่งหมายความว่าทั้งคู่ต้องออกไปล่าไกลจากที่นี่ เพราะกลิ่นเลือดจะดึงดูดผีขาวจำนวนมาก ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ทั้งคู่ต้องการเห็น

โลกต่างมิติไม่เคยเปลี่ยนสี

ครั้งแรกที่เจียงเสี่ยวมาที่นี่ เขาตกใจกับความงามของทะเลดาวสดใส และตื่นตาตื่นใจกับสีสันชวนฝันของแสงออโรร่าบนท้องฟ้ากระจ่าง

อย่างไรก็ตาม เพียงแค่ผ่านไปวันเดียว เจียงเสี่ยวก็เริ่มคิดถึงแสงตะวัน กับค่ำคืนอันมืดมิด

โลกครึ่งสว่างครึ่งมืดนี้ ไม่เหมาะกับมนุษย์เดินดินอย่างเจียงเสี่ยว

ทั้งคู่เดินทางออกมาจนไกล ระหว่างทางทั้งคู่พบผีขาว 2-3 ตัว แต่ด้วยดาบยักษ์ที่มีเปลวไฟลุกโชติช่วงภายใต้พลังดาวของเซี่ยหยาน ผีขาวที่เจอระหว่างทางจึงไม่เลือกที่จะตามล่าคนทั้งคู่

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งคู่ได้เดินเข้ามาในทุ่งหิมะที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ และเริ่มเข้าสู่สภาวะการล่าสัตว์จริงๆ

เซี่ยหยานถือมีดสั้น พ่นหมอกสีขาวออกจากปาก และแกะสลักเครื่องหมายไว้บนต้นไม้ไปตลอดทาง เพื่อบันทึกทิศทางที่เดินทางมาป้องกันหลงทาง

จู่ๆ เซี่ยหยานก็ตัวแข็งด้วยความตกใจ

เธอได้ยินเสียงเบาๆ และสิ่งที่ทำให้เซี่ยหยานตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ เสียงนั้นอยู่ใกล้เธอมาก

นี่คือนักล่าที่ซ่อนตัวอยู่ในหิมะ มันอยู่ท่ามกลางหิมะ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว ภายใต้สายลมและหิมะ ทำให้มันดูไม่โดดเด่น

เซี่ยหยานกระชับมีดสั้นในมือ ค่อยๆก้าวถอยหลัง และเอียงศีรษะเล็กน้อยไปทางเจียงเสี่ยวผี

เจียงเสี่ยวค่อยๆวางเป้ทหารลง และมองตามสายตาของเซี่ยหยานไป ในที่สุดเขาก็พบนักซุ่มโจมตี!

ตอนนี้เซี่ยหยานกำลังเดินถอยจากมัน แต่มันก็ยังไม่ยอมขยับ!

อดทนอะไรขนาดนี้?

นี่คือความอดทนที่นักล่าที่ดีควรมี เป้าหมายของมันไม่ได้มีเพียงคนเดียว แต่มันต้องการฉีกร่างเซี่ยหยานและเจียงเสี่ยวเป็นชิ้นๆ

หรือว่า… มันเผลอหลับ?

เจียงเสี่ยวจะมีจินตนาการสูงเกินไปไหม?

เจียงเสี่ยวครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ เขาดึงมีดสั้นออกมา และก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ค่อยๆเข้าไปใกล้โครงร่างมนุษย์ที่แทบจับไม่ได้ ด้วยหัวใจที่เต้นระทึก

นี่จะเป็นการสังหารครั้งแรกที่แท้จริงของเขางั้นหรือ?

เจียงเสี่ยวถือมีดสั้นแทงลงไปอย่างรวดเร็ว

ฟึบ!

จู่ๆ หิมะก็ระเบิดออก พร้อมกับแสงสีน้ำเงินที่วาบเข้ามา นักซุ่มโจมตีผลักเจียงเสี่ยวจนกระเด็นออกไป

เรื่องนี้ต้องดูกันนานแน่!

