ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น ตอนที่ 598 ตอนพิเศษ -  ลูกเขยตระกูลราชาภูเขา 💸

ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น ตอนที่ 598 ตอนพิเศษ -  ลูกเขยตระกูลราชาภูเขา

หนังหุ้มกระดูก!

เมื่อสองพี่น้องเสือเห็นเสือหนุ่มตัวนี้ ทั้งคู่สงสัยว่ามันป่วยหนักหรือเปล่า

ไม่เคยเห็นเสือผอมขนาดนี้มาก่อน!

วินาทีนั้น คำว่า “หนังหุ้มกระดูก” มีภาพประกอบชัดเจน

หูเสี่ยวเหมยรีบไปเรียกลูกชายกลับมา

คุณพระช่วย เป็นโรคหรือเปล่า? อย่ามาติดลูกชายสุดที่รักของฉันนะ

หูตี้เหมยยืนระวังภัยหน้าน้องและหลาน คำรามขู่เสือผอม

ตุ้บ!

เสือล้มลงกับพื้นเมื่อได้ยินเสียง สองพี่น้องงง หมายความว่าไง แกล้งเจ็บเหรอ?

หูตี้เหมยสมเป็นเธอเอกสไตล์เจ๊เสือดาว หลังตกใจวูบแรก เธอดูอย่างใจเย็น พอแน่ใจว่าไม่แกล้ง ก็เดินไปดม แล้ว แหวะ ~~~

เธอค้นรอบ ๆ สุดท้ายกัดจี้กลม ๆ บนปลอกคอ กระชากแรง ๆ จี้แตก ส่งสัญญาณเตือนภัยไปที่สถานี

“ทุกจุดคุ้มครองทราบ เสือตัวเมีย ST002 ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ จัดคนไปกู้ภัยด่วน”

สัญญาณเตือนดังสามครั้ง ข้อความส่งเข้าเครื่องเจ้าหน้าที่เกี่ยวข้อง

สถานีใกล้สุดจัดทีมค้นหาตามทิศทางสัญญาณทันที

โชคดี ถิ่นหูเสี่ยวเหมยไม่ไกลสถานี ด้วยโดรนลาดตระเวนระยะไกลรุ่นใหม่ ช่างเทคนิคแผนกอุปกรณ์เจอหูตี้เหมยที่ส่งสัญญาณและเสือ? ที่ร่อแร่เป็นคนแรก

ขออภัย เขาไม่เคยเห็นเสือป่าผอมขนาดนี้!

“เจอ ST002 แล้ว เจอ ST002 แล้ว พิกัดปัจจุบัน xx.xx สงสัยเสือป่วย ทีมกู้ภัยเตรียมอุปกรณ์ปฐมพยาบาล คนอื่นเตรียมเปลเคลื่อนย้ายน้ำหนักเบา”

วอรายงานสถานะ แคปหน้าจอส่งกลุ่มงาน นอกจากกู้ภัยสถานีใกล้เคียง สัตวแพทย์ศูนย์ช่วยเหลือใกล้สุดก็เตรียมเวชภัณฑ์ฉุกเฉิน

ตอนสัตว์สองขามา หูเสี่ยวเหมยพาลูกหนีเข้าถ้ำไปแล้ว เธอยังไม่ชอบยุ่งกับสัตว์สองขา และไม่อยากให้ลูกยุ่งด้วย คิดว่าตัวเองไม่ฉลาดเท่าพี่สาว เลยระวังไว้ก่อนดีกว่า จะได้อยู่นาน ๆ

หูตี้เหมยเฝ้าเสือผอม แถมจับกระต่ายสองตัวมาวางข้างหัวมัน

น่าสงสาร คงโดนแม่ทิ้งก่อนเรียนล่า จุ๊ ๆ โชคดีมาเจอฉัน

หูตี้เหมยรับเรื่องการทิ้งลูกได้ดี เพราะแม่พวกเธอไม่เคยเลี้ยง ทุกอย่างเรื่องล่าและสิ่งที่เสือตัวเมียควรเรียนรู้ สอนโดยเสือหนุ่ม และแม่เสือกับพี่สาว

เธอโชคดีเจอ ไต้หวัง เธอเลยไม่รังเกียจจะเป็นไต้หวังให้เสืออื่น

ส่วนจะช่วยเสือบางกรอบตัวนี้หรือไม่ ช่วยแล้วค่อยรู้ อีกอย่างมั่นใจในฝีมือ ถ้ากล้ากัดตอบ เธอไม่รังเกียจชิมเนื้อเสือด้วยกัน

ขณะหูตี้เหมยง่วงรอ ได้ยินเสียงฝีเท้าคุ้นเคยในป่า

แต่ตอนนั้นเสือผอมดันตื่น ดิ้นรนขู่ หวังจะหนี

หูตี้เหมยเดินไปตบผัวะ เสือผอมมึนสลบไปอีกรอบ

“กิน!” หูตี้เหมยดันกระต่ายไปที่ปากเสือผอม กะจะยัดถ้ามันอ้าปาก

กลิ่นอาหารและเลือดจากแผลที่คอกระต่ายกระตุ้นประสาทเสือผอม ความหิวระเบิด ร้องหงิง ๆ กัดกระต่าย กลืนอย่างตะกละ เกือบติดคอ

หูตี้เหมยถอยอย่างรังเกียจ พันธุ์อะไรเนี่ย กินเนื้อยังสำลัก มิน่าถึงผอม!

