บทที่ 59: สยบเหยียนซิน!

บทที่ 59: สยบเหยียนซิน!

ดูเหมือนเหยียนซินจะรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ

พอเดินเข้าห้อง... ใบหน้าสวยๆ ของนางก็แดงก่ำขึ้นมาทันที... ท่าทางเขินอายแบบนั้น... แม่งโคตรน่ารัก

ฉีเฟิงยิ้ม... ไม่ได้ทำท่าหื่นกระหายอะไร... กลับเดินสำรวจห้องพักของเหยียนซินอย่างสนใจ... ในเวลานี้... ถึงแม้เขาจะใช้ระบบจนพิชิตใจเหยียนซินได้สำเร็จแล้ว... แต่ถ้าแม่งรีบอุ้มนางขึ้นเตียงทันที... ฉีเฟิงในสายตาของเหยียนซิน... ก็ไม่ต่างอะไรจากผู้ชายคนอื่น... ก็แค่มีลีลาเหนือกว่าหน่อยเท่านั้นเอง

“ไม่เลวนี่ครับ”

ฉีเฟิงมองการตกแต่งในห้อง... พยักหน้าไม่หยุด... ผู้หญิงทุกคนแม่งก็มีหัวใจเป็นสีชมพูกันทั้งนั้น... เหยียนซินก็ไม่เว้น

ทั้งห้องเป็นระเบียบ... สะอาดสะอ้าน... เต็มไปด้วยตุ๊กตาน่ารักๆ... แม้แต่ผนังยังทาด้วยวอลเปเปอร์สีชมพู... แถมยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยฟุ้งไปทั่ว

หืม?

ตอนนั้นเอง... ฉีเฟิงก็เดินไปที่โต๊ะทำงาน... บนจอโน้ตบุ๊กกำลังเล่นวิดีโอ... มันคือหนังแนว BDSM สไตล์ยุโรปอเมริกา!

ปลอกคอหมา, โซ่, เซ็กซ์ทอยสารพัดชนิด... ถูกเอามาทดลองบนร่างของนางเอก

เหยียนซินอุทานในใจ 'ชิบหายแล้ว!'... หลังจากทะเลาะกับเฉินฟาน... นางก็นอนไม่หลับ... เลยกะว่าจะดูหนังปลุกอารมณ์สักเรื่องแล้วค่อยนอน... ไม่คิดเลยว่าพอนอนบนเตียงได้แป๊บเดียว... ก็จะได้ยินเสียงโวยวายข้างนอก... ตอนรีบวิ่งออกไป... แม่งลืมปิดวิดีโอ!

“อาจารย์คนสวย... ชอบโดนทรมานเหรอครับ?”

ฉีเฟิงสวมกอดเหยียนซินจากด้านหลัง... เป่าลมหายใจร้อนๆ ใส่ใบหูสุดเซ็กซี่ของนาง... แล้วกระซิบถาม

“ฉันต้องบ้าแล้วแน่ๆ ถึงจะชอบโดนทรมาน”

เหยียนซินส่ายหน้า... อยากจะปฏิเสธ

แต่ในวินาทีต่อมา... ฉีเฟิงกลับช้อนตัวนางอุ้มไปวางบนเตียง... แล้วหัวเราะหึๆ “แต่ผมแม่งโคตรชอบทรมานเลยว่ะ... อยากจะทรมานอาจารย์คนสวยของเรา... ดูสิว่าลึกๆ แล้ว... นางจะร่านขนาดไหน”

“ไอ้คนเลว”

เหยียนซินด่า... แต่หัวใจกลับสั่นระรัว

นางเคยจินตนาการถึงฉากนี้มานับครั้งไม่ถ้วน... นามรู้สึกว่า... เฉพาะตอนที่โดน "กระทำรุนแรง" เท่านั้น... ผู้หญิงถึงจะได้รับความสุขสมและความฟินถึงขีดสุด

เป็นเวลานานมาก... ที่นางคิดว่าตัวเองผิดปกติทางจิต... ถึงขนาดรู้สึกต่ำต้อยมาตลอด... แอบซ่อนความลับก้นบึ้งของหัวใจนี้ไว้ไม่ให้ใครรู้

“อาจารย์ครับ... จริงๆ ผมรู้ตั้งแต่แรกเห็นแล้วว่าครูชอบแบบนี้... นี่มันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรเลย... สำหรับผู้ชายแล้ว... ผู้หญิงแบบนี้ต่างหากที่คู่ควรแก่การครอบครอง”

ฉีเฟิงฟาดฝ่ามือลงไปบนบั้นท้ายของเหยียนซินเต็มแรง... พร้อมกับเสียง "เพี๊ยะ!" ที่ดังลั่น... ใบหน้าของอาจารย์สาวสวยก็ยิ่งแดงก่ำ

“ฉันเป็นครูของเธอนะ... ทำแบบนี้มันไม่ถูกต้อง” อาจารย์สาวสวยยังคงพยายามต่อต้านเป็นครั้งสุดท้าย... หรืออาจจะพูดได้ว่า... เป็นการแสดงความสงวนท่าทีครั้งสุดท้ายต่อหน้าผู้ชาย

“ไม่ถูกต้อง?”

