บทที่ 36: แย่งแฟนยังไม่พอ... ยังจะมาไถตังค์กูอีก!

บทที่ 36: แย่งแฟนยังไม่พอ... ยังจะมาไถตังค์กูอีก!

ฉีเฟิงคุยธุระกับอาหลงเสร็จ... ก็กำลังขับรถกลับหอพัก

ตอนนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์... ในมหาลัยไม่มีเรียน... ตามถนนในมหาลัยเลยเต็มไปด้วยนักศึกษาที่เดินไปเดินมา

และตอนที่ฉีเฟิงขับ BMW ซีรีส์ 7 กลับมาที่มหาลัย... เขาก็ได้จุดกระแสความคลั่งไคล้จนระเบิดเถิดเทิง!

“ไอ้เหี้ย! บีเอ็มแม่งโคตรหล่อ!”

“กูจำได้... นี่มัน BMW ซีรีส์ 7... รถนำเข้าจากเยอรมัน... ซื้อคันหนึ่งอย่างน้อยๆ ก็ 3 ล้าน!”

“ซี้ด! 3 ล้าน! กูทั้งชาติยังหาเงินได้ไม่เท่านี้เลย!”

“คนที่ขับรถแบบนี้ได้ต้องเป็นผู้ใหญ่คนสำคัญแน่ๆ”

“กูเดาว่าต้องเป็นศิษย์เก่าที่จบจากมหาลัยอู่ฮั่นแน่เลย... ครั้งนี้กลับมาเยี่ยมบ้าน”

นักศึกษาที่เดินอยู่สองข้างทางต่างก็ชี้ไม้ชี้มือ... ถึงจะไม่ได้พูดจาดีๆ ทั้งหมด... แต่ทุกสายตาก็เต็มไปด้วยความอิจฉาและโหยหา

นักศึกษาพวกนี้คือหัวกะทิของประเทศ... การที่จะทำให้พวกเขารู้สึกอิจฉาได้... มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

และเสียงฮือฮาพวกนี้เป็นแค่เรื่องจิ๊บๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างทางกลับหอพัก... แต่ตอนที่ฉีเฟิงขับ BMW ซีรีส์ 7 คันนี้กลับมาถึงหอพัก... ตึกที่เขาอยู่ถึงกับระเบิดตูม!

พอฉีเฟิงจอดรถที่หลังตึกหอพัก... นักศึกษาที่กำลังซักผ้าอยู่ก็มองเห็นจากหน้าต่างพอดี

“ไอ้เหี้ย! พวกมึงรีบมาดูเร็ว! มีคนขับ BMW มาเรียนว่ะ!”

ไอ้หมอนั่นตะโกนเรียกเพื่อนร่วมห้องอย่างตื่นเต้น

เสียงตะโกนของมัน... ทำให้ทั้งตึกแตกตื่น

ตามหน้าต่างมีหัวคนโผล่ออกมาเต็มไปหมด... ทุกคนต่างก็เขย่งเท้าชะเง้อมองลงไปข้างล่าง

“แม่ง... จอดตึกเราจริงๆ ด้วยว่ะ!”

“นั่นมัน... ฉีเฟิง ห้อง 204 ไม่ใช่เหรอวะ?”

“กูจำได้... ไอ้หมอนี่เพิ่งจะกระทืบประตูหอพักพัง... แถมยังไล่อัดเพื่อนร่วมห้องอีก! แม่ง... โคตรตึง!”

“โคตรเ**้ย! กระทืบประตู... อัดเพื่อนร่วมห้อง... แต่กลับไม่เป็นเหี้ยอะไรเลย... ตอนนี้แม่งยังขับ BMW มาเรียนอีก!”

