แฮร์รี่พอตเตอร์ : ฉันคือ เจมส์ พอตเตอร์ ตอนที่ 195 การต่อสู้ในห้องนิรภัยใต้สมุทร 💸

แฮร์รี่พอตเตอร์ : ฉันคือ เจมส์ พอตเตอร์ ตอนที่ 195 การต่อสู้ในห้องนิรภัยใต้สมุทร

ผู้เสพความตายก้าวออกมาข้างหน้า กวาดตามองห้องและซากแกนกลางต้องคำสาป เมื่อสายตามาหยุดที่เจมส์และพรรคพวก ความตึงเครียดในห้องก็ทวีความรุนแรงขึ้น

“ดูเหมือนเราจะมาทันเวลาพอดี” เสียงผู้เสพความตายเย็นชาและสงบนิ่ง

“หาทางเข้าเจอได้ไง? ลูกน้องแกไม่น่าจะได้ข้อมูลไปนะ” เจมส์ถามขึ้น

ลูกน้องหมายถึงลูเซียสและนักเรียนคนอื่นที่ทำตามคำสั่งผู้เสพความตาย

“โอ้ ดูไม่ค่อยประหม่าเลยนะ” ผู้เสพความตายเปรยอย่างขบขันและสงสัย มองเจมส์ เด็กชายที่มีข่าวลือและวีรกรรมเหลือเชื่อมากมาย

ผู้เสพความตายมองซิเรียสและคนอื่น พวกเขาดูเครียด ต่างจากเจมส์ที่รักษาสีหน้าสงบนิ่ง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ประหม่ากับสถานการณ์นี้

“ลูเซียสและคนอื่นทำได้น่าผิดหวัง ใช้เวลานานกว่าจะหาเจอ แต่สุดท้ายก็สำเร็จ” ผู้เสพความตายบอก

จากที่ลูเซียสรายงานความพ่ายแพ้ต่อเจมส์และพรรคพวก ผู้เสพความตายอนุมานได้ว่าเจมส์และคนอื่นรู้ว่ามีคนตามหาห้องนิรภัย

“พวกแกคงสงสัยว่าทำได้ยังไง ทั้งที่ไม่เคยชนะและรีดข้อมูลจากพวกแกได้เลย ขอบคุณที่พวกแกไปสนุกกันในวันวาเลนไทน์ไงล่ะ” ผู้เสพความตายเสริม ยิ้มบาง ๆ ใต้หน้ากาก

‘วันวาเลนไทน์’ เจมส์คิดเดาะลิ้นในใจ รู้ความผิดพลาดแล้ว

พวกเขาทิ้งหอนอนไว้โดยไม่มีการป้องกัน ลูเซียสและคนอื่นคงแอบเข้าไปในห้องนั่งเล่นรวมกริฟฟินดอร์และขโมยข้อมูลห้องนิรภัยและอื่น ๆ ไปจากหอนอน

แอบเข้าไปในห้องนั่งเล่นรวมบ้านอื่นได้ไง? เจมส์คิดออกหลายวิธี โดยเฉพาะถ้าเป็นนักเรียนปีหกที่มีพรสวรรค์อย่างลูเซียส

เจมส์ ลูปิน และซิเรียส ก็เคยแอบเข้าห้องสลิธีรินตอนปีหนึ่ง คนอื่นก็ทำได้ ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้

“ถ้าขโมยข้อมูลจากหอนอนเรา ทำไมต้องใส่หน้ากากล่ะ? ศาสตราจารย์ยูสเทซ, อีวาน, วิกเตอร์, และโฟลเกอร์” เจมส์เปรยยิ้มบาง ๆ อย่างน้อยก็พยายามปั่นป่วนพ่อมดศาสตร์มืดพวกนี้หน่อย

พ่อมดศาสตร์มืดทั้งสี่คำรามอย่างเย็นชา ไม่ชอบใจเลยที่ตัวตนถูกเปิดเผย ซ่อนไว้ดีกว่า

“ฮ่า ๆ ข่าวลือไม่ได้เกินจริงเลย เจมส์ พอตเตอร์! แกแตกต่างจากพ่อมดวัยเดียวกันและรุ่นพี่ แม้แต่ลูเซียสก็เทียบไม่ได้” ผู้เสพความตายหัวเราะ

เจมส์ไม่ตอบ กวาดตามองห้อง หาวัตถุมาใช้เป็นอาวุธด้วยเทเลคิเนซิส แต่ห้องสะอาดเอี่ยม ไม่มีหิน ไม่มีเถาวัลย์ ไม่มีอะไรเลย

