บทที่ 18: สังหารอสรพิษยักษ์

บทที่ 18: สังหารอสรพิษยักษ์

"สกิลโจมตีวงกว้าง?"

สิ่งเดียวที่ซูไป๋ขาดในตอนนี้คือสกิลโจมตีวงกว้าง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเป้าหมายจำนวนมากพร้อมกัน ซูไป๋ทำได้เพียงพึ่งพาระยะโจมตีที่ไกลกว่าในการจัดการ

แต่อสรพิษเกล็ดยักษ์นั้นแข็งแกร่งมากทั้งความเร็วและพละกำลัง

ถ้ามีสกิลโจมตีวงกว้าง ซูไป๋ก็ไม่กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเป้าหมายหลายตัวพร้อมกัน

หลังจากสะสมครบ มันทำดาเมจ 200 แต้มต่อวินาที ซึ่งก็คือ 2000 ดาเมจใน 10 วินาที และ 12,000 ดาเมจในหนึ่งนาที

....

ในไม่ช้า ซูไป๋ก็ช่วงชิงความว่องไว 20 แต้ม พละกำลัง 20 แต้ม และสกิลติดตัวครบ 20 ชั้น

【พิษ - ติดตัว (20/20)】

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

เอฟเฟกต์: การโจมตีแต่ละครั้งสร้างพิษ ทำดาเมจ 200 แต้มต่อวินาทีแก่ศัตรูในรัศมี 10 เมตร เป็นเวลา 10 วินาที

【คำเตือน: เนื่องจากการสังหารอสรพิษเกล็ดยักษ์จำนวนมากของคุณ ค่าความชอบของงูพิษโดยรอบลดลง 20 งูพิษในรัศมี 100 เมตรจะโจมตีคุณก่อน】

ซูไป๋ไม่สนใจคำเตือนของระบบ เป้าหมายหลักที่เขามาเทือกเขางูพิษครั้งนี้คือการหา 'ดอกวิญญาณสวรรค์' รองลงมาคือการช่วงชิงค่าสถานะและสกิลติดตัว

...

บนเนินเขาของหุบเขา ดอกไม้สีขาวราวหิมะบานสะพรั่งงดงาม

ชื่อ: ดอกวิญญาณสวรรค์

คุณภาพ: ทองแดง/วัสดุสิ้นเปลือง

เอฟเฟกต์: สามารถขจัดสารพิษออกจากร่างกายได้หลังจากบริโภค

คำอธิบาย: ดอกวิญญาณสวรรค์เติบโตบนยอดเขาสูง ต้องบริโภคภายใน 24 ชั่วโมงหลังจากเก็บเกี่ยว มิฉะนั้นสรรพคุณทางยาจะเสื่อมลง

ข้างๆ ดอกวิญญาณสวรรค์ มี 'มนุษย์ครึ่งงู' นั่งอยู่ มันมีท่อนบนเป็นมนุษย์ และท่อนล่างเป็นงู

มันลืมตาสีขุ่นมัวขึ้น กวาดสายตามองแขกไม่ได้รับเชิญตรงหน้า

"มนุษย์?"

ชื่อ: ราชาอสรพิษเกล็ดยักษ์

หน่วย: บอสระดับทองแดง

เลเวล: เลเวล 8

HP: 500,000/500,000

พลังโจมตี: 812

【สกิล: พุ่งชน, แพร่พิษ, รัดสังหาร เกล็ดแข็งตัว....】

คำอธิบาย: ราชาอสรพิษเกล็ดยักษ์มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ โปรดระมัดระวัง แนะนำให้ล่าเป็นปาร์ตี้

ราชาอสรพิษเกล็ดยักษ์มีเลือดสูงถึง 5 แสน ในขณะที่ป่าต้องสาปมีแค่ 3 แสน

พลังโจมตีของมันยิ่งน่ากลัวกว่า พุ่งไปถึง 800 กว่า

ราชาอสรพิษเกล็ดยักษ์ถือเป็นบอสระดับท็อปเทียร์ในหมู่บอสระดับทองแดง

"มนุษย์ครึ่งงู?"

ราชาอสรพิษลุกจากบัลลังก์ ปรบมือชมเชย

"มนุษย์ ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเผ่าพันธุ์ข้าที่หลงเหลืออยู่ในตัวเจ้า กลิ่นอายเข้มข้นมาก เจ้าฆ่าเผ่าพันธุ์ข้าไปไม่น้อยเลยใช่ไหม?"

