เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 19 นาตาชา โรมานอฟฟ์: ฉันตายเหรอ? ฮืมม... ฉันทำลงไปจริงเหรอเนี่ย!

ตอนที่ 19 นาตาชา โรมานอฟฟ์: ฉันตายเหรอ? ฮืมม... ฉันทำลงไปจริงเหรอเนี่ย!

ตอนที่ 19 นาตาชา โรมานอฟฟ์: ฉันตายเหรอ? ฮืมม... ฉันทำลงไปจริงเหรอเนี่ย!


ภายในรถยนต์

แบล็ควิโดว์หัวเราะเยาะตัวเองหลังจากได้อ่านเนื้อหาในไดอารี่

ก็อย่างที่เธอคิดจริงๆ ด้วย

เธอไม่ได้เป็นคนแรกที่เกษียณ แต่เป็นคนแรกที่ตาย

เธอเอื้อมมือปัดผมไรสีไวน์แดงไปไว้ด้านหลัง

นาตาชา โรมานอฟฟ์ปรับเบาะนั่งให้นอนลงแล้วยกเท้าขึ้นมาพาดบนพวงมาลัยตรงหน้า

ในใจเธอเริ่มคิดอย่างจริงจังว่าถ้าหากทีม 'อเวนเจอร์ส' มีอยู่จริง

งั้นเธอจะทำยังไงกับสถานการณ์นี้

ตัวเธอเติบโตมาใน 'เรดรูม' ที่แสนโหดร้าย ต้องทนรับการฝึกที่ทรมานเกินจะรับไหว

หลังโตขึ้น เธอมีฉายาว่า 'แบล็ควิโดว์' แต่เธอก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเรดรูมอีกครั้ง และถูกบังคับให้ก่อกรรมทำเข็ญที่เธอเองก็ยากจะให้อภัยตัวเองได้

จนกระทั่งเธอหนีออกมาจากสถานที่นั้นได้สำเร็จ มือของเธอก็เปื้อนด้วยเลือดไปแล้ว

ทุกวัน เธอทำได้เพียงแต่หลบซ่อนตัว และยังต้องเผชิญกับการไล่ล่าจากคนของเรดรูมอย่างไม่หยุดหย่อน

ต้องบอกเลยว่าช่วงเวลานั้น เธอไม่ต่างจากหนูท่อที่ต้องหลบหนี แถมยังตกต่ำกว่านั้นด้วยซ้ำ

ต่อมา คลินตัน บาร์ตันก็ได้รับคำสั่งจากชีลด์ให้ฆ่าเธอ

แต่เขากลับดึงเธอออกมาจากบ่อโคลนแห่งนั้นแบบไม่ลังเลแม้แต่น้อย และทำให้เธอเข้าร่วมหน่วยชีลด์

ก็คือตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เธอเลยมองชีลด์เป็นองค์กรในสังกัดที่เธอไว้ใจ

ยินดีช่วยชีลด์ทำภารกิจแล้วภารกิจเล่า

แต่ถ้าหน่วยชีลด์ไม่ใช่ 'หน่วยชีลด์' ที่แท้จริงล่ะ?

เมื่อย้อนนึกถึงสิ่งที่เขียนไว้ในไดอารี่สองเล่มแรกชีลด์ในปัจจุบันไม่น่าไว้วางใจ หน่วยชีลด์ตอนนี้ไม่ใช่หน่วยชีลด์ที่แท้จริง

พอคิดถึงจุดนี้ นาตาชา โรมานอฟฟ์ ก็ลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอแฝงแววเศร้าสร้อย

สิ่งที่ซูเฉอเขียนไว้ในไดอารี่น่าจะเป็นเรื่องจริง

สอดคล้องกับบุคลิกของตัวเธอเอง

หากวันใดที่เธอเข้าร่วมทีม 'อเวนเจอร์ส' จริง ๆ

ได้ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกพวกเขาทั้งหมด ได้ร่วมเป็นร่วมตายกัน

เวลาผ่านไป เธอน่าจะมองทีมอเวนเจอร์สเป็นครอบครัวของเธอจริง ๆ ก็ได้

ดังที่ซูเฉอบอก เธอจะเป็นฝ่ายที่เลือกยืนหยัดอยู่เพียงคนเดียวและพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อพาทุกคนกลับมา

ยิ่งขาดแคลนสิ่งใด เราก็ยิ่งปรารถนาสิ่งนั้น

และสิ่งที่เธอปรารถนาที่สุดก็คือ 'บ้าน' อันอบอุ่นนั่นเอง

"เฮออ..."