เรื่องที่ฉีเฟิงกระทืบประตูหอพักพังแล้วไล่อัดหลี่หมิงกับพวก... มันดังไปทั่วตึกนี้แล้ว... แทบจะไม่มีใครไม่รู้

ในตอนนี้... พวกปอดแหกก็ได้แต่ยืนมองอยู่บนตึก... ส่วนพวกใจกล้าก็รีบวิ่งลงไปมุงดูที่ชั้นล่าง

และก็เป็นจังหวะนรกพอดี... รูมเมททั้งห้าของฉีเฟิงกำลังเดินลงมาจากตึก... เลยเห็นฉากที่เขาลงมาจากรถพอดีเป๊ะ

“ฉีเฟิง!”

ทั้งห้าคนยืนอึ้ง... แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

พวกเขากำลังจะออกไปข้างนอก... ตอนอยู่บนทางเดินก็ได้ยินเสียงฮือฮาแล้ว... ว่ามีนักศึกษาขับ BMW มาเรียน

ตอนนั้นพวกเขายังไม่รู้ว่าเป็นฉีเฟิง... นึกว่าเป็นคนอื่นในตึก... ก็เลยคิดจะไปมุงดูด้วย

ใครจะไปคิดว่าพอลงมาถึงชั้นล่าง... ก็เจอฉีเฟิงที่เพิ่งลงมาจากรถพอดี

ในใจของทั้งห้าคน... ตอนนี้เหมือนมีคลื่นยักษ์สึนามิถล่ม!

เพราะพวกเขาไม่ได้ไปที่โรงอาหารหนึ่ง... เลยยังไม่รู้เรื่องที่ฉีเฟิงเปิดบริษัท

พวกเขารู้แค่ว่าฉีเฟิงมาจากบ้านนอก... ฐานะทางบ้านโคตรจน

แต่ตอนนี้พวกเขาเห็นเ**้ยอะไรวะ?

ฉีเฟิงแม่งขับ BMW โคตรหรูมาเรียน!

หลังจากยืนอึ้งไปประมาณสองสามวินาที... จ้าวเจิ้งกับพวกอีกสามคนก็หันมามองหน้ากัน

จากนั้น... พวกมันก็ตัดสินใจได้ในทันที

“พี่ฉี!”

พวกมันทิ้งหลี่หมิงที่ยังยืนช็อกตาตั้งอยู่ตรงนั้น... แล้วรีบวิ่งเข้าไปหาฉีเฟิง... เปลี่ยนโหมดเป็นหมาเลียแข้งเลียขาในทันที

พวกมันโดนฉีเฟิงอัดไปสองรอบ... ตอนนี้แม่งเชื่องยิ่งกว่าหมาซะอีก... แล้วตอนนี้ฉีเฟิงก็กลายเป็นเศรษฐีขับรถหรู... ถ้าเป็นคนฉลาดก็ย่อมรู้ว่าควรจะทำตัวยังไง

“ฉีเฟิง!”

มีเพียงหลี่หมิงที่ยืนอยู่ที่เดิม... กำหมัดแน่น!

“อืม”

พอเห็นว่าเป็นไอ้พวกขี้ขลาดในห้อง... ฉีเฟิงก็แค่ขานรับในลำคอ

“พวกมึงจะออกไปข้างนอกเหรอ?”

ฉีเฟิงถามไปงั้น

“ใช่ครับพี่ฉี... พอดีวันนี้วันเสาร์... พวกผมกะจะไปผ่อนคลายซะหน่อย... ว่าจะไปลากยาวที่ร้านเน็ตครับ”

จ้าวเจิ้งตอบ

ตอนนี้ร้านเน็ตเพิ่งจะเริ่มฮิต... ทุกคนต่างก็ชอบไปเล่น Red Alert กับ StarCraft กัน

เดิมทีไอ้พวกเด็กบ้านนอกสามคนไม่เคยเข้าร้านเน็ตหรอก... แต่โดนหลี่หมิงลากไปครั้งหนึ่ง... แม่งก็ติดกันงอมแงม... พอถึงวันหยุดก็ต้องไปโดนสักครั้งสองครั้ง

“พี่ฉี... BMW คันนี้... ของพี่เหรอครับ?”

