ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 89+90 เตรียมล่ามนุษย์หมาป่า&การค้นหา 💸

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 89 เตรียมล่ามนุษย์หมาป่า

“ที่นี่มีต้นไม้กี่ต้นกันนะ?” แอนตันปลูกต้นไม้ไว้ที่นี่ประมาณห้าร้อยต้นเท่านั้น เขาไม่ได้ปลูกเพิ่มอีกเพราะตารางงานไม่เอื้ออำนวย และตอนนี้ เขาก็กำลังจะต้องเดินทางไปล่ามนุษย์หมาป่าเจ้าเล่ห์บางตัว

“วิธีไหนที่จะหามนุษย์หมาป่าได้ง่ายที่สุด?” แอนตันเดินไปที่ชั้นวางของ หยิบสมุดจดรายชื่อขึ้นมา ตามความทรงจำของเขา มีใครบางคนในรายชื่อที่น่าจะรู้เรื่องนี้ดีกว่าเขา

“น่าจะเบอร์นี้แหละ” แอนตันพูดขณะโทรออกไปยังหมายเลขที่เจ้าของเบอร์ควรจะจำเขาได้

“นั่นใคร?” ปลายสายมีเสียงที่ดูอ่อนล้าดังออกมาจากลำโพง

แอนตันซึ่งมองชื่อผู้ติดต่อที่เขาเพิ่งกดโทรออก กล่าวว่า “คุณดีน จำเพื่อนรักของคุณไม่ได้เหรอ?”

“เสียงคุ้น ๆ นะ นี่นายใช่ไหม ไอ้โง่ชาโดว์เบน?” ดีนถามจากปลายสาย

แอนตันถอนหายใจขณะรดน้ำต้นไม้และพูดว่า “นายก็รู้ว่าคำสบประมาทของนายทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ว่าแต่นายเป็นยังไงบ้าง?”

“ก็ดี น้องชายฉันไปเรียนกฎหมาย ส่วนฉันก็สืบทอดธุรกิจของครอบครัวต่อไป” ดีนตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเล็กน้อย

แอนตันซึ่งได้รู้เรื่องนี้ ดูประหลาดใจและถามว่า “ทุกคนในครอบครัวนายยอมรับเหรอ? เฮ้อ การเป็นหนึ่งในตระกูลวินเชสเตอร์ที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่คนนี่ก็น่าลำบากใจเหมือนกันนะ ครอบครัวของฉันเอาแต่พูดกรอกหูว่าฉันควรจะมีลูกและอุทิศตัวเองให้กับธุรกิจของครอบครัวอย่างเต็มที่”

“ครอบครัวของนายนี่บ้าสิ้นดี แต่การเป็นหนึ่งในตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในด้านการปราบผีก็พอเข้าใจได้ ก็นะ ฉันรู้ว่านายไม่ได้โทรมาเพื่ออยากรู้ว่าฉันเป็นอย่างไร บอกมาเถอะ ต้องการอะไร?” ดีนรู้จักแอนตันดี เพราะทั้งคู่เคยถูกประเมินทักษะนักล่าด้วยกัน และแอนตันก็เกือบชนะการทดสอบนั้น

ตั้งแต่นั้นมา ความรู้สึกแข่งขันก็เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา แต่มันก็จางหายไปหลังจากที่แอนตันหันไปให้ความสนใจกับการเรียนรู้สิ่งอื่น และเมื่อเร็ว ๆ นี้ รายงานที่อัปโหลดไปยังหน้าข้อมูลของสมาคมแห่งแสงก็ได้เปิดเผยการไล่ผีที่แอนตันทำ ซึ่งทั้งหมดนั้นสำคัญอย่างยิ่งเนื่องจากตัวตนที่เขาได้ลบล้างออกไปจากโลกมนุษย์ ดีนรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าเมื่อถึงจุดนั้น แต่เมื่อรู้ว่าแอนตันโทรหาเขาเพื่อเรื่องเฉพาะเจาะจง เขาก็อยากจะช่วยเหลือ