"วันนี้ข้าจะเมตตา ถ้าเจ้ายอมคุกเข่าต่อหน้าข้าตอนนี้ บางทีข้าอาจจะเหลือศพสวยๆ ไว้ให้เจ้า"

ราชาอสรพิษเลียริมฝีปาก จ้องมองซูไป๋ด้วยความกระหาย

"แค่ปลาไหลโคลนตัวเล็กๆ อย่างแก มีคุณสมบัติอะไรมาสั่งฉัน?"

"แกรนหาที่ตาย"

ราชาอสรพิษพุ่งเข้าใส่ซูไป๋ ความเร็วสูงลิ่วจนเศษหินปลิวว่อน

ซูไป๋ง้างธนู

"ช้าไป คิดจะยิงโดนข้าเหรอ?"

ราชาอสรพิษแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน

วินาทีต่อมา

ฉึก~~

ลูกธนูปักเข้าที่ลำตัวของมันอย่างแม่นยำ

-170

-78

-833

....

ตัวเลขดาเมจมหาศาลปรากฏเหนือหัวราชาอสรพิษ

"นี่... เป็นไปได้ยังไง?"

ดวงตาของราชางูฉายแววสับสน มันตั้งใจหลบการโจมตีของซูไป๋แล้วแท้ๆ ทำไมยังโดนยิงอีก?

"ต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ๆ"

ราชาอสรพิษไม่เชื่อ มันพุ่งเข้าใส่ซูไป๋ต่อ

ปิ้ว... ปิ้ว... ปิ้ว...

ลูกธนูโปรยปรายลงมาราวกับสายฝน แต่ละดอกปักเข้าตามร่างกายของมันอย่างแม่นยำ

"มนุษย์ แกตายแน่"

ราชาอสรพิษโกรธจัด มันถึงกับสงสัยว่าร่างกายตัวเองเป็นแม่เหล็กดูดลูกธนูหรือเปล่า ทำไมทั้งๆ ที่พยายามหลบแล้ว แต่ไม่มีลูกธนูดอกไหนพลาดเป้าเลย?

ใบหน้าของซูไป๋เรียบเฉย ไร้ซึ่งอารมณ์ สำหรับนักธนู การยิงดักทาง  คือทักษะพื้นฐานที่สุด

ในชีวิตก่อน ช่วงมหันตภัยครั้งใหญ่ นักธนูส่วนใหญ่ล้วนยิงดักทางเป็น อสรพิษเกล็ดยักษ์ตัวใหญ่เกือบ 4 เมตร ถ้าเขายิงไม่โดน ซูไป๋คงไม่ต้องมีชีวิตอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ซูไป๋คือเทพสงครามในชีวิตก่อน

อสรพิษเกล็ดยักษ์เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ซูไป๋ใช้ความได้เปรียบเรื่องระยะยิงไคท์มัน

ซูไป๋วิ่งไปยิงไป ส่วนราชาอสรพิษได้แต่กินฝุ่นอยู่ข้างหลัง ยังไม่ทันได้แตะต้องชายเสื้อซูไป๋ เลือดมันก็ลดไปหลายหมื่นแล้ว

"บัดซบ"

"ข้าจะฆ่าแก"

ตั้งแต่เกิดมา ราชาอสรพิษไม่เคยเจอกับความอัปยศขนาดนี้มาก่อน

"แปลงร่างอสรพิษ"

ราชาอสรพิษกลายร่างเป็นงูยักษ์ยาว 10 เมตร ความเร็วของมันพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

ปากกว้างอ้าออกพุ่งเข้ากัดซูไป๋

"แฟลช"

ร่างของซูไป๋หายวับไปจากจุดเดิม ราชาอสรพิษมองหาด้วยความงุนงง

"มันไปไหนแล้ว?"

วินาทีต่อมา

มันรู้สึกเย็นวาบที่ก้นกบ ลูกธนูหลายดอกปักเข้าที่บั้นท้าย

ตัวเลขดาเมจมหาศาลปรากฏเหนือหัว ดาเมจก็แรง แถมยังน่าอับอายสุดๆ

มันเป็นถึงราชาอสรพิษ แต่กลับโดนมนุษย์ตรงหน้าจิ้มก้นเนี่ยนะ?

