ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น? ตอนที่ 95 ทำไมบนหัวนายไม่มีเหา รีวิวติดลบ 💸

ผู้พิทักษ์ป่า : เข้าป่าวันแรก ก็เก็บ ‘ลิงซ์สาว’ ได้ซะงั้น? ตอนที่ 95 ทำไมบนหัวนายไม่มีเหา รีวิวติดลบ

ลุงบอกว่านี่เป็นท้องแรกของวัว และมันกำลังเผชิญกับการคลอดที่ยากลำบาก

เฉินอิ่งตรวจดู ลูกวัวดูตัวใหญ่เกินไป ไม่ใช่ขนาดปกติของจามรีเลี้ยงแน่ ๆ และมันกำลังโผล่ออกมาในท่าข้อศอกงอ ซึ่งทำให้คลอดยากเข้าไปอีก

หลังจากถามอ้อม ๆ ก็ได้ความว่า แม่วัวตัวนี้ตั้งท้อง “จามรีสายเลือดป่า” จริง ๆ

สิ่งที่เรียกว่าจามรีสายเลือดป่า คือลูกผสมระหว่างจามรีป่ากับจามรีเลี้ยง คล้าย ๆ กับที่จีนแผ่นดินใหญ่เรียกว่า “หมูป่ารุ่นสอง”

จามรีสายเลือดป่าสืบทอดจุดเด่นของทั้งจามรีป่าและจามรีเลี้ยง ขนาดตัวใหญ่ อัตราการเติบโตเร็ว และปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมบนที่ราบสูงได้ดีกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกที่เกิดจากจามรีตัวเมียสายเลือดป่ายังผลิตนมได้มากกว่าจามรีเลี้ยงถึง 1.5 เท่า และให้เนื้อมากกว่าประมาณ 30% โดยมีอัตราการรอดชีวิตของลูกวัวสูงกว่า 98% ทำให้ราคาพุ่งสูงกว่าสองเท่า

แม้ว่ารัฐบาลจะสนับสนุนการเลี้ยงจามรีสายเลือดป่าอย่างมากในฐานะของดีทางการเกษตรและการเลี้ยงสัตว์ของทิเบต แต่ในภูมิภาคทิเบตแถบนี้ยังมีกรณีนี้น้อยมาก

พอถามลึกไปอีก ปรากฏว่าหลานสาวของลุงแต่งงานเข้าไปในครอบครัวคนเลี้ยงสัตว์ในทิเบต เทคนิคนี้เป็นสิ่งที่หลานสาวเล่าให้ฟัง

อย่างไรก็ตามในทิเบตมีทีมเทคนิคเฉพาะทางคอยจัดการเรื่องนี้ แต่ลุงดูเหมือนจะใจร้อนทำเอง โดยปล่อยให้วัวเลี้ยงของแกไปผสมพันธุ์กับจามรีป่าดื้อ ๆ และเหลือเชื่อ แกดันทำสำเร็จด้วย

เพียงแต่แกไม่ได้คาดคิดถึงขนาดตัวของจามรีป่า ลูกวัวสืบทอดโครงสร้างใหญ่โตของพ่อมา ทำให้คลอดยากแบบนี้

ซู่หวางกังวลเป็นพิเศษ แอบถามเฉินอิ่งเงียบ ๆ ว่าช่วยได้ไหม

เขาบอกว่าลุงเป็นคนดีมาก แม้ที่บ้านจะโชคร้ายเจอเรื่องไม่ดีบ้าง แต่แกก็พยายามช่วยเหลือคนที่ลำบากกว่าเสมอ

ตำรวจป่าไม้หลายคนก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากครอบครัวลุง

เฉินอิ่งให้ป้าภรรยาของลุงป้อนน้ำตาลและอาหารข้นให้แม่วัว แล้วพยายามดันลูกวัวที่โผล่ออกมานิดหน่อยกลับเข้าไป วางแผนจะใช้เทคนิคการจัดท่าเพื่อปรับตำแหน่งลูกวัวที่ผิดปกติเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจว่าพอจะคลอดเองโดยไม่ต้องผ่าตัดได้ไหม ถ้าไม่ได้การผ่าตัดคือทางเลือกเดียว

บ้านลุงเตรียมน้ำมันพาราฟินไว้ ซึ่งพวกเขาใช้หล่อลื่นช่องคลอดหลังจากดันลูกวัวกลับเข้าไปแล้ว

ตอนนี้ยาเร่งคลอดที่ฉีดไปก่อนหน้านี้เริ่มออกฤทธิ์ และแม่วัวเริ่มออกแรงเบ่ง

เฉินอิ่งช่วยไปพลาง พูดปลอบโยนและให้กำลังใจแม่วัวไปพลาง ครั้งนี้ในที่สุด อาศัยจังหวะแม่วัวเบ่ง ลูกวัวก็ถูกดึงออกมาจากช่องคลอด

