ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น ตอนที่ 596 ตอนพิเศษ - โปรแกรมฝึกลูกเสือดาวดำแห่งครอบครัวเสือดาว 💸

ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น ตอนที่ 596 ตอนพิเศษ - โปรแกรมฝึกลูกเสือดาวดำแห่งครอบครัวเสือดาว

เจ๊เสือดาวลงมือ แต่คนโดนตบคือเจ้าใหญ่!

หลังเจ๊เสือดาวตบเสร็จ เฮียเสือดาวงับหูเจ้าใหญ่ ลากไปมุมลับตา คาดว่าไปซ้ำ ประมาณว่าอบรมไปตบไป

แม้เจ๊เสือดาวจะตบลูกชาย แต่ก็ไม่ได้ใจดีกับราชินีเสือดาว โกรธที่เธอทิ้งลูก

ในแง่เหตุผล เธอเข้าใจว่านั่นคือสัญชาตญาณสัตว์ แต่ในแง่อารมณ์ เธอรับไม่ได้ เจ้าใหญ่ แม้จะดูบื้อ ๆ แต่เป็นตัวผู้ที่อบอุ่นและใส่ใจ ไม่เคยทิ้งคู่และลูก

เมื่อมีคู่ช่วยเลี้ยงลูก ลูกทุกคนควรได้รับความรัก ไม่ใช่ถูกทิ้ง

ราชินีเสือดาวรู้ว่าการกระทำเธอทำให้แม่สามีไม่พอใจ ตอนเธอตัดสินใจ เจ้าใหญ่โกรธบอกว่าต่อให้เธอทิ้งลูก เขาไม่มีวันทิ้ง เพราะแม่สอนว่าอย่าทิ้งจนนาทีสุดท้าย

เฉินอิ่งรีบเข้ามา “เธอพาลูกสองตัวตามมา ลำบากมาตลอดทาง ตอนนี้สำคัญสุดคือให้เธอพักและลูกสองตัวได้สารอาหาร เรื่องอื่นค่อยคุยกัน โอเคไหม?”

เจ๊เสือดาวพยักหน้า ยอมรับว่าต้องไว้หน้าสัตว์สองขา อีกอย่างไม่ว่าลูกสะใภ้จะแย่แค่ไหน หลานไม่ได้ทำผิด และคำว่า “แย่” เป็นแค่มุมมองเธอ ลูกสะใภ้ไม่ได้ทำผิดในมุมมองตัวเอง

สัปดาห์ต่อมา ราชินีเสือดาวฟื้นตัวดี และลูกปกติสองตัวได้รับการดูแลอย่างดี โตเร็วกว่าเกณฑ์ บ่งบอกว่ายีนพ่อแม่ดีแค่ไหน

ส่วนลูกเสือดาวดำ เจ้าตัวเล็กโตขึ้นเยอะ หน้าตาต่างจากตอนช่วยมาลิบลับ ถ้าไม่เห็นกับตา ไม่มีใครเชื่อว่าลูกเสือดาวขอทานผอมโซวันนั้น คือเจ้าอ้วนกลมตรงหน้าวันนี้

นมชงที่ไหนก็สู้นมแม่ไม่ได้

ราชินีเสือดาวไม่ได้ทำผิดพลาดอีก ดูแลลูกชายผิวดำดีกว่าอีกสองตัว ใช้เวลาป้อนนมมากกว่า ด้วยอาหารเสริมหลากหลายจากมนุษย์และไร้ภัยคุกคาม สามตัวเล็กเปลี่ยนไปราวปาฏิหาริย์ในครึ่งเดือน

“ผลประเมินตอนนี้ ลูกเสือดาวสามตัวโตตามเกณฑ์ลูกเสือดาววัยเดียวกัน ทางเราแนะนำให้ลองใช้ชีวิตในป่ากับพ่อแม่ ปัญหาคือจะติดตามยังไงหลังปล่อย ทางซานเจียงอยากให้ส่งกลับถิ่นเดิม”

ปล่อยกลับง่าย ๆ ทางนี้ไม่พอใจแน่ แต่คำขอก็มีเหตุผล ครอบครัวเจ้าใหญ่เป็นผู้อยู่อาศัยระยะยาวของซานเจียง การส่งกลับก็สมเหตุสมผล

แต่พูดก็พูดเถอะ เจ้าใหญ่ถูกช่วยที่นี่ และมาขอความช่วยเหลือเอง พิสูจน์ว่าไว้ใจทางนี้มากกว่า ดังนั้นความหวังให้ครอบครัวเจ้าใหญ่อยู่ที่นี่เพื่อขยายพันธุ์ก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน

เจ้าใหญ่ลำบากใจ แต่หลังหารือหลายรอบในหมู่เสือดาวผู้ใหญ่ ในที่สุดตัดสินใจพักที่นี่ชั่วคราว

เทียบกับซานเจียง อากาศและแดดที่นี่เหมาะกับลูกเสือดาวดำมากกว่า เจ้าใหญ่และราชินีเสือดาวต้องอยู่สอนลูกเสือดาวดำให้หากินเองได้ หลังจากนั้น จะกลับซานเจียงหรือไปที่อื่น ค่อยตัดสินใจ

ลูกสีปกติอีกสองตัว เดิมทีต้องแยกตัวหาอาณาเขตเมื่อโต ขณะที่พื้นที่เขตอนุรักษ์นี้ไม่มีแรงกดดันในการรองรับพวกมันและลูกหลาน

“งั้นเจ้าใหญ่ตัดสินใจอยู่ต่อ?” สัตวแพทย์เขตอนุรักษ์ยิ้มแก้มปริ ครั้งนี้พวกเขาชนะ ส่วนอนาคตเจ้าใหญ่และคู่จะไปไหน ค่อยว่ากัน

เฉินอิ่งพยักหน้า “ประมาณนั้น เจ้าใหญ่และพวกเลือกอยู่ริมหน้าผาหลังเขา ผมไปดูแล้ว มีถ้ำสองแห่ง ใหญ่หนึ่งเล็กหนึ่ง เหมาะกับครอบครัว เมื่อวานเพื่อนร่วมงานฝ่ายเทคนิคติดกล้องแล้ว วันนี้ทดสอบระบบ เดี๋ยวคุณไปดูได้”

“พี่อิ่ง จะกลับแล้วเหรอครับ?”