“คือช่วงนี้ก่อนที่ฉันจะเดินทางไปต่างประเทศ ฉันได้รับภารกิจให้ล่ามนุษย์หมาป่าที่ฉลาดมากตัวหนึ่ง เพราะมันย้ายที่อยู่บ่อยมาก ตอนนี้ในเมื่อปกติฉันรับผิดชอบแต่เรื่องวิญญาณและปีศาจ ฉันก็เลยอยากรู้ว่านายมีคำแนะนำอะไรที่จะทำให้งานของฉันง่ายขึ้นบ้างไหม” แอนตันถามดีนเรื่องนี้เพราะเขามีประสบการณ์ในภารกิจต่อต้านสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่มีกายเนื้อมากกว่า

ตระกูลชาโดว์เบน ซึ่งแตกต่างจากตระกูลวินเชสเตอร์ จะจัดการกับวิญญาณและปีศาจ โดยส่วนใหญ่จะทำการไล่ผี นั่นคือเหตุผลที่เมื่อรู้ถึงประสบการณ์ของดีน แอนตันจึงอยากรู้ว่าเขามีวิธีพิเศษในการค้นหามนุษย์หมาป่าตัวนั้นที่น่าจะซ่อนตัวอยู่อย่างดีหรือไม่

มนุษย์หมาป่า หรือที่เรียกว่า ไลแคนโธรป เป็นเผ่าพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติกึ่งมนุษย์ที่สามารถแปลงร่างเป็นส่วนผสมระหว่างมนุษย์และหมาป่าได้

แอนตันไม่เคยล่ามนุษย์หมาป่ามาก่อน เขาจึงอยากรู้เรื่องนี้จากดีน

“ก่อนอื่น นายต้องรู้ข้อได้เปรียบของพวกมันก่อนที่จะไปล่าตัวที่ฉลาดมาก ๆ พวกมันแข็งแกร่งมากและมีการมองเห็น กรงเล็บ และเขี้ยวที่เหนือกว่า รวมถึงประสาทสัมผัสที่ทรงพลังกว่าสัตว์ทั่วไปด้วย” ดีนหยุดและอธิบายต่อว่า “แต่ก่อนหน้านั้น นายต้องรู้ว่าเป้าหมายที่นายล่ามันคล่องแคล่วว่องไวมาก พูดตามตรง ฉันก็อยากช่วยนายนะ แต่ตอนนี้ฉันมีปัญหาเยอะมาก แต่ถ้านายต้องการกำจัดมันล่ะก็ เครื่องเงิน แวมพอนไทต์ หรือการตัดหัว เป็นวิธีเดียวที่จะฆ่าพวกมันได้”

แอนตันซึ่งรู้เรื่องเหล่านี้อยู่แล้วไม่ได้อยากรู้เรื่องนั้น แต่อยากรู้วิธีหามัน เขาจึงถามว่า “พวกมันมักจะออกมาตอนกลางคืนหรือเปล่า?”

“ถูกต้อง แสงแดดมักจะเผาพวกมันจนตาย นั่นคือเหตุผลที่พวกมันจะออกมาเฉพาะตอนกลางคืน บางตัวล่าตอนกลางคืน และนายสามารถแกะรอยได้จากการหายตัวไปของผู้คนที่เป็นเหยื่อประเภทเดียวกัน” ดีนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนขึ้น

เมื่อรู้ดังนั้นแอนตันก็พยักหน้าและพูดว่า “ขอบใจมากนะเพื่อน หวังว่านายจะไม่ตาย และสักวันเราจะได้ดื่มกันจนเมาหัวทิ่มไปเลย”

“แน่นอน หวังว่ามนุษย์หมาป่าตัวนั้นจะไม่กัดนายนะ ไม่งั้นฉันคงจะได้ตามล่าหัวนายที่กลายเป็นมนุษย์หมาป่าแน่ ๆ” ดีนพูดติดตลกก่อนจะวางสายไป

แอนตันซึ่งมองโทรศัพท์มือถือของเขา ถอนหายใจและพึมพำว่า “ดูท่าจะเป็นงานยากน่าดู หวังว่าจะแก้ได้เร็ว ๆ นี้ก่อนไปญี่ปุ่น”

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 90 การค้นหา

สองสามวันต่อมา ณ ชานเมืองแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากใจกลางเมือง แอนตันได้รับคำสั่งให้ไปสืบสวนเรื่องมนุษย์หมาป่าสายพันธุ์พิเศษเพียงลำพัง

ในการค้นหามนุษย์หมาป่าตัวนี้ จำเป็นต้องรู้ร่องรอยที่มันทิ้งไว้และรูปแบบการล่าของมัน โชคดีที่ ‘ดวงตาแห่งพระเจ้า’ ปัญญาประดิษฐ์ที่น่าทึ่งที่สุดในโลกอยู่ในมือของสมาคมแห่งแสง

เพื่อค้นหาว่ามันอยู่ที่ไหน แอนตันจึงถูกส่งไปสืบสวนเพียงลำพัง และด้วยการใช้อุปกรณ์นี้ เขาเริ่มค้นหาว่ามีใครรายงานสิ่งลึกลับในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาหรือไม่ ทั้งการหายตัวไปและการค้นหาข้อมูลแปลก ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งเหนือธรรมชาติ

เป็นเรื่องปกติที่เพื่อนบ้านมักจะเป็นผู้ค้นพบมนุษย์หมาป่าก่อนใคร เมื่อตระหนักถึงข้อนี้ ‘ดวงตาแห่งพระเจ้า’ จึงเริ่มสแกนการค้นหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต และนั่นเองที่ทำให้มันค้นพบบางอย่าง

“ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา มีการสืบค้น 92 ครั้งเกี่ยวกับแวมไพร์ การหายตัวไป และการฆาตกรรมในครอบครัว ทั้งหมดมาจากที่อยู่ IP เดียว”

แอนตันกำลังขับรถ ดอดจ์ ชาร์จเจอร์ เอสอาร์ที เฮลแคท ขุมพลังเครื่องยนต์ซูเปอร์ชาร์จ 707 แรงม้า รถระดับไฮเอนด์คันนี้ให้สมรรถนะที่น่าประทับใจ มอบความคล่องตัวอย่างเหลือเชื่อให้แอนตันในการเดินทางในเมือง

“ที่อยู่ IP นั้นค้นหาเรื่องอะไรเป็นพิเศษ?” แอนตันถามขณะขับรถไปที่ร้านกาแฟ

“การสืบค้นทั้งหมดเกี่ยวกับแวมไพร์ คดีการหายตัวไป และวิธี ‘จ้างวาน’ แวมไพร์”

เมื่อดูข้อมูลที่ส่งมาให้ แอนตันก็เหลือบไปเห็นการสืบค้นล่าสุด ซึ่งเกี่ยวกับการฆาตกรรมของครอบครัวหนึ่ง และพึมพำว่า “ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับแวมไพร์ ไม่เชื่อมโยงกับมนุษย์หมาป่าเลย . . . แวมไพร์ . . .”

ขณะเดินไปที่ร้านกาแฟ แอนตันก็ดึงดูดความสนใจได้มากด้วยชุดสูทสีดำล้วนและรูปลักษณ์อันโดดเด่นเปี่ยมเสน่ห์

“คดีหายตัวไปห้าคดี . . . บ้านที่ถูกปิดตายซึ่งมีคนอาศัยอยู่ . . .” แอนตันพึมพำขณะตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับการหายตัวไป

เมื่อตรวจสอบว่าใครเป็นผู้สืบค้นเรื่องแวมไพร์ แอนตันก็ค้นพบว่าเด็กหนุ่มวัยเดียวกับเขา ชื่อ เอ็ด ทอมป์สัน ได้ค้นหาเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับแวมไพร์หลายร้อยครั้ง ดังนั้นเมื่อรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเขาได้แล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยของเป้าหมายทันที

มันเป็นเวลาเช้าตรู่ แอนตันซึ่งมาถึงในรถคันหรู เดินเข้าไปในบริเวณมหาวิทยาลัย

“คุณเป็นนักศึกษาเหรอ?”

แอนตันหันไปมองเด็กสาวที่เข้ามาทักเขาและพูดว่า “เปล่าครับ พอดีผมมาตามหาคน แต่คุณจะช่วยผมได้มากถ้าคุณพอจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้ว่าเขาเรียนอยู่ที่ห้องไหน”

เด็กสาวมองไปที่รูปของ เอ็ด ทอมป์สัน และส่ายหัว “คนที่จะรู้จักนักศึกษาคนนี้คงหาตัวยากหน่อยนะคะ ทำไมคุณไม่ไปติดต่อฝ่ายธุรการเพื่อถามดูล่ะว่าเขาอยู่ที่ไหน?”

แอนตันพยักหน้ามองไปที่เด็กสาว และพูดว่า “งั้นแค่นี้ก่อนครับ ขอบคุณที่สละเวลาสักครู่ให้ผม”

“ฉันสละให้คุณได้ทุกอย่างที่คุณต้องการเลย เพียงแค่คุณขอ” เด็กสาวยิ้มอย่างเย้ายวนก่อนจะเดินจากไป ทิ้งท้ายไว้เพียงสายตาร้อนแรง

แอนตันยิ้มเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดอะไร เขารู้ว่าเด็กสาวกำลังพยายามสื่ออะไร เขาแค่ต้องการสอบถามคนอื่นเกี่ยวกับ เอ็ด ทอมป์สัน แต่เมื่อรู้ว่าเขาไม่เป็นที่รู้จักมากนัก เขาก็ตรงไปที่อาคารเรียน

เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็น่าแปลกใจที่แอนตันรู้สึกแปลกแยกที่นี่ เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะรู้สึกแบบนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าตัวเขาก็มีการศึกษาเช่นกัน

“ฉันเดาว่ามันคงเป็นประสบการณ์ที่ดี แม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว มันคงไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลยก็ตาม”

แอนตันมาถึงห้องเรียนห้องหนึ่ง และเมื่อเห็นว่าอาจารย์กำลังเช็คชื่ออยู่ เขาก็เคาะประตูเบา ๆ ก่อนที่จะเปิดมันออก

“อาจารย์ครับ ขอโทษที่รบกวน ผมตามหา เอ็ด ทอมป์สัน ครับ เขาอยู่ในคลาสนี้ไหม?” แอนตันถามอาจารย์ที่กำลังเช็คชื่ออยู่

“โอ้ เอ็ด ทอมป์สัน เหรอ? ครูเพิ่งขานชื่อเขาไป เขาขาดเรียนน่ะ”

แอนตันกวาดตามองไปที่นักเรียน และสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เด็กหนุ่มท่าทางแปลก ๆ คนหนึ่งที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ แต่สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

“ถ้างั้นผมไม่รบกวนอาจารย์แล้วครับ ขอโทษด้วย”

“ไม่เป็นไร มีอะไรอีกไหม?” อาจารย์ถาม เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่มาหน้าประตูห้องสุภาพมาก

แอนตันส่ายหัวและพูดว่า “ไม่มีอะไรแล้วครับ ขอบคุณครับ”

เมื่อไม่พบอะไรที่นี่ เป้าหมายต่อไปของแอนตันคือบ้านของ เอ็ด ทอมป์สัน ดังนั้นเขาจึงออกจากมหาวิทยาลัยไป