งานที่เหลือลุงกับป้าจัดการต่อได้ เพราะประสบการณ์ของพวกเขาโชกโชนกว่าเฉินอิ่ง

“เจ็บตัวหนักเลยนะคราวนี้ ลุงครับ ต้องบำรุงแม่วัวหน่อยนะครับ ให้อาหารข้นเพิ่มเยอะ ๆ”

“ได้เลย ขอบใจนะ ขอบใจมากไอ้หนุ่ม”

น้ำตาไหลพรากอาบแก้มลุงขณะแกกุมมือเฉินอิ่งด้วยความซาบซึ้งใจไม่รู้จบ

“โชคดีจริง ๆ ที่เอ็งอยู่ที่นี่ ไม่งั้นปีนี้เราคงไม่เหลืออะไรเลย”

วัวและลูกวัวคือสมบัติล้ำค่าที่สุดของพวกเขา ความตื้นตันใจของลุงนั้นมาจากใจจริง

คุณยายชาวทิเบตเตรียมชาเนยไว้แล้ว ยืนกรานให้พวกเขาอยู่กินข้าวก่อน ไม่ยอมให้กลับ

“คุณยายครับ เราจะดื่มชาสักแก้วแล้วต้องไปแล้ว หมอเฉินมีงานต้องทำ พวกเราก็ต้องลาดตระเวนต่อ เอาไว้พวกเราว่างงานแล้วจะมาเยี่ยมใหม่นะครับ ดีไหม?”

คุณยายเบะปาก แสดงความไม่พอใจนิดหน่อย แต่ซู่หวางก็กล่อมให้แกหัวเราะได้ในเวลาไม่นาน

ก่อนกลับคุณยายกับลุงยัดเยียดเนื้อจามรีตากแห้งชิ้นสวยสองเส้นให้พวกเขา บอกว่าจะโกรธมากถ้าไม่รับ

ไม่มีทางเลือก เฉินอิ่งจึงรับไว้ เขายังให้เบอร์โทรศัพท์กับลุง บอกให้โทรหาถ้าสัตว์เลี้ยงตัวไหนป่วย ถึงเขาจะมาดูด้วยตัวเองไม่ได้ แต่เขาก็สามารถแนะนำวิธีจัดการเบื้องต้นให้ได้

สัตวแพทย์ปศุสัตว์บนที่ราบสูงนั้นหายาก คนเดียวรับผิดชอบพื้นที่กว้างใหญ่ และสภาพอากาศที่เอาแน่เอานอนไม่ได้บางทีก็ทำให้พวกเขาเดินทางมาไม่ถึง

ลุงจดเบอร์โทรศัพท์ด้วยความตั้งใจสูงสุด และเติมคำว่า “หมอเฉิน” ต่อท้ายโน้ตเป็นพิเศษ

กลับมาที่ป้อมตำรวจ อินลี่เพิ่งกลับมาพร้อมลุงหงพอดี

พวกเขาจะค้างที่นี่อีกคืน แล้วพรุ่งนี้เช้ารถจากสถานีตำรวจตีนเขาจะขึ้นมาส่งเสบียงและเปลี่ยนกะ

ลุงหงทำงานติดต่อกันมา 25 วันแล้ว หลังจากลงเขา แกจะทำรายงานสรุปผลการทำงานให้เสร็จ แล้วจะได้หยุดยาวสี่วัน

เฉินอิ่งแขวนเนื้อจามรีตากแห้งไว้ใต้ชายคาบ้าน

ตรงนี้อากาศถ่ายเทดีและไม่โดนแดดส่องโดยตรง ไม่ต้องแช่ตู้เย็น เก็บไว้กินถึงปีหน้าก็ไม่เสีย

ลุงหงเป็นตำรวจรุ่นเก๋า รู้จักทุกตารางนิ้วของทุ่งหญ้าบนที่ราบสูงนี้ รู้ดีว่าพืชล้ำค่าอะไรขึ้นในพุ่มไม้และลานหินน้ำไหล และมีสัตว์อะไรอาศัยอยู่บ้าง

“ถ้าสนใจ ลองไปดูที่ลานหินน้ำไหลสิ มันอยู่ติดกับป่าสนผสมป่าไม้ใบกว้าง บางทีอาจจะเจอ ‘ลิงกังทิเบต’ ที่นั่นก็ได้”

