แฮร์รี่พอตเตอร์ : ฉันคือ เจมส์ พอตเตอร์ ตอนที่ 100 ยื่นมือเข้าช่วย 💸

แฮร์รี่พอตเตอร์ : ฉันคือ เจมส์ พอตเตอร์ ตอนที่ 100 ยื่นมือเข้าช่วย

วันเวลาในบ้านลุงของซิเรียสผ่านไป สนุกกว่าที่เจมส์คิดไว้ตอนแรก เพราะซิเรียสและเจมส์มีอิสระเต็มที่

อัลฟาร์ดปล่อยให้พวกเขาทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ ออกจากบ้านไปสำรวจเมืองโดยไม่ต้องบอก ขว้างลูกควัฟเฟิลกลางห้องโดยไม่สนว่าจะทำอะไรแตก ขี่ไม้กวาดบินเล่นในสวนหลังบ้านที่กว้างใหญ่

อัลฟาร์ดถึงกับบอกว่าใช้ไม้กายสิทธิ์ได้เลย เพราะบ้านเขามีคาถาป้องกันที่อนุญาตให้ใช้เวทมนตร์ได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องกฎห้าม ตราบใดที่อยู่ในบ้าน เจมส์เลยได้ฝึกคาถาโจมตีและป้องกันกับซิเรียส

ส่วนพวกมักเกิ้ลไม่มีปัญหา อัลฟาร์ดจัดการเรื่องนั้นแล้ว พวกเขาจะเห็นแค่สนามหญ้าปกติ

การอยู่กับอัลฟาร์ดเหมือนอยู่กับเพื่อนหรือวัยรุ่นอีกคน เจมส์และซิเรียสตื่นสายมาก และเข้านอนตีห้าหรือหกโมงเช้า อัลฟาร์ดก็ทำเหมือนกัน

ตามที่ซิเรียสบอก อัลฟาร์ดมีการลงทุนในธุรกิจเวทมนตร์หลายแห่งที่สร้างรายได้มหาศาล เขาเลยใช้ชีวิตตามใจชอบได้โดยไม่ต้องทำงาน

ช่วงนี้เจมส์ต้องทำอาหาร ทั้งมื้อเช้า กลางวัน และเย็น เพราะเขาทำอาหารเก่งที่สุดในสามคน เขาต้องทำจากวัตถุดิบสุ่ม ๆ ที่หาได้ในครัว

ตอนตื่นมา มักจะเห็นอัลฟาร์ดดื่มวิสกี้เป็นมื้อเช้าตอนบ่ายสองโมงพลางดูทีวีมักเกิ้ล เจมส์แปลกใจที่อัลฟาร์ดชอบของมักเกิ้ลหลายอย่าง มอเตอร์ไซค์ เพลงโดยเฉพาะร็อค หนัง ทีวี ฯลฯ

เจมส์รู้แล้วว่าอัลฟาร์ดคือสาเหตุที่ทำให้ซิเรียสไม่รังเกียจมักเกิ้ลเหมือนแม่และคนอื่น ๆ ในตระกูล

“วันนี้มีเมนูอะไร เจมส์?” อัลฟาร์ดถามเมื่อเห็นเจมส์และซิเรียสตื่นแล้ว วันนี้พวกเขาตื่นเร็วขึ้นหน่อย 13:43 น. อัลฟาร์ดชอบเจมส์มากในช่วงนี้ เขาได้กินอาหารดี ๆ ก็เพราะเพื่อนหลาน เลยเอ็นดู แถมเจมส์ยังมีอารมณ์ขันเหมือนเขากับซิเรียสด้วย

“อืม ของมีไม่เยอะ เราน่าจะไปซื้อของในหมู่บ้านหน่อยนะครับ” เจมส์เปิดตู้และตู้เย็นดู

“ไปสิ ซิเรียสรู้ว่าเงินมักเกิ้ลอยู่ไหน” อัลฟาร์ดจุดบุหรี่สูบ

ซิเรียสลุกจากเก้าอี้หาวหวอด หยิบเงินแล้วเดินไปหมู่บ้านกับเจมส์ เดินประมาณสิบห้านาทีก็ถึง ซื้อของเสร็จก็กลับบ้าน

ตอนจะเข้าครัว เจมส์สังเกตว่ามีคนเพิ่มมา และมีเสียงผู้หญิงกำลังเถียงและตะโกน

“ลุงอัลฟาร์ด! ลุงส่งเด็กสองคนออกไปซื้อของแล้วให้ทำกับข้าวให้กินได้ยังไงคะ!? แถมยังเป็นเพื่อนซิเรียสด้วย!” หญิงสาวอายุยี่สิบต้น ๆ ผมสีน้ำตาลอ่อนนุ่ม ดวงตาสีน้ำตาลกลมโต พูดอย่างโมโห

