บทที่ 5 สมาชิกแห่งสมาคมเงา
บทที่ 5 สมาชิกแห่งสมาคมเงา
บทที่ 5 สมาชิกแห่งสมาคมเงา
"พวกเราผู้เล่นอิสระทุกคน มาร่วมมือกันดีไหม?"
"กิลด์ม่วงครามไม่ได้มีดีแค่จำนวนคน แต่ความแข็งแกร่งโดยรวมของพวกเขาก็สูงมาก"
"ตราบใดที่เราจับมือกัน เฟิร์สคิล มอนสเตอร์ระดับอีลีทต้องเป็นของพวกเราแน่นอน"
คนหนึ่งในกลุ่มเอ่ยขึ้น
ทุกคนมองหน้ากันและพยักหน้าเห็นด้วย
แม้ว่าความแข็งแกร่งโดยรวมของผู้เล่นอิสระอย่างพวกเขาจะสู้คนจากกิลด์ม่วงครามไม่ได้ แต่พวกเขาก็มีจำนวนคนมากกว่า
เจียงชวนหน้ามืดลงเมื่อเห็นฉากนี้ เดิมทีสมาชิกระดับอีลีทของพวกเขาก็มีไม่มากอยู่แล้ว
พวกเขามีคนเพียงสิบกว่าคน ในขณะที่จำนวนผู้เล่นอิสระมีเป็นร้อย
"หัวหน้า เราจะทำยังไงดีครับ?"
"ก็แค่พวกสวะมารวมตัวกัน คิดจริงๆ เหรอว่ากิลด์ม่วงครามของเรามีคนแค่นี้"
"เมื่อกองกำลังหลักของกิลด์ม่วงครามมาถึง มอนสเตอร์ระดับอีลีทย่อมเป็นของพวกเราแน่นอน"
...
ร่างหลายสิบร่างก้าวเดินออกมาข้างหน้า
"มอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้ กิลด์ม่วงครามขอจอง"
ผู้พูดคือ เจียงหว่านเอ๋อร์ ผู้ดูแลกิลด์ม่วงคราม
สีหน้าของทุกคนดำมืดราวกับถ่านหุงต้ม เมื่อครู่พวกเขายังคิดจะใช้ความได้เปรียบด้านจำนวนคนเพื่อแย่งชิงมอนสเตอร์ระดับอีลีท แต่ตอนนี้ดูเหมือนพวกเขาจะคิดตื้นเกินไป
"หึ"
เจียงหว่านเอ๋อร์แค่นเสียงเย็นชา ไม่สนใจคนพวกนี้
"เจียงชวน คนพวกนี้เป็นใคร?"
"เขาคือไช่คุน ผู้ที่ปลุกพรสวรรค์ระดับยอดเยี่ยมได้ครับ"
"เขาไปเจอยอดฝีมือที่มีพรสวรรค์สูงมากคนหนึ่ง แข็งแกร่งสุดๆ แต่น่าเสียดายที่ผมดึงตัวเขามาไม่ได้"
เจียงหว่านเอ๋อร์พยักหน้า ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
ในความคิดของเธอ กิลด์ม่วงครามถือว่าเป็นหนึ่งในกิลด์ระดับท็อป การที่ซูไป๋ไม่ยอมเข้าร่วมกิลด์ ก็คงเป็นเพราะเงินไม่ถึง
"เอาอย่างนี้ ทันทีที่มอนสเตอร์ระดับอีลีทปรากฏตัว พวกนายทุกคนพุ่งเข้าไปดึงความสนใจมันไว้"
"ใครตาย จะได้รับเงินชดเชยหนึ่งพันเหรียญบลูสตาร์"
"และจะได้สิทธิ์เป็นสมาชิกสำรองของกิลด์ม่วงครามด้วย"
"ส่วนนาย ไช่คุน นายจะได้เป็นสมาชิกตัวจริงของกิลด์ม่วงคราม"
ซี้ดดด~~
ทุกคนสูดหายใจด้วยความตื่นเต้น
สำหรับคนส่วนใหญ่ เงินหนึ่งพันเหรียญบลูสตาร์ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลย ในเกมอื่นไม่มีทางให้ผลตอบแทนงามขนาดนี้แน่นอน
"ขอบคุณครับ"
ไช่คุนไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน แต่การได้เข้าร่วมกิลด์ม่วงครามมีประโยชน์กับเขามาก
ตอนนี้เขาเลเวล 2 ถ้าตายเลเวลจะลดเหลือ 1 แต่ด้วยความช่วยเหลือจากกิลด์ม่วงคราม ไม่นานเขาก็จะกลับมาเลเวล 2 หรืออาจจะแซงหน้าเดิมไปได้
【คำแนะนำ: มอนสเตอร์ระดับอีลีทปรากฏตัวในสนามรบแล้ว】
ชื่อ: นักรบกระต่ายวายุ
หน่วย: มอนสเตอร์ระดับอีลีท
เลเวล: Lv5
พลังชีวิต (HP): 30000/30000
มานา (MP): 400/400
พลังโจมตี: 144
【สกิล: คลื่นกระแทก, พายุหมุน, น้ำพุแห่งชีวิต】
คำอธิบาย: นักรบกระต่ายวายุมีความแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ
นักรบกระต่ายวายุสูงกว่า 2 เมตร สวมเกราะและถือค้อนในมือทั้งสองข้าง แผ่กลิ่นอายกดดันออกมาอย่างมหาศาล
"เลือดเยอะเวอร์วังอลังการมาก"
"เชี่ย มอนสเตอร์เลเวล 1 เลือดแค่ 100 เองนะ"
"อย่าตื่นตูม พวกเรามีกันเยอะขนาดนี้ ฆ่ากระต่ายวายุตัวนี้ได้แน่"
"ฮ่าฮ่าฮ่า ยิ่งมอนสเตอร์ระดับอีลีทเก่งเท่าไหร่ รางวัลที่ได้หลังฆ่ามันก็จะยิ่งคุ้มค่าเท่านั้น"
...
