บทที่ 6: โลกนี้... ไม่มีอะไรน่าอาลัยอาวรณ์อีกแล้ว

บทที่ 6: โลกนี้... ไม่มีอะไรน่าอาลัยอาวรณ์อีกแล้ว

ตอนเข้านอน หลี่เหมียนเตรียมขนมและลูกอมสำหรับเพิ่มพลังจิตไว้ในห้องนอนล่วงหน้า

ลูกอมเพิ่มพลังจิตแบบนี้หาซื้อได้ทั่วไปและราคาถูก แค่เม็ดละสิบหยวน กลุ่มเป้าหมายหลักคือมาสเตอร์มือใหม่ ว่ากันว่ากินหนึ่งเม็ดจะช่วยฟื้นฟูพลังจิตได้เล็กน้อย

ของแบบนี้มีประโยชน์สำหรับมือใหม่ แต่ไร้ประโยชน์สิ้นเชิงสำหรับมือเก๋า ราคาเลยไม่แพง

ระหว่างที่เถียนเถียนหลับ เธอเข้าไปในพื้นที่สัตว์อสูร เปิดคัมภีร์สัตว์อสูร และค้นหาหน้าพรสวรรค์ของตัวเอง

【สกิลพรสวรรค์】 สารานุกรมวิวัฒนาการ

สกิลเรียกใช้: 【แนะนำวิวัฒนาการ】 - สามารถให้คำแนะนำการวิวัฒนาการตามลักษณะของสัตว์อสูร และทำการจำลองวิวัฒนาการโดยใช้พลังจิตของมาสเตอร์ภายในขอบเขตที่กำหนด

สกิลติดตัว: 【คะแนนวิวัฒนาการ】 - สัตว์อสูรในพันธสัญญาจะได้รับคะแนนการฝึกฝนที่แตกต่างกันทุกวันเพื่อเสริมความแข็งแกร่ง

อันแรกแบ่งออกเป็นสองโมดูล: หนึ่งคือแนะนำวิวัฒนาการ และอีกหนึ่งคือจำลองวิวัฒนาการ

ซึ่งแตกต่างจากสกิลพรสวรรค์อีกอย่างของเธออย่างสิ้นเชิง

【สกิลพรสวรรค์】 เนตรสัจธรรม

สกิลเรียกใช้: 【สอดส่องความรู้】 - สามารถแอบดูข้อมูลตามความรู้ของมาสเตอร์ มีโอกาส 10% ที่จะได้รับข้อมูล คุณสมบัติ สกิล และเงื่อนไขการอัปเกรดของสัตว์อสูร

สกิลติดตัว: 【แปลงเป็นข้อมูล】 - เนตรสัจธรรมมาพร้อมกับสกิลแปลงเป็นข้อมูลที่จะสร้างข้อมูลเมื่อเนตรสัจธรรมทำงาน สกิลนี้จำกัดเฉพาะเมื่อเนตรสัจธรรมเปิดใช้งานอยู่

แม้พรสวรรค์เนตรสัจธรรมจะทรงพลัง แต่เมื่อเทียบกับสารานุกรมวิวัฒนาการแล้ว มันเหมือนของเล่นเด็กไปเลย

หลี่เหมียนเปิดหน้า 'แนะนำวิวัฒนาการ' ภายใต้สารานุกรมวิวัฒนาการ และพบแถวรูปโปรไฟล์สีดำที่ดูคล้ายแผนผังความคิด (Mind Map) รูปเริ่มต้นคือหน้าหมาของเถียนเถียน ถัดไปทางขวามีสามกิ่งก้าน แตกแขนงออกไปเป็นกิ่งย่อยที่ละเอียดยิ่งขึ้น ยิ่งลึกเข้าไป กิ่งก้านก็ยิ่งเยอะและหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ

นอกจากนี้ หลี่เหมียนยังเห็นรูปโปรไฟล์ของหยาหยาและเชอร์รี่อยู่ใต้หัวหมาของเถียนเถียนด้วย

เธอสะดุ้ง

เป็นอย่างที่คาดไว้ สกิลนี้ไม่ได้จำกัดแค่สัตว์อสูรในพันธสัญญาของเธอเอง

หลี่เหมียนตั้งสติ แล้วมองไปที่กิ่งก้านทั้งสามหลังหยาหยา

รูปโปรไฟล์ในกิ่งก้านล้วนเป็นสีดำสนิท เธอลองใช้จิตสัมผัสแตะไปที่อันตรงกลาง แต่ไม่มีปฏิกิริยาอะไร รอสักพัก เธอก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงลองถ่ายเทพลังจิตเข้าไป

ทันทีที่ถ่ายเทพลังจิต รูปโปรไฟล์สีดำก็สว่างวาบขึ้น จากนั้นภายในไม่กี่วินาที รูปเถียนเถียนก็ปรากฏขึ้นแทนที่

หลี่เหมียนกดเปิดดู—

【สัตว์อสูร: เถียนเถียน】

【เผ่าพันธุ์: สุนัขหิมะที่ราบสูงไซบีเรีย】

【ธาตุ: น้ำแข็ง】

【ระดับคุณภาพ: เงิน】

【ระดับขั้น: ขั้น 1】

【ค่าสถานะพื้นฐาน: ความเร็ว 15 (+), ร่างกาย 20 (+), โจมตี 15 (+), ป้องกัน 20 (+)】

เหมือนกับก่อนหน้านี้ เถียนเถียนดูไม่ต่างไปจากเดิม สิ่งเดียวที่เปลี่ยนคือระดับคุณภาพ

จากทองแดงเป็นเงิน... มันได้ผลจริงๆ

เจ๋งเป้ง!

