บทที่ 12: อวี๋เสี่ยวเชี่ยน, อัตรานอกใจ 15%, จุดอ่อน: ความสำเร็จในอาชีพ

บทที่ 12: อวี๋เสี่ยวเชี่ยน, อัตรานอกใจ 15%, จุดอ่อน: ความสำเร็จในอาชีพ

“ฟู่~ เมืองใหญ่... นี่แหละคือที่ที่ผู้ชายควรจะมาพิชิต”

ลงจากรถไฟ... กลับมาถึงเมืองอู่ฮั่นที่ห่างหายไปนาน... สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความทันสมัย... ฉีเฟิงบิดขี้เกียจอย่างรู้สึกทึ่ง

“คอยดูเถอะ... อีกไม่นาน... เมืองนี้จะต้องสยบอยู่แทบเท้ากู”

เอามือลง... มุมปากของฉีเฟิงยกขึ้น... คิดในใจ

ออกจากสถานีรถไฟ... ฉีเฟิงไม่ได้กลับมหาลัยทันที... เขายังมีเรื่องต้องทำอีกหน่อย

เมืองอู่ฮั่นในปี 2000 ยังไม่ได้รับการพัฒนาอย่างเต็มที่... หลายที่ยังเป็นแค่ชานเมือง... เต็มไปด้วยตึกเก่าๆ โทรมๆ... แต่เขาเชื่อว่า... อีกไม่นาน... ที่นี่จะค่อยๆ กลายเป็นอย่างที่เขาคิดไว้

“ยังสู้เมืองหลวงกับเมืองเซี่ยงไฮ้ไม่ได้เลย... เป็นเมืองที่เจริญที่สุดในแผ่นดินใหญ่... แต่กลับไม่มีร้านขายสัตว์เลี้ยงสักกี่ร้าน!”

ยืนอยู่หน้าร้านขายสัตว์เลี้ยงเล็กๆ แห่งหนึ่ง... ฉีเฟิงถึงกับพูดไม่ออก

ใครจะไปรู้ว่าเขาต้องถามคนมากี่คน... เดินมาไกลแค่ไหน... ถึงจะหาที่นี่เจอ

พูดจริงๆ นะ... เขาเริ่มคิดถึงแอปเกาเต๋อ (Gaode Maps) กับเถาเป่าแล้วสิ... อันหนึ่งเอาไว้หาทาง... อีกอันเอาไว้ซื้อของผ่านมือถือได้เลย

ส่ายหัว... สลัดความคิดเพ้อเจ้อในหัวออกไป... ฉีเฟิงเดินเข้าไปในร้าน

“ยินดีต้อนรับค่ะ!”

เห็นมีลูกค้าเข้ามา... เจ้าของร้านตาก็เป็นประกาย

และฉีเฟิงก็ได้เห็นโฉมหน้าของเจ้าของร้าน... เป็นสาวสวยมากคนหนึ่ง... สวยกว่าหลิวอี้หรานซะอีก

ขณะเดียวกัน... ฉีเฟิงก็เผลอพึมพำในใจ... เปิดหน้าต่างข้อมูลของอีกฝ่าย

【อวี๋เสี่ยวเชี่ยน: ค่าความสวย 100, มีแฟนแล้ว, อัตรานอกใจ 15%, จุดอ่อน: รักความสำเร็จในอาชีพ, หากจู่โจมตามจุดอ่อน อัตรานอกใจจะพุ่งเป็น 100%】

ผู้หญิงคนนี้นอกจากจะมีเครื่องหน้าที่สวยคมแล้ว... จุดเด่นที่สุดก็คือ... เอวบาง

เอวบางร่างน้อยสะโพกผาย... ของดีที่ผู้ชายไม่รู้กี่คนใฝ่ฝันถึง!

ไอ้เอวบางๆ นี่... หึหึ... กอดนอนสักคืน... รสชาติคงจะดีไม่น้อย

“เอ่อ... ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามาซื้อของเหรอคะ?”

โดนสายตาร้อนแรงของฉีเฟิงจ้องไม่หยุด... อวี๋เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกทั้งอายทั้งโกรธ... แต่เพื่อออเดอร์แรก... เธอก็ต้องทน

“ใช่... ผมอยากจะซื้ออาหารหมา... แล้วก็ของใช้สำหรับหมา”

ฉีเฟิงไม่ใช่พวกไก่อ่อน... เมื่อกี้ที่เขาเหม่อก็แค่มองข้อมูลของอวี๋เสี่ยวเชี่ยน... พอได้ยินเธอถาม... ก็รีบละสายตากลับมาทันที

“คุณผู้ชายคะ... ที่พูดมาที่นี่มีหมดเลยค่ะ... เชิญดูได้เลย!”