ฉีเฟิงยิ้มอย่างชั่วร้าย “เรื่องเซ็กส์มันเป็นเรื่องธรรมชาติ... ผมไม่เห็นว่ามันจะไม่ถูกต้องตรงไหนเลย... อาจารย์ครับ... ครูอายุ 25 แล้วนะ... ยังซิงอยู่เลย... ไม่รู้สึกว่าชีวิตมันน่าเบื่อรึไง?”

“วันนี้... ผมจะมาทำให้ครูได้ลิ้มรสชาติ... ว่าผู้ชายตัวจริงมันเป็นยังไง”

มือข้างหนึ่งบีบที่ลำคอของเหยียนซินเบาๆ... ฉีเฟิงก็จูบลงไปอย่างร้อนแรง... จูบของเขาดูเหมือนจะเผด็จการไร้เทียมทาน... แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความอ่อนโยน

เขาค่อยๆ สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของอาจารย์สาวสวย... ลิ้นเล็กๆ หอมๆ นั่นเหมือนจะรอคอยมานาน... อดไม่ได้ที่จะพัวพันกับลิ้นของผู้ชาย

“อื้อ~”

ที่แท้การจูบกับผู้ชายมันก็โคตรลามกได้ขนาดนี้... เหยียนซินครางเสียงต่ำ... ร่างกายเริ่มบิดเร้าอย่างควบคุมไม่อยู่

นางรู้สึกได้ว่า... ระหว่างขาสองข้าง... มันเริ่มมีน้ำรักซึมออกมาแล้ว... ต้องการการเล้าโลมอย่างเร่งด่วน

“อยู่นิ่งๆ... เดี๋ยวผมจัดการเอง”

พอเห็นว่าอาจารย์สาวสวยกำลังจะช่วยตัวเอง... ฉีเฟิงก็รีบห้ามทันที

แก่นสำคัญที่สุดของเกม BDSM... ก็คือ "การควบคุม"!

ความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง... ไม่ใช่คู่รัก... แต่คือ "เจ้านาย" กับ "ทาส"!

“แต่... ฉันทนไม่ไหวแล้ว” เหยียนซินประหลาดใจมากที่เห็นฉีเฟิงห้ามนาง

แต่ฉีเฟิงกลับพูดอย่างเผด็จการ “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... การถึงจุดสุดยอดของเธอ... เป็นของฉันคนเดียว... ฉันอยากให้เธอเสร็จเมื่อไหร่... เธอถึงจะมีสิทธิ์เสร็จ! ไม่อย่างนั้น... ฉันจะลงโทษเธออย่างหนัก!”

“อีนังหมาตัวเมียชั้นต่ำ... อีร่าน... เข้าใจรึยัง?!”

ลงโทษ?

หมาตัวเมีย?

อีร่าน?

คำพูดที่เต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยามพวกนี้... ทำเอาเหยียนซินตื่นเต้นจนตัวสั่น... นางพลันเข้าใจในทันที... นี่แหละคือความรู้สึกที่นางต้องการ!

ความรู้สึกที่โดนบังคับขืนใจ... โดนควบคุม... โดนครอบครอง!

“ฉันเข้าใจแล้ว... ฉีเฟิง”

ฉีเฟิงตบลงไปอีกฉาด... เสียง "เพี๊ยะ!" ดังลั่น... ก้นเด้งเป็นคลื่น... เขาดุเสียงดัง “ต่อไป... เวลาอยู่บนเตียง... ต้องเรียกฉันว่า 'เจ้านาย'!”

“จะ... เจ้านาย”

ดวงตาของอาจารย์ที่ปรึกษาสาวสวยเริ่มเลื่อนลอย... นางถูกออร่าความเป็นชายของฉีเฟิงสยบโดยสมบูรณ์... ในตอนนี้... นางลืมไปแล้วว่าเด็กหนุ่มตรงหน้า... ยังเป็นนักศึกษาของนางอยู่

“แคว้ก!”