หลี่เหมียนดีใจสุดขีด เธอกำลังจะเช็กเงื่อนไขการวิวัฒนาการระดับคุณภาพ แต่กลับพบว่าหน้าแนะนำวิวัฒนาการไม่แสดงเงื่อนไข

เธอต้องผ่านกระบวนการ 'จำลองวิวัฒนาการ' ก่อนถึงจะเห็นเงื่อนไข

เวรเอ๊ย!

นี่มันระบบเทพทรูชัดๆ

ต่างกันแค่คนอื่นจ่ายด้วยเงิน แต่เธอจ่ายด้วยพลังจิต!

มิน่าล่ะ สองสกิลนี้ถึงอยู่ด้วยกัน ที่แท้ต้องดูคำแนะนำวิวัฒนาการก่อน แล้วค่อยทำการจำลองเพื่อดูเงื่อนไขสินะ?

หลี่เหมียนถอนหายใจ ปลอบใจตัวเองว่ามีสกิลพรสวรรค์เทพขนาดนี้ ก็ถือว่าแซงหน้ามาสเตอร์รุ่นเดียวกันไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว

นั่นสินะ

คนเรามันต้องมีการเปรียบเทียบ

คิดได้แบบนั้น หลี่เหมียนก็รู้สึกดีขึ้นทันตา

เธอกดไปที่ 'จำลองวิวัฒนาการ' ทางด้านขวาของ 'แนะนำวิวัฒนาการ' และพบว่าหน้าตาอินเทอร์เฟซไม่ต่างกันเลย ต่างกันแค่พอกดที่รูปโปรไฟล์ จะเห็นข้อความ— 【เงื่อนไขวิวัฒนาการ: ใช้พลังจิต 10 หน่วยเพื่อทำการจำลองและรับข้อมูล】

หลี่เหมียนออกจากหน้าพรสวรรค์ หลังคิดสักพัก เธอเปิดหน้าสัญญาของเถียนเถียน และพบว่าช่องระดับคุณภาพด้านบนมีเครื่องหมาย (+) แสดงอยู่

แสดงว่าเธอยังมีพลังจิตเหลือให้ใช้

แล้ว... เมื่อกี้เธอใช้พลังจิตไปเท่าไหร่สำหรับการแนะนำวิวัฒนาการ?

หลี่เหมียนครุ่นคิด เธอมีพลังจิตทั้งหมดสามสิบหน่วย เมื่อกี้ใช้ไปส่วนน้อย แต่ยังสามารถทำการจำลองได้ แสดงว่ายังมีเหลืออยู่ส่วนหนึ่ง

เธอยังไม่รีบทำการจำลอง แต่เปิดหน้าแนะนำวิวัฒนาการอีกครั้ง และมองไปที่รูปโปรไฟล์สีดำด้านบนและด้านล่างของรูปที่สว่างแล้ว

"เฮ้อ โรคย้ำคิดย้ำทำกำเริบ"

ถ้าไม่ทำให้มันสว่างให้หมด ฉันคงนอนไม่หลับแน่!

หลี่เหมียนจุดไฟให้รูปโปรไฟล์สีดำด้านบนอย่างไม่ลังเล

【สัตว์อสูร: เถียนเถียน】

【เผ่าพันธุ์: สุนัขน้ำแข็งที่ราบสูงไซบีเรีย】

【ธาตุ: น้ำแข็ง】

【ระดับคุณภาพ: เงิน】

【ระดับขั้น: ขั้น 1】

【ค่าสถานะพื้นฐาน: ความเร็ว 20 (+), ร่างกาย 15 (+), โจมตี 20 (+), ป้องกัน 15 (+)】

ความเปลี่ยนแปลงของรูปโปรไฟล์ดูไม่มาก ยังคงเป็นหน้าหมาโง่ๆ ของฮัสกี้เหมือนเดิม แต่เมื่อเทียบกับอันข้างล่าง ขนสีดำของเถียนเถียนดูจางลงอย่างเห็นได้ชัด

หลี่เหมียนอดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในห้วงความคิด

ค่าสถานะพื้นฐานของระดับเงินทั้งสองแบบนี้ใกล้เคียงกัน ต่างกันแค่แบบหลังเร็วกว่าสุนัขหิมะและมีพลังโจมตีสูงกว่า แต่พลังป้องกันและร่างกายก็ลดลงอย่างมากเช่นกัน

แล้วสุนัขน้ำแข็งที่ราบสูงไซบีเรียกับสุนัขหิมะที่ราบสูงไซบีเรียมันต่างกันตรงไหนฟระ!?

