บทที่ 33: จมปลักในวังวนแห่งเงินตรา

บทที่ 33: จมปลักในวังวนแห่งเงินตรา

สุดท้าย... หลิวอี้หรานก็เลือกชุดเดรสราคา 8000 หนึ่งชุด... ชุดสายเดี่ยวราคา 5000 หนึ่งชุด... และรองเท้าส้นสูงราคา 6000 หนึ่งคู่

ฉีเฟิงให้นางซื้อเพิ่มอีกหลายชุดนางก็ไม่ยอม... อ้างว่าจะช่วยเขาประหยัดเงิน

จริงๆ แล้วตามความคิดของผู้ชายทั่วไป... หลิวอี้หรานแทบจะไม่มีข้อเสียเลย... เป็นคนที่เหมาะจะมาเป็นภรรยามาก

น่าเสียดายที่หัวใจของฉีเฟิงกว้างใหญ่เกินไป... ไม่ใช่แค่หลิวอี้หรานคนเดียวจะมัดใจได้... นางถูกกำหนดมาแล้วว่าจะไม่ได้รับความรักทั้งหมดของฉีเฟิง

ตอนที่หลิวอี้หรานไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์... เห็นในมือของเจียงเยียนก็มีถุงอยู่ใบหนึ่ง... ก็ถามอย่างสงสัย “เจียงเยียน... เธอก็จะซื้อชุดนี้ด้วยเหรอ?”

นางจำได้ว่าฐานะทางบ้านของเจียงเยียนไม่ค่อยดี... ไม่น่าจะซื้อชุดแพงๆ แบบนี้ไหว?

เจียงเยียนหน้าแดงเล็กน้อย... ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปให้ฉีเฟิง

ฉีเฟิงก็ไม่คิดจะแกล้งเจียงเยียน... เขายิ้มแล้วพูดว่า “เจียงเยียนมาเดินช้อปปิ้งเป็นเพื่อนเราก็เหนื่อยแย่แล้ว... ผมเห็นเธอชอบชุดนี้... ก็เลยซื้อให้เป็นของขวัญ”

“อืม... เจียงเยียนมาเดินเป็นเพื่อนเราตั้งนาน... ก็ต้องขอบคุณเธอบ้าง”

หลิวอี้หรานยิ้ม... แต่ในแววตากลับมีความระแวงอยู่แวบหนึ่ง

คนจะโง่จะใสซื่อแค่ไหนก็มีขีดจำกัด... ซื้อของแพงขนาดนี้ให้เพื่อนสนิทของแฟน... มองยังไงก็ไม่ปกติ

ตอนแรกหลิวอี้หรานเป็นเพราะว่าเจียงเยียนมีแฟนแล้ว... คิดว่านางคงไม่เกิดอะไรขึ้นกับฉีเฟิง... และก็มีความคิดที่จะอวดอยู่ด้วย... ถึงได้พามาเจอฉีเฟิง

แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองคิดผิด

ฉีเฟิงทั้งหนุ่มทั้งรวย... หน้าตาก็หล่อเหลา... ผู้ชายที่เพียบพร้อมขนาดนี้... ถึงจะมีแฟนอยู่แล้วก็ยากที่จะไม่หวั่นไหว... ก็เหมือนกับตัวเอง... เมื่อก่อนเธอก็เป็นแฟนของหลี่หมิงไม่ใช่เหรอ?

“ครั้งหน้าห้ามพาเจียงเยียนออกมาด้วยอีกแล้ว”

หลิวอี้หรานคิดในใจ

ออกจากร้าน Dior... ฉีเฟิงก็ไปร้าน Gucci ที่อยู่ข้างๆ ต่อ

ฉีเฟิงไม่เคยซื้อเสื้อผ้ามาก่อน... ใส่แต่เสื้อผ้าเก่าๆ... ดังนั้นหลายคนพอเห็นเขาก็จะคิดว่าเขาจน

เรื่องนี้ฉีเฟิงก็ไม่สนใจ... ในฐานะที่เกิดใหม่มาชาติหนึ่งแล้ว... สายตาของคนอื่นเขาไม่เคยเก็บมาใส่ใจ

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป

ในเมื่อเขามีบริษัทของตัวเองแล้ว... ก็ต้องเริ่มใส่ใจภาพลักษณ์ของตัวเอง... เพื่อไม่ให้โดนคู่ค้าดูถูกตอนทำธุรกิจ

พอเดินเข้าร้าน Gucci... พนักงานก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับ

หลิวอี้หรานกับเจียงเยียนต่างก็ถือถุง Dior อยู่... พนักงานมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกค้าที่มีกำลังซื้อ

“คุณไปทำงานเถอะ... เสื้อผ้าของแฟนฉัน... ฉันเลือกเอง”

หลิวอี้หรานปฏิเสธคำแนะนำของพนักงาน... ที่สำคัญที่สุดคือ... เธอกำลังจะประกาศความเป็นเจ้าของในตัวฉีเฟิง... โดยเฉพาะกับเจียงเยียน

“ถ้าพูดถึงสายตา... ของฉันก็ไม่เลวนะ... ฉีเฟิง... เดี๋ยวฉันช่วยเลือกให้ชุดหนึ่งนะ”

ถ้าพูดถึงความหน้าด้านหน้าทน... เจียงเยียนที่สามารถยืนเท้าสะเอวด่ากับป้าๆ ในหมู่บ้านได้ทั้งวันย่อมเก่งกว่า... นางทำเหมือนไม่รู้ถึงการประกาศของหลิวอี้หราน... ยิ้มแล้วพูด

หลิวอี้หรานกัดริมฝีปาก... แต่ก็ทำอะไรเจียงเยียนไม่ได้... นางยังใจอ่อนเกินไป... ทำไม่ได้ที่จะแตกหักกับเจียงเยียน

สองสาวเหมือนจะแข่งขันกัน... ต่างก็ตั้งใจเลือกเสื้อผ้าให้ฉีเฟิง

ผู้หญิงสวยๆ ถ้าแต่งตัวเป็น... ย่อมต้องจับคู่เสื้อผ้าเป็น... ไม่นาน... ทั้งสองคนก็เลือกเสื้อผ้าให้ฉีเฟิงเสร็จ

“ที่รัก... สองชุดที่ฉันเลือกเป็นยังไงบ้างคะ?”

หลิวอี้หรานมองฉีเฟิงอย่างคาดหวัง

“ฉันพอใจมาก”

ฉีเฟิงพยักหน้า

หลิวอี้หรานเลือกเสื้อผ้าให้เขาสองชุด

ชุดหนึ่งเป็นสูทสีขาวทรงสลิมฟิต

สูทสีขาวน้อยคนนักที่จะใส่แล้วดูดี... ทั้งบุคลิก หน้าตา และส่วนสูง ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้... และฉีเฟิงก็มีครบทั้งสองอย่าง

อีกชุดหนึ่งเป็นชุดลำลอง... พอฉีเฟิงใส่แล้ว... ก็ดูสดใสและหล่อเหลา... ถึงขั้นทำให้พนักงานขายสาวในร้าน Gucci ยังแอบหน้าแดง

หลิวอี้หรานเห็นฉีเฟิงพอใจมาก... ก็ยิ้มกริ่ม... เหลือบมองเจียงเยียนที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง

“ฉีเฟิง... นายยังไม่บอกเลยว่าสองชุดของฉันเป็นยังไงบ้าง?”

เจียงเยียนกลับไม่สะทกสะท้าน... ยื่นสูทสองชุดที่เธอเลือกให้ฉีเฟิง

“ก็ไม่เลวเหมือนกัน”

ฉีเฟิงให้คำตอบเดียวกัน

เขาไม่ได้พูดโกหก... สองชุดนี้ก็เข้ากับเขามากเหมือนกัน

เจียงเยียนยิ้มหวาน... แล้วก็เหลือบมองหลิวอี้หรานแวบหนึ่ง

“หึ~” หลิวอี้หรานเผลอส่งเสียงขึ้นจมูก... แล้วก็หันหน้าหนีไป

ถือถุง Dior เดินออกจากร้าน... สีหน้าของเจียงเยียนเรียบเฉย... ท่าทางหยิ่งผยอง... ราวกับเป็นคุณนายในตระกูลใหญ่... นางถึงกับรู้สึกว่าสายตาของคนที่เดินผ่านไปมาเต็มไปด้วยความอิจฉา... อิจฉาที่นางสามารถซื้อของหรูๆ แพงๆ เหล่านี้ได้

จากนั้น... นางก็เหลือบมองฉีเฟิงที่อยู่ข้างๆ

ในตอนนี้... นางยิ่งรู้สึกโชคดีที่ตัดสินใจแบบนั้น

ถ้าไม่ใช่เพราะฉีเฟิง... บางทีทั้งชีวิตนี้นางก็คงไม่มีปัญญาซื้อของหรูๆ แพงๆ เหล่านี้ได้

.........