ถ้าหยิบออกจากกระเป๋า ต้องใช้เวลา และระหว่างนั้นเขาคงโดนพ่อมดผู้ใหญ่ห้าคนโจมตี

‘ใช้เทเลคิเนซิสเหมือนตอนสู้กับกรินดี้โลว์หรือเซนทอร์ดีกว่า’ เจมส์คิด

“น่าเสียดายจริง ๆ! ด้วยพรสวรรค์ของแก แกจะเป็นพวกพ้องที่ยอดเยี่ยม แต่แกมีอุดมการณ์ต่างจากเรามาก ด้วยเหตุนี้จอมมารต้องการหัวแก” ผู้เสพความตายส่ายหน้า

ทุกคน รวมถึงเจมส์ ช็อกกับคำพูดนี้ จอมมาร ต้นเหตุความวุ่นวายทั้งหมดในสังคมอังกฤษ สนใจเจมส์ด้วยเจตนาที่ไม่ดีนัก

“โอ้ ไม่น่าพูดเลยแฮะ” ผู้เสพความตายบอก “ช่างเถอะ สาวชาฟิกกับเด็กแบล็กคนเล็ก มานี่ เราจะไม่ทำร้าย”

เกวนและเรกูลัสแปลกใจกับคำสั่งนี้ แต่ไม่ทำตาม สิ่งสุดท้ายที่จะทำคือทำตามคนคนนี้

ผู้เสพความตายทำแบบนี้เพราะเรกูลัสและเกวนเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ และจากข้อมูลที่มีทั้งคู่เป็นพวกหัวรุนแรง แม้เกวนจะสนิทกับเจมส์ แต่ให้เธอตายคงไม่ดี เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของชาฟิก ผู้เสพความตายสองคน มาร์เซลลัสเป็นพ่อมดทรงพลัง พวกเขาไม่อยากให้เขาหันมาเป็นศัตรู

ส่วนเรกูลัส เขาเป็นลูกชายแบล็กที่จะสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูล แม้ซิเรียสจะแก่กว่า แต่ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นแกะดำ สนับสนุนมักเกิ้ลและต่อต้านอุดมการณ์หัวสูง ส่วนเรกูลัส เขาคือทายาทที่สมบูรณ์แบบ ฆ่าเขาไม่ได้เด็ดขาด จะแย่มากถ้าตระกูลแบล็กหันมาเป็นศัตรู โดยเฉพาะฝั่งเรกูลัส

เขาไม่รู้ว่าทำไมเรกูลัสถึงร่วมมือกับเจมส์ทั้งที่อุดมการณ์ต่างกัน ต้องสืบเรื่องนี้ทีหลัง

“วัยรุ่นนี่รับมือยากแฮะ ช่างเถอะ ต่างกันตรงไหน” ผู้เสพความตายบอกเมื่อเห็นเรกูลัสและเกวนไม่ตอบและมองเขาอย่างไม่เป็นมิตร

“ก็รู้นะ อย่าทำร้ายสองคนนั้น . . .”

ขณะผู้เสพความตายกำลังจะพูดจบ ควันจำนวนมากพวยพุ่งออกจากไม้กายสิทธิ์เจมส์ ปกคลุมห้องในไม่กี่วินาที

“ไร้ประโยชน์!” ยูสเทซคำรามอย่างโกรธจัด ร่ายเวนตัสพัดควันหายไปอย่างรวดเร็ว แต่เจมส์ซื้อเวลาที่ต้องการได้แล้ว เขาวางอาวุธหลายชิ้นบนพื้น พร้อมใช้

แม้แต่ดาบเล่มหนึ่งก็พุ่งไปที่คอผู้เสพความตายแล้ว ซึ่งรีบป้องกันด้วยโพรเทโก้ผลักใบดาบออกไป

“โอ้ โจมตีดีนี่ คาถาไร้เสียงสองบทด้วยความเร็วสูง” ผู้เสพความตายชม ไม่หวั่นไหวที่ต้องสู้กับวัยรุ่น

สำหรับผู้เสพความตาย เจมส์ใช้วิงการ์เดียม เลวิโอซ่าแบบไร้เสียงส่งดาบมาหาเขา

‘อินเซนดิโอ!’ สเนปคิด ตวัดไม้กายสิทธิ์ใส่พ่อมดศาสตร์มืดคนหนึ่ง ในเมื่อพวกนั้นไม่สนใจเขา ดีที่สุดคือโจมตี และวิธีที่ดีที่สุดคือเสกไฟที่อันตรายเพราะความร้อน ส่วนคาถาอย่างเอ็กซ์เปลลิอาร์มัสหรืออิมโมบูลัส ยากที่จะถึงเป้าหมาย แค่โพรเทโก้ไร้เสียงง่าย ๆ ก็กันได้แล้ว

