บทที่ 28: เคลียร์ด่านแรก ตะลึง!

บทที่ 28: เคลียร์ด่านแรก ตะลึง!

ระยะโจมตีของราชันย์ซากศพสั้นกว่าซูไป๋มาก เขาจึงใช้ความได้เปรียบนี้ไคท์มันอย่างต่อเนื่อง

เลือดของราชันย์ซากศพลดลงเรื่อยๆ

"เน่าเปื่อย"

หมอกสีดำลอยล่องอยู่กลางอากาศ

-100

-100

-200

.....

เลือดของซูไป๋ลดลงในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ซูไป๋ฟื้นฟูเลือดได้ 100 แต้มต่อการโจมตีหนึ่งครั้ง ด้วยความเร็วเกือบ 10 ดอกต่อนาที (วินาทีมากกว่ามั้งบริบทนี้) นี่เท่ากับฟื้นฟูเลือดได้ 1000 แต้ม

ดาเมจจากสกิลเน่าเปื่อยของราชันย์ซากศพซ้อนทับกัน ไม่ถึงสิบวินาที มันเพิ่มจาก 100 แต้มเป็น 500 แต้ม

"ลูกแก้วทมิฬ"

ซูไป๋หลบตามสัญชาตญาณ แต่พบว่าการเคลื่อนไหวของเขาช้าลงอย่างมาก

【คำเตือน: คุณถูกกัดกร่อนด้วย 'เน่าเปื่อย' ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลง 20%】

-996

.....

ตัวเลขดาเมจมหาศาลปรากฏเหนือหัวซูไป๋

ราชันย์ซากศพใช้สกิลเน่าเปื่อยพร้อมกับลูกแก้วทมิฬ พลังฟื้นฟูของซูไป๋สู้ความเสียหายที่ได้รับไม่ไหว

ไม่นาน เลือดของซูไป๋ก็เหลือ 20% ส่วนเลือดของราชันย์ซากศพก็เหลือไม่ถึง 2 แสนเช่นกัน

รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าของราชันย์ซากศพ มันมองเห็นภาพซูไป๋ถูกมันฆ่าตายล่วงหน้าแล้ว

วินาทีต่อมา

"ชำระล้าง"

"ศรชาร์จพลัง"

"ฝนเพลิง"

แสงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นบนร่างของซูไป๋ ลบล้างสถานะผิดปกติทั้งหมด ตอนนี้ค่าจิตวิญญาณของเขาสูงถึง 209 แต้ม ทำให้เขายิงลูกศรเพลิงเพิ่มได้อีก 20 ดอก

"ฟิ้ว....."

ลูกศรเพลิง 31 ดอกพุ่งออกไป ระยะห่างระหว่างทั้งสองไม่ไกลนัก ราชันย์ซากศพอยากจะหลบแต่ก็สายเกินไป หลอดเลือดของมันหมดเกลี้ยงในพริบตา

+3100

....

เลือดของซูไป๋ฟื้นคืนมาเกือบเต็มหลอดทันที

【ยินดีด้วย คุณสังหารราชันย์ซากศพ ได้รับค่าประสบการณ์ 50,000 แต้ม】

【คุณช่วงชิงค่าจิตวิญญาณได้ 20 แต้ม】

【คุณช่วงชิงสกิล 'เน่าเปื่อย ได้สำเร็จ】

.......

【เน่าเปื่อย - ติดตัว】

คุณภาพ: สมบูรณ์แบบ

เอฟเฟกต์: ลูกธนูแต่ละดอกแฝงเอฟเฟกต์ 'บาดแผลฉกรรจ์' ลดความสามารถในการฟื้นฟูของศัตรูลง 99% เป็นเวลา 3 วินาที

"เชี่ยไรวะเนี่ย?"