ข้าง ๆ หญิงสาวที่ดุอัลฟาร์ดเหมือนแม่ มีชายหนุ่มผมบลอนด์ตาสีฟ้า พยายามส่งสัญญาณมือให้เธอใจเย็นลง

“ไม่ใช่เด็กแล้วนะ อันโดรเมดา อายุสิบสามแล้ว ลุงอายุเท่านี้ก็เอาตัวรอดเองได้แล้ว” อัลฟาร์ดตอบอย่างรำคาญที่ไม่ได้ยินเสียงทีวี

“สิบสามขวบ!” อันโดรเมดาอุทาน “ดูสารรูปบ้านสิ รกอย่างกับรังหนู!”

เธอกางมือออกมองสภาพครัว

“เราสิบสองครับ” ซิเรียสพึมพำ ดูการทะเลาะกันเหมือนดูทีวี

“ตอนหลานอายุเท่านี้ ก็ไม่เห็นจะสนใจทำความสะอาดบ้านเท่าไหร่นี่” อัลฟาร์ดย้อน

อันโดรเมดาเงียบไป เพราะเขาพูดถูก

“ใจเย็น ๆ ทั้งคู่นั่นแหละ” ชายหนุ่มผมบลอนด์เสียงนุ่มพูดขึ้น “พวกเขามาแล้ว ซิเรียสกับเพื่อน”

เขาบอกเพื่อหยุดสงคราม ทั้งสองหันมาเห็นเจมส์และซิเรียสยืนถือถุงของอยู่

“ขอโทษที่ต้องมาเห็นภาพแบบนี้นะ” อันโดรเมดาปรับอารมณ์ ทักทายซิเรียสอย่างดีใจและแนะนำตัวกับเจมส์ ชายหนุ่มผมบลอนด์คือคู่หมั้นของเธอ เอ็ดเวิร์ด ท็องส์

เจมส์รู้สึกแปลก ๆ ที่เขามีชื่อเหมือนตัวตนในอดีตของเขา เอ็ดเวิร์ด รอธส์ไชลด์

ขณะเจมส์จะทำอาหาร อันโดรเมดาห้ามไว้และบังคับให้นั่งที่โต๊ะ เธอจะทำเอง เอ็ดเวิร์ดเริ่มทำความสะอาดด้วยไม้กายสิทธิ์ ส่วนเจ้าของบ้านยังคงนอนดูทีวีบนโซฟา แปลกที่มีโซฟาในครัว แต่เขาเอามาเพื่อความสบาย

“เราเตรียมของสำหรับตั้งเต็นท์ในสวนแล้ว ลุงซื้อเครื่องดื่มมาหรือยังคะ?” อันโดรเมดาถามขณะหันหลังทำอาหาร

“อือ ทอมลดราคาให้เพราะซื้อเยอะ” อัลฟาร์ดพยักหน้า

“ดี เดี๋ยวบ่าย ๆ เราจะเริ่มตั้งเต็นท์ ถึงงานแต่งจะจัดข้างนอก แต่หนูอยากให้ในบ้านเรียบร้อยหน่อย” อันโดรเมดาบอก เพราะแขกต้องผ่านเข้ามาในบ้านก่อนจะไปที่สวน

“ตามใจ แค่ทำความสะอาดนิดหน่อยก็เหมือนใหม่แล้ว” อัลฟาร์ดพูดแบบไม่ใส่ใจ

“ไม่ใช่นิดหน่อยนะ หนูยุ่งอยู่กับเอ็ดเวิร์ด ต้องจัดเต็นท์ โต๊ะ เก้าอี้ข้างนอกให้เป๊ะ ลุงช่วยทำความสะอาดข้างในหน่อยได้ไหมคะ? แค่ชั้น 1 พอ ชั้น 2 ไม่ได้ใช้” อันโดรเมดาขอ

อัลฟาร์ดขมวดคิ้วมองทีวี เขารู้สภาพบ้านตัวเองดี ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงหรือหลายวันกว่าจะสะอาด

ทันใดนั้นเจมส์ก็พูดขึ้น “พวกเราช่วยเองครับ เราว่าง”

“จะช่วยเหรอจ๊ะ!?” อันโดรเมดายิ้ม มองเจมส์และซิเรียส

‘พวกเรา?’ ซิเรียสคิด เขาไม่อยากทำความสะอาดกองขยะและของสะสมบ้าบอพวกนี้เลย แต่พอเห็นรอยยิ้มของลูกพี่ลูกน้อง เขาก็ยอมตกลง