หลังจากอธิบายเสร็จ... จ้าวเจิ้งก็มอง BMW ของฉีเฟิงตาเป็นมัน... แล้วถาม

“เออ... เพิ่งถอยมา”

เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องปิดบัง... ฉีเฟิงก็ยอมรับตรงๆ

พูดจบ... เขาก็มองจ้าวเจิ้งกับพวกด้วยสายตาขบขัน “เป็นไง? อยากลองนั่งมั้ย?”

“อยากครับ!”

ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว... พวกมันรีบพยักหน้าทันที

BMW ราคา 3 ล้านนะเว้ย! ใครไม่อยากนั่งก็โง่แล้ว... ถึงจะไม่ใช่ของตัวเอง... แต่อย่างน้อยก็ได้เอาไปโม้ได้อีกนาน

“อยากนั่งเหรอ... อยากนั่งก็ไปซื้อขับเองสิ... รถกูมีไว้ให้ผู้หญิงนั่งเท่านั้น... พวกมึงยังไม่ถึงขั้น!”

ฉีเฟิงจงใจเหลือบมองไปทางหลี่หมิง

พวกมัน: “...”

หลี่หมิง: “...”

พอได้ยินฉีเฟิงพูดแบบนี้... พวกมันแทบจะร้องไห้ออกมา

ไม่ให้กูนั่งก็ไม่ให้กูนั่งสิ... ทำไมต้องมาขยี้กูซ้ำด้วยวะ!

โดยเฉพาะหลี่หมิง... ตอนนี้แม่งแค้นจนฟันแทบจะร่วง

มีไว้ให้ผู้หญิงนั่งเท่านั้น... "ผู้หญิง" ที่มึงพูดถึง... ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ามันคือหลิวอี้หรานชัดๆ!

“พี่ฉีก็ชอบพูดเล่น”

พวกมันสี่คนโกรธแต่ไม่กล้าพูด... ได้แต่ยิ้มแห้งๆ

แต่ในตอนนี้... พวกมันกลับรู้สึกภูมิใจซะมากกว่า

ที่ได้คุยกับเศรษฐี... ในขณะที่คนอื่นได้แต่ยืนมุงอยู่ไกลๆ... นี่มันโคตรจะมีหน้ามีตาเลย!

“พี่ฉี... กลับมาพอดีเลย... ไปร้านเน็ตเล่นเกมด้วยกันมั้ยครับ?”

จ้าวเจิ้งรีบชวน

ตอนนี้พวกมันไม่อยากจะมีเรื่องกับฉีเฟิงอีกแล้ว... คิดแต่อยากจะเกาะขาฉีเฟิง

ก็ฉีเฟิงรวยขนาดนี้... เผื่อในอนาคตจะช่วยดึงพวกมันบ้าง

น่าเสียดาย... ที่พวกมันคิดตื้นไป

ดึงน่ะไม่ดึงหรอก... แต่สวมเขาให้สักสองสามอันน่ะ... พอจะจัดให้ได้

“ไปดิ... พวกมึงเลี้ยงเหรอ?”

ฉีเฟิงถามกลับแบบยิ้มๆ

“เอ่อ... คือ... หลี่หมิงเลี้ยงครับ”

จ้าวเจิ้งยิ้มแหยๆ

ที่เมื่อก่อนพวกมันยอมเป็นลูกไล่หลี่หมิง... ก็เพราะมันมือเติบ... ก็ในสังคมนี้มันจะไปคบกันด้วยใจได้ยังไง... และหลี่หมิงก็รู้จุดนี้ดี... มันเลยคอยเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำ... พาไปเล่นเกมอยู่บ่อยๆ

แน่นอน... ทั้งหมดนี้ไม่รวมฉีเฟิง... เพราะที่หลี่หมิงดึงคนอื่นมาเป็นพวก... ก็เพื่อที่จะรุมแบนเขา

ในตอนนี้... หลังจากได้ยินคำตอบของจ้าวเจิ้ง... ฉีเฟิงก็เอามือล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง... แล้วเดินไปหาหลี่หมิง

“เป็นไง... อยู่หอเดียวกันแท้ๆ... เห็นหน้ากูไม่คิดจะทักหน่อยเหรอ?”

