ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 30 กองกำลังพิเศษแห่งแสง
ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 30 กองกำลังพิเศษแห่งแสง
ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 30 กองกำลังพิเศษแห่งแสง
กลุ่มคนติดอาวุธเหล่านี้เป็นที่รู้จักในนามทหารของ ‘สมาคมแห่งแสง’ พวกเขาคือทหารชั้นยอดที่รับผิดชอบในการกำจัดภัยคุกคามที่มีกายเนื้อ และทำหน้าที่ประหนึ่งยมทูตของเหล่าบาทหลวงเอ็กซอร์ซิสต์ผู้ได้รับอำนาจในการอัญเชิญพวกเขา
แอนตัน ผู้สืบเชื้อสายโดยตรงจากตระกูลชาโดว์เบนมีอำนาจเต็มที่เหนือกองกำลังส่วนใหญ่เหล่านี้ ดังนั้นหลังจากเชิญพวกเขาแล้ว แอนตันก็เดินออกจากกระท่อม
“ท่านครับ ผม กัปตันแฮงค์ จากกองพลที่หนึ่ง รอรับคำสั่งครับ” แฮงค์เป็นคนเดียวที่ไม่ได้ปกปิดใบหน้า ส่วนทหารคนอื่น ๆ ถูกปกคลุมมิดชิดด้วยชุดเกราะกันกระแทก
แอนตันมองแฮงค์ที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง และกล่าวว่า “ค้นหาผู้รอดชีวิต กู้คืนร่างจากสถานที่นี้ และส่งพวกมันไปยังศูนย์วิจัยเพื่อทำการตรวจสอบ ฉันสันนิษฐานว่านี่คือครอบครัวของพวกมัน และน่าจะมีพวกมันอีกใกล้ ๆ เทือกเขานี้ ดังนั้นกำจัดให้หมดถ้าคุณพบมนุษย์ที่มีลักษณะเดียวกัน”
“แล้วเราจะทำยังไงกับเหยื่อผู้รอดชีวิตครับ?” แฮงค์ถามอย่างคลุมเครือขณะมองแอนตันตามสัญชาตญาณ
แอนตันมองไปที่เจสซี่ด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย และกล่าวว่า “ส่งพวกเขาไปบำบัดฟื้นฟู และจัดการคดีนี้ให้เรียบร้อย”
สำหรับเขาสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีคนรูปร่างบิดเบี้ยวเหล่านี้รอดชีวิตอยู่ แม้ว่าอาชญากรรมของพวกเขาจะเป็นเช่นไรก็ตาม
การที่จะไปถึงสภาวะคลุ้มคลั่งระดับนี้ได้ พวกมันต้องผ่านห้องทดลองมาอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงเป็นการรอบคอบที่จะค้นหาทั่วทั้งป่า ส่วนคำถามที่ว่าพวกมันเป็นตัวตนแห่งความมืดหรือไม่ พูดตามตรงคนรูปร่างบิดเบี้ยวเหล่านี้ก็ชั่วร้ายพอ ๆ กับปีศาจดี ๆ นี่เอง ดังนั้นการกำจัดล้างบางพวกมันจึงเป็นสิ่งจำเป็น
“ไม่จับเป็นเชลยเลยเหรอครับ?”
“อย่าให้มีชีวิตรอดแม้แต่คนเดียว” แอนตันกล่าวขณะเดินออกไปข้างนอก บัดนี้ด้วยแสงไฟฉายจากทหารจำนวนมาก สถานที่แห่งนี้จึงสว่างไสว ดังนั้นมันจึงเป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่พวกเขาจะเริ่มเคลื่อนไหว
“เราพบผู้รอดชีวิตที่นี่!”
ในขณะนั้นแอนตันซึ่งได้ยินเสียงนี้ผ่านวิทยุก็รีบไปยังจุดที่พบผู้รอดชีวิต และในไม่ช้าก็เห็นผู้หญิงกว่าสิบคนกำลังออกมาจากสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหลุมขนาดใหญ่ในพื้นดิน ใบหน้าของผู้หญิงเหล่านี้แตกสลาย พวกเธอทุกคนถูกพวกกินคนในสถานที่แห่งนี้ทารุณกรรมทางจิตใจ ดังนั้นรูปลักษณ์และท่าทางในปัจจุบันของพวกเธอจึงเป็นที่ประจักษ์ชัด
ขณะที่มองดูคนเหล่านี้ทั้งหมดถูกดึงออกมาจากอุโมงค์ใต้ดิน แอนตันก็เริ่มช่วยปฐมพยาบาลอาการบาดเจ็บใด ๆ ที่ต้องได้รับการดูแลทันที
ในอีกด้านหนึ่งแฮงค์ซึ่งขึ้นไปบนรถมอเตอร์ไซค์ที่ถูกลำเลียงลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ขนส่งสินค้าก็ออกเดินทางไปพร้อมกับทีมค้นหาและกำจัดพิเศษทันที
“วอหนึ่งเรียกวอสอง . . . กำจัดร่างมนุษย์ใด ๆ ที่คุณพบในป่า คุณมีอำนาจเด็ดขาดในการโจมตีก่อนและค่อยถามคำถามทีหลัง”
แฮงค์ซึ่งนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ มองไปรอบ ๆ และหลังจากบุกเข้าไปในป่าลึก เขาก็สั่งให้ทุกคนดับไฟ ภารกิจที่พวกเขาต้องปฏิบัติโดยปกติคือภารกิจกำจัด ซึ่งหลายภารกิจก็นองเลือดอย่างมากและมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก
แต่พวกเขาคือหัวหอกของสมาคมแห่งแสง และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงจำเป็นต้องทำให้แน่ใจว่าจะปฏิบัติตามคำสั่งใด ๆ ที่ได้รับมาโดยไม่มีข้อโต้แย้ง
“วอสองเรียกวอหนึ่ง . . . ตรวจพบสัญญาณความร้อนด้านหน้า ตรวจพบสามร่างกำลังเคลื่อนที่ไปยังภูเขาทางด้านขวา”
แฮงค์ซึ่งมีคำสั่งที่ชัดเจนอยู่แล้ว กล่าวว่า “วอหนึ่งเรียกวอสอง . . . กำจัดพวกมันทั้งหมด อย่าเปิดเผยตัวตน และระมัดระวังด้วย”
“วอสองเรียกวอหนึ่ง . . . กำลังเคลื่อนที่ไปยังเป้าหมายด้วยการเดินเท้า!”
