บทที่ 8 อัปเกรดสกิล และดาบสับอสูรเขายักษ์

ค่าสถานะของกระต่ายขนยาวชั้นยอดนั้นใกล้เคียงกับผู้ปลุกพรสวรรค์ของมนุษย์ในเลเวล 5 ทว่ามนุษย์นั้นมีความเฉลียวฉลาดและมีพรสวรรค์ติดตัวแต่กำเนิด ซึ่งเป็นสิ่งที่สัตว์อสูรระดับต่ำไม่อาจเทียบเคียงได้

มอนสเตอร์ระดับต่ำส่วนใหญ่ไม่มีสกิลใดๆ เลย แม้แต่กระต่ายชั้นยอดเลเวล 4 ก็ทำได้เพียงแค่กัดและเตะเท่านั้น

ถึงตอนนี้ กระต่ายขนยาวชั้นยอดทั้งสองตัวได้สังเกตเห็นมนุษย์ผู้บ้าบิ่นที่บุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของพวกมันแล้ว พวกมันพุ่งทะยานออกจากถ้ำ ตัวหนึ่งนำหน้า อีกตัวตามหลัง

หวังถิงกางนิ้วออกและปลดปล่อยสายฟ้าฟาดห้าสาย ด้วยมานาที่มีเหลือเฟือ เขาจึงร่ายสกิลติดต่อกันถึงห้าครั้งรวด

อสนีบาตทั้งห้าสายพุ่งทะลวงเข้าไปในถ้ำอย่างบ้าคลั่ง ดุดัน เกรี้ยวกราด และไม่อาจหยุดยั้ง

กระต่ายขนยาวชั้นยอดทั้งสองกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ด้วยร่างกายที่กำยำล่ำสันจึงทำให้พวกมันยังคงรอดชีวิตมาได้

ด้วยเกรงว่าพวกมันอาจจะรอดไปได้ หวังถิงจึงสาด 《วิชาอัสนีระเบิด》 ใส่พวกมันอีกห้าครั้ง

ตูม! ตูม! ตูม! ...คลื่นระเบิดต่อเนื่องเริ่มทำให้ถ้ำทั้งถ้ำถล่มลงมา

ภายใต้การโจมตีปูพรมอย่างไม่หยุดหย่อน กระต่ายทั้งสองจึงถูกฝังทั้งเป็นอยู่ใต้ดิน สิ้นลมหายใจไปก่อนที่จะทันได้หลบหนี

การระดมยิงครั้งนี้ผลาญพลังจิตวิญญาณของเขาไปเกือบ 30 เปอร์เซ็นต์

แม้ว่าเป้าหมายจะมีเลเวลสูงกว่าถึงสองเลเวล แต่อำนาจการยิงที่เหนือชั้นกว่าอย่างท่วมท้นก็สามารถปลิดชีพพวกมันได้ในพริบตา

【สังหารกระต่ายขนยาวชั้นยอด ได้รับแต้มวิวัฒนาการ +50】

【สังหารกระต่ายขนยาวชั้นยอด ได้รับแต้มวิวัฒนาการ +50】

เสียงแจ้งเตือนอันน่าฟังดังขึ้น หวังถิงเลื่อนขึ้นสู่เลเวล 3 แล้ว

ชื่อ: หวังถิง

พรสวรรค์: 《เหนี่ยวนำอัสนี》 (10000)

เลเวล: 3

พละกำลัง: 32

ความคล่องตัว: 32

จิตวิญญาณ: 300

สกิล: 《ช็อตไฟฟ้า》 เลเวล 2, 《วิชาอัสนีระเบิด》 เลเวล 1

คำสาปต้องห้าม: ไม่มี

อุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี

แต้มวิวัฒนาการ: 760

สกิลกดใช้ – 《ช็อตไฟฟ้า》 เลเวล 2: ขว้างสายฟ้าที่สร้างความเสียหาย 170% และอาจทำให้เป้าหมายเป็นอัมพาต

《วิชาอัสนีระเบิด》 เลเวล 1: เรียกสายฟ้าฟาดที่จะระเบิดใส่เป้าหมาย สร้างความเสียหาย 180%

สกิลติดตัว – 《บ่อน้ำพุมานา》 เลเวล 1: ค่าสถานะจิตวิญญาณคูณสิบ เมื่อจิตวิญญาณลดลงต่ำกว่า 30% ความเร็วในการฟื้นฟูจะเพิ่มขึ้นเป็น 1000%

《กลืนวิญญาณดูดซับจิต》 เลเวล 1: เมื่อสังหารเป้าหมาย มีโอกาส 1% ที่จะขโมยค่าสถานะบางส่วนของเป้าหมาย

"จัดการมอนสเตอร์ชั้นยอดนี่มันรู้สึกดีชะมัด!" หวังถิงอุทาน พวกมันให้ทั้งค่าประสบการณ์มหาศาลและแต้มวิวัฒนาการพิเศษ