ความโลภฉายชัดในแววตาของผู้เล่นอิสระ ตายครั้งหนึ่งเลเวลลดก็จริง แต่เมื่อเทียบกับรางวัลที่จะได้รับจากการฆ่านักรบกระต่ายวายุแล้ว มันเทียบกันไม่ได้เลย
การโจมตีอันหนาแน่นระดมลงมาราวกับสายฝน
-1
-1
-1
...
ความเสียหายบังคับ (Forced Damage - ดาเมจขั้นต่ำที่ทำได้เมื่อพลังโจมตีไม่ผ่านพลังป้องกัน) พวกเขาเจาะเกราะนักรบกระต่ายวายุไม่เข้าด้วยซ้ำ
ประกายแสงเย็นวาบผ่านดวงตาของกระต่ายวายุ มันเปิดใช้งานสกิล 'พุ่งชน' ส่งผู้เล่นหลายสิบคนกระเด็นลอยไปไกล
-100
-100
-100
...
หลอดเลือดของพวกเขาลดฮวบจนหมดหลอดในทันที
เนื่องจากเป็นการรวมทีมเฉพาะกิจ เหล่าผู้เล่นอิสระจึงแตกตื่นกันไปหมด การโจมตีของพวกเขาไม่แม้แต่จะระคายผิวนักรบกระต่ายวายุ
ในทางกลับกัน หากพวกเขาโดนกระต่ายวายุโจมตีเพียงครั้งเดียว ก็ตายคาที่
กิลด์ม่วงครามก็ไม่ได้นิ่งเฉย พวกเขาโจมตีกระต่ายวายุจากมุมต่างๆ ต่อให้นักรบกระต่ายวายุใช้สกิล พวกเขาก็เสียคนไปเพียงไม่กี่คน
แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเท่าไหร่
เลือดของกระต่ายวายุลดลงอย่างรวดเร็ว: 80%, 70%, 60%, 50%
ทันทีที่เลือดลดลงเหลือ 50% นักรบกระต่ายวายุก็เปิดใช้งานสกิล 'พายุหมุน' (Tornado)
ผู้เล่นหลายสิบคนถูกพายุหมุนกลืนกิน เลือดหมดเกลี้ยงในพริบตา
"โจมตีเต็มกำลัง! ขอแค่เราได้เฟิร์สคิล..."
"ทุกคนจะได้รับโบนัสสองหมื่นหยวน"
เจียงหว่านเอ๋อร์ประกาศ
ทุกคนระดมโจมตีใส่นักรบกระต่ายวายุอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม
ไม่นาน เลือดของมันก็เหลือต่ำกว่า 10%
"ฮ่าฮ่าฮ่า กิลด์ม่วงครามของเราได้เฟิร์สคิลระดับอีลีทแล้ว!"
ทุกคนต่างดีใจกันถ้วนหน้า
ทันใดนั้น ลูกธนูดอกหนึ่งก็พุ่งเข้าปักร่างนักรบกระต่ายวายุ
-32
-90
...
ตัวเลขแรกคือความเสียหายจากลูกธนู ส่วนตัวเลขที่สองคือความเสียหายจากสกิล 'เผาไหม้'
คนของกิลด์ม่วงครามถึงกับอึ้งกิมกี่ บ้าเอ๊ย พวกเขาทำได้แค่ดาเมจบังคับ (1 แต้ม) แต่ซูไป๋ยิงทีเดียวลดเลือดนักรบกระต่ายวายุไปเป็นร้อย ความแตกต่างมันห่างชั้นเกินไปแล้ว
สกิล 'เส้นไหมข่าวลือวายุ' ทำงาน ร่างของซูไป๋วูบไหวราวกับสายฟ้าแลบ กระต่ายวายุพุ่งไล่ตามซูไป๋ไปติดๆ
"เชี่ยเอ๊ย มอนสเตอร์ระดับอีลีทโดนแย่ง!"