เงยหน้าเห็นเท้าโผล่จากพุ่มไม้ไม่ไกล เดินมาอย่างสบายใจ สบตาหัวหน้า เอียงคอ คำรามเบา ๆ แล้วเดินไปหาเสือผอม สะบัดหางเร่งมนุษย์ให้ตาม

ความฉลาดของ ST002 เป็นที่รู้กันทั่วสถานี

เจอกันโดยบังเอิญหลายครั้ง ST002 ไม่เคยทำร้ายคน แถมช่วยคนหลงทาง นำทางออกจากอันตราย และขอให้ช่วยลูกสัตว์เจ็บ

ดังนั้นทั้งเจ้าหน้าที่และชาวบ้านชายขอบเรียกเธอว่า “เจ้าพ่อเขา” คนแก่บางคนถึงขั้นจุดธูปไหว้ ผูกผ้าแดงที่ต้นไม้ใหญ่หน้าหมู่บ้านขอให้เจ้าพ่อเขาคุ้มครอง ขอให้แข็งแรงอายุยืน

เสือผอมเห็นคนมา ไม่อยากทิ้งอาหารแต่กลัว ถอยหลัง

หูตี้เหมยจ้องตาเขียว วิ่งเหยาะ ๆ ไปกดมันไว้ คำรามสั้น ๆ ใส่คนสองที

“โฮก ยืนบื้อทำไม พาลงเขาไปตรวจสิ!”

น่าเสียดาย เจ้าหน้าที่ฟังไม่ออก แต่เดาความหมายจากท่าทางได้

เห็นคนเอาอุปกรณ์มา หูตี้เหมยคลายแรงกดแต่ไม่ปล่อย

“โฮก สัตว์สองขามาช่วย แกจะถูกพาลงไปตรวจสุขภาพ ถ้าโอเค เขาจะพามาส่ง ยังหนุ่มยังแน่นจะมาอดตาย ขายหน้าเสือหมด”

ไม่รู้เพราะโดนติดสินบนด้วยกระต่ายสองตัวไหม เสือผอมยอมให้มัดขึ้นเปลอย่างว่าง่าย ขณะถูกหามไป ตามัว ๆ จ้องหูตี้เหมยไม่กระพริบ

หูตี้เหมยเดินไปข้างหัวหน้า ยืดคอโชว์ปลอกคอ “โฮก อู๊ว รีบเปลี่ยนซะ อย่าถ่วงเวลาฉัน!”

ไม่มีใครเข้าใจผิดท่าทางนี้

หลังเปลี่ยนจี้ หูตี้เหมยไม่ลังเล กระโดดเข้าป่าอย่างคล่องแคล่ว

ไม่ต้องลาหน้าน้องสาว ไม่ใช่ว่าจะไม่เจอกันอีก

หน้าร้อนผ่านไป ฤดูใบไม้ร่วงมาเยือน หิมะละลาย เวลาผ่านไปไวเหมือนม้าวิ่ง

หลังตรวจอาณาเขตและท้าทายไม่กี่ที่ ไม่เจอเสือที่ถูกใจ

เดินกลับชายขอบอาณาเขต อดไม่ได้กระโดดขึ้นหิน คำรามก้องหุบเขา หูตี้เหมยกลับมาแล้ว!

หลังจากนั้นเธอก็หาที่นอน กะจะพักก่อนไปหาน้องสาว

ปีกว่าแล้ว ลูกน้องสาวน่าจะไปแล้ว และไม่รู้ท้องอีกไหม ถ้าท้อง จะเอาของขวัญอะไรไปดี?

ตื่นมา ได้กลิ่นคุ้นเคยแปลก ๆ ไม่ไกล แต่นึกไม่ออกว่าเคยดมที่ไหน

เสือตัวผู้ที่เคยตบเหรอ?

ไม่กลัวสักนิด หูตี้เหมยลุกขึ้น บิดขี้เกียจ แล้วค่อย ๆ เข้าหาต้นตอกลิ่น

อย่างไรก็ตามพอออกจากพุ่มไม้ เจอหน้าเสือจ่อหน้าพอดี

“พี่สาว กลับมาแล้วเหรอ!” เสือหนุ่มพูด ตาเป็นประกายตื่นเต้น หางแกว่งเป็นใบพัด โดยเฉพาะเสียงห้าว ๆ ดันดัดเสียงสูง

หูตี้เหมยขนลุก ว้าย สัตว์ประหลาดอะไรเนี่ย เผยตัวจริงซะ!

ก่อนจะทันโจมตี เสียงคุ้นเคยดังข้างหู

“โฮก พี่คะ เสือน้อยของพี่หาพี่เจอจนได้!”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หูตี้เหมยเข้าใจทุกอย่าง มองเสือตัวผู้ที่ประจบเอาใจ สีหน้าแทบพังทลาย

อะไรกัน ผัวเด็กเกาะกิน สมองน้องสาวโดนหมูป่าแทะเหรอ? หรือจะเป็น “หนึ่งสมอง สามท้อง” สามปีแล้วสามปีเล่า?