หน่วยทหารสิบสองนายที่ติดอาวุธหนักเคลื่อนที่ไปท่ามกลางหมู่ไม้ ในไม่ช้าก็สังเกตเห็นหลายร่างในระยะไกลกำลังเคลื่อนที่พร้อมกับคันธนูในมือ หนึ่งในทหารก้าวไปข้างหน้าและตะโกนว่า “ช่วยด้วยครับ ผมหลงทาง!”
เสียงตะโกนกะทันหันของทหารคนหนึ่งดึงดูดความสนใจของร่างเหล่านั้นที่กำลังเคลื่อนที่ไปยังภูเขา หนึ่งในนั้นยกคันธนูขึ้น และทันทีที่เห็นร่างที่ยืนอยู่บนสันเขา มันก็ยิงธนูออกไป
เคร้ง!
ลูกธนูปักเข้าที่หน้าอกของคนที่อยู่บนโขดหิน แต่เกราะของเขาสมบูรณ์แบบมากจนลูกธนูกระเด็นออกจากหน้าอก
“วอหนึ่งเรียกวอสอง . . . ระบุเป้าหมายได้แล้ว กำจัดพวกมัน!”
แฮงค์ซึ่งเห็นรูปลักษณ์ของคนเหล่านั้นในระยะไกลไม่ลังเลเลย เขายกอาวุธขึ้นและเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล
ปัง! ปัง! ปัง!
กระสุนหลายสิบนัดเจาะทะลุผ่านหมู่ไม้ กระสุนทั้งหมดนี้ส่องประกายในความมืด และร่างทั้งสามในระยะไกลก็ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ภายในไม่กี่วินาที
“วอหนึ่งเรียกวอสอง . . . หยุดยิง” แฮงค์สั่งอย่างเย็นชาขณะเดินเข้าไปใกล้ร่างที่ถูกยิงล้มลงในระยะไกล เมื่อสายตาของเขามองเห็นร่างของคนเหล่านี้ เขาก็เข้าใจว่าพวกเขาไม่ใช่มนุษย์ เห็นได้ชัดว่าพวกเขากำลังรับมือกับบางสิ่งที่เหนือกว่าและก้าวร้าวมากกว่ามาก
“ขอพระเจ้าเมตตาพวกเราด้วยเถิด” แฮงค์หลับตาลงครู่หนึ่งก่อนจะเดินหน้าต่อ ตามร่องรอยของคนเหล่านี้ไป ในไม่ช้าพวกเขาก็พบกระท่อมอีกหลังที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางหมู่ไม้
“วอหนึ่งเรียกวอสอง . . . กำจัดพวกมัน!”
. . .
แอนตันเดินไปรอบ ๆ บริเวณกระท่อม เขาสังเกตเห็นหลายสิ่งหลายอย่าง แต่เขาจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทีมส่งกำลังบำรุง เพราะตอนนี้เขาแค่ต้องการทำให้สมองปลอดโปร่ง เขาผ่านอะไรมามากมาย แต่แน่นอนว่านี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดการเดินทางของเขา และยังมีอะไรอีกมากมายที่ต้องทำ ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะหยุดพักสักเล็กน้อยเพื่อทบทวนความคิดของตนเอง
“ต้องทบทวนความคิดของตัวเอง” แอนตันพึมพำ พลางมองดูมือของตนเอง ซึ่งเป็นมือที่เขาใช้จบชีวิตสิ่งต่าง ๆ มากมาย ทั้งบางสิ่งที่มาจากโลกนี้และบางสิ่งที่ไม่ได้มาจากโลกนี้ จากนี้ไปเขาต้องพิจารณาให้ดีว่าเขาต่อสู้เพื่อใคร เพราะมีเพียงวิธีนั้นเท่านั้นที่เขาจะรักษาความสงบในจิตใจของตนเองไว้ได้