หลี่เหมียนมองกิ่งก้านด้านหลังอีกครั้ง ไล่เช็กรูปโปรไฟล์ทุกรูป พบว่ากิ่งที่ยาวที่สุดกลับเป็นรูปที่เธอยังไม่ได้จุดไฟ

กิ่งของสุนัขน้ำแข็งและสุนัขหิมะยาวไม่ถึงหนึ่งในสามของกิ่งนั้นด้วยซ้ำ

เข้าใจละ

เธอเข้าใจแล้ว

กิ่งก้านเหล่านี้แสดงถึงขีดจำกัดการวิวัฒนาการของสัตว์อสูร

ยิ่งกิ่งยาว ขีดจำกัดการวิวัฒนาการก็ยิ่งสูง

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เธอควรเลือกเส้นทางของกิ่งที่ยาวที่สุด

"เหมือนบทสรุปเกมจริงๆ ด้วยแฮะ..."

หลี่เหมียนอดพึมพำไม่ได้ เธอเหลือบมองช่องระดับคุณภาพของเถียนเถียนอีกครั้ง พบว่าเครื่องหมาย (+) หายไปแล้ว แสดงว่าพลังจิตของเธอไม่พอสำหรับ 10 หน่วยที่ต้องใช้ในการจำลองวิวัฒนาการแล้ว

เธอมีพลังจิตสามสิบหน่วยและยังไม่เข้าสู่สภาวะอ่อนแอ แสดงว่ามีพลังจิตเหลืออยู่บ้างแต่น้อยกว่าสิบหน่วย

นั่นสินะ

ถ้ามีเครื่องวัดพลังจิตที่บ้านคงดีกว่านี้

สุดท้ายก็เพราะความจนนั่นแหละ

เครื่องวัดพลังจิตราคาอย่างต่ำก็หลายแสน ไม่ใช่ของที่ครอบครัวธรรมดาอย่างพวกเธอจะซื้อไหวจริงๆ

"เฮ้อ เลิกคิด นอนดีกว่า"

หลี่เหมียนตบแก้มตัวเอง กำลังจะคลุมโปงนอน จู่ๆ โทรศัพท์ก็สั่น

หลี่เหมียน: "..."

นิ้วของเธอค่อยๆ เอื้อมไปหาโทรศัพท์อย่างเงียบเชียบ

แค่แป๊บเดียวเอง

เธอสาบานว่าจะต้องหลับก่อนห้าทุ่มแน่นอน!

สองชั่วโมงผ่านไป... "เวรละ เที่ยงคืนแล้ว นอน นอน!"

วันรุ่งขึ้น เธอถูกเถียนเถียนเหยียบปลุกด้วยความกระตือรือร้น

ใช่

เธอโดนเหยียบ

สีหน้าของหลี่เหมียนบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ: "เถียนเถียน!"

"เมื่อวานแกไม่ได้ล้างเท้านะ!"

เถียนเถียนหูตก: "โฮ่ง!"

เค้าล้างแล้วนะ!

หลี่เหมียนไม่เชื่อ: "เป็นไปไม่ได้!"

เถียนเถียนเริ่มร้อนรน: "โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!"

เค้าล้างจริงๆ นะ ไม่เชื่อดมสิ! ดมดู!

มันเห่าพลางยัดอุ้งเท้าใส่หน้าหลี่เหมียน

โดนอุ้งเท้าหมาจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว หลี่เหมียนช็อก: "เถียนเถียน?"

"แกจะฆาตกรรมฉันเหรอ?"

เถียนเถียน: ?

เค้าเปล่า เค้าไม่ได้ทำ เค้าแค่จะให้ดมเท้าเฉยๆ

หลี่เหมียนแสยะยิ้มชั่วร้าย: "แกกล้าฆาตกรรมฉัน เถียนเถียน โอ้ เถียนเถียน คอยดูนะ วันนี้แม่จะลงโทษแกให้สาสม... ฮิฮิฮิ..."

เถียนเถียนถอยกรูด

"หงิง หงิง~"

"ทำตัวน่ารักไปก็ไร้ประโยชน์ วันนี้แกต้องรับโทษทัณฑ์!"

หลี่เหมียนกดหัวหมาลงกับพื้นอย่างโรคจิต แล้วซุกหน้าลงไปที่พุงของมัน

"เถียนเถียนวันนี้น่ารักจัง ใส่ชุดลายหัวใจสีชมพูด้วย... ฮิฮิฮิ"

เถียนเถียนในชุดลายหัวใจเล็กๆ นอนแผ่หลาบนพื้นด้วยความสิ้นหวัง ปล่อยให้มาสเตอร์โรคจิตเล่นสนุกกับตัวมันตามใจชอบ

โลกนี้ไม่มีอะไร... ให้อาลัยอาวรณ์อีกแล้ว

ฉันเหนื่อย ให้มันพังทลายไปให้หมดเถอะ

หัวใจของเถียนเถียนเย็นเยียบดั่งเถ้าถ่าน