ซูไป๋เบิกตากว้าง เอฟเฟกต์บาดแผลฉกรรจ์แทบจะหาไม่ได้เลยในช่วงต้นเกม บอสส่วนใหญ่ล้วนมีความสามารถในการฟื้นฟูเลือด มากน้อยต่างกันไป

แต่ตอนนี้ซูไป๋มีสกิลเน่าเปื่อย ลูกธนูแต่ละดอกลดการฟื้นฟูได้ 99% นั่นหมายความว่าสกิลที่เคยฟื้นฟูเลือดให้ศัตรู 10,000 แต้ม จะเหลือแค่ 100 แต้ม

ลองนึกภาพดูสิ ก่อนตาย บอสเปิดใช้สกิลไม้ตายเพื่อฮีลตัวเอง แต่กลับเด้งขึ้นมาแค่หลักร้อย มันจะทำหน้ายังไง?

ลำแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าซูไป๋ เขาก้าวเข้าไปข้างใน

.....

ภายนอก ตงเกอสายเกมมองทางเข้าดันเจี้ยนอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

"หยาไจ้ เคลียร์ด่านแรกแล้ว?"

แม้จะมองไม่เห็นข้างใน แต่พวกเขาสามารถดูได้ว่าซูไป๋อยู่ด่านไหนแล้ว ตั้งแต่ซูไป๋เข้าไปจนเคลียร์ด่านแรก ยังไม่ถึงชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ

ช่องแชทสตรีมระเบิด

【สโนว์เฟลกเกลซ: แม่เจ้า หยาไจ้เล่นเกมเดียวกับเราอยู่ปะเนี่ย? นี่มันดันเจี้ยน 100 คนนะเว้ย!】

【ซอร์ดฮง: ทีมดันมะอีกฝั่งใช้เวลา 2 ชั่วโมงกว่าจะเคลียร์ด่านแรก นั่นขนาดใช้คนเป็นร้อยนะ! ประเด็นคือพวกมันลงระดับปกติ แต่หยาไจ้ลงระดับฝันร้าย!】

【จางซาน: ฮ่าฮ่าฮ่า คนประเทศซากุระ เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? ข้า จางซาน ขอพูดเลยว่า เทียบกับหยาไจ้แล้ว ทีมดันมะของพวกแกแม้แต่จะขัดรองเท้าให้เขายังไม่คู่ควร!】

【โคลด์ดิว: สนับสนุนพี่ชายเมนต์บน! หยาไจ้คือตัวโหดที่ขึ้นประกาศเซิร์ฟเวอร์ 5 รอบเชียวนะ!】

【จั่วจัวมู่: ทีมดันมะเคลียร์ด่านสองแล้ว ต่อให้หยาไจ้เก่งแค่ไหน ก็พลิกสถานการณ์ไม่ได้หรอก】

【เอ็นโซ: ใช่แล้ว! ครั้งนี้เฟิร์สเคลียร์ต้องเป็นของประเทศซากุระเราแน่นอน!】

......

"เจียงชวน แกดูอะไรอยู่?"

เจียงหว่านเอ๋อร์ถามด้วยความไม่พอใจ

กิลด์ม่วงครามเจอทางตันไปหมด ทำให้เธอหงุดหงิดมาก แต่เจียงชวนกลับมานั่งดูสตรีมตอนตีมอนสเตอร์เนี่ยนะ?

"ป้า... ผู้จัดการครับ หยาไจ้เคลียร์ด่านแรกแล้ว แถมเป็นระดับฝันร้ายด้วย"

"ก็ปกติแหละ ด้วยความเก่งของเขาเคลียร์ด่านแรกได้ไม่แปลก... เดี๋ยวนะ นายว่าไงนะ?"

เจียงหว่านเอ๋อร์เบิกตากว้าง

โหมดฝันร้ายยากกว่าโหมดปกติหลายเท่าตัว นี่เพิ่งผ่านไปแค่ชั่วโมงเดียวเองนะ

"ไม่ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด"

เจียงเฉินยืดคอชะโงกหน้ามาดูหน้าจอ แล้วก็รู้สึกหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม

เชี่ยเอ๊ย พวกเขาหลายร้อยคนเผลอๆ ยังเคลียร์โหมดปกติไม่ได้ด้วยซ้ำ

ในวินาทีนี้

เจียงเฉินรู้สึกกลัว การเป็นศัตรูกับซูไป๋เป็นทางเลือกที่ฉลาดจริงๆ เหรอ?