"ถ้ามอนสเตอร์ชั้นยอดเลเวล 4 ยังเอาชนะฉันไม่ได้ ฉันก็แทบจะไร้เทียมทานในดันเจี้ยนมือใหม่แล้วล่ะ"

ไม่ว่าเลเวล 5 จะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางรอดพ้นจากการรับศีลจุ่มด้วยสายฟ้าของเขาไปได้หรอก

ตราบใดที่เขาไม่ไปวิ่งชนกับฝูงมอนสเตอร์ ทุกอย่างก็ราบรื่นดี

หวังถิงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า และไม่นานก็สังเกตเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์

จะพูดให้ถูกก็คือ มันไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นอสูรมีเขาต่างหาก ศีรษะเป็นกวางแต่ร่างกายเป็นมนุษย์ ในมือถือดาบสับขนาดแปดสิบเซนติเมตร

อสูรเขายักษ์กลายพันธุ์ – เลเวล 3

พละกำลัง: 46

ความคล่องตัว: 28

จิตวิญญาณ: 31

สกิล: 《สับ》

มอนสเตอร์เลเวล 3 ตัวนี้มีพละกำลังสูงลิ่วแต่มีความคล่องตัวที่ย่ำแย่ ยิ่งกว่าพวกกระต่ายเสียอีก

หวังถิงยกมือขึ้นแล้วยิงสายฟ้าออกไป อสูรเขายักษ์ที่อยู่ไกลออกไปถูก 《ช็อตไฟฟ้า》 ฟาดใส่และล้มพับลงไปกองกับพื้นก่อนที่จะทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น

《ช็อตไฟฟ้า》 ในเลเวล 2 ตอนนี้มีอานุภาพที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

【สังหารอสูรเขายักษ์กลายพันธุ์ ได้รับแต้มวิวัฒนาการ +30】

【ไอเทมที่ดรอป: 《ดาบสับอสูรเขายักษ์》 – พละกำลัง +3, เลเวลอุปกรณ์สวมใส่: 3】

"โอ้! อุปกรณ์สวมใส่ดรอปด้วยแฮะ!" นัยน์ตาของหวังถิงทอประกาย เขารีบปรี่เข้าไปหยิบใบมีดที่ร่วงหล่นอยู่บนพื้นขึ้นมา

บนโลกใบนี้ ระดับของอุปกรณ์สวมใส่จะแบ่งออกเป็น ทั่วไป, ต่ำ, กลาง, สูง, ชั้นดี, ล้ำเลิศ, มหากาพย์ และตำนาน

ดาบสับของอสูรเขายักษ์จัดอยู่ในระดับทั่วไป ถึงกระนั้น วัสดุของมันก็ยังแข็งแกร่งกว่าดาบธรรมดาทั่วๆ ไปมาก

เมื่อผู้ปลุกพรสวรรค์นำไปใช้งาน มันจะเพิ่มพละกำลังให้อีก 3 หน่วย

"เยี่ยมเลย... เจ้านี่คงขายได้ราคาดีแน่ถ้านำออกไปข้างนอก" เมื่อได้กลิ่นอายของเงินตรา หวังถิงก็อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้าง

ดาบสับเล่มนี้มีน้ำหนักราวๆ สามสิบชั่ง ผู้เข้าสอบทั่วไปคงจะแบกไปได้มากสุดแค่สองเล่มเท่านั้น แต่ด้วยพื้นที่เก็บของของเขา ต่อให้จะเอาไปสักหมื่นเล่มก็ยังไหว

เขาเก็บดาบลงไปแล้วออกเดินทางตามหาอสูรเขายักษ์ตัวต่อไป

ดันเจี้ยนแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลและมอนสเตอร์ก็อยู่กันอย่างกระจัดกระจาย เขาจึงไม่สามารถต้อนพวกมันมารวมกันเพื่อเปิดเทศกาลสังหารหมู่ได้... ช่างน่าเสียดายจริงๆ

ขณะที่บ่นกระปอดกระแปดไปพลางล่าไปพลาง เขาก็เดินไปชนเข้ากับผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ทุกคนต่างก็กำลังยุ่งวุ่นวาย ไม่มีใครหยุดแวะทักทายพูดคุยกันเลย

เวลาผ่านไปไม่นานเขาก็พบมอนสเตอร์เพิ่มอีก เป็นพวกเลเวล 2 และ 3 ปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้ถูกเขากวาดล้างจนสิ้นซากด้วยการสะบัดมือเพียงครั้งเดียว

ตอนนี้หวังถิงต้องการเพียงแค่เหยื่อเลเวล 4 หรือ 5 เท่านั้น

ทันใดนั้น เสียงการต่อสู้ก็ดังกึกก้องมาจากป่าเบื้องหน้า เสียงคำรามของผู้ปลุกพรสวรรค์ที่เป็นมนุษย์ดังกังวานประสานไปกับเสียงขู่คำรามของมอนสเตอร์

หวังถิงหูผึ่ง เขารีบรุดเข้าไปใกล้และเปิดใช้งาน 《เนตรหยั่งรู้》 เพื่อสอดแนมสถานการณ์

ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นร่างของคนเจ็ดแปดคนกำลังต่อสู้พัวพันอยู่กับอสูรเขายักษ์ร่างสูงตระหง่าน

อสูรเขายักษ์ชั้นยอด – เลเวล 4

พละกำลัง: 57

ความคล่องตัว: 43

จิตวิญญาณ: 41

สกิล: 《สับต่อเนื่อง》

มันคือมอนสเตอร์ชั้นยอดเลเวล 4 และผู้ที่กำลังต่อกรกับมันอยู่ก็คือ ซุนเฉียน หลิวอิง และพรรคพวก

ซุนเฉียนได้กลายร่างไปแล้ว ขนาดตัวของเขาขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า มัดกล้ามปูดโปน มีเกราะหินปกคลุมห่อหุ้มร่างกาย ดูทรงพลังและน่าเกรงขาม

นี่คือพรสวรรค์สายต่อสู้ระดับซีในสายสัตว์อสูรของเขา... 《หมีหินยักษ์》

ซุนเฉียนแกว่งดาบสับขนาดมหึมา ปะทะกับอสูรเขายักษ์ชั้นยอดแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน ขณะที่คนอื่นๆ อีกเจ็ดคนคอยช่วยเหลือและโจมตีประกบจากทางด้านข้าง

"เร็วเข้า! ฉันต้านมันไว้ได้อีกไม่นานแล้วนะ!" ซุนเฉียนคำรามลั่น ระยะเวลาในการกลายร่างเป็นสัตว์อสูรของเขาใกล้จะหมดลงแล้ว

"ทนอีกนิดนะพี่ซุน เดี๋ยวฉันจะบัฟให้!" หลิวอิงตะโกนด้วยน้ำเสียงหวานใส พยายามฝืนรีดเร้นพรสวรรค์เสริมแกร่งอาวุธของเธอเพื่อร่ายบัฟ

เธอเองก็มาถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน พลังจิตวิญญาณเกือบจะเหือดแห้งเต็มทน

หากพวกเขาไม่ได้ตกลงกันไว้ล่วงหน้าว่าเธอจะได้เป็นคนปิดฉากเพื่อรับค่าประสบการณ์ไปล่ะก็ เธอคงไม่ยอมฝืนทนผลักดันตัวเองขนาดนี้หรอก

"ไร้น้ำยาชะมัด... อัดบัฟไปตั้งเยอะยังไม่ได้เรื่องอีก!" เธอสบถอุบอิบอยู่ในลำคอขณะร่ายมนตร์เสริมพลังให้กับดาบสับของซุนเฉียน

เพื่อนร่วมทีมที่เหลือต่างก็เร่งรีดเร้นความสามารถของตนออกมา

บางคนทำให้เป้าหมายเกิดอาการวิงเวียนหรือเชื่องช้าลง ส่วนคนอื่นๆ ก็สาดลูกไฟพุ่งตรงเข้าใส่หัวของมอนสเตอร์

แม้ว่าความเสียหายที่ทำได้จะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่มันกลับสร้างความรำคาญและเป็นการหยามเกียรติอย่างถึงที่สุด

หลังจากการระดมโจมตีอย่างหนักหน่วง อสูรเขายักษ์ชั้นยอดก็เกิดอาการมึนงงไปชั่วขณะ

ซุนเฉียนฉวยโอกาสนั้นสับร่างของมันจนล้มฟุบลงไปกองกับพื้น

ในที่สุดมอนสเตอร์ชั้นยอดก็ถูกทุบตีจนปางตาย เหลือรอดอยู่เพียงลมหายใจรวยริน

กลุ่มของซุนเฉียนทรุดตัวลงนั่ง หอบหายใจแฮกๆ อย่างโล่งอก

มอนสเตอร์ชั้นยอดเลเวล 4 ตัวนี้เกือบจะพรากชีวิตของพวกเขาไปเสียแล้ว

"พวกเราทำได้แล้ว... มอนสเตอร์ชั้นยอดเลเวล 4!"

"พวกเรานี่มันสุดยอดจริงๆ ในดันเจี้ยนมือใหม่แห่งนี้คงไม่มีใครหน้าไหนล่ามอนสเตอร์ชั้นยอดเลเวล 4 ได้อีกแล้วล่ะ"

"พี่ซุนเจ๋งสุดๆ ไปเลย ถ้าไม่มีพี่ เราคงไม่มีวันล้มมอนสเตอร์ชั้นยอดได้แน่"

คนในทีมพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น นัยน์ตาจับจ้องไปที่ซุนเฉียนด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

หลิวอิงผู้เหนื่อยล้ายันตัวลุกขึ้นยืน ในมือถือดาบสับ เดินตรงไปยังมอนสเตอร์ที่นอนหมอบอยู่บนพื้นเพื่อปลิดชีพมันและรับค่าประสบการณ์

ในวินาทีนั้นเอง หวังถิงซึ่งเฝ้ามองดูอยู่ในเงามืดมาตลอดก็ก้าวออกมาในที่สุด