“อืม ที่นี่ไม่มีอะไรมากแล้ว ผมวางใจฝากลูกเสือไว้กับพวกคุณ อีกอย่างพวกเขากะจะให้ลูกตามพ่อแม่เข้าป่าเร็ว ๆ นี้ ผมอยู่ต่อก็ไม่ช่วยอะไรมาก มีอะไรติดต่อมา อ้อ เฮียเสือดาวและเจ๊เสือดาวอาจอยู่ต่อนิดหน่อย แต่ไม่อยู่ริมหน้าผา ไม่รู้ตรงไหน อาจยังไม่เลือก ผมทิ้งปลอกคอไว้ให้ ฝากดูเจ๊เสือดาวให้ด้วย”

ได้ดูแลเจ๊เสือดาวถือเป็นบุญเก่า สัตวแพทย์หนุ่มและเพื่อนร่วมงานพยักหน้าหงึก ๆ ตบหน้าอกรับปากจะดูแลอย่างดี

สามวันต่อมา เฉินอิ่งกลับบ้าน ทิ้งเฮียเสือดาวและเจ๊เสือดาวท่องเที่ยวนี่อย่างอิสระ

โดยพื้นฐานตราบใดไม่เจอเสือหรือฝูงหมาป่าหิวโซขนาดใหญ่ เฮียเสือดาวและเจ๊เสือดาวปลอดภัยหายห่วง

ต่อให้เจอเสือ สองเสือดาวร่วมมือกันหนีกรงเล็บราชาภูเขาได้สบาย

แค่หมาป่าหิวโซที่ต้องระวัง แต่ในเขตอนุรักษ์กว้างใหญ่นี้ ยังไม่มีรายงานหมาป่าหิวโซ หน้าหนาวอาจเสี่ยงกว่า แต่หน้าร้อนอาหารสมบูรณ์ หมาป่าไม่อดโซนัก หมาป่าที่ไม่อดโซไม่กล้าแหยมสองนักล่าระดับท็อปหรอก

ที่พักชั่วคราวที่เจ๊เสือดาวเลือกอยู่ห่างจากครอบครัวเจ้าใหญ่ไปหนึ่งลูกเขา

สำหรับมนุษย์ ทางเขาลำบาก แต่สำหรับพวกมัน แค่เดินเล่น

ไม่ได้ไปหาลูกทุกวัน ประมาณสามถึงห้าวันครั้ง บางทีไม่โผล่ตัว บางทีแค่มองไกล ๆ แล้วไป

เจ๊เสือดาวอยู่เพื่อลูกเสือดาวดำ เธอมีความคิดหนึ่ง สัตว์สองขาชอบดูวิดีโอสัตว์ดำ ๆ ไม่ใช่เหรอ? เธอไม่เชื่อว่าหลานดำสุดที่รักของเธอจะสู้เจ้าดำทึ่มนั่นไม่ได้!

ตอนนี้ให้ลูกเสือดาวดำเรียนรู้ทักษะจากแม่ไปก่อน พอโตอีกหน่อย เธอจะพาหลานกลับร่องหุบเขาเจียมู่

ทั้งเธอและเฮียเสือดาวแก่แล้ว อีกสองปีร่องหุบเขาเจียมู่จะเป็นอาณาเขตลูกเสือดาวดำ ให้เขาอยู่เป็นเพื่อนสัตว์สองขาแทนเธอ

เจ้าใหญ่เป็นเจ้าโง่ผู้ร่าเริง ออกล่าทุกวันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย หาเหยื่อมาเลี้ยงเมียและลูก ตอนไม่ล่าก็หาหินอุ่น ๆ นอนอาบแดด นอกจากนี้ เขารับหน้าที่ปกป้องลูกเมีย ไม่ยอมให้นักล่าอื่นมาทำให้ตกใจ!

นอกจากสีขนพิเศษ ลูกเสือดาวดำมีฝีมือล่าเก่งกาจเหลือเชื่อ แม้แต่เจ๊เสือดาวยังช็อก ถามหลายครั้งว่าใช่ลูกเจ้าใหญ่จริงเหรอ?

“อย่าคิดแบบนั้น จำยัยขาวบื้อได้ไหม ลูกสาวสองตัวแรกเก่งกว่าแม่เยอะ แม้เจ้าใหญ่จะดูเหม่อลอย แต่เก่งพอตัว ไม่งั้นลูกสะใภ้คงไม่เลือกตอนเขาขอความช่วยเหลือจากทางเหนือคนเดียว ฉันว่าตอนหลานดำล่า เขาเหมือนเธอเปี๊ยบ ตัดสินใจเด็ดขาดและสง่างาม”

เฮียเสือดาวเลียหน้าผากเมีย คำหวานไหลมาเป็นกระบุง เจ๊เสือดาวเคลิ้ม กอดเขากลิ้งบนพื้น

เอาใจเมียด้วยการงีบสั้น ๆ เฮียเสือดาวยกยิ้มพอใจ ปริมาณความรักจากเจ๊เสือดาววันนี้ เต็มเปี่ยม!