ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 109+110 ฉันไม่สนเรื่องราว แค่กำจัดภัยคุกคาม & ซาดาโกะ 💸

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 109 ฉันไม่สนเรื่องราว แค่กำจัดภัยคุกคาม

เรโกะ อาซาคาวะ ซึ่งค้นพบการตายของหลานสาวตัวเอง ต้องขอบคุณหนึ่งในเพื่อนร่วมชั้นของเธอ เธอได้ดูวิดีโอแปลก ๆ ม้วนหนึ่งระหว่างการไปเที่ยวพักผ่อนที่กระท่อมกับกลุ่มเพื่อน ๆ ก่อนหน้านี้ และไม่ว่าจะบังเอิญหรือไม่ก็ตาม ทุกคนที่อยู่ในรูปถ่ายนั้นก็จบลงด้วยการเสียชีวิตในวันเดียวกัน

นับตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา เรโกะทำได้เพียงทำตามสัญชาตญาณดิบในฐานะนักข่าวของเธอ เธอล่วงรู้ว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังการตายของหลานสาวและการตายของเด็กคนอื่น ๆ และเธอก็มุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความจริงให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

นั่นคือเหตุผลที่เธอมาปรากฏตัวที่นี่และพบตลับเทปม้วนนั้น และเรโกะก็ไม่ลังเลที่จะดูวิดีโอประหลาดนั่น ทำให้เธอได้เห็นภาพสเปกตรัมที่อยู่ในนั้น

ขณะที่เธอกำลังจะออกจากกระท่อมหลังจากได้รับโทรศัพท์สายนั้น สายที่เหยื่อทุกคนได้รับเธอก็เห็นแอนตัน นักสืบที่กำลังสืบสวนการตายของเหล่านักเรียน ยืนอยู่หน้ากระท่อมพอดี

“คุณมาทำอะไรที่นี่คะ นักสืบ?” เรโกะพยายามควบคุมสติ แต่อาการช็อกจากการค้นพบความจริงก็ทำให้เธอล้มเหลว

“ผมควรจะเป็นคนถามคุณมากกว่านะว่าคุณรีบร้อนไปไหน และทำไมคุณถึงมาสืบสวนคดีนี้?” แอนตันคว้ากระเป๋าของเรโกะ ค้นหาตลับเทปท่ามกลางข้าวของของเธอ และหยิบมันออกมาทันที

เรโกะมองแอนตันหยิบตลับเทปไป และพูดว่า “คุณควรคืนเทปนั่นมานะ ถ้าคุณไม่อยากตาย”

“คุณคิดว่าผมเชื่อเรื่องพวกนั้นเหรอ? คุณนี่มันไร้เดียงสาเกินไปแล้วที่ไปดูวิดีโอนั่น มันเป็นเพราะความอยากรู้หรือความโง่เขลากันแน่? เอาจริง ๆ ผมไม่สนหรอกนะ แต่คุณจะต้องมาเป็นหนูทดลองให้ผม” แอนตันเก็บตลับเทปใส่กล่องเงินที่เคยใส่คัมภีร์ไบเบิลมาก่อน

“คุณคือ . . .” เรโกะประหลาดใจกับความระมัดระวังของแอนตันที่มีต่อตลับเทป เธอจึงรู้ได้ทันทีว่าพวกเขารู้ว่ากำลังรับมือกับอะไรอยู่

“ผมจะแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการ ผมชื่อ แอนตัน ชาโดว์เบน ผมเป็นเอ็กซอร์ซิสต์ที่กำลังสืบสวนคดีเดียวกับที่คุณกำลังตามอยู่นี่แหละ คุณคงรู้ตัวแล้วสินะว่าคุณถูกสาปแล้ว ดังนั้นถ้าคุณอยากมีชีวิตรอด คุณจะต้องอยู่ข้าง ๆ เราเพื่อกำจัดตัวตนแห่งความมืดที่เกาะอยู่บนบ่าคุณ”

แอนตันพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ การกำจัดคำสาปนี้คือสิ่งที่ถูกต้องที่ต้องทำ

แต่เรโกะซึ่งต้องการค้นหาความจริงให้ได้ถามขึ้นว่า “คุณไม่สนใจที่จะรู้ความจริงเหรอคะ?”