ได้ยินว่าฉีเฟิงมาทำอะไร... ความไม่พอใจเมื่อครู่ก็ถูกอวี๋เสี่ยวเชี่ยนลืมไปทันที... เธอพูดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย

ฉีเฟิงหาร้านนี้เจอไม่ใช่เรื่องง่าย... แต่อวี๋เสี่ยวเชี่ยนเปิดร้านนี้ยิ่งยากกว่า

เพื่อเปิดร้านขายสัตว์เลี้ยงร้านนี้... เธอแทบจะเทเงินเก็บจนหมดตัว... แถมยังเกือบจะเลิกกับแฟน... และที่หนักที่สุดคือ... หนึ่งเดือนที่ผ่านมา... ร้านนี้ยังขายของไม่ได้เลยสักชิ้น! และฉีเฟิง... ก็คือลูกค้าคนแรกของเธอ

นี่ก็เป็นเหตุผลที่อวี๋เสี่ยวเชี่ยนตื่นเต้นขนาดนี้

“อันนี้... อันนี้... แล้วก็อันนี้... ห่อให้ผมเลย... อาหารหมาก็เอามาสิบกิโล”

เดินดูรอบหนึ่ง... ฉีเฟิงก็สั่งซื้อของไปกองใหญ่เหมือนเสี่ย

“หา? คุณ... คุณจะซื้อจริงๆ เหรอคะ?”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนที่เดินตามหลังมาใจตุ้มๆ ต่อมๆ... กลัวว่าฉีเฟิงจะแค่เข้ามาดูเล่นๆ... พอฉีเฟิงบอกว่าจะซื้อเยอะขนาดนี้... เธอก็ถึงกับอึ้งไปเลย

“ทำไม? หรือว่าคุณไม่อยากขายให้ผม?”

ฉีเฟิงมองอวี๋เสี่ยวเชี่ยนอย่างยิ้มๆ

“มะ... ไม่มีค่ะ! เปิดร้านก็ต้องค้าขาย... จะไม่ขายได้ยังไงคะ... เดี๋ยวจะห่อให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนตกใจ... กลัวว่าฉีเฟิงจะเปลี่ยนใจ... รีบห่อของที่ฉีเฟิงต้องการอย่างคล่องแคล่ว

และปฏิกิริยาท่าทางของอวี๋เสี่ยวเชี่ยนก็ถูกฉีเฟิงเก็บไว้ในสายตา... กลายเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์

“ทั้งหมดสองร้อยสิบสามหยวนค่ะ... ปัดเศษออก... คิดคุณลูกค้าสองร้อยหยวนถ้วนค่ะ”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนมองฉีเฟิงอย่างระมัดระวัง... ตราบใดที่ฉีเฟิงยังไม่จ่ายเงิน... เธอก็ยังไม่สบายใจ

เมืองอู่ฮั่นในปี 2000... เงินเดือนพื้นฐานอยู่ที่ประมาณหนึ่งถึงสองพันหยวน... สองร้อยหยวนไม่ใช่เงินน้อยๆ เลย... ถ้าไม่ใช่ครอบครัวเศรษฐี... คงไม่มีใครซื้อของแพงๆ แบบนี้ให้สัตว์เลี้ยงหรอก

“นี่สองร้อยหยวน”

ฉีเฟิงดึงแบงก์ร้อยสองใบออกจากกระเป๋าตังค์ที่ตุงแน่นยื่นให้อวี๋เสี่ยวเชี่ยน

“ขอบคุณค่ะ... ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ!” อวี๋เสี่ยวเชี่ยนรับเงิน... ขอบคุณฉีเฟิงอย่างตื่นเต้น

เป็นเสี่ยใหญ่จริงๆ... ดูจากความหนาของกระเป๋าตังค์นั่น... ไม่ขาดเงินแน่นอน... ออเดอร์แรกของเธอ... สำเร็จแล้ว!

“ผมขอถามอะไรคุณสักสองสามข้อได้ไหม?”

จ่ายเงินแล้ว... ฉีเฟิงยังไม่รีบไป... แต่กลับยิ้มมองอวี๋เสี่ยวเชี่ยน

“หา?”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนอึ้งไปเล็กน้อย

อย่างแรกที่เธอคิดคือ... หรือว่าหมอนี่ไม่ได้มาซื้อของ... แต่เห็นว่าตัวเองสวย... เลยมาหาเรื่องตีสนิท?