"บัดซบ พวกเราเหนื่อยมาตั้งนาน แล้วนักรบกระต่ายวายุก็หนีไปเฉยเลย"
"ตามไป... อย่าให้ไอ้เวรนั่นแย่งมอนสเตอร์อีลีทของเราไปได้"
"ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กิลด์ม่วงครามของเราต้องตกอับมาเป็นเบี้ยล่างให้คนอื่น?"
...
สีหน้าของเจียงชวนดูไม่ได้อย่างแรง เหมือนเพิ่งกลืนแมลงวันเข้าไป มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำดาเมจได้รุนแรงขนาดนี้ นั่นคือ 'หยาไจ้'
เมื่อสังเกตเห็นสายตาของเจียงชวน เจียงหว่านเอ๋อร์จึงถามขึ้น
"นายรู้จักคนคนนี้เหรอ?"
เจียงชวนพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้า
"เขาชื่อหยาไจ้ คนที่ผมเคยชวนเข้ากิลด์นั่นแหละครับ"
"กล้ามาแย่งของจากกิลด์ม่วงคราม? รนหาที่ตายชัดๆ"
"ทุกคนฟังทางนี้ อย่าให้มันหนีรอดไปได้"
"รับทราบ"
...
ซูไป๋โจมตีนักรบกระต่ายวายุไปพลางเคลื่อนที่ไปพลาง สกิล 'เส้นไหมข่าวลือวายุ' ทำงานไม่หยุด ความว่องไวของเขาสูงถึง 141 และความเร็วโจมตีอยู่ที่ 3.27 ครั้ง/วินาที
ในหนึ่งวินาที เขาสามารถทำดาเมจได้มากกว่า 200 แต้ม เมื่อเลือดของนักรบกระต่ายวายุลดลงเหลือ 5% พลังชีวิตสูงสุดของมันก็เพิ่มขึ้น 20% ทันที
แต่ซูไป๋ไม่ได้ตื่นตระหนก ดาเมจของเขาสูงมาก อีกไม่นานก็ฆ่ากระต่ายวายุได้แล้ว
ซูไป๋มาถึงหุบเขาและยังคงง้างธนูยิงอย่างต่อเนื่อง
-32
-32
-32
-90
...
เลือดของกระต่ายวายุลดลงเรื่อยๆ ในขณะที่มันไม่สามารถแตะต้องชายเสื้อของซูไป๋ได้เลย
ไม่นาน เลือดของกระต่ายวายุก็เหลือเพียง 200 แต้ม อีกไม่กี่ดอกซูไป๋ก็จะปิดฉากมันได้
ทันใดนั้น ซูไป๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ลังเลที่จะยิงลูกธนูขึ้นไปบนอากาศ
เคร้ง~~
เสียงโลหะกระทบกัน มีดสั้นเล่มหนึ่งร่วงลงสู่พื้น
"ออกมาซะ"
"แกรู้ตำแหน่งข้าได้ยังไง?"
ชายชุดดำยืนอยู่บนต้นหลิว จ้องมองซูไป๋ด้วยสายตาหวาดระแวง
"ความสามารถล่องหน?"
ซูไป๋ถอนหายใจแล้วยิ้ม
ค่าพลังจิตของเขาไม่สูง ตอนที่ชายชุดดำอยู่ในสถานะล่องหน ซูไป๋ไม่ทันสังเกตเห็น
แต่ทันทีที่ชายชุดดำลงมือ ซูไป๋ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
"ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่เลว แกเก่งมาก แต่ข้าเป็นแอสซาซิน (นักฆ่า) ส่วนแกเป็นแค่นักธนู"
"มอนสเตอร์ระดับอีลีทตัวนี้เป็นของข้า ถ้าแกยอมถอยไปตอนนี้ ข้าจะไม่เอาเรื่อง ไม่อย่างนั้น..."
ชายชุดดำขู่
"เงาเจ็ด?"
"สมาชิกสมาคมเงา?"
"แก... แกรู้จักสมาคมเงาด้วยเรอะ"
เงาเจ็ดเบิกตากว้าง อึ้งไปเล็กน้อย นอกจากคนในสมาคมเงาแล้ว ไม่น่าจะมีใครรู้จักพวกเขา
ซูไป๋แค่นเสียงเยาะเย้ย ในชีวิตก่อน สมาคมเงานั้นทรงอิทธิพลมาก ตราบใดที่มีค่าหัว พวกเขารับจ้างล่าทุกคน รวมถึงเทพสงครามด้วย ขอแค่เงินถึง
สมาชิกทุกคนของสมาคมเงาล้วนเป็นอาชีพแอสซาซิน
"ถ้าคิดจะแย่งเหยื่อของฉัน ก็ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ซะ"