แอนตันส่ายหน้าและพูดว่า “ไม่เลยสักนิด ผมแค่อยากจะกำจัดคำสาปในวิดีโอนั่น และขับไล่วิญญาณชั่วร้ายตนนั้นออกไป”

“มันต้องมีจุดประสงค์อะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลังคำสาปนั่นสิคะ วิดีโอที่ฉันเห็นมันดูแปลกประหลาดมาก”

การทำความเข้าใจวิญญาณชั่วร้าย ปีศาจ หรือสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติน่ะเหรอ? ธรรมชาติและพฤติกรรมของพวกมันน่ะเป็นที่เข้าใจกันดีอยู่แล้ว แต่พวกมันคือศัตรูของมนุษย์ มันไม่มีเรื่องราวเบื้องลึกอะไรใหม่ ไม่มีข้อแก้ตัวว่าทำไมพวกมันถึงทำแบบนั้น และสิ่งเดียวที่ต้องทำก็คือกำจัดพวกมันทิ้งไป

แอนตันมีเป้าหมายเริ่มต้นที่ชัดเจนมาก เป็นที่ประจักษ์ว่าวิญญาณชั่วร้ายกระทำการอย่างมุ่งร้ายเพราะมันต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสด้วยน้ำมือของมนุษย์ แต่ถึงอย่างนั้นสิทธิ์ในการทำร้ายผู้อื่นก็ไม่ใช่สิ่งที่มันควรทำกับผู้บริสุทธิ์

มันเป็นภาระหน้าที่ของคนเป็นที่จะต้องยุติเรื่องราวของคนเป็น ความตายคือการพักผ่อนชั่วนิรันดร์ แต่ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาก็ยังสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ แอนตันกำลังทำมันอยู่ในตอนนี้ ดังนั้นจึงไม่มีข้อแก้ตัวใดที่จะไม่เริ่มลงมือทำ

“อธิบายวิดีโอมา” แอนตันกล่าวขณะก้าวขึ้นไปนั่งเบาะหลังของรถพร้อมกับเรโกะ ส่วนโยชิโอะนั่งประจำที่คนขับ

“ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังหวีผม ตัวอักษรที่ประกอบกันเป็นคำว่า ‘การปะทุ’ ผู้คนกำลังคลานอยู่บนพื้น เด็กผู้หญิงในชุดสีขาวผมยาวสีดำ บ่อน้ำกลางทุ่งร้าง และดวงตาข้างหนึ่งที่คุณสามารถอ่านชื่อ ซาดาโกะ ได้ พอดูวิดีโอนั่นจบโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาทันที” เรโกะเปิดเผยทุกสิ่งที่เธอเห็นขณะมองไปที่แอนตัน ซึ่งดูเหมือนจะตั้งใจฟังเพียงอย่างเดียว

เธอหวาดกลัว แต่ความสงบนิ่งที่แอนตันแสดงออกมาก็ทำให้เธอรู้สึกมั่นใจขึ้นมาเล็กน้อย ถึงอย่างนั้นเพื่อความไม่ประมาท เธอก็ได้ส่งข้อความไปหาอดีตสามีของเธอเพื่อให้เขารับรู้ว่าเธอกำลังจะหายตัวไป และให้แจ้งตำรวจเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

“เราจะทำยังไงกันต่อครับ ท่าน?” โยชิโอะมองแอนตันผ่านกระจกมองหลังและเอ่ยถามข้อสงสัยของเขา

“ไปที่ฐานบัญชาการกลาง ฉันอยากดูวิดีโอนั่นพร้อมกับนักวิเคราะห์ เพื่อค้นหาว่าวิญญาณชั่วร้ายตนนั้นอยู่ที่ไหน” แอนตันกล่าว พลางหลับตาลงเพื่อคิดหาแผนการที่ดี

“รับทราบครับ ท่าน”

ในฐานะที่เป็นชาโดว์เบน แอนตันมีอำนาจสั่งการมากมายอยู่แล้ว และยิ่งตอนนี้ที่เขาเป็นบิชอปผู้พิทักษ์ หลายคนในสมาคมแห่งแสงก็อยากจะรู้ว่าเขาจะทำอะไรได้บ้างกับการไล่ผีในครั้งนี้

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 110 ซาดาโกะ

ฐานบัญชาการกลางของสมาคมแห่งแสงตั้งอยู่ในโอซาก้า ภายใต้อาคารของรัฐบาลแห่งหนึ่ง

ยังไม่ถึง 48 ชั่วโมงดีเลยนับตั้งแต่การตายหมู่ด้วยน้ำมือของตัวตนแห่งความมืด เมื่อแอนตันค้นพบข้อมูลเกินกว่าที่พวกเขาต้องการเพื่อเปิดโปงความจริงเกี่ยวกับตัวตนแห่งความมืดตนนี้ และตอนนี้เมื่อตลับเทปต้องสาปอยู่ในมือเขาแล้ว แอนตันก็เตรียมพร้อมที่จะดูวิดีโอนี้พร้อมกับนักวิเคราะห์และเปิดเผยความจริงทั้งหมด