นี่เป็นคู่ต่อสู้ที่ดี คราวนี้ ถ้าเจียงเสี่ยวสามารถอดทนได้นาน 1 นาที เขาก็จะชนะ… ผายลมน่ะสิ

เซี่ยหยานจับด้ามดาบรออยู่ เธอรู้สึกถึงความอดทนและทักษะของผีขาวตัวนี้ และรู้สึกว่ามันน่าจะแข็งแกร่งกว่าทุกตัวที่เจอมา ดังนั้นเธอจึงระวังตัวมากขึ้น

แต่คราวนี้เซี่ยหยานพบว่าสถานการณ์เปลี่ยนไป

ความคิดของเจียงเสี่ยวผีเปลี่ยนไป สไตล์การต่อสู้ของเขาก็เปลี่ยนไป

ในช่วงเวลาที่พักฟื้นฟู เจียงเสี่ยวคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ของตัวเองอย่างรอบคอบ

ใช่แล้ว เจียงเสี่ยวเลิกคิด ‘ฆ่าศัตรู’ ซึ่งเป็นไปไม่ได้ และเปลี่ยนเป็นรุกในสไตล์ป้องกันอย่างเต็มรูปแบบ

เจียงเสี่ยวทิ้งมีดสั้นที่เกะกะ แล้วใช้ ‘ชิงหมาง’ เข้าต่อสู้เพื่อถอยห่างจากศัตรู และเพื่อป้องกันคมเขี้ยวและกรงเล็บของผีขาวให้ได้มากที่สุด โดยก้าวไปข้างหน้า กลับไปข้างหลัง หลบซ้าย หลบขวา อย่างอุตลุด

ดวงตาของเซี่ยหยานเป็นประกายเล็กน้อย หลังจากเฝ้าดูอย่างตั้งใจนานกว่า 20 วินาที เธอก็หยิบกระติกน้ำทหารที่ห้อยอยู่ที่เอวมาจิบน้ำอุ่นๆ

ดูเหมือนว่าความสามารถในการปรับตัวของเด็กคนนี้จะไม่เลวเลย

เจียงเสี่ยวรุกรับ เพิ่มรอยแผลบนร่างกายของตัวเองอย่างเมามัน เลือดไหลลงจากใบหน้า รูปลักษณ์ของเขาดูน่าสมเพชอย่างยิ่ง

แสงสีน้ำเงินปรากฏขึ้นอีกครั้ง กำปั้นปะทะกับกรงเล็บแหลมคม ร่างของผีขาวเซถอยหลังไป 2-3 ก้าวอีกครั้ง และเจียงเสี่ยวก็ได้รับโอกาสให้ตัวเองได้หายใจอีกครั้ง

ชะแวบ!

ช่วงเวลานี้ แสงสีขาวได้ตกลงมาบนร่างของเจียงเสี่ยว ค่อยๆรักษาบาดแผลให้เขา และฟื้นฟูพลังชีวิตให้เขา

“อย่าปล่อยให้มันทำสำเร็จ ไอคิวของนายสูงกว่ามันนะ” จู่ๆ เซี่ยหยานที่ถือกระติกน้ำร้อนอยู่ก็พูดอะไรบางอย่าง

เจียงเสี่ยวตกใจ เขาใช้พละกำลังทั้งหมดจนครึ่งร่างปกคลุมด้วยแสงสีน้ำเงิน กระแทกเข้าใส่ผีขาวที่พุ่งเข้ามาอย่างดุร้ายและหิวโหย ปัง!

