ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 47 เรื่องใหม่
ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 47 เรื่องใหม่
ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 47 เรื่องใหม่
ขณะที่แอนตันขับรถ เขาเหลือบมองนาฬิกา ถอนหายใจ และตระหนักว่าแม้จะมีเรื่องยุ่งยากต่าง ๆ โลกก็ยังต้องดำเนินต่อไปโดยไม่หยุดนิ่ง ช่างเป็นเรื่องน่าสงสัยแต่ก็หนักหน่วงเหลือเกิน
เมื่อมาถึงโบสถ์เขาดับเครื่องยนต์แล้วลงจากรถ เมื่อก้าวเข้าไปในอาคารหลัก แอนตันมองไปยังแท่นบูชาในโถงใหญ่ ซึ่งส่องสว่างด้วยแสงธรรมชาติและแสงเทียนจำนวนมากที่รายล้อม ขณะที่เดินตรงไปยังแท่นบูชา เขาก็ถอดถุงมือสีดำที่สวมอยู่ออก
เขายังคงเชื่อว่าการใช้เวลามากมายในสถานที่แห่งนี้เป็นเรื่องน่าปวดหัวอย่างยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงว่าเมื่อเวลาผ่านไปเขาก็ยิ่งรู้สึกผูกพันกับความรู้สึกของผู้อื่นมากยิ่งขึ้น เมื่อมาถึงแท่นบูชา แอนตันมองดูรูปปั้นต่าง ๆ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลับตาลง และเริ่มสวดภาวนา
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างทุกครั้งที่เขามาที่โบสถ์แห่งนี้ มักจะมีเรื่องเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเสมอ ดังนั้นขณะที่เขากำลังเตรียมตัวสวดภาวนา โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้า แอนตันก็ไม่ลังเล เขาเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง และกดรับสายทันที
“น่าประหลาดใจนะครับที่หนึ่งในสามอาจารย์หลักของผมโทรมา มีอะไรหรือเปล่าครับ อาจารย์?” ในชีวิตนี้แอนตันมีอาจารย์หลักอยู่สามท่าน ท่านแรกคือ กาเบรียล อามอร์ธ ผู้สอนเขาเกี่ยวกับหัวข้อการขับไล่ผีทั่วไป ท่านเป็นหนึ่งในเอ็กซอร์ซิสต์ผู้ยิ่งใหญ่ของวาติกัน และเป็นหัวหน้าเอ็กซอร์ซิสต์ภายใต้สมเด็จพระสันตะปาปา
เมื่อกาเบรียล อามอร์ธ ได้ยินถ้อยคำประชดประชันของศิษย์เอกผู้ปราดเปรื่อง เขาก็ถอนหายใจและกล่าวว่า “แอนตัน ฉันได้ยินมาว่าเธอทำงานหนักมากในช่วงนี้”
แอนตันประหลาดใจเล็กน้อย “เอ็กซอร์ซิสต์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระสันตะปาปารู้เรื่องงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผมในซีกโลกนี้ได้ยังไงกัน?”
“ฮ่าฮ่า เธอคงจะประหลาดใจกับข่าวคราวเกี่ยวกับตัวเธอและผลงานของเธอ”
นครวาติกัน ในห้องที่เต็มไปด้วยชั้นหนังสือหนา ๆ และเก่าแก่ บาทหลวงร่างกำยำผู้มีสีหน้าไร้อารมณ์มองออกไปนอกหน้าต่างหนาบานหนึ่ง พลางยิ้มขณะฟังเสียงของเด็กหนุ่มที่เขาสอนสั่งมาตั้งแต่อายุห้าขวบ
“รายงานที่เธอส่งเกี่ยวกับงานของเธอไปยังสมาคมแห่งแสงก็ต้องผ่านวาติกันด้วย ท้ายที่สุดแล้วแม้ว่าเราจะมีความแตกต่างกัน เราก็ยังต้องติดตามการทำงานของพวกเขาอยู่”
เมื่อแอนตันได้ยินดังนั้นเขาก็ยิ้มออกมา นึกถึงช่วงเวลาที่เขาถูกฝึกฝนกว่าสิบชั่วโมง และสี่ชั่วโมงในนั้นคือการอยู่กับกาเบรียล อามอร์ธ ผู้เป็นอาจารย์สอนการจำลองสถานการณ์ขับไล่ผีให้เขา แต่เนื่องด้วยวัยของกาเบรียล อามอร์ธ ท่านจึงไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะเผชิญหน้ากับวิญญาณชั่วร้ายต่อไปได้ และก็มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับการเกษียณอายุที่สมควรได้รับของท่าน
“ฉันได้ยินมาว่าเธอกำลังไม่ค่อยดีนัก ปัญหามันใหญ่แค่ไหนกัน?” กาเบรียลถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
แอนตันครุ่นคิดแล้วกล่าว “อืม มันอาจจะฟังดูร้ายแรง แต่ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกครับ”
“เอาเถอะ ลองพักผ่อนบ้างนะ”