“มีคำสั่งอะไรเป็นพิเศษไหมครับ?” ชายสวมแว่นชื่อ แดเนียล มองแอนตันเพื่อรอคำแนะนำพิเศษใด ๆ

แอนตันเหลือบมองโทรทัศน์เครื่องเก่าและพูดว่า “คุณดูแลเรื่องการวิเคราะห์วิดีโอไปที่เหลือฉันจัดการเอง ไม่ต้องห่วง”

“ผมไม่กลัวอะไรอยู่แล้วครับ ท่านบิชอปผู้พิทักษ์” แดเนียลเตรียมพร้อมด้วยสมุดบันทึกและปากกา เขาไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้เพื่อเริ่มการสืบสวน เมื่อทั้งสองพร้อม พวกเขาก็กดเล่นเทป

ในฉากแรก ๆ ของวิดีโอ ปรากฏภาพผู้หญิงคนหนึ่งกำลังหวีผม แดเนียลจดจำใบหน้าของเธอไว้ จากนั้นก็เห็นตัวอักษรเรียงกันเป็นคำว่า ‘การปะทุ’ ตามด้วยภาพผู้คนกำลังคลานอยู่บนพื้น แอนตันสังเกตเห็นเด็กผู้หญิงในชุดสีขาวผมยาวสีดำดังที่เรโกะได้กล่าวไว้ และในตอนท้ายคือภาพบ่อน้ำกลางทุ่งร้างที่มีดวงตาซึ่งสามารถอ่านชื่อ ซาดาโกะ ได้

เมื่อนั้นเองที่แอนตันตระหนักได้ว่าวิดีโอนี้ไม่สามารถเป็นของจริงได้ ถ้ามันไม่ใช่ของจริงก็แสดงว่าวิญญาณร้ายตนนี้มีความสามารถในการสร้างวิดีโอขึ้นมาได้ ในขณะนั้นโทรศัพท์ที่ไม่ได้เสียบสายซึ่งวางอยู่ข้าง ๆ เขาก็ดังขึ้น

แอนตันซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดหยิบหูโทรศัพท์ขึ้นมาและพูดว่า “ซาดาโกะ แกมีจิตสำนึก หรือเป็นแค่วิญญาณร้ายที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น?”

“ถ้าแกมาตามหาฉัน หรือแค่ฝันว่าจะมาตามหาฉัน . . . ฉันจะฆ่าแกก่อนจะถึงเจ็ดวัน!” เสียงอันน่าขนลุกดังออกมาจากโทรศัพท์ แต่แทนที่จะหวาดกลัว แอนตันกลับยิ้มออกมา

“ฮ่า ๆ แกดันบอกที่อยู่ฉันโดยไม่รู้ตัว ดังนั้นฉันจะตามหาแก เมื่อฉันหาแกเจอ ฉันจะขับไล่แก และเมื่อนั้นเราจะได้เห็นกันว่าแกจะทำอะไรได้บ้าง” แอนตันมีเป้าหมายที่ชัดเจน

เปรี๊ยะ!

ในขณะนั้นพลังงานอันชั่วร้ายก็พวยพุ่งออกมาจากโทรทัศน์ แต่ก่อนที่มันจะทันได้ทำอะไรแปลก ๆ แอนตันก็ชักมีดสั้นเงินออกมาและขว้างมันสุดแรงจนเจาะทะลุโทรทัศน์ไปปักคาอยู่ที่ผนัง

ตูม!

พร้อมกับเสียงระเบิดดังขึ้น โทรทัศน์ก็ดับวูบลง โทรศัพท์ในมือของแอนตันเริ่มลุกเป็นไฟ แต่เขาก็ขยับมันให้ห่างจากมือได้อย่างง่ายดาย

“ท่านบิชอปผู้พิทักษ์ เป็นอะไรไหมครับ?” แดเนียลตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว เพราะเขาเป็นคนทำงานด้านโลจิสติกส์ ไม่ใช่สายปฏิบัติการภาคสนาม ดังนั้นสิ่งที่เขาเพิ่งประสบมาจึงเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างแท้จริง

แอนตันมองเขาและพยักหน้า เป็นสัญญาณว่าเขาไม่เป็นไร เขาก้มลงจัดถุงมือให้เข้าที่ในระหว่างนั้น และเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก จึงกล่าวว่า “ฉันต้องการรายงานเกี่ยวกับประวัติของวิญญาณร้ายตนนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สืบหาที่อยู่ของมันด้วย”