เอฟเฟกต์กระแทกของชิงหมางเป็นทักษะมหัศจรรย์ในหมู่ทักษะมหัศจรรย์จริงๆ มันเรียบง่ายและใช้งานได้จริง แล้วสนามรบก็ถูกโอนย้ายอีกครั้ง

ในป่าหิมะที่ไม่หนาแน่นนี้ มีพื้นที่เปิดโล่งขนาดเล็กจำนวนมาก แต่ก็มีต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ติดกันอย่างใกล้ชิดจำนวนมากเช่นกัน เมื่อผีขาวดึงสนามรบเข้าใกล้ต้นไม้มากขึ้น นั่นเป็นสิ่งที่ไม่เอื้ออำนวยอย่างยิ่งสำหรับเจียงเสี่ยว

เพียงแค่ต้นไม้โดดเดี่ยวเพียงต้นเดียว ผีขาวก็สามารถจัดการเขาจนเลือดสาดได้แล้ว ผีขาวเป็นเหมือนลิงที่ว่องไว และเหมือนลิงมากเกินไปจริงๆ

“ทนให้ได้อีก 1 นาที แล้วฉันจะให้น้ำดื่มเป็นรางวัล” ในที่สุดก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซี่ยหยาน

เจียงเสี่ยวหอบหายใจอย่างหนักหน่วง และถอยหลังกรูด แสงสีขาวตกลงมาบนร่างกายอีกครั้ง ในเวลาเดียวกัน เขาก็ถือลูกปัดดาวเม็ดหนึ่งไว้ในมือ และดูดซับมันเข้าสู่ร่างกาย

ในใจของเขามีข้อความปรากฏขึ้น

“คุณภาพของทักษะดาวได้รับการปรับปรุง!

ชิงหมาง คุณภาพเงิน Lv.1

ความอดทน คุณภาพเงิน Lv.1”

นอกจากนี้เซี่ยหยานยังกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวผี ฉันชอบผู้ชายกล้าหาญ และชอบผู้ชายที่ต่อสู้ด้วยสมอง”

ผีขาวที่ถูกกระแทกจนพลิกคว่ำ กลิ้งอย่างว่องไวสองครั้ง และกระโจนขึ้นไปจับกิ่งไม้ด้วยมือข้างเดียว แล้วปีนขึ้นไปอยู่บนต้นไม้

เจียงเสี่ยวใช้โอกาสนี้ให้ ‘พร’ ตัวเองอย่างเมามัน

บางทีอาจเป็นเพราะเห็นเหยื่ออยู่ในสภาวะบ้าคลั่ง แม้ไอคิวของผีขาวจะไม่สูง แต่มันก็เข้าใจว่า สงครามยืดเยื้อดูเหมือนจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดี

ปัง!

ผีขาวตบอุ้งเท้าลงบนต้นสนอย่างหนักหน่วง จนหิมะบนต้นไม้ร่วงหล่นลงมาปกคลุมท้องฟ้า แล้วร่างสีขาวราวหิมะก็กระโจนออกมาทันที

ใบหน้าปีศาจสีดำสนิทและดวงตาแดงก่ำ ตัดกันอย่างที่สุดกับสีขาวของหิมะ

เจียงเสี่ยวกำหมัดขวาแน่น แผนที่ดาวกระบวยใหญ่ ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ และแสงก็สว่างขึ้นในช่องดาวที่สอง

เซี่ยหยานตกใจมาก เธอรีบตะโกนว่า “หลบเร็ว!”

เธอไม่สามารถจินตนาการได้ว่า ทำไมเจียงเสี่ยวผี ผู้ซึ่งปรับตัวได้เป็นอย่างดี ถึงได้กลับไปสู่สถานะเหมือนกับตอนที่เข้ามาที่นี่ครั้งแรก

เมื่อเผชิญหน้ากับผีขาวที่ดุร้าย เจียงเสี่ยวได้เปลี่ยนสไตล์การต่อสู้ เขาย่อตัวลงและดีดตัวพุ่งขึ้นไป

แล้วดวงตาของเซี่ยหยานก็ต้องเบิกกว้างขึ้นทันที เมื่อเห็นแผนที่ดาวที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้น และช่องดาวที่สองก็ฉายแสงสีเงินวาววับ…

ตุบ!

กระติกน้ำทหารร่วงจากมือของเซี่ยหยาน น้ำร้อนกระฉอกออกมาราดรดพื้นหิมะ จนทำให้หิมะหนาทึบใต้ฝ่าเท้าของเซี่ยหยานละลาย

******

แจ้งล่วงหน้า วันที่ 13-14 นี้หยุดน้า...