นาตาชา โรมานอฟฟ์ ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งใจ เธอจ้องมองไปที่หลังคารถยนต์

ถ้าหากตัวเธอในอนาคตต้องเสียสละชีวิตเพื่อครอบครัว อย่างนี้ก็น่าจะเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่า

เธออยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่นและเป็นที่รักอย่างที่สุดในโลก

ในขณะนั้น ตัวเธออาจจะไม่รู้สึกเสียใจอะไรเลยก็ได้

นาตาชา โรมานอฟฟ์คิดถึงตัวเลือกที่เธอจะทำในสถานการณ์นั้น แล้วก็ตระหนักได้ว่า ตามนิสัยของเธอแล้ว

ดูเหมือนว่าเธอจะทำสิ่งเหล่านี้ได้จริง ๆ

ในระหว่างที่ครุ่นคิดนั้น นาตาชา โรมานอฟฟ์ ไม่ทันสังเกตเลยว่ามุมปากของตัวเองยกยิ้มขึ้น

ดูเหมือนเธอจะมีความมั่นใจว่า ในอนาคต ตัวเธอจะต้องได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวที่ยิ่งใหญ่และน่าอิจฉาแน่ๆ

อยากจะเจอพวกเขาไวๆ จังเลย...

ส่วนเรื่องที่เธอจะต้องตายในอนาคต

เฮอะ ช่วงที่หนีออกจากเรดรูมวันแรกเธอก็พร้อมสำหรับเรื่องนี้แล้ว

ก่อนจะสิ้นใจลง เธอนำพาครอบครัวทุกคนกลับมาได้สำเร็จ

งั้นจะมีอะไรต้องบ่นอีกเล่ะ?

ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกมีความสุขมากขึ้น นาตาชา โรมานอฟฟ์ หยิบไดอารี่ขึ้นมาอ่านต่อ

[นั่นแหละ พอได้เจอ นาตาชา โรมานอฟฟ์ เช้านี้ ฉันแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากเข้าไปกอดเธอมาก]

[อยากบอกเธอเหลือเกินว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน]

[แต่โชคดีที่ฉันยังยั้งใจทัน ไม่อย่างนั้นเธอที่ยังไม่รู้จักฉันต้องตบฉันฉาดแน่ๆ หรือไม่ก็คงมองว่าฉันเป็นพวกบ้าฉวยโอกาสกินเต้าหู้

[ทว่ายังไงก็ตาม หลังได้เจอ นาตาชา โรมานอฟฟ์ ฉันก็รู้สึกขอบคุณและเสียดายอยู่บ้าง]

[ที่รู้สึกเสียดายคงเป็นเพราะว่านี่คือโลกคู่ขนาน ในโลกของฉัน ฉันจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว]

[ฉันจะไม่ได้เห็นเธออีกแล้ว เธอที่เต็มใจช่วยเหลือทุกคนในอเวนเจอร์สให้เสมอ และปฏิบัติต่อพวกเราเหมือนครอบครัว]

[แต่เรื่องที่น่ายินดีก็คือ ในโลกคู่ขนานนี้ไม่มีฉันอีกคน ดังนั้นเขาจะไม่ต้องแบกภาระหนักอึ้งอย่างฉัน]

[ใช่แล้ว โลกคู่ขนานนี้ไม่มีตัวฉันอีกคน]

[หลังจากที่ฉันมายังโลกคู่ขนานนี้ ฉันก็พยายามสืบหาร่องรอยของตัวเองอีกคนตามอดีตที่ผ่านมา]

[แต่ก็ได้คำตอบว่าไม่มีตัวฉันอีกคนอยู่บนโลกนี้จริงๆ]

[บางทีการปรากฏตัวของฉัน อาจจะทำให้ตัวฉันในโลกคู่ขนานนี้หายไป หรือว่าบางทีตัวฉันอีกคนอาจไม่มีอยู่บนโลกนี้เลยตั้งแต่แรก]

[ฉันไม่แน่ใจว่าการปรากฏตัวของฉันจะมีผลอะไรกับโลกคู่ขนานนี้บ้าง ไม่แน่ใจว่าการมีตัวตนของฉันจะทำให้โลกนี้อันตรายขึ้นหรือเปล่า]

[เพราะฉะนั้น ฉันถึงทำได้แค่หลบซ่อนตัวเอง และไม่กล้าไปแทรกแซงทิศทางการพัฒนาของโลกนี้

[เหมือนกับผีเสื้อตัวนั้น แต่ต่างกันตรงที่ฉันไม่กล้าแม้แต่จะกระพือปีก...]*

* กล่าวถึงปรากฏการณ์ ผีเสื้อขยับปีก กล่าวคือ เมื่อเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในอดีตเพียงเล็กน้อย อนาคตที่ตามมา จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

----

ที่กลุ่มจบแล้วนะครับ เข้าเหมารวดเดียวมีโปรให้ด้วย

จบบทที่ ตอนที่ 19 นาตาชา โรมานอฟฟ์: ฉันตายเหรอ? ฮืมม... ฉันทำลงไปจริงเหรอเนี่ย!

คัดลอกลิงก์แล้ว