ปีที่แล้วพวกเขาช่วยลูกลิงไว้ตัวหนึ่งที่นั่น

“เจ้าลิงน้อยตัวนั้นซนมาก เล่นกับพวกลิงรุ่นพี่ จนแขนหลุดเพราะโดนดึงไปดึงมา”

ซู่หวางเป็นคนไปช่วย และแค่คิดถึงเจ้าลิงน้อยตัวนั้น เขาก็อยากจะขำ

“โชคดีที่มีคุณลุงสัตวแพทย์อยู่ที่นั่นพอดี แกช่วยดึงแขนลิงน้อยกลับเข้าที่ แถมยังเข้าเฝือกดามไว้ตั้งสามวันกว่าจะให้ขยับได้อิสระ”

“เจ้าลิงน้อยนั่นแสบสุด ๆ ถึงขนาดจับแมลงไปแกล้งคุณลุง จนโดนแม่ตีสั่งสอนไปทีนึง”

พอซู่หวางพูดถึงเรื่องนี้ เฉินอิ่งก็สนใจขึ้นมา

เขาไม่เคยเจอลิงกังทิเบตในป่ามาก่อน สงสัยว่ามันจะน่ารักกว่าลิงจมูกเชิดสีทองไหมนะ

ไม่พูดพร่ำทำเพลง ซู่หวางพาพวกเขาไปที่ลานหินน้ำไหล ยังไม่ทันลงจากรถ พวกเขาก็เห็นฝูงลิงเล่นกันอยู่ในป่าริมน้ำ ลิงรุ่นกระทงบางตัววิ่งไล่จับและเล่นต่อสู้กัน

นอกจากนี้ยังมีลิงที่ดูแก่กว่าสองสามตัวนั่งอยู่บนโขดหิน อาบแดดพลางหาเหาให้กัน

ฝูงลิงไม่หนีเมื่อเห็นมนุษย์เข้ามาใกล้ กลับจ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นขณะที่พวกเขาเดินเข้าไป

แม้แต่ลิงที่กำลังเล่นซนก็หยุดเล่น และเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วไปที่ริมหาดหินเพื่อเล่นเกมเรียงหิน

ลิงกังทิเบตไม่กลัวคน แถมยังเป็นฝ่ายเข้าหาคนก่อนด้วยซ้ำ

เฉินอิ่งและคนอื่น ๆ ไม่ได้เข้าไปใกล้ฝูงลิงมากเกินไป หยุดอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามของลำธารเพื่อถ่ายรูปลิงกังทิเบต

เพียงชั่วครู่ ลิงหนุ่มตัวหนึ่งก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามาอย่างกล้าหาญ หยุดตรงหน้าเฉินอิ่ง เงยหน้ามองเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น

เฉินอิ่งนั่งยอง ๆ สบตามัน และเจ้าลิงก็ยื่นมือมาขยี้ผมเขา

เห็นว่าเขาไม่ถอยหนี เจ้าลิงก็ขยับเข้ามาใกล้ ส่งสัญญาณให้เฉินอิ่งก้มหัวลง เพื่อที่มันจะได้หาเหาให้

ด้วยความอยากรู้ว่าเจ้าตัวเล็กจะทำอะไร เฉินอิ่งนั่งลงกับพื้น ก้มหัวให้ลิงกังทิเบตหนุ่มน้อยหาเหาได้ถนัด ๆ

ลิงหนุ่มค้นผมเขาอย่างมีระบบ แต่ไม่ว่าจะแหวกหายังไง ก็หาเหาไม่เจอสักตัว สีหน้ามันเริ่มตื่นตระหนกขึ้นเรื่อย ๆ

หลังจากวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง เจ้าลิงก็เบื่อเกมนี้และเดินไปหาอินลี่ สนใจกล้องในมือเขามาก แต่ไม่แตะต้องโดยตรง แค่ยื่นหน้าเข้าไปส่องดู

กล้องของอินลี่ตั้งอยู่บนขาตั้ง กำลังบันทึกภาพฝูงลิงฝั่งตรงข้าม

“เจี๊ยก ๆ มีลิงอยู่ในนี้ด้วย”

ลิงหนุ่มตกใจ ยื่นมือออกไปเหมือนจะช่วยพวกพ้องออกมาจากในอุปกรณ์

อินลี่ปล่อยให้มันคว้าจริงไม่ได้ รีบหลบฉากออกมา

ลิงกังทิเบตหนุ่มไม่พอใจ เริ่มส่งเสียงเจี๊ยกจ๊ากไม่หยุดพลางดึงแขนอินลี่

วินาทีต่อมา ลิงน้อยที่เล่นเรียงหินอยู่ก็กรูกันเข้ามาเหมือนพายุหมุน