ฉีเฟิงกระชากทีเดียว... เสื้อของอาจารย์สาวสวยก็ขาดวิ่น... ภูเขาไฟลูกยักษ์ที่ทั้งกลมทั้งขาวก็เด้งออกมา... กระเด้งกระดอนอยู่ในอากาศ... ปลุกปั่นอารมณ์ดิบ

“นมใหญ่ชิบหาย... บอกมา... ไอ้นมคู่นี้... ไอ้เฉินฟานมันเล่นไปกี่ครั้งแล้ว?” ฉีเฟิงจงใจใช้คำพูดกระตุ้นเหยียนซิน... จริงๆ เขาก็รู้ว่าไอ้ไก่อ่อนนั่นไม่มีปัญญาแม้แต่จะแตะ

“ไม่... ฉันไม่เคยให้มันแตะ”

ตามคาด... คำตอบของเหยียนซินทำให้ฉีเฟิงรู้สึกสะใจอีกครั้ง

“กูว่าแล้วว่ามึงมันอีนังร่านไร้ยางอาย... คบกับแฟนมาตั้งนาน... แม้แต่นมยังไม่ยอมให้เขาเล่น! ไม่แปลกใจเลยที่มันต้องไปหาเด็กสาวคนอื่น... ฮ่าๆ!”

คิดๆ ดูแล้ว... ไอ้เฉินฟานแม่งก็น่าสงสารจริงๆ!

แต่ก็น่าเสียดาย... โทษใครไม่ได้... ต้องโทษที่มึงดันมามีเรื่องกับฉีเฟิง... แถมสันดานยังเ**้ยอีก... ไม่งั้นก็คงไม่ลงเอยแบบนี้

ไอ้นมคู่นั้นสัมผัสสุดยอดมาก... ฉีเฟิงบีบขยำมันจนเปลี่ยนเป็นรูปทรงต่างๆ... ยิ่งทำให้อาจารย์สาวสวยใต้ร่างครางไม่หยุด... สองขาที่คันคะเยอจนทนไม่ไหว... หนีบเข้าหากันแล้วถูไถไปมา

“จะ... เจ้านาย... ฉันทนไม่ไหวแล้ว!” เหยียนซินร้องขออีกครั้ง

นางเองก็ไม่รู้ว่าทำไม... วันนี้นางถึงโดนนักศึกษาปลุกเร้าจนหมดสิ้นความเป็นตัวเอง... ดิ่งลึกสู่ห้วงเหวแห่งตัณหา

“ทนไม่ไหว? ตรงไหนที่ทนไม่ไหว?” ฉีเฟิงแกล้งทำเป็นไม่รู้

เหยียนซินหน้าแดงก่ำ “ก็... ตรงนั้น... มันคันมาก”

พอได้ยินคำตอบที่โคตรจะอ้อมค้อม... ฉีเฟิงก็คว้าจับหัวนมสีแดงก่ำนั่น... แล้วบิดมันแรงๆ ครึ่งรอบ... เล่นเอาอาจารย์สาวสวยเสียวจนตัวเกร็ง

“พูดมา! มึงไม่ใช่ครูมหาลัยเหรอวะ? ทำไมแค่นี้ยังพูดให้มันชัดๆ ไม่ได้... บอกมาว่ามึงคันตรงไหน?”

พอโดนฉีเฟิงคาดคั้น... ในที่สุดเหยียนซินก็ยอมทิ้งศักดิ์ศรีความเป็นครู... ร้องออกมา “คะ... คือ... ช่องคลอดของฉันมันคันมาก!”

“เหอะๆ!”

ฉีเฟิงบีบคอนาง... แล้วสั่งสอนอีกครั้ง “อย่ามาพูดจาสุภาพ... จำไว้... ตอนนี้มึงไม่ใช่อาจารย์ที่ยืนอยู่หน้าห้อง... แต่มึงคืออีนังหมาตัวเมีย!”

“มึงต้องพูดว่า... รูร่านๆ ของมึง... หีเล็กๆ ของมึง... มันคัน!”

ดวงตาของอาจารย์สาวสวยฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำตา... ความเสียวซ่านที่ท่อนล่าง... มันเหมือนมดนับล้านตัวที่กำลังทรมานนาง

ในตอนนี้... เหยียนซินไม่สนใจอะไรอีกแล้ว... บนเตียงที่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนได้ล่วงล้ำ... นางปลดปล่อยความปรารถนาของตัวเองออกมาอย่างบ้าคลั่ง

“ค่ะ! เจ้านาย! รูร่านๆ ของฉันมันคัน... เร็วเข้า... รีบเอาให้ฉันที!”