ซิเรียส ลูปิน และเกวน ก็ลงมือเช่นกัน ร่ายอินเซนดิโอรัว ๆ การโจมตีคล้ายกับที่ใช้กับโทรลล์ป่า

กระแสน้ำสองสายพุ่งออกจากไม้กายสิทธิ์ของอีวานและวิกเตอร์ ดับไฟของเกวน สเนป ซิเรียส และลูปิน แต่ยังไม่หมด กระแสน้ำพุ่งต่อไปกระแทกทั้งสี่คน เปียกโชกและผลักถอยหลังไปหลายฟุต

‘เวร’ ซิเรียสเจ็บหลังรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้น ไม่คิดว่าความต่างของพลังระหว่างพ่อมดผู้ใหญ่จะมากขนาดนี้ ข้อเสียเปรียบอีกอย่างคือต้องตะโกนร่ายคาถา ทำให้แก้ทางง่าย

‘มูรุม ฟาเบอร์!’ เจมส์คิด ตวัดไม้กายสิทธิ์เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ชี้ไปที่พื้นหิน

เมื่อคาถาโดน พื้นที่เลือกไว้เริ่มยกตัวขึ้น จัดเรียงเป็นชั้น ๆ ก่อตัวเป็นกำแพงหินกั้นพวกเขากับพ่อมดศาสตร์มืด

กำแพงสูงขึ้นทันเวลาบล็อกคาถาที่ยูสเทซและโฟลเกอร์ร่ายใส่ซิเรียสและพรรคพวก

“คาถาแปลงร่างสวยดีนี่ แต่ยังไม่พอ!” ผู้เสพความตายตะโกน แสงสีส้มพุ่งออกจากไม้กายสิทธิ์

แสงกระแทกกำแพงหินชั่วคราว เกิดระเบิดรุนแรงทำลายกำแพงอย่างง่ายดาย เศษหินปลิวว่อน เจมส์กลิ้งหลบได้ทันเวลา แต่หินหลายก้อนเฉี่ยวเขา เป็นแผลเล็ก ๆ ทั่วตัว คนอื่นก็เหมือนกัน ยกเว้นคนที่โดนน้ำผลักไป

คนที่แย่สุดคือปีเตอร์ นอนอยู่บนพื้นเอามือปิดหัวตัวสั่น โทบี้ช่วยพยุงปีเตอร์ลุกขึ้นและขยับตัว โชคดีที่ไม่ได้ตกเป็นเป้า

“ขัดขืนไปก็เปล่าประโยชน์” ผู้เสพความตายพูดเสียงเย็นและแสยะยิ้ม เห็นการต่อต้านโง่ ๆ ของนักเรียนพวกนี้

“ถ้าอยากตายสบาย ๆ ก็ส่งสมบัติมา ฉันจะมอบความตายที่ไม่เจ็บปวดให้ แล้วตรามารจะปรากฏขึ้นเพื่อให้ทุกคนรู้ว่าผู้เสพความตายไปได้ทุกที่ ไม่มีที่ไหนที่มือของนายท่านเอื้อมไม่ถึง” เขาพล่ามอย่างมีวาทศิลป์

‘ฉันจะฆ่าเพื่อนมันก่อน’ ยูสเทซคิดอย่างเกลียดชัง ไม่อยากฆ่าเจมส์ง่าย ๆ รู้ว่าเจมส์รักเพื่อนมาก ขณะผู้เสพความตายพูด เขาโจมตีซิเรียสด้วยบอมบาร์ดา แม็กซิม่าแบบไร้เสียง

ซิเรียสที่สนใจคำพูดผู้เสพความตาย หันไปเห็นแสงสีส้มด้วยสีหน้าตกใจ โชคดีที่วินาทีก่อนโดน ลมพัดเขาเสียหลัก แต่ปลอดภัย

ตูม!

แสงกระแทกกำแพงห้อง เกิดระเบิดใหญ่สั่นสะเทือนไปทั่ว

สเนปถอนหายใจโล่งอกที่ระเบิดพลาดเป้า เวนตัสของเขามาทันเวลาผลักซิเรียสออกไป

‘ชิ บอมบาร์ดา แม็กซิม่า!’ ยูสเทซคิด ร่ายคาถาเดิมอีกครั้ง คราวนี้เป้าหมายคือลูปิน แต่โชคดีเขาสังเกตเห็นเจตนาชั่วร้ายของพ่อมดคนนี้แล้ว และก้มหลบคาถาได้ในวินาทีสุดท้าย

ตูม!