"ข้า... ข้าจะฆ่าแก"

เนื่องจากมีลูกธนูปักอยู่ที่ก้นจำนวนมาก ความเร็วของมันจึงลดลงอย่างเห็นได้ชัด ทุกก้าวย่างสร้างความเจ็บปวดที่บั้นท้ายอย่างแสนสาหัส

ซูไป๋ไม่ได้สนใจอสรพิษเกล็ดยักษ์ ในความคิดของเขา ขอแค่ชนะศัตรูได้ วิธีไหนก็เป็นวิธีที่ดีทั้งนั้น

เมื่อเห็นว่าไล่ตามมนุษย์ตรงหน้าไม่ทัน ราชาอสรพิษก็กัดฟันกรอด

"แพร่พิษ"

พิษรอบตัวพุ่งเข้าใส่ซูไป๋ราวกับพายุ ทำให้เลือดของเขาลดลง 100 แต้มต่อวินาที

ค่าต้านทานพิษของซูไป๋สูงถึง 100 แต้ม เดิมทีดาเมจจากพิษคือ 200 แต้มต่อวินาที

ด้วยอัตรานี้ ซูไป๋จะตายภายใน 3 นาที ในขณะที่เลือดของอสรพิษเกล็ดยักษ์ลดไปแค่ไม่กี่หมื่น

"มนุษย์จอมเจ้าเล่ห์ แกบีบให้ข้าต้องทำแบบนี้เองนะ"

รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าของราชาอสรพิษ

การใช้ท่านี้เป็นภาระต่อร่างกายมันมาก ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า พลังต่อสู้ของมันจะลดลงกว่าครึ่ง

ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ราชาอสรพิษไม่อยากใช้ท่านี้เลย

ทว่า ซูไป๋กลับไม่แสดงความหวาดกลัวใดๆ ตรงกันข้าม เขากลับฉีกยิ้มกว้าง

"นี่คือไม้ตายทั้งหมดของแกแล้วเหรอ?"

"อา~~"

ราชาอสรพิษอึ้งไปเล็กน้อย และลูกธนูหลายดอกก็ปักเข้าที่ร่างของมัน

+100

+100

+100

....

ตัวเลขฮีลสีเขียวเด้งขึ้นเหนือหัวซูไป๋ ด้วยความเร็ว 5 ดอกต่อวินาที เขาสามารถฟื้นฟูเลือดได้ 500 แต้ม

แต่เพราะซูไป๋ต้องเคลื่อนที่และยิงไปด้วย เขาจึงฟื้นฟูเลือดได้แค่ 300-400 แต้มต่อวินาที

แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว

ราชาอสรพิษอ้าปากค้าง บ้าเอ๊ย มนุษย์คนนี้ไม่เพียงต้านทานพิษได้สูง แต่ทำไมพลังฟื้นฟูถึงได้ผิดปกติขนาดนี้?

มันเริ่มสับสนแล้วว่าตกลงใครเป็นบอส ใครเป็นนักผจญภัยกันแน่?

ไม่นาน เลือดของราชาอสรพิษก็ลดลงเหลือ 20%

"มนุษย์ ถ้าแกปล่อยข้าไป ข้ายอมทำทุกอย่าง"

"พวกนักผจญภัยชอบสมบัติไม่ใช่เหรอ? ข้ายกให้แกได้นะ"

ซูไป๋เมินเฉยต่อราชาอสรพิษ วิธีเดียวที่จะล้างพิษคือฆ่าศัตรูตรงหน้าให้ตาย

มนุษย์ครึ่งงูแทบไม่มีไขมันในตัว ไม่งั้นคงไม่อาศัยอยู่ในที่แบบนี้

"ไม่...."

【คุณสังหารราชาอสรพิษเกล็ดยักษ์ ได้รับค่าประสบการณ์ 5000 แต้ม】

【คุณเลเวลอัปเป็นเลเวล 8 ได้รับแต้มสถานะอิสระ 5 แต้ม】

【คุณได้รับหีบสมบัติสีเขียว】

【คุณช่วงชิงค่าพละกำลังได้ 20 แต้ม】

【คุณช่วงชิงสกิล 'เกล็ดพิษกัดกร่อน' (Perfect) ได้สำเร็จ】

...

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวๆ

【เกล็ดพิษกัดกร่อน - ติดตัว (1/1)】

คุณภาพ: สมบูรณ์แบบ

เอฟเฟกต์: สร้างความเสียหาย 2000 แต้มต่อวินาที ลดพลังป้องกันและต้านทานเวทของเป้าหมายลง 20 แต้ม เป็นเวลา 3 วินาที