ยืนอยู่บนถนนเจียงฮั่น... ฉีเฟิงดูเวลาบนมือถือ... ตอนนี้ยังเหลืออีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงตอนเย็น

“เวลายังเหลือ... ฉันว่าจะไปดูรถที่โชว์รูม... พวกเธอจะไปด้วยกันมั้ย?”

ฉีเฟิงหันมาถามสองสาว

“ไปสิ... ทำไมจะไม่ไปล่ะ!”

น้ำเสียงของหลิวอี้หรานเจือความงอนเล็กน้อย... ตอนนี้นางโกรธมาก... โกรธเจียงเยียน

“แล้วเธอล่ะ?”

ฉีเฟิงถามเจียงเยียนต่อ

“ตอนเย็นฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว... งั้นก็ไปด้วยกันสิ”

ดวงตาโตสวยของเจียงเยียนกระพริบให้ฉีเฟิง... ดูขี้เล่นมาก

ดังนั้น... ทั้งสามคนก็มาถึงร้านขายรถยนต์แห่งหนึ่งบนถนนเจียงฮั่น

“ท่านครับ... ไม่ทราบว่าท่านมาซื้อรถเหรอครับ?”

เพิ่งจะเข้าประตู... ผู้จัดการโชว์รูมก็เดินเข้ามาต้อนรับ... ถามอย่างกระตือรือร้น

ปี 2000... คนจีนส่วนใหญ่เพิ่งจะเข้าสู่ยุคที่กินอิ่มนอนอุ่น... เงินเก็บในมือมีไม่มาก... คนที่ซื้อรถได้ก็มีไม่เยอะ

ดังนั้นธุรกิจโชว์รูมรถจึงค่อนข้างซบเซา... ในตอนนี้... นอกจากฉีเฟิงแล้ว... ในโชว์รูมก็มีคนดูอยู่แค่ประปราย

“อืม”

ฉีเฟิงพยักหน้าให้ผู้จัดการ

“เชิญทางนี้เลยครับ... เดี๋ยวผมจะแนะนำรถรุ่นต่างๆ ของเราให้ท่านรู้จัก”

พอได้ยินว่าฉีเฟิงมาซื้อรถจริงๆ... ผู้จัดการก็ยิ่งกระตือรือร้นมากขึ้น... รีบพาฉีเฟิงไปดูรถในโชว์รูม

“หืม? มีแค่ยี่ห้อพวกนี้เองเหรอ?”

แต่พอผู้จัดการแนะนำรถทุกรุ่นเสร็จ... ฉีเฟิงกลับขมวดคิ้ว

“คุณฉี... ท่านไม่ชอบรถพวกนี้เหรอครับ?”

ผู้จัดการมองฉีเฟิงอย่างงุนงง

Volkswagen, Volvo, Lexus, Honda, Toyota... ล้วนเป็นยี่ห้อที่คนจีนชอบ... น้อยคนนักที่จะไม่ชอบ?

“BBA มีมั้ย?”

ฉีเฟิงถามตรงๆ

“BBA?”

หลิวอี้หราน... เจียงเยียน... และผู้จัดการโชว์รูม... ต่างก็อึ้งไป

นี่มันยี่ห้ออะไร?

พวกเธอทำไมไม่เคยได้ยิน?

“พวกคุณไม่รู้จัก BBA เหรอ? อืม... BBA ก็คือ BMW, Benz, Audi สามยี่ห้อนี้”

ฉีเฟิงนึกขึ้นมาได้... ตอนนี้ยังเป็นปี 2000... ยังไม่มีคำเรียกว่า BBA... ก็ไม่แปลกใจเลยที่แม้แต่ผู้จัดการโชว์รูมยังไม่รู้จัก

“BMW, Benz, Audi!”

พอได้ยินฉีเฟิงพูดถึงสามยี่ห้อนี้... ตาของเจียงเยียนก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

หลังจากมาอยู่ในเมือง... นอกจากจะรู้จักแบรนด์หรูส่วนใหญ่แล้ว... นางก็ยังจำยี่ห้อรถหรูส่วนใหญ่ได้ด้วย

ตอนนี้พอได้ยินว่าฉีเฟิงจะซื้อรถหรูพวกนี้... ในใจของเจียงเยียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

ถ้าได้นั่งรถหรูหราสง่างามกลับมหาลัย... หรือแม้กระทั่งกลับบ้านนอก... มันจะเป็นความรู้สึกยังไงกันนะ?

เจียงเยียนราวกับจะสัมผัสได้ถึงสายตาอิจฉาริษยาของเพื่อนๆ หรือแม้กระทั่งของชาวบ้าน