‘อันตรายชะมัด’ ลูปินคิด หัวใจเต้นรัว เห็นแสงเฉี่ยวผมไป เกือบโดนระเบิดเต็มหน้าแล้ว

“เฮ้ ใจเย็นหน่อย!” ผู้เสพความตายตะโกนใส่ยูสเทซ

ห้องสั่นสะเทือน เศษหินและดินร่วงลงมาจากเพดาน พวกเขาอยู่ในถ้ำใต้ทะเลสาบใหญ่นะเว้ย ไม่อยากโดนทับตาย

เจมส์ไม่เสียเวลายื่นมือไปทางศัตรูทั้งห้ารวบรวมพลังทั้งหมด แรงสั่นสะเทือนจากพลังเทเลคิเนซิสบริสุทธิ์พุ่งออกจากฝ่ามือ คลื่นที่มองไม่เห็นกวาดทุกอย่างที่ขวางหน้า พลังเดียวกับที่ใช้จัดการเอิร์กคลิงถูกปลดปล่อยด้วยความโกรธเกรี้ยว

พ่อมดศาสตร์มืดแทบไม่มีเวลาประมวลผลความเปลี่ยนแปลงในอากาศก่อนจะถูกคลื่นเทเลคิเนซิสกระแทก เหมือนสัตว์ยักษ์พุ่งชนด้วยความโกรธ พวกเขาปลิวว่อนเหมือนตุ๊กตาผ้า กระแทกกำแพงหินเย็นเฉียบอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตามเจมส์ตวัดไม้กายสิทธิ์อย่างเด็ดขาดอีกครั้งและตะโกนสุดเสียงไม่ให้เวลาตั้งตัว “อินเซนดิโอ!”

ลูกไฟมหึมาพุ่งออกจากปลายไม้ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ทรงกลมเพลิงพุ่งตรงไปที่พ่อมดห้าคนที่นอนกองอยู่กับพื้นติดกำแพง เมื่อถึงเป้าหมาย ลูกไฟระเบิดรุนแรง กลืนกินศัตรูในเสาเพลิงนรก เปลวไฟเผาผลาญอากาศ สร้างคลื่นความร้อนแผดเผาที่เติมเต็มถ้ำด้วยเสียงคำรามแห่งนรก

เมื่อไฟจางหายไป เจมส์ไม่ปรานี ท่ามกลางควันและเถ้าถ่าน เขาเห็นร่างหนึ่งยังขยับได้ลาง ๆ

ไม่เสียเวลา เจมส์ใช้ดาบเล่มหนึ่งที่เอาออกมาจากกระเป๋าก่อนหน้านี้ ดาบลอยขึ้นจากพื้นและพุ่งด้วยความเร็วสูงไปที่เป้าหมาย

วิกเตอร์ พ่อมดศาสตร์มืดที่เป็นเป้าหมาย เห็นเงาลอยเข้ามาหาด้วยความเร็วสูง เขามองไม่ชัดเพราะเถ้าและฝุ่นจากการระเบิด

ชายคนนั้นอยากขยับไม้กายสิทธิ์เพื่อร่ายโพรเทโก้ แต่การเคลื่อนไหวช้าลงเพราะอาการบาดเจ็บเมื่อกี้ ใบดาบแทงเข้าที่ท้อง ทะลุร่างและตรึงเขาไว้กับกำแพงข้างหลัง

‘การโจมตีนั่นมันอะไรกัน?’ ผู้เสพความตายคิด ร่ายเวนตัสพัดกลุ่มควันดำจากการระเบิดไฟ เขาแปลกใจนิดหน่อยกับพลังมหาศาลของอินเซนดิโอเจมส์ แต่ก็ไม่ได้กังวลมากนัก

ไฟเผาเสื้อคลุมเขาไปแค่นิดเดียว ที่เจ็บที่สุดคือแรงที่มองไม่เห็นที่ห่อหุ้มเขาและส่งเขาปลิว แทบไม่มีเวลาเห็นความเปลี่ยนแปลงในอากาศ เขาเสียสมาธิเพราะยูสเทซจริง ๆ แต่ยากที่จะป้องกันการโจมตีที่แทบมองไม่เห็น มีแค่ความรู้สึกเล็กน้อยในอากาศ ข่าวร้ายคือเขาไม่เห็นว่าเจมส์ทำอะไร ขยับไม้กายสิทธิ์หรือทำอะไรกันแน่

เมื่อเวนตัสเคลียร์อากาศ พ่อมดศาสตร์มืด รวมถึงผู้เสพความตายก็ตกใจที่เห็นวิกเตอร์ถูกดาบปักท้องอย่างทรมาน