แต่กิลด์ม่วงครามเป็นกิลด์ใหญ่ จะให้มากลัวผู้เล่นเร่ร่อนคนเดียวมันน่าขายหน้าเกินไป

อีกอย่าง ซูไป๋เคยฆ่าเขาด้วย

"หยาไจ้ ฝากไว้ก่อนเถอะ"

......

ในด่านที่สอง ซูไป๋เดินทางผ่านป่า ที่นี่มืดสลัวมาก โชคดีที่พลังจิตของซูไป๋เกิน 200 แต้ม ทำให้มองเห็นสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ชัดเจน นี่คือข้อดีของการมีค่าสถานะทั้ง 4 ด้านสูง

ไม่อย่างนั้น ถ้านักธนูคนอื่นมาท้าทายโหมดฝันร้ายคนเดียว สภาพแวดล้อมของด่านสองจะส่งผลต่อการต่อสู้แน่ๆ เผลอๆ มอนสเตอร์เข้าใกล้ยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งลืมตาสีขุ่นมัวจ้องมองซูไป๋

ชื่อ: ปีศาจต้นไม้

หน่วย: ทั่วไป

เลเวล: LV11

HP: 150,000/150,000

พลังโจมตี: 999

【สกิล: พัวพัน, พุ่งชน, เถาวัลย์....】

คำอธิบาย: นี่คือต้นหลิวที่กลายร่างเป็นปีศาจต้นไม้หลังจากต้อง 'คำสาป' ของซาร์เกรัส

"ซาร์เกรัส?"

ในชีวิตก่อน กว่าซูไป๋จะเจอเขา ก็ช่วงท้ายเกมมากๆ แล้ว

ด้วยความแข็งแกร่งของหมอนั่น ไม่น่าจะมาโผล่ที่นี่ได้

"หรือเป็นเพราะระดับความยากฝันร้าย?"

ซูไป๋พึมพำ

ฟิ้ว~~

กิ่งไม้กิ่งหนึ่งพุ่งเข้ามาขัดจังหวะความคิด ซูไป๋หลบตามสัญชาตญาณ

ซูไป๋ง้างธนูยิงสวน เส้นไหมข่าวลือวายุทำงาน ความเร็วโจมตีพุ่งสูงสุด ไม่ถึง 10 วินาที ปีศาจต้นไม้ก็สิ้นใจตาย

【คุณสังหารปีศาจต้นไม้ ได้รับค่าประสบการณ์ 1000 แต้ม】

【คุณช่วงชิงสกิล 'ฟื้นคืนชีพ'  ได้สำเร็จ】

.....

【ฟื้นคืนชีพ - ติดตัว (1/20)】

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

เอฟเฟกต์: ฟื้นฟูพลังชีวิต 5 แต้มต่อวินาที

"ความสามารถฟื้นฟูเลือด?"

หลังจากซูไป๋สวมเซ็ตเปลวเพลิง นอกจากสกิลน้ำพุแห่งชีวิตที่ฟื้นฟู 5 แต้มต่อวินาที เขาก็ไม่มีสกิลฟื้นฟูเลือดอัตโนมัติอื่นอีก

เมื่อสะสมครบ สกิลนี้จะฟื้นฟูได้ 100 แต้มต่อวินาที ไม่ถึงสามนาที ซูไป๋ก็ฟื้นฟูจนเต็มเปี่ยมได้

.......

ไม่นาน ซูไป๋ก็ช่วงชิงพละกำลัง 20 แต้ม ความอึด 20 แต้ม และสกิลติดตัวครบ 20 ชั้น

【ฟื้นคืนชีพ - ติดตัว (20/20)】

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

เอฟเฟกต์: ฟื้นฟูพลังชีวิต 100 แต้มต่อวินาที

ต้นหลิวหนาทึบหลายต้นปรากฏขึ้นในสายตา พวกมันลืมตาสีขุ่นมัวจ้องมองมนุษย์ตรงหน้า

ชื่อ: นักรบปีศาจต้นไม้

หน่วย: ระดับอีลีท

HP: 300,000/300,000

พลังโจมตี: 1200

【สกิล: พุ่งชน, ใบมีด, พัวพัน, กรงไม้....】