ก็ไม่แปลกที่อวี๋เสี่ยวเชี่ยนจะคิดแบบนั้น... ก็ตอนที่ฉีเฟิงมา... เขาก็จ้องเธอไม่วางตา... และอวี๋เสี่ยวเชี่ยนก็มั่นใจในความสวยของตัวเองมาตลอด

“ถ้าคุณตอบคำถามของผมได้... ต่อไปผมจะมาซื้อของที่นี่บ่อยๆ”

“งั้น... งั้นคุณถามมาเลยค่ะ”

ภายใต้สิ่งล่อใจทางธุรกิจ... อวี๋เสี่ยวเชี่ยนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง... ก็พยักหน้าตกลง

“ผมวิ่งไปทั่วเมืองอู่ฮั่น... เพิ่งจะเจอร้านขายสัตว์เลี้ยงของคุณร้านเดียว... บอกผมได้ไหมว่าทำไมคุณถึงคิดจะเปิดร้านขายสัตว์เลี้ยง?”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนอึ้งไป... เธอไม่คิดว่าฉีเฟิงจะไม่ได้มาขอเบอร์เธอ

ผู้ชายตรงหน้านี่... ดูอายุก็ไม่มาก... แต่งตัวก็ธรรมดา... แต่หล่อมากนะ! หรือว่ารสนิยมเขาสูงเกินไป... หรือฉันมันขี้เหร่... ไม่เข้าตาเขากันแน่?

เป็นครั้งแรก... ที่อวี๋เสี่ยวเชี่ยนเริ่มสงสัยในความสวยของตัวเอง

“แฮ่ม... คำถามนี้ตอบยากเหรอ? ถ้ายากก็ไม่เป็นไร”

“ไม่... ไม่ค่ะ... คุณผู้ชายเข้าใจผิดแล้ว”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนรีบพูด “ฉันเคยอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ค่ะ... ตอนนี้คนรวยมีมากขึ้นเรื่อยๆ... คนเลี้ยงสัตว์ก็เยอะขึ้น... ต่อไปจะต้องกลายเป็นเทรนด์แน่นอน... คุ้มค่าที่จะลงทุน... เพราะงั้น...”

อวี๋เสี่ยวเชี่ยนพูดไปบ้าง... แต่ฉีเฟิงก็เข้าใจความหมายของเธอแล้ว

น่าสนใจ

เป็นผู้หญิง... แต่กลับคาดการณ์แนวโน้มการเติบโตของวงการสัตว์เลี้ยงได้... ฉีเฟิงรู้สึกเหมือนจะขุดเจอต้นอ่อนที่ดีเหมาะกับการทำธุรกิจอีกคนแล้ว

“แล้วทำไมคุณไม่ไปเปิดร้านที่เซี่ยงไฮ้ล่ะ... แต่กลับมาเปิดที่อู่ฮั่น?”

ฉีเฟิงนั่งลง... เตรียมจะคุยกับอวี๋เสี่ยวเชี่ยนต่ออีกหน่อย

“ที่เซี่ยงไฮ้มีร้านขายสัตว์เลี้ยงเยอะแล้วค่ะ... พวกนั้นทุนหนา... ไม่ใช่ระดับเล็กๆ อย่างฉันจะไปเทียบได้... แต่อู่ฮั่นไม่เหมือนกัน... ฉันเคยสำรวจมาแล้ว... ที่นี่ไม่มีร้านขายสัตว์เลี้ยงมืออาชีพเลยสักร้าน... ถ้าฉันสามารถปักหลักที่นี่ได้... ไม่แน่ว่าต่อไปฉันอาจจะพัฒนาจนกลายเป็นผู้นำในวงการร้านขายสัตว์เลี้ยงของเมืองอู่ฮั่นก็ได้”

พอเปิดปากได้... อวี๋เสี่ยวเชี่ยนก็พูดไม่หยุด... แถมยังยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น

ฉีเฟิงดูออก... นี่เป็นผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยานสูง... ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมจุดอ่อนของเธอถึงเป็นเรื่องงาน... ผู้หญิงสายงานแบบนี้... นิสัยจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว... แต่ลึกๆ ในใจกลับปรารถนาที่จะเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ

“แต่ธุรกิจในร้านของคุณดูเหมือนจะ... ธรรมดามากนะ! ถ้าเดาไม่ผิด... ผมน่าจะเป็นลูกค้ารายแรกของคุณใช่ไหม”

ฉีเฟิงมองอวี๋เสี่ยวเชี่ยนอย่างยิ้มๆ

พรึ่บ!

หน้าของอวี๋เสี่ยวเชี่ยนแดงก่ำ... อายมาก

“แล้วยังไงล่ะคะ? อย่างน้อยฉันก็ปิดการขายออเดอร์แรกได้สำเร็จไม่ใช่เหรอ?” อวี๋เสี่ยวเชี่ยนจ้องฉีเฟิงเขม็ง... ท่าทางสวยๆ แบบนั้น... ดูน่ารักสุดๆ