ฉีเฟิงยิ้มถาม

“พี่ฉี!”

หลี่หมิงบีบยิ้มที่ดูน่าสมเพชยิ่งกว่าตอนร้องไห้ออกมา... แล้วเรียกหนึ่งคำ

“ได้ยินพวกมันบอกว่ามึงจะเลี้ยงร้านเน็ต... แล้วมึงเลี้ยงกูด้วยรึเปล่า?”

ฉีเฟิงถามต่อ

“พี่ฉีล้อเล่นแล้วครับ... พี่ขับ BMW มาเรียนขนาดนี้... ยังจะมาสนให้ผมเลี้ยงอีกเหรอครับ?”

หลี่หมิงพูดด้วยน้ำเสียงทั้งอิจฉาทั้งจนปัญญา

พ่อของเขาก็ขับแค่ โตโยต้า คราวน์ ราคาแค่สองแสนกว่า... แต่ศัตรูหัวใจของเขากลับขับรถราคาเป็นล้าน... จะไม่ให้เขาเจ็บใจได้ยังไง!

ในปี 2000 BMW, Benz, Audi ต้องนำเข้าทั้งหมด... ราคาก็ห้าแสนถึงเป็นล้าน... พวกเศรษฐีที่เพิ่งสร้างตัวใหม่ๆ ไม่มีปัญญาซื้อหรอก

โตโยต้า คราวน์ เห็นช่องว่างทางการตลาด... เลยรีบฉวยโอกาสเปิดตัวรถสีทองอร่ามติดโลโก้ราชวงศ์... ขายในราคาแค่ประมาณสองแสน

ดังนั้น... ในยุคนั้น... พวกเศรษฐีใหม่เลยภูมิใจมากที่ได้ขับ โตโยต้า คราวน์... อย่างพ่อของหลี่หมิงก็คือหนึ่งในนั้น

เพราะงั้น... ทุกครั้งที่พ่อของหลี่หมิงขับรถมารับที่มหาลัย... เขาถึงได้อยากจะแหกปากประกาศให้คนทั้งมหาลัยรู้

แต่ก็น่าเสียดาย... ในเมื่อฉีเฟิงมี BMW คันนี้... ต่อไปทุกสายตาก็จะจับจ้องไปที่เขา... ไม่ใช่ที่หลี่หมิงอีกต่อไป

“ถ้ากู... 'ต้อง' ให้มึงเลี้ยงล่ะ?”

ฉีเฟิงจ้องหน้าหลี่หมิงเขม็ง

หลี่หมิง: “...”

ในตอนนี้หลี่หมิงแม่งอยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

มีใครแม่งขี้โกงแบบนี้บ้างวะ?

แย่งแฟนกูไปเย็xไม่พอ... ยังทำกูเกือบโดนไล่ออก... ตอนนี้มึงยังจะมาบังคับให้กูควักเงินเลี้ยงมึงอีกเหรอ... ไอ้สัสเอ๊ย! มึงจะเ**้ยเกินไปแล้ว!

“เมื่อกี้ผมพูดเล่นน่ะครับ... พี่ฉีอยากไป... ก็ไปด้วยกันสิครับ”

หลี่หมิงฝืนยิ้ม

ช่วงนี้เขาโดนฉีเฟิงจัดหนักไปหลายรอบ... เขายังไม่มีความกล้าพอที่จะไปงัดข้อกับมันในตอนนี้