“เยี่ยมเลย ขอบใจมากจ้ะ! ช่วยแบ่งเบาภาระได้เยอะเลย” อันโดรเมดาขอบคุณ

“ขอบใจนะหนุ่ม ๆ” เอ็ดเวิร์ดยิ้มอย่างเป็นมิตร

กินข้าวเสร็จ เพื่อน ๆ ของอันโดรเมดาและเอ็ดเวิร์ดก็มาถึงและเริ่มทำงานในสวน เตรียมพร้อมสำหรับงานเลี้ยงในอีก 5 วัน

เนื่องจากเจมส์อาสาช่วย เขาจึงจริงจังกับงาน บังคับให้ซิเรียสเริ่มทำความสะอาดเดี๋ยวนั้นเลย ทั้งที่เจ้าตัวไม่อยากทำ

อัลฟาร์ดยอมลุกจากโซฟาไปทำธุระของตัวเอง

เจมส์ใช้เวลาทั้งบ่ายและค่ำกับซิเรียสในการทำความสะอาดและจัดระเบียบชั้นล่าง โดยเฉพาะส่วนที่จะใช้ต้อนรับแขกก่อนไปที่งานแต่ง

งานหนักมาก ทั้งคู่ตัวเปื้อนฝุ่นและเหงื่อท่วม แต่ก็ไม่น่าเบื่อซะทีเดียว เพราะมีของแปลก ๆ ให้ดูเยอะแยะ เจมส์สงสัยว่าอัลฟาร์ดไปซื้อมาจากไหน

“ฟู่ว บ้าเอ๊ย ลุงไปสรรหาขยะพวกนี้มาจากไหนเนี่ย? ให้ฉันไปตามครีเชอร์มาช่วยดีไหม?” ซิเรียสบ่น นอนแผ่บนพื้นมองเพดานสูง

ครีเชอร์คือเอลฟ์ประจำบ้านของเขา คิดไปคิดมา ซิเรียสก็ส่ายหน้า ถ้าเอาเอลฟ์นั่นมา แม่ต้องรู้เรื่องงานแต่งแน่ เพราะครีเชอร์ภักดีต่อแม่และเกลียดทุกอย่างที่เกี่ยวกับมักเกิ้ล เลือดผสม ฯลฯ

“เลิกบ่นน่า ถือว่าออกกำลังกาย เดี๋ยวเราต้องซ้อมหนักกว่านี้อีกในทีมควิดดิช” เจมส์บอก มองซิเรียสเหมือนเวอร์เกินเหตุ

“นายซ้อมกับทีมมาเป็นปีแล้วนี่ อย่าเอาความฟิตของฉันไปเทียบกับนายสิ” ซิเรียสบ่น ลุกขึ้นปัดฝุ่น

“หนุ่ม ๆ มากินข้าวกัน อยู่ข้างนอกนะ” เอ็ดเวิร์ดโผล่หน้ามาเรียก

เจมส์และซิเรียสเดินไปอย่างมีความสุข หิวโซ ในลานกว้างมีโต๊ะยาวพร้อมเก้าอี้ตั้งอยู่ นอกจากอันโดรเมดา เอ็ดเวิร์ด และอัลฟาร์ด ยังมีเพื่อน ๆ ที่มาช่วยงานด้วย

มื้อเย็นกลางแจ้งอร่อยมาก เพื่อนเอ็ดเวิร์ดคนหนึ่งเป็นเชฟ เขาทำบาร์บีคิวรสเลิศ ระหว่างกิน ซิเรียสอยากลองไฟร์วิสกี้ของลุง แต่อันโดรเมดาห้ามไว้

วันนั้นพวกเขาเข้านอนเร็ว เพราะเหนื่อยจากการทำความสะอาดมาหลายชั่วโมง ตารางชีวิตเลยเข้าที่เข้าทางขึ้นหน่อย วันต่อ ๆ มาพวกเขาก็ทำความสะอาดและจัดของไม่หยุด เจมส์เสนอให้ใช้นิมบัส 1001 บินไปมาในบ้านเพื่อความรวดเร็ว

ซิเรียสเห็นด้วยทันที ประสิทธิภาพและความเร็วเพิ่มขึ้น พวกเขายังพบว่าไม้กวาดมีประโยชน์ในการจับของลอยได้ที่พยายามหนีเวลาจะจับ เช่น หนังสือบินได้

ในที่สุดวันงานแต่งก็มาถึง . . .