“รับทราบครับ ท่านบิชอปผู้พิทักษ์ ขอเวลาผมสักสองสามชั่วโมงนะครับ” แดเนียลเดินออกจากห้องไป เขามีสิ่งที่ต้องการเพื่อเริ่มการสืบค้นข้อมูลด้วยความช่วยเหลือของ ‘ดวงตาแห่งพระเจ้า’ แล้ว

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา แดเนียลก็กลับเข้ามาพร้อมข้อมูลที่ครบถ้วนและกล่าวว่า “แม่ของซาดาโกะชื่อ ชิซึโกะ ยามามุระ ครับ เธอเกิดและโตบนเกาะโอชิมะ ใกล้กับอิซุ ประเทศญี่ปุ่น เธอมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ ทาคาชิ ชิซึโกะเกิดมาพร้อมกับพลังจิต ซึ่งถูกควบคุมไว้และทำให้เธอมีพลังในการหยั่งรู้อนาคตครับ”

“ชิซึโกะให้กำเนิดซาดาโกะภายใต้สถานการณ์ลึกลับ เธอครอบครองพลังในการหยั่งรู้อนาคต ซึ่งในที่สุด ดร.อิคุมะ และ ทาคาชิ ลูกพี่ลูกน้องของชิซึโกะก็ได้นำเสนอต่อหน้าสื่อมวลชน อย่างไรก็ตามนักข่าวคนหนึ่งได้เยาะเย้ยชิซึโกะและตราหน้าว่าเธอเป็นพวกต้มตุ๋น” แดเนียลวางแฟ้มข้อมูลลงในมือของแอนตันอย่างอ่อนแรงเพื่อให้เขาดู

“เมื่อซาดาโกะอายุแปดขวบ พลังของแม่เธอกลับล้มเหลวระหว่างการแสดงต่อหน้าสาธารณชน ทำให้สื่อตราหน้าเธอว่าเป็นพวกต้มตุ๋น และ ดร.อิคุมะก็ต้องลาออกอย่างอัปยศ ด้วยเหตุนี้ชิซึโกะจึงตกอยู่ในภาวะซึมเศร้าอย่างหนัก ใช้เวลายืนอยู่หน้ากระจกหวีผมนานหลายชั่วโมง และหลังจากกลับมาที่โอชิมะพร้อมกับซาดาโกะ เธอก็ทำนายการปะทุของภูเขาไฟที่อยู่ใกล้เคียงบนเกาะโอชิมะ และคำทำนายของเธอก็เป็นจริงในวันที่เธอฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงไปในภูเขาไฟมิฮาระครับ”

แดเนียลหยุดชั่วครู่และกล่าวว่า “หลังจากการตายของชิซึโกะ ซาดาโกะก็อาศัยอยู่กับลูกพี่ลูกน้องของแม่เธอ ทาคาชิ ยามามุระ ที่โรงแรมเล็ก ๆ ที่เขาบริหารอยู่ครับ”

“บ่อน้ำอยู่ที่ไหน?” แอนตันต้องการคำตอบสำหรับคำถามนั้น เพราะเขาเชื่อมั่นว่าสถานที่แห่งนี้คือจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมด และถ้าถามว่าเขามาถึงข้อสรุปนี้ได้อย่างไรน่ะเหรอ? ก็จากวิดีโอนั่นยังไงล่ะ ด้วยเหตุผลบางอย่างซาดาโกะแสดงภาพบ่อน้ำในนั้น ทุกอย่างเชื่อมโยงกับเรื่องราวของเธอ จากมุมมองของเธอ และการเผชิญหน้ากับเธอ มันไม่ใช่แม่ของเธอ ดังนั้นแอนตันจึงรู้ดีว่าความอาฆาตแค้นนั้นมาจากเด็กผู้หญิงที่ชื่อซาดาโกะ

การรู้ชื่อของเธอจะทำให้การไล่ผีง่ายขึ้น แต่แอนตันยังคงต้องรู้ตำแหน่งที่ตั้งก่อนที่จะต้องรอถึงเจ็ดวันอันยาวนานเพื่อให้เธอมาหาเขารวมถึงเรโกะด้วย

แดเนียลเข้าใจดังนั้นจึงกล่าวว่า “ผมสงสัยว่าบ่อน้ำจะอยู่ในที่เดียวกับที่พบตลับเทปนั่นแหละครับ”

“เตรียมทีมขนาดใหญ่ไว้เลย เราต้องเคลียร์พื้นที่เพื่อทำพิธีไล่ผี” แอนตันซึ่งคาดหวังคำตอบนี้อยู่แล้ว เตรียมพร้อมทันที

“รับทราบครับ ท่าน”