“ว่าแต่ เมื่อไหร่ท่านจะยอมเกษียณจากการขับไล่ผีเสียทีล่ะครับ?” แอนตันถามพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ
“ยังไม่ถึงเวลาอันควร”
“ท่านก็รู้ว่าผมรับช่วงต่อได้” แอนตันอยากจะอยู่ตามลำพัง แต่เขาก็ไม่ได้มีเจตนาจะให้อาจารย์ของเขาทอดทิ้งสิ่งที่ท่านรักที่สุด “ท่านโทรมาหาผมแค่เพื่อจะถามเรื่องนี้เหรอครับ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่” กาเบรียล ผู้ซึ่งโทรหาแอนตัน ไม่ได้ทำไปเพื่อเรื่องไร้สาระเหล่านี้จากมุมมองของเขา “ฉันอยากให้เธอช่วยดูแลบาทหลวงเอสกีเบล ซึ่งเพิ่งจะเสร็จสิ้นการฝึกฝน ฉันได้ยินมาว่าความก้าวหน้าของราฟาเอลนั้นยอดเยี่ยม และพวกเขากำลังจะมอบใบอนุญาตในฐานะบาทหลวงเอ็กซอร์ซิสต์ให้เขาแล้ว ดังนั้นฉันจึงคิดว่ามันคงจะสะดวกดีถ้าเธอจะมีผู้ช่วยคนใหม่ ในเมื่อภาระงานในพื้นที่ของเธอที่กำลังเพิ่มขึ้น”
“บาทหลวงคนนั้นกำลังจะทำพิธีขับไล่ผีครั้งแรกเหรอครับ?” แอนตันไม่ได้ปฏิเสธทันที แต่อยากทราบสถานการณ์โดยรวมก่อน
“ถูกต้อง เพราะบาทหลวงคนนั้นยังหนุ่ม ฉันจึงคิดว่าเธอควรจะดูแลการขับไล่ผีครั้งแรกของเขา”
“นี่มันไม่อยู่ในขอบเขตความรับผิดชอบของผมใช่ไหมครับ? อาจารย์กาเบรียลน่าจะรู้จุดประสงค์ของผมดี ผมไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อตัวเอง แต่เพื่อหยุดยั้งความชั่วร้ายทั้งหมดในคราวเดียวต่างหาก”
“ถ้าเธอต้องการกำจัดความชั่วร้ายในคราวเดียว เธอก็ควรจะมีผู้ช่วยมากกว่านี้”
“ผมทำงานคนเดียวได้ดีกว่า ท่านก็รู้ว่าระดับที่ผมรับมือมันสูงกว่าระดับปกติ และหลายคนอาจจะตายได้”
กาเบรียลเริ่มรู้สึกหงุดหงิดกับแอนตันที่ดื้อรั้น แม้ว่าเขาจะเป็นหนึ่งในชาโดว์เบนที่เก่งที่สุดในรอบห้าสิบปีที่ผ่านมา แต่งานที่ทำเพียงลำพังก็จะกัดกินเขาไปในที่สุด นั่นคือเหตุผลที่เซบาสเตียนหาคู่หมั้นให้กับลูกชายของเขา มีเพียงวิธีนั้นเท่านั้นที่จะช่วยรักษาสภาพจิตใจของเขาไว้ได้
“แอนตัน ฉันแก่แล้ว ถ้าฉันไม่ทำตอนนี้ . . . แต่ฉันเชื่อใจเธอ ว่าแต่ บาทหลวงเอสกีเบลน่าจะกำลังถึงสถานที่ที่เธอปฏิบัติงานอยู่แล้วล่ะ”
เมื่อได้ยินคำพูดจากโทรศัพท์มือถือ แอนตันดูเหมือนจะเริ่มรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนเข้ามาในโบสถ์แล้ว เขายังคงคุยโทรศัพท์ต่อไปและเดินออกจากห้องตรงไปยังแท่นบูชาในโถงทางเดิน
ทันทีที่เขาออกมา แอนตันก็เห็นบาทหลวงฝึกหัดสวมชุดคลุมบาทหลวง สะพายกระเป๋าเป้ และเดินอย่างระมัดระวังท่ามกลางแถวม้านั่งยาวสองข้างทางของโบสถ์
“เรื่องน่าปวดหัวชะมัด . . . เอาเถอะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะครับ ผมไม่อยากให้ท่านส่งเยาวชนที่ไม่มีประสบการณ์มาให้ผมอีก ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะเริ่มล้มตายเป็นใบไม้ร่วงเมื่อเข้ามาพัวพันกับงานของผม” แอนตันกล่าวขณะวางสายไปทันที
จริงอยู่ที่เขากำลังยุ่ง หลังจากได้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกมาเฟีย เขาก็จะเริ่มแสวงหาความยุติธรรมให้กับการตายของสมิธ ดังนั้นเรื่องต่าง ๆ อาจจะควบคุมไม่ได้และอื่น ๆ อีกมากมาย
หลังจากวางสายกาเบรียลซึ่งกำลังยิ้มเมื่อรู้ว่ากลอุบายของเขาได้ผลก็ถึงกับแข็งค้างเมื่อพบว่าแอนตันวางสายไปแล้ว
“ไอ้เด็กคนนี้นี่ มันไม่เคารพอาจารย์ของมันเลยหรือไง?”
ในขณะเดียวกันแอนตันก็ประหลาดใจที่บาทหลวงเอสกีเบลดูเด็กมาก ท้ายที่สุดแล้วมันไม่ใช่เรื่องปกติที่จะเห็นชายหนุ่มอายุน้อยขนาดนี้ในสายงานนี้ อย่างไรก็ตามตอนนี้แอนตันไม่จำเป็นต้องเข้าใจว่าทำไมชายคนนี้ถึงอยากเป็นเอ็กซอร์ซิสต์ ท้ายที่สุดแล้วหลายคนก็มีเรื่องราวของตนเอง เหมือนกับราฟาเอลที่ต้องการแก